Tales of Arise was in 2021 een van die JRPG's die de reeks opnieuw wat meer zichtbaarheid gaf buiten de vaste fanbasis. Niet omdat het plots alle regels van het genre herschreef, maar omdat het op het juiste moment kwam met een frisse presentatie op een nieuwe generatie consoles, een vlot gevechtssysteem en een prachtige wereld die meteen uitnodigde om in rond te lopen. Vijf jaar later krijgt de game met de Beyond the Dawn Edition een tweede leven op Nintendo Switch 2, inclusief de uitbreiding, extra kostuums en verschillende items. Voor een lanceringsprijs van ongeveer € 49,99 is dat op papier helemaal geen slechte deal. Zeker niet wanneer je de oorspronkelijke game nog niet gespeeld hebt en graag een stevige JRPG op je nieuwe Nintendo-console wil.
Tegelijk hangt er rond Tales of Arise: Beyond the Dawn Edition
ook lichtjes een wrange nasmaak. Dit is geen opgefriste heruitgave die de tekortkomingen van het origineel aanpakt, geen soort Persona 5 Royal-versie die de trage stukken wegknipt, de saaie zijmissies interessanter maakt of extra verbeteringen toevoegt die vijf jaar feedback verwerken. Dit is vooral een gewone port. Een degelijke port, dat wel, maar ook eentje die soms te veilig en vooral te lui aanvoelt. Je voelt voortdurend dat hier meer in had kunnen zitten.
Origineel is het allemaal niet. Tales of Arise zit vol herkenbare anime-tropes, grote speeches over vrijheid, personages die hun gevoelens op net iets te dramatische momenten uitschreeuwen en scènes die geregeld mijn 'cringe-meter' deden ontploffen. Toch werkt het, tenminste in de eerste helft. Na enkele uren begon ik oprecht mee te leven met de groep. Niet omdat het scenario zo verrassend is, maar omdat de personages voldoende warmte krijgen. Alphen en Shionne vormen een sterk centraal duo en de rest van de cast zorgt voor genoeg dynamiek om het kampvuurgevoel te creëren dat een goede JRPG nodig heeft. Je wil blijven reizen, niet alleen om de wereld te redden, maar ook om te zien hoe deze mensen langzaam leren om elkaar te vertrouwen.
Het probleem is dat de game te vaak leunt op die ene sterke pijler. De zijmissies zijn zelden interessant en voelen vaak als verplicht invulwerk. Haal dit, praat met die persoon, versla een paar monsters, keer terug. Op zich hoort dat ergens bij het genre, maar hier wordt het op na een tijdje vermoeiend omdat de beloning zelden meer is dan wat geld, items of een kort gesprekje. De game mocht simpelweg korter zijn. Dat klinkt misschien vreemd voor een JRPG, waar lengte vaak als pluspunt wordt gezien, maar Tales of Arise voelt artificieel uitgerokken. Tegen het einde van de hoofdgame had ik zelf geen zin meer om aan Beyond the Dawn te beginnen. Niet omdat die uitbreiding slecht is, maar omdat ze vooral meer van hetzelfde biedt op een moment waarop ik daar net genoeg van had. Ik heb deze dan ook niet uitgespeeld, omdat het me niet meer boeide.
Het grootste gemis zit echter in de aanpak. Na vijf jaar had dit de perfecte kans kunnen zijn om een betere versie van Tales of Arise te maken. Kortere reistijden, een vlottere pacing, interessantere sidequests, extra opties om repetitieve stukken te versnellen, en misschien zelfs wat herschikking in de tweede helft. Want daar stort de game het hardst in. Na Act 1 verandert Tales of Arise te vaak in een backtracking simulator. Je spendeert uren met heen en weer te reizen tussen dezelfde oude locaties, vaak met weinig nieuwe gameplay ertussen. Het verhaal blijft niet rampzalig, maar het momentum verdwijnt. Wat eerst aanvoelde als een grote reis door een wereld in opstand, wordt steeds vaker een checklist van gesprekken en herbezoeken.
Tegelijk hangt er rond Tales of Arise: Beyond the Dawn Edition
Een wereld die traag onder je huid kruipt
Tales of Arise begint met een vrij klassieke opzet. Dahna wordt al eeuwen onderdrukt door Rena, een technologisch superieure macht die de grondstoffen van de planeet leegzuigt en haar bewoners als wegwerpmateriaal behandelt. Alphen, een man zonder herinneringen en met een ijzeren masker, ontmoet Shionne, een 'vervloekte' Renaanse vrouw die iedereen pijn doet die haar aanraakt. Samen raken ze verwikkeld in een strijd tegen de Renaanse heersers, met onderweg uiteraard een groeiende groep bondgenoten die allemaal hun eigen trauma's, twijfels en eigen achtergrondverhaal meebrengen.Origineel is het allemaal niet. Tales of Arise zit vol herkenbare anime-tropes, grote speeches over vrijheid, personages die hun gevoelens op net iets te dramatische momenten uitschreeuwen en scènes die geregeld mijn 'cringe-meter' deden ontploffen. Toch werkt het, tenminste in de eerste helft. Na enkele uren begon ik oprecht mee te leven met de groep. Niet omdat het scenario zo verrassend is, maar omdat de personages voldoende warmte krijgen. Alphen en Shionne vormen een sterk centraal duo en de rest van de cast zorgt voor genoeg dynamiek om het kampvuurgevoel te creëren dat een goede JRPG nodig heeft. Je wil blijven reizen, niet alleen om de wereld te redden, maar ook om te zien hoe deze mensen langzaam leren om elkaar te vertrouwen.
De gevechten dragen bijna alles
Waar Tales of Arise het meest overtuigt, is nog altijd in zijn gevechtssysteem. Dit is geen trage, menugebaseerde JRPG, maar een actiegerichte game waarin positionering, timing en het slim inzetten van vaardigheden centraal staan. Elk personage speelt anders en de game moedigt je aan om te wisselen, combo's uit te proberen en vijanden te breken met de juiste aanvallen. De Boost Attacks geven gevechten een aangenaam ritme en zorgen ervoor dat je niet zomaar gedachteloos op knoppen blijft rammen. Dat is belangrijk, want zonder die sterke combat zou de game veel sneller door de mand vallen. Tales of Arise laat je enorm veel vechten, soms tegen groepen die weinig nieuws toevoegen en soms in kerkers die net iets langer duren dan zou moeten. Toch bleef ik opvallend vaak plezier halen uit die confrontaties. De effecten zijn helder, aanvallen voelen krachtig aan en de manier waarop je team samenwerkt, geeft gevechten een bijna feestelijke energie. Zelfs wanneer de rest van de game begon te slepen, was er meestal nog wel een gevecht dat me opnieuw even wakker schudde.De gevechten zijn nog altijd uitstekend, alleen moet je je door te veel filler worstelen om ervan te blijven genieten.
Het probleem is dat de game te vaak leunt op die ene sterke pijler. De zijmissies zijn zelden interessant en voelen vaak als verplicht invulwerk. Haal dit, praat met die persoon, versla een paar monsters, keer terug. Op zich hoort dat ergens bij het genre, maar hier wordt het op na een tijdje vermoeiend omdat de beloning zelden meer is dan wat geld, items of een kort gesprekje. De game mocht simpelweg korter zijn. Dat klinkt misschien vreemd voor een JRPG, waar lengte vaak als pluspunt wordt gezien, maar Tales of Arise voelt artificieel uitgerokken. Tegen het einde van de hoofdgame had ik zelf geen zin meer om aan Beyond the Dawn te beginnen. Niet omdat die uitbreiding slecht is, maar omdat ze vooral meer van hetzelfde biedt op een moment waarop ik daar net genoeg van had. Ik heb deze dan ook niet uitgespeeld, omdat het me niet meer boeide.
Een port die goed is, maar niet ambitieus
Op Switch 2 is Tales of Arise een degelijke ervaring. De game draait stabiel genoeg, ziet er nog altijd mooi uit en de kleurrijke schilderachtige stijl houdt verrassend goed stand. Vooral de eerste gebieden, met hun dramatische contrasten tussen onderdrukking en natuurschoon, blijven indruk maken. Ook op een kleiner scherm komt de stijl mooi tot zijn recht. Dit is duidelijk geen lelijke port en wie de game voor het eerst speelt, zal zich waarschijnlijk niet voortdurend afvragen wat er ontbreekt. Toch is het moeilijk om niet teleurgesteld te zijn wanneer je weet wat de Switch 2 zou moeten aankunnen. Grafisch zit deze versie ergens tussen de PS4- en PS4 Pro-versie. De textures zijn degelijk, maar niet altijd even scherp, en de resolutie en beeldsnelheid voelen conservatief aan. Een vergrendelde 1080p aan dertig frames per seconde is speelbaar en heeft mij tijdens het spelen zelden echt gestoord, maar voor een cross-gen game uit 2021 had ik meer verwacht. Zeker het grafische luik, omdat dit een keycard game is en Bandai Namco zich dus niet kan verschuilen achter het excuus dat alles netjes op een kleine gamecard moest passen.Het grootste gemis zit echter in de aanpak. Na vijf jaar had dit de perfecte kans kunnen zijn om een betere versie van Tales of Arise te maken. Kortere reistijden, een vlottere pacing, interessantere sidequests, extra opties om repetitieve stukken te versnellen, en misschien zelfs wat herschikking in de tweede helft. Want daar stort de game het hardst in. Na Act 1 verandert Tales of Arise te vaak in een backtracking simulator. Je spendeert uren met heen en weer te reizen tussen dezelfde oude locaties, vaak met weinig nieuwe gameplay ertussen. Het verhaal blijft niet rampzalig, maar het momentum verdwijnt. Wat eerst aanvoelde als een grote reis door een wereld in opstand, wordt steeds vaker een checklist van gesprekken en herbezoeken.
Conclusie
Tales of Arise: Beyond the Dawn Edition is nog altijd een heel degelijke JRPG. De combat is sterk, de cast groeit naar je toe en de wereld heeft genoeg charme om tientallen uren te blijven boeien. Voor ongeveer vijftig euro, inclusief alle DLC, krijg je ook veel inhoud voor je geld. Alleen is meer inhoud niet automatisch beter. Deze versie had minder lui mogen zijn. Een director's cut die de trage stukken aanpakt en moderne verbeteringen toevoegt, had van deze Switch 2-port een echte aanrader kunnen maken. Nu is het vooral een degelijke game in een brave verpakking. Zeker de moeite voor wie Tales of Arise nog niet speelde, maar moeilijk te verdedigen als je had gehoopt op een versie die vijf jaar later echt iets toevoegt.
Pro
- Sterk en vlot gevechtssysteem dat de game blijft dragen.
- Degelijke prijs-kwaliteitverhouding door de lanceringsprijs en inbegrepen DLC
Con
- Te veel filler, fetch quests en stukken die uitgerokken aanvoelen.
- De tweede helft zakt stevig in door veel backtracking en weinig nieuwe gameplay.
- Te weinig ambitie voor een vijf jaar oude port.
7
Over
Beschikbaar vanaf
22 mei 2026
Gespeeld op
- Nintendo Switch 2
Beschikbaar op
- Nintendo Switch 2
- PlayStation 4
- PlayStation 5
- Xbox One
- Xbox Series X|S
Genre
- JRPG
Ontwikkelaar
- Bandai Namco Studios
Uitgever
- Bandai Namco Entertainment
