Begin juni kondigde Bandai Namco tijdens het Summer Games Fest Towa and the Guardians of the Sacred Tree aan. Hoewel je initieel de indruk kon hebben dat ontwikkelaar Brownies, gekend van Doraemon: Story of Seasons en Egglia Rebirth, een nieuwe actie-JRPG aan het ontwikkelen was waarin je met een opvallend heldenteam ten strijde trekt tegen een kwaadaardige god, beloofden de makers ons iets totaal anders voor te schotelen. Het succes van roguelites, en dan vooral Hades, is de makers duidelijk niet ontgaan. Hun nieuwe spel is dan ook een gelijkaardige roguelite die de actie van het Griekse Pantheon verplaatst naar de oosterse sferen.
Het verhaal van Towa and the Guardians of the Sacred Tree
speelt zich af in een wereld geïnspireerd door de Japanse folklore. In een klein dorpje, genoemd naar de heilige boom waarin de god Shinju woont, maken we kennis met Towa. Zij is de dochter van Shinju en ze wordt door de dorpsbewoners aanbeden als de priesteres van het dorp. Wanneer de kwaadaardige god Magatsu, tevens aartsrivaal van Shinju, probeert te ontwaken en zijn onderdanen rondzwerven doorheen het land, roept Towa de hulp in van acht dorpsbewoners om Magatsu een halt toe te roepen. Samen met deze acht machtige krijgers, die al snel de naam Prayer Children krijgen, en dankzij haar krachten om de tijd te manipuleren, slaagt Towa er bijna in om Magatsu te verslaan. Hun missie mislukt echter wanneer Magatsu de acht helden naar het einde van de tijd stuurt.
Dat je met twee personages zit, staat natuurlijk wel garant voor heel wat banter tijdens de minder actievolle momenten, wanneer je een badhuis, een eetkraam of een kampvuur bezoekt bijvoorbeeld. Wat voor mij wel mocht, was iets meer variatie in de slagzinnen die de personages gebruiken, want zij vallen tot vervelens toe in herhaling. Doordat je acht helden hebt, ontstaan er natuurlijk heel wat mogelijkheden. Dit niet enkel op vlak van dialogen tussen de personages, maar ook in verschillende speelstijlen. Elk personage heeft immers zijn eigen manier van vechten en spreuken waarover hij of zij beschikt, al is er soms enige overlap natuurlijk. Sommige personages lenen zich beter tot Tsurugi, terwijl andere meer interessante spreuken hebben. Rekka en Akazu waren bijvoorbeeld mijn to-go Tsurugi, terwijl de visachtige Nishiki handiger was als Kagura. Wel een kleine tip die ik kan geven, zonder teveel te verklappen: gebruik je favoriete personages niet als Kagura in het begin van het spel.
De Durability en Slash-, Quick Draw- en Finisher-schade vormen trouwens de belangrijkste eigenschappen van je zwaarden. Deze zwaarden raap je trouwens niet zomaar op, maar dien je zelf te smeden. Want jawel, in dit spel zal je niet enkel vechten, maar ook smid spelen - al kan je dit proces ook automatisch laten verlopen -, praten met de dorpsbewoners, nieuwe gebouwen bouwen en zelfs vissen. Het zijn vaak minigames, maar ze zijn wel belangrijk om bepaalde items te verwerven. Shinju Village is eigenlijk de centrale hub van waaruit je jouw personages op allerhande manieren sterker zal maken, en hiervoor heb je steeds ertsen nodig die je vindt in de levels. Upgrades komen in de vorm van bijvoorbeeld Attributes die je versterkt met skill points, Inscriptions die je op de staf plaatst, nieuwe spreuken of Virtues van Shinju die je kan kopen, en uiteraard sterkere zwaarden die je kan maken.
Waar de vergelijking met Hades in het spel komt, is de structuur van het spel. In Towa and the Guardians of the Sacred Tree onderneem je namelijk zogenaamde Journeys, die eindigen met het verslaan van een baas en een ritueel dat je uitvoert. Ze kunnen ook vroegtijdig eindigen met de dood van beide personages, en dan verlies je alle vooruitgang in deze Journey. Onderweg kan je Graces verzamelen, die je nieuwe krachten geven, en verdien je Magatama, een betaalmiddel dat je kan gebruiken om voorwerpen in de shops onderweg te kopen. Net als in Hades dien je telkens 'kamers' te voltooien en krijg je één of twee doorgangen naar de volgende kamer, waarbij je een hint krijgt van de beloning of type kamer die je mag verwachten. De volgorde van deze kamers wordt deels procedureel gegenereerd, wat voor variatie moet zorgen, maar ook een dosis willekeur met zich meebrengt. Zo heb ik runs gehad waarbij ik bijvoorbeeld geen enkele shop tegenkwam en bij de eindbaas met een hele berg Magatama zat.
Wat dit alles gelukkig de moeite maakt, zijn de adembenemende visuele stijl en de prachtige muziek van Hitoshi Sakimoto (Valkyria Chronicles, Final Fantasy XII en Final Fantasy Tactics). De muziek dompelt je helemaal onder in de Japanse sfeer van het spel, en weet tegelijkertijd op de gepaste momenten spanning en mysterie op te roepen. De grafische stijl die het spel hanteert, doet wat denken aan de waterverfachtige stijl van Doraemon: Story of Seasons, maar ook aan de Japanse schilderkunst, en ze sluit zo naadloos aan op de setting van het spel. Wat ik enorm waardeerde, is dat je bij de overgang tussen elk gebied getrakteerd wordt op een prachtig uitzicht in de achtergrond. Een aantal van de locaties zelf zien er ook betoverend uit, terwijl andere dan weer meer alledaags zijn. De graphics op PlayStation 5 hoeven alvast niet onder te onder te doen de pc-versie. Towa is niet de meest grafisch intense titel natuurlijk, en daardoor kan je rekenen op een consistente performance in 4K aan zestig frames per seconde. Je hoeft dus geen toegevingen doen door te kiezen voor een Performance-modus. Zelfs in het heetst van de strijd bleef de framerate consistent, maar het was natuurlijk geen 240 frames per seconde zoals ik had op pc, al was dat misschien ook wel overkill natuurlijk.
Het verhaal van Towa and the Guardians of the Sacred Tree
Samen op pad
Gelukkig is dit slechts het einde van de proloog en niet het einde van het verhaal. Towa en haar acht Prayer Children krijgen een tweede kans om Magatsu te verslaan wanneer Towa ontdekt dat ze met hen kan communiceren en ze kan helpen doorheen de tijd. Helaas zijn haar krachten beperkt en kan ze slechts twee helden ondersteunen door een van hen haar Tsurugi te maken, die het Sword of Ablution zal hanteren, en de andere haar Kagura te maken, die ondersteuning biedt met de Staff of Divination. Dit samenspel tussen de twee personages vormt meteen ook de kern van de gameplay, want je trekt er steeds op uit met twee personages waarbij je hoofdzakelijk de Tsurugi bestuurt en je een weg hakt door hordes vijanden en bazen. De Kagura vergezelt je als personage en laat je toe om magische spreuken te gebruiken. Je kan dit personage ook afzonderlijk besturen met de rechter joystick, maar in het heetst van de strijd is dit niet echt nuttig. Het laat wel toe om het spel ook coöperatief te spelen, wat wel een leuke toevoeging is, al zal de tweede speler vrede moeten nemen met een vooral ondersteunende rol.Dat je met twee personages zit, staat natuurlijk wel garant voor heel wat banter tijdens de minder actievolle momenten, wanneer je een badhuis, een eetkraam of een kampvuur bezoekt bijvoorbeeld. Wat voor mij wel mocht, was iets meer variatie in de slagzinnen die de personages gebruiken, want zij vallen tot vervelens toe in herhaling. Doordat je acht helden hebt, ontstaan er natuurlijk heel wat mogelijkheden. Dit niet enkel op vlak van dialogen tussen de personages, maar ook in verschillende speelstijlen. Elk personage heeft immers zijn eigen manier van vechten en spreuken waarover hij of zij beschikt, al is er soms enige overlap natuurlijk. Sommige personages lenen zich beter tot Tsurugi, terwijl andere meer interessante spreuken hebben. Rekka en Akazu waren bijvoorbeeld mijn to-go Tsurugi, terwijl de visachtige Nishiki handiger was als Kagura. Wel een kleine tip die ik kan geven, zonder teveel te verklappen: gebruik je favoriete personages niet als Kagura in het begin van het spel.
Een opvallende mengelmoes
Een andere belangrijke factor tijdens het vechten, is dat je Tsurugi is uitgerust met twee zwaarden. Je Honzashi gebruik je voor normale aanvallen, terwijl je Wakizashi eerder area of effect-aanvallen heeft en dus handiger is om groepjes vijanden uit te schakelen. Dit wapen komt ook met een korte oplaadtijd als je de aanval optimaal wil gebruiken, waardoor je toch enigszins omzichtiger moet omspringen met deze aanvallen. En alsof dat nog niet genoeg was, dien je ook rekening te houden met de duurzaamheid van je wapen. Gebruik je het zwaard te lang, dan breekt het en doe je nog slechts de helft van de schade. Wisselen van wapen herstelt gelukkig de duurzaamheid en dankzij je Quick Draw doet dit wisselen ook schade, waardoor je dit ook tactisch dient in te zetten. Tot slot heb je ook nog een Finisher die je kan inzetten wanneer je manabar vol is, en ook deze aanval is weer verschillend per personage.De Durability en Slash-, Quick Draw- en Finisher-schade vormen trouwens de belangrijkste eigenschappen van je zwaarden. Deze zwaarden raap je trouwens niet zomaar op, maar dien je zelf te smeden. Want jawel, in dit spel zal je niet enkel vechten, maar ook smid spelen - al kan je dit proces ook automatisch laten verlopen -, praten met de dorpsbewoners, nieuwe gebouwen bouwen en zelfs vissen. Het zijn vaak minigames, maar ze zijn wel belangrijk om bepaalde items te verwerven. Shinju Village is eigenlijk de centrale hub van waaruit je jouw personages op allerhande manieren sterker zal maken, en hiervoor heb je steeds ertsen nodig die je vindt in de levels. Upgrades komen in de vorm van bijvoorbeeld Attributes die je versterkt met skill points, Inscriptions die je op de staf plaatst, nieuwe spreuken of Virtues van Shinju die je kan kopen, en uiteraard sterkere zwaarden die je kan maken.
Dit samenspel tussen de twee personages vormt meteen ook de kern van de gameplay.
Waar de vergelijking met Hades in het spel komt, is de structuur van het spel. In Towa and the Guardians of the Sacred Tree onderneem je namelijk zogenaamde Journeys, die eindigen met het verslaan van een baas en een ritueel dat je uitvoert. Ze kunnen ook vroegtijdig eindigen met de dood van beide personages, en dan verlies je alle vooruitgang in deze Journey. Onderweg kan je Graces verzamelen, die je nieuwe krachten geven, en verdien je Magatama, een betaalmiddel dat je kan gebruiken om voorwerpen in de shops onderweg te kopen. Net als in Hades dien je telkens 'kamers' te voltooien en krijg je één of twee doorgangen naar de volgende kamer, waarbij je een hint krijgt van de beloning of type kamer die je mag verwachten. De volgorde van deze kamers wordt deels procedureel gegenereerd, wat voor variatie moet zorgen, maar ook een dosis willekeur met zich meebrengt. Zo heb ik runs gehad waarbij ik bijvoorbeeld geen enkele shop tegenkwam en bij de eindbaas met een hele berg Magatama zat.
En opnieuw en opnieuw
Dit is natuurlijk een van de kenmerken van een roguelite. Naast het leerproces, komt er ook een goede dosis geluk aan te pas. Dit kan leiden tot de mogelijkheid om overpowered builds, maar even goed tot heel wat pech. Het spel biedt gelukkig redelijk wat mogelijkheden op vlak van metaprogressie, maar dit vereist heel wat grinden om de nodige ertsen te verwerven. Journeys herspelen is dus de boodschap, en ik kan me inbeelden dat niet iedereen dit zal zien zitten. Zo had ik het na de derde Journey tig keer te moeten herspelen, het ook wel eventjes gezien met het spel, en nochtans volgt hierna het moment dat het spel pas echt openbreekt. Wat me ook opviel, was dat deze Journey beduidend moeilijker was dan de versie van de preview die ik vorige maand mocht spelen. Terwijl ik initieel de indruk had dat Towa een meer toegankelijke roguelite ging zijn, liet het spel toch hier eventjes zijn tanden zien naar het einde toe van deze Journey. Wie het zichzelf graag wat makkelijker maakt, kan gelukkig de Story Mode activeren, waarbij je telkens een Divine Blessing krijgt als je sterft tijdens een Journey. Deze Blessing zorgt voor een schadereductie van 4%, met een limiet van 40%. Een beetje zoals de God Mode van Hades dus, maar iets minder vergevingsgezind. Je personages blijven upgraden en het spel doorgronden zijn de sleutels tot succes.Wat dit alles gelukkig de moeite maakt, zijn de adembenemende visuele stijl en de prachtige muziek van Hitoshi Sakimoto (Valkyria Chronicles, Final Fantasy XII en Final Fantasy Tactics). De muziek dompelt je helemaal onder in de Japanse sfeer van het spel, en weet tegelijkertijd op de gepaste momenten spanning en mysterie op te roepen. De grafische stijl die het spel hanteert, doet wat denken aan de waterverfachtige stijl van Doraemon: Story of Seasons, maar ook aan de Japanse schilderkunst, en ze sluit zo naadloos aan op de setting van het spel. Wat ik enorm waardeerde, is dat je bij de overgang tussen elk gebied getrakteerd wordt op een prachtig uitzicht in de achtergrond. Een aantal van de locaties zelf zien er ook betoverend uit, terwijl andere dan weer meer alledaags zijn. De graphics op PlayStation 5 hoeven alvast niet onder te onder te doen de pc-versie. Towa is niet de meest grafisch intense titel natuurlijk, en daardoor kan je rekenen op een consistente performance in 4K aan zestig frames per seconde. Je hoeft dus geen toegevingen doen door te kiezen voor een Performance-modus. Zelfs in het heetst van de strijd bleef de framerate consistent, maar het was natuurlijk geen 240 frames per seconde zoals ik had op pc, al was dat misschien ook wel overkill natuurlijk.
Conclusie
In Towa and the Guardians of the Sacred Tree trek je als duo ten strijde tegen een kwaadaardige god en zijn handlangers, in een poging je dorp te redden van het dreigende onheil. Het spel geeft zijn eigen draai aan de formule van de geliefde roguelite Hades en neemt je mee naar prachtige oosterse sferen, waarbij de muziek, de schilderachtige graphics en de uitgebreide gameplay voor een fijne ervaring zorgen. Het spel legt iets meer nadruk op het verhaal in vergelijking met gelijkaardige titels, maar de vele dialogen tussen de personages zijn helaas niet altijd even interessant en halen je soms wat uit het tempo. Verder valt er weinig aan te merken op dit spel, zolang je je niet stoort aan de gameplaystructuur van dit soort spellen.
Pro
- Uitdagende gameplay ...
- Prachtige visuele stijl
- Heerlijke muziek
- Gameplay biedt heel wat mogelijkheden
Con
- ... die gepaard kan gaan het heel wat gegrind
- Het repetitieve karakter en de willekeur zal niet iedereen aanspreken
- Dialogen niet altijd boeiend
8
Over
Beschikbaar vanaf
19 september 2025
Gespeeld op
- PlayStation 5
Beschikbaar op
- Nintendo Switch
- Nintendo Switch 2
- PC
- PlayStation 5
- Xbox Series X|S
Genre
- Action
- Roguelike
- RPG
Ontwikkelaar
- Brownies Inc.
Uitgever
- Bandai Namco Entertainment
