We hebben allemaal onze genres van spellen die we graag spelen en andere die we liever links laten liggen. Zo zeggen balsportspellen mij helemaal niets, maar ook het Metroidvania-genre is niet echt aan mij besteed. Toch wist het onlangs verschenen Recompile mijn interesse te wekken door zijn setting en unieke visuele stijl.
Recompile neemt je mee binnenin een centrale computer waar jij als een semi-bewust computerprogramma op wordt geïnstalleerd met als doel te achterhalen waarom deze computer niet naar behoren functioneert en wat de rol van een speciale A.I., genaamd Hypervisor, in dit alles is. Zoals je al kan merken, is de wereld in Recompile allesbehalve je alledaagse spelwereld.
Hacking 2.0
Ik kan me voorstellen dat dit spel is wat een hacker zich inbeeldt dat er gebeurt tijdens een hack. Een computerprogramma installeert zichzelf en baant zich een weg langs tal van obstakels. Het neutraliseert alle defensieve middelen dat het tegen zich geworpen krijgt en het knoeit met de onderdelen, totdat het dit systeem uiteindelijk op zijn knieën krijgt. Dit alles visueel vertalen naar een spel lijkt een moeilijke opgave, maar ontwikkelaar Phigames is bijzonder goed in zijn opzet geslaagd. Het spel gooit je als een blokkerig figuurtje in een wereld vol met buizen, schakelaars, logische poorten, neonlicht en tal van wereldvreemde objecten. Deze spelwereld vormt zowat het hoogtepunt van het spel door zijn unieke vormgeving en schaal. Alles lijkt immers enorm en jij een pietluttig deeltje in deze uitgestrekte wereld.
Na een korte tutorial, waarbij je zogezegd wordt geïnstalleerd op de computer, kom je al snel terecht in een centrale hub van waaruit je vier verschillende systemen, of levels, moet onderzoeken en herstellen. Dit doe je voornamelijk door puzzels op te lossen en de baas te verslaan die op het einde van elk level op je wacht. Onderweg verzamel je tal van nieuwe talenten die je moeten helpen om je missie tot een goed einde te brengen. Dit gaat dan bijvoorbeeld over een dubbele sprong, een dash-beweging of wapens om je vijanden mee aan te vallen. Deze talenten dicteren ook je vooruitgang doorheen het spel, want hoewel je elk level kan betreden vanuit de centrale hub, zijn bepaalde talenten nodig om obstakels doorheen deze levels te overwinnen.
Hoewel Recompile visueel weet te verbazen en het spel uitermate sfeervol is dankzij de opvallende stijl en de bijzondere kruising van 8-bit deuntjes met experimenteel piano- en vioolwerk, was de ervaring voor mij opnieuw een bevestiging dat het Metroidvania-genre niets voor mij is. De manier waarop je vooruitgang geblokkeerd wordt, zorgt ervoor dat je regelmatig moet backtracken. Zo zat ik bijvoorbeeld een tijdje vast aan een puzzel die ik maar niet kon oplossen en na een snelle blik op YouTube, ontdekte ik dat ik blijkbaar een cruciale upgrade miste en ik dus moest backtracken totdat ik deze upgrade had. Bovendien heeft het spel ook te kampen met een zeer verwarrend level design. Dit komt niet enkel door de manier waarop de levels zijn opgebouwd, maar ook doordat het niet altijd duidelijk is waar je heen moet. Zo is de weg die je moet volgen soms het tegenovergestelde van de logische route en stuurt het spel je een richting uit waarvan je verwacht dat die, net als in andere spellen, onbereikbaar is en louter als achtergrond dient. Doordat het level design zo onduidelijk is, overkwam het me meer dan eens dat ik nodeloos rondjes zat te lopen, wat al snel tot enige frustratie leidde.
Verder is het spel vrij duister en heeft de wereld een zeer grote verticaliteit. Dit zorgt enerzijds voor knappe taferelen, maar anderzijds zorgt het ervoor dat je niet altijd ziet wanneer er bijvoorbeeld een gat in de weg is. Als je dan niet of slecht springt, val je regelmatig een heel eind naar beneden. Soms word je als je sterft teruggezet op je vorige locatie, maar evengoed kan je gedwongen worden om je klim deels opnieuw te doen. Gelukkig is de besturing zeer goed en nauwkeurig en gaat zowel het springen als het schieten vrij vlot. Over het verhaal zelf ook niets dan lof, maar ik vertel er liefst zo weinig mogelijk over want hoe minder je weet, des te beter de ervaring. De manier waarop dit verhaal gepresenteerd wordt, is helaas minder aangenaam. Het verhaal wordt uit de doeken gedaan aan de hand van tekstkaders op het scherm, zonder enige vertelstem, waarbij de tekst traag scrollend en vergezeld door een irritant geluidje tevoorschijn komt, alsook tal van tekstlogs die je vindt doorheen de wereld. Het gebruik van tekslogs vind ik interessant om een spelwereld te verrijken en mensen toe te laten dieper te graven als ze daar interesse in hebben. Maar wanneer heel je verhaal hiermee wordt opgebouwd riskeer je al snel de interesse van mensen te verliezen en missen zij op hun beurt hierdoor het verhaal, zeker als de kans bestaat dat je niet alle tekstlogs kan vinden.
Recompile neemt je mee binnenin een centrale computer waar jij als een semi-bewust computerprogramma op wordt geïnstalleerd met als doel te achterhalen waarom deze computer niet naar behoren functioneert en wat de rol van een speciale A.I., genaamd Hypervisor, in dit alles is. Zoals je al kan merken, is de wereld in Recompile allesbehalve je alledaagse spelwereld.
Hacking 2.0
Ik kan me voorstellen dat dit spel is wat een hacker zich inbeeldt dat er gebeurt tijdens een hack. Een computerprogramma installeert zichzelf en baant zich een weg langs tal van obstakels. Het neutraliseert alle defensieve middelen dat het tegen zich geworpen krijgt en het knoeit met de onderdelen, totdat het dit systeem uiteindelijk op zijn knieën krijgt. Dit alles visueel vertalen naar een spel lijkt een moeilijke opgave, maar ontwikkelaar Phigames is bijzonder goed in zijn opzet geslaagd. Het spel gooit je als een blokkerig figuurtje in een wereld vol met buizen, schakelaars, logische poorten, neonlicht en tal van wereldvreemde objecten. Deze spelwereld vormt zowat het hoogtepunt van het spel door zijn unieke vormgeving en schaal. Alles lijkt immers enorm en jij een pietluttig deeltje in deze uitgestrekte wereld.
Ik kan me voorstellen dat dit spel is wat een hacker zich inbeeldt dat er gebeurt tijdens een hack.
Na een korte tutorial, waarbij je zogezegd wordt geïnstalleerd op de computer, kom je al snel terecht in een centrale hub van waaruit je vier verschillende systemen, of levels, moet onderzoeken en herstellen. Dit doe je voornamelijk door puzzels op te lossen en de baas te verslaan die op het einde van elk level op je wacht. Onderweg verzamel je tal van nieuwe talenten die je moeten helpen om je missie tot een goed einde te brengen. Dit gaat dan bijvoorbeeld over een dubbele sprong, een dash-beweging of wapens om je vijanden mee aan te vallen. Deze talenten dicteren ook je vooruitgang doorheen het spel, want hoewel je elk level kan betreden vanuit de centrale hub, zijn bepaalde talenten nodig om obstakels doorheen deze levels te overwinnen.
Hoewel Recompile visueel weet te verbazen en het spel uitermate sfeervol is dankzij de opvallende stijl en de bijzondere kruising van 8-bit deuntjes met experimenteel piano- en vioolwerk, was de ervaring voor mij opnieuw een bevestiging dat het Metroidvania-genre niets voor mij is. De manier waarop je vooruitgang geblokkeerd wordt, zorgt ervoor dat je regelmatig moet backtracken. Zo zat ik bijvoorbeeld een tijdje vast aan een puzzel die ik maar niet kon oplossen en na een snelle blik op YouTube, ontdekte ik dat ik blijkbaar een cruciale upgrade miste en ik dus moest backtracken totdat ik deze upgrade had. Bovendien heeft het spel ook te kampen met een zeer verwarrend level design. Dit komt niet enkel door de manier waarop de levels zijn opgebouwd, maar ook doordat het niet altijd duidelijk is waar je heen moet. Zo is de weg die je moet volgen soms het tegenovergestelde van de logische route en stuurt het spel je een richting uit waarvan je verwacht dat die, net als in andere spellen, onbereikbaar is en louter als achtergrond dient. Doordat het level design zo onduidelijk is, overkwam het me meer dan eens dat ik nodeloos rondjes zat te lopen, wat al snel tot enige frustratie leidde.
Verder is het spel vrij duister en heeft de wereld een zeer grote verticaliteit. Dit zorgt enerzijds voor knappe taferelen, maar anderzijds zorgt het ervoor dat je niet altijd ziet wanneer er bijvoorbeeld een gat in de weg is. Als je dan niet of slecht springt, val je regelmatig een heel eind naar beneden. Soms word je als je sterft teruggezet op je vorige locatie, maar evengoed kan je gedwongen worden om je klim deels opnieuw te doen. Gelukkig is de besturing zeer goed en nauwkeurig en gaat zowel het springen als het schieten vrij vlot. Over het verhaal zelf ook niets dan lof, maar ik vertel er liefst zo weinig mogelijk over want hoe minder je weet, des te beter de ervaring. De manier waarop dit verhaal gepresenteerd wordt, is helaas minder aangenaam. Het verhaal wordt uit de doeken gedaan aan de hand van tekstkaders op het scherm, zonder enige vertelstem, waarbij de tekst traag scrollend en vergezeld door een irritant geluidje tevoorschijn komt, alsook tal van tekstlogs die je vindt doorheen de wereld. Het gebruik van tekslogs vind ik interessant om een spelwereld te verrijken en mensen toe te laten dieper te graven als ze daar interesse in hebben. Maar wanneer heel je verhaal hiermee wordt opgebouwd riskeer je al snel de interesse van mensen te verliezen en missen zij op hun beurt hierdoor het verhaal, zeker als de kans bestaat dat je niet alle tekstlogs kan vinden.
Conclusie
Recompile neemt je mee naar een originele en visueel verrassende wereld, en combineert dit met een sterk verhaal. Helaas laat het spel wel steken vallen door de manier waarop dit verhaal wordt verteld, alsook door het frustrerende level design. Fans van het Metroidvania-genre zullen hier misschien wel meer soelaas in vinden en voor Game Pass-eigenaars die zich aangesproken voelen, loont het ook de moeite om het eens te downloaden. Al is het maar om even deze wondere wereld te betreden.
Pro
- Bijzondere setting
- Zeer sfeervol
- Vlotte besturing
- Interessant verhaal
Con
- Verwarrend level design
- Backtracking
- Duister beeld kan storend zijn
- Verhaal kan je snel ontglippen
6.5
Over
Beschikbaar vanaf
19 augustus 2021
Gespeeld op
- PlayStation 5
Beschikbaar op
- PC
- PlayStation 5
- Xbox One
- Xbox Series X|S
Ontwikkelaar
- Phigames
Uitgever
- Dear Villagers
