Review: Towerborne

De gouden tijd van de beat 'em ups ligt al jaren achter ons. Althans dat dacht ik toch. Maar een jaar geleden heb ik toch een nieuw Double Dragon-spel aan de tand gevoeld. Een serie die tijdens mijn jeugd ook garant stond voor ettelijke uren spelplezier. De ontwikkelaars van Towerborne hadden echter in eerste instantie niet direct gekozen voor dat type spel. Xbox heeft mij onlangs de nodige toegang verschaft om met het spel aan de slag te gaan en dus neem ik je mee in mijn ervaring van deze Early Access-titel.

Stoic is vooral gekend voor de Banner Saga-trilogie, die gekenmerkt werd door de turn-based strategy en algemeen goed werd onthaald. Er werd dan ook verwacht dat Towerborne deze stijl zou volgen, maar er werd gaandeweg toch beslist er een beat 'em up van te maken. De nadruk op een rijk gevulde wereld bleef echter hoog op de prioriteitenlijst staan en dus verwacht ik ook een levende wereld die je meeneemt in een grootser verhaal, iets wat dikwijls niet voldoende aanwezig is bij gelijkaardige spellen in dit genre.

Troefkaart​

De Belfry is het laatste bastion van de mensenwereld en wordt omgeven door gevaarlijke monsters die het op de inwoners voorzien hebben. Als een Ace, een sterke krijger, is het jouw taak de mensen te beschermen en de wereld te verkennen. Er zijn vier verschillende klassen beschikbaar, of beter gezegd speelstijlen, om tussen te kiezen. De typische varianten zijn dan ook van de partij, met als uitzondering de Rockbreaker, die twee zware handschoenen hanteert en de vijand in elkaar klopt. De drie andere klassen hebben ofwel een zwaard en schild, een grote hamer of twee wapens ter beschikking, waarmee verschillende soorten aanvallen mogelijk zijn. Doorheen het spel speel je ook de nodige beloningen vrij, waaronder uiteraard betere wapens of materialen om je uitrusting te verbeteren.

Gemiddeld is momenteel nog het sleutelwoord.

Er zijn een aantal vleugjes specialere combinaties toegevoegd aan de gevechten, met verschillende resultaten tot gevolg. Dit voegt een sprankeltje extra toe waarmee het verschil wordt gemaakt tussen de verschillende klassen. De ene zal mits de juiste combinatie de monsters hoog in de lucht gooien, waardoor andere aanvalscombinaties mogelijk worden. Al kunnen de andere stijlen iets gelijkaardigs. Het brengt uiteindelijk net te weinig toe aan de variaties, en dus ligt het verschil zich vooral in de sterkte van de aanvallen. De Sentinel heeft met het schild meer opties om een verdedigende vaardigheid te gebruiken en is ook algemeen beter bestand tegen aanvallen.

Lopen en vechten​

In de kern loop je doorheen een level en kom je verschillende monsters tegen, voor zover niets nieuws onder de zon. Er is wel een grotere verscheidenheid aan de types van tegenstanders, wat voor de nodige afwisseling zorgt. Er zijn ook wat verschillende achtergronden waar je doorheen loopt afhankelijk van het gebied, maar baanbrekend is het ook niet echt te noemen. De stijl is consequent en wordt op alle momenten doorgetrokken in de verschillende aspecten van het spel. De leukste momenten zijn wel de verschillende (eind)bazen die voor een grotere uitdaging zorgen. Je kan met wel vier mensen samen spelen wat dan ook de leukste manier van spelen is.

Laat dat dan ook de grootste aantrekkingskracht zijn. Ik vind alles zeer mooi en proper afgewerkt, de verschillende speelstijlen zorgen voor wat variatie en de monsters hebben ook de nodige afwisseling, maar al bij al steek ik het allemaal onder de noemer gemiddeld. Het werkt zoals het moet en er is meer achtergrondverhaal dan de gemiddelde game in dit genre, maar niets steekt er echt bovenuit. De makers beloven wel meer inhoud en verdere verhaallijnen eens het spel volledig uitgebracht is. Ik hoop dat er dan ook wat meer duiding komt rond het einddoel. Momenteel werkt iedereen ook met een statische landkaart maar dat zou ook veranderen naarmate de ontwikkeling vordert en er meer spelers actief zijn. De periode die nu volgt maakt het mogelijk om de nodige suggesties te doen aan de makers die hiermee aan de slag zullen gaan om extra zaken toe te voegen.

Conclusie

Towerborne sprak mij aan wegens de grafische stijl en de belofte van een rijk gevulde wereld. Ik kan geen grote minpunten opsommen maar evenmin echte uitschieters. Gevechten verlopen vloeiend en er zijn geen noemenswaardige slecht uitgevoerde zaken. De gemakkelijkere tegenstanders tijdens een level zijn afwisselend genoeg maar vooral de bazen zijn leuk uitgevoerd. Ben je op zoek naar een iets uitgebreidere beat 'em up die verschillende gebieden en quests aanbiedt dan is dit mogelijks iets voor jou, vooral als je graag coöperatief speelt. Het is wat mij betreft vooralsnog uitkijken naar nieuwe functies die de ontwikkelaar zal toevoegen op vraag van de spelers.

Pro

• Geen grote minpunten ...
• Een gemiddelde ervaring
• Meer quests en uitgebreidere verhalen dan andere in het genre
• Co-op

Con

• ... maar ook geen grote pluspunten
• Nog geen einddoel

6.5

Over

Beschikbaar vanaf

10 september 2024

Gespeeld op

1. PC

Beschikbaar op

1. PC
2. Xbox Series X|S

Genre

1. Action
2. Adventure
3. RPG

Ontwikkelaar

1. Stoic

Uitgever

1. Xbox Game Studios

Website

Officiële website