Wie op zoek is naar flitsende actiegames met de nodige uitdaging, kan tegenwoordig zijn blik steeds meer richten op China en Zuid-Korea. De flavor of the month komt uit Chengdu, China en werd ontwikkeld door Leenzee Games. Een nobele onbekende, maar Game Science bewees met Black Myth: Wukong alvast dat dit geen teken aan de wand hoeft te zijn. Met Wuchang: Fallen Feathers gaat Leenzee Games zijn grote broer alvast achterna, want ook hier krijgen we een boeiende cocktail geserveerd die een mix biedt van bikkelharde actie, Chinese folklore en een boeiende spelwereld om te verkennen. Het grote verschil is dat Wuchang meer uitgesproken inzet op de soulslike-formule en dit brengt natuurlijk de nodige verwachtingen met zich mee.
In Wuchang: Fallen Feathers
maken we kennis met Bai Wuchang, een vrouwelijke piraat die - hoe kan het ook anders - wakker wordt met geheugenverlies. Ze bevindt zich in een bouwvallige tempel en haar arm is aangetast door een vreemde aandoening. Deze aandoening heet Feathering en heeft het Shu-gebied ten tijde van de Ming-dynastie in verval gebracht. De geïnfecteerden muteren namelijk in afgrijselijke monsters die het land corrumperen. Bij Wuchang heeft deze infectie echter goddellijke krachten ontwaakt en is zij ook in staat om eigenschappen van andere gemuteerde monsters als het ware te absorberen. Met haar nieuw verworven krachten tracht ze de ware toedracht te achterhalen achter de Feathering en zoekt ze naar een remedie voordat het te laat is en de ziekte haar volledig overneemt.
De groteske verschijningen waartegen je het opneemt, waren voor mij vaak het hoogtepunt van het spel. Het design van deze monsterlijke bazen is subliem en vaak is er ook een kleine twist aan de gevechten die voor een originele toets zorgen. Soms kom je uiteraard ook oog in oog te staan met een menselijke baas en deze gevechten waren toch beduidend minder interessant dan tegen de monsters. Hoe dan ook boden de meeste bazen wel de nodige uitdaging. Enkelen gingen neer na de eerste poging, meestal lukte me het wel na een vijftal keer proberen, maar er waren ook enkele bazen waar ik mijn tanden op kapot zat te bijten. Maar eens neer, was de voldoening natuurlijk des te groter. Ondervind je wat problemen, dan kan je steeds wat grinden om Wuchang enkele levels hoger te krijgen. Maar het belangrijkste blijft natuurlijk om de bazen goed te bestuderen, hun aanvalspatronen te doorgronden en de gepaste strategie te ontwikkelen om ze te overkomen.
Ten tweede is er het gevechtssysteem zelf. Centraal hierbij staat een kracht genaamd Skyborn Might en een wapensysteem met verschillende wapentypes die elk hun eigen speelstijlen hebben. Skyborn Might bouw je op door bepaalde handelingen te doen afhankelijk van welk type wapen je gebruikt en het laat toe om je magiespreuken of de speciale movesets van je wapens te versterken. Je kan Skyborn Might ook gebruiken om een snelle wapenswitch te doen waarbij je ook een gevaarlijke aanval gebruikt. Je draagt dus inderdaad steeds twee wapens, en mijn favorieten waren bijvoorbeeld de longsword, omdat deze je toelaat om Skyborn Might op te bouwen met een perfect dodge en je ook een best handige parry met een countermove hebt, en de dual-wielding blades omdat deze snel zijn en je laten clashen, waarbij je de aanval van een vijand deels doorbreekt met een eigen aanval. In de skilltree, de Impetus Repository, heeft elk wapentype zo zijn eigen pad met upgrades en nieuwe skills om vrij te spelen. Op deze manier kan je je duidelijk specializeren in een tweetal wapens, met als voordeel dat je gewoon je gespendeerde punten steeds kan herverdelen. Het spel nodigt dus echt uit om te experimenteren en je eigen stijl te ontwikkelen.
Waar het spel wel enkele steekjes laat vallen, is het technische luik. Het grootste probleem dat zich manifesteerde bij mij, was micro stuttering, waarbij er kleine haperingen in het beeld merkbaar zijn - een probleem dat gelinkt kan zijn aan het gebruik van de Unreal Engine 5. Deze engine tovert langs de andere kant wel mooie beelden op het scherm. Op PlayStation 5 kan je kiezen tussen een Performance-, Balance- of Quality-modus met een beeldverversing van respectievelijk zestig, veertig en dertig frames per seconde. Voor mij genoot de Performance-modus duidelijk de voorkeur vanwege de betere responsiviteit, maar ook omdat ik de indruk had dat het beeld hier minder wazig was. Heb je een PS5 Pro, dan wordt de framerate geboost naar tachtig, zeventig en zestig frames per seconde. Vooral de Quality-modus ziet hier dus een verdubbeling, wat best wel indrukwekkend is.
Andere issues waarmee het spel kampt, zijn eerder technische slordigheden. Zo is wall clipping, waarbij zowel jij als vijanden doorheen muren of deuren kunnen aanvallen, een frequent probleem. Denk dus niet dat je veilig bent door je achter een deur te verbergen. Daarnaast kon ik ook regelmatig vijanden zichzelf laten vastzetten achter obstakels. In plaats van rond te gaan, blijven ze dan bijvoorbeeld je van achter een balk aanvallen terwijl ze je totaal niet raken natuurlijk. Al bij al zijn dit gelukkig geen al te grote problemen, die hopelijk makkelijk op te lossen zijn, waardoor ze niet al teveel afbreuk doen aan het totaalpakket.
In Wuchang: Fallen Feathers
Corrupte vleugels
Laten we meteen met de deur in huis vallen, Wuchangs tocht doorheen de geteisterde gebieden van Shu is eentje die bij fans van soulslike-spellen alvast in de smaak zal vallen. Heb je weinig affectie met dit genre, dan laat je dit spel best links liggen. Wuchang: Fallen Feathers blijft op vele vlakken immers zeer trouw aan de formule die FromSoftware jaren geleden heeft uitgewerkt. Denk hierbij aan een semi-lineaire wereld met verbonden gebieden en heel wat shortcuts die je terugbrengen naar reeds bezochte plaatsen, rustplaatsen waar je jouw healing flask hervult, je personage levelt en rust - waarna de gewone vijanden respawnen -, een currency, in dit geval Red Mercury, die je gebruikt om te levelen of dingen te kopen, maar die je (deels) verliest als je sterft, een gevechtssysteem dat draait rond staminabeheersing en het ontwijken van aanvallen, en uiteraard uitdagende gevechten tegen indrukwekkende bazen. Dit alles zal voor de ene als muziek in de oren klinken, terwijl de andere rillingen over zijn rug krijgt bij het horen van al deze elementen.De groteske verschijningen waartegen je het opneemt, waren voor mij vaak het hoogtepunt van het spel. Het design van deze monsterlijke bazen is subliem en vaak is er ook een kleine twist aan de gevechten die voor een originele toets zorgen. Soms kom je uiteraard ook oog in oog te staan met een menselijke baas en deze gevechten waren toch beduidend minder interessant dan tegen de monsters. Hoe dan ook boden de meeste bazen wel de nodige uitdaging. Enkelen gingen neer na de eerste poging, meestal lukte me het wel na een vijftal keer proberen, maar er waren ook enkele bazen waar ik mijn tanden op kapot zat te bijten. Maar eens neer, was de voldoening natuurlijk des te groter. Ondervind je wat problemen, dan kan je steeds wat grinden om Wuchang enkele levels hoger te krijgen. Maar het belangrijkste blijft natuurlijk om de bazen goed te bestuderen, hun aanvalspatronen te doorgronden en de gepaste strategie te ontwikkelen om ze te overkomen.
Heel wat om onder de knie te krijgen
Om je een weg doorheen al de tegenstand te hakken, schotelt Wuchang: Fallen Feathers je alvast een gevechtssysteem met enkele opvallende ideeën voor. Zo is er eerst en vooral een Madness-systeem aanwezig waarbij je vanaf een bepaalde drempel meer schade zal doen, maar je zelf ook meer schade zal incasseren. Een soort van risk-reward systeem dus. Je kan je Madness verhogen door menselijke vijanden aan te vallen, terwijl Feathered vijanden je Madness verlagen. Iedere keer je sterft, verhoogt je Madness echter ook. Als je Madness boven die 100% is, riskeer je echter ook je innerlijke demon op te roepen. Dit is een soort van dubbelganger die je zal moeten verslaan om je Madness opnieuw naar nul te brengen (al kan je dat ook doen door een bepaald item te offeren aan Boeddhabeelden). Maar je Inner Demon discrimineert niet tussen jou of je vijand, dus ...Ten tweede is er het gevechtssysteem zelf. Centraal hierbij staat een kracht genaamd Skyborn Might en een wapensysteem met verschillende wapentypes die elk hun eigen speelstijlen hebben. Skyborn Might bouw je op door bepaalde handelingen te doen afhankelijk van welk type wapen je gebruikt en het laat toe om je magiespreuken of de speciale movesets van je wapens te versterken. Je kan Skyborn Might ook gebruiken om een snelle wapenswitch te doen waarbij je ook een gevaarlijke aanval gebruikt. Je draagt dus inderdaad steeds twee wapens, en mijn favorieten waren bijvoorbeeld de longsword, omdat deze je toelaat om Skyborn Might op te bouwen met een perfect dodge en je ook een best handige parry met een countermove hebt, en de dual-wielding blades omdat deze snel zijn en je laten clashen, waarbij je de aanval van een vijand deels doorbreekt met een eigen aanval. In de skilltree, de Impetus Repository, heeft elk wapentype zo zijn eigen pad met upgrades en nieuwe skills om vrij te spelen. Op deze manier kan je je duidelijk specializeren in een tweetal wapens, met als voordeel dat je gewoon je gespendeerde punten steeds kan herverdelen. Het spel nodigt dus echt uit om te experimenteren en je eigen stijl te ontwikkelen.
Knappe, maar niet feilloze ervaring
De manier waarop het spel de combat en de vooruitgang van je personage aanpakt, is alvast het meest verfrissende aan Wuchang: Fallen Feathers. Op andere vlakken volgt het immers (net iets te) braaf in de voetstappen van zijn voorgangers. Hierdoor steekt een gevoel van familiariteit soms wat teveel de kop op. Maar deze vertrouwdheid maakt natuurlijk ook dat fans zich snel zullen thuis voelen in het spel en het ritme ervan snel onder de knie zullen hebben. Hoewel de ervaring nog steeds in grote mate steunt op een grimmige en duistere atmosfeer, weet het spel ook wel uit te pakken met bijzonder sfeervolle locaties zoals serene tempels, majestueuze paleizen of onheilspellende ondergrondse passages. Esthetisch gezien zet het spel dus ook zeker zijn beste beentje voor, zeker in combinatie met de knappe begeleidende muziek en de best wel goede voice-acting, dit zowel in het Chinees als het Engels.Waar het spel wel enkele steekjes laat vallen, is het technische luik. Het grootste probleem dat zich manifesteerde bij mij, was micro stuttering, waarbij er kleine haperingen in het beeld merkbaar zijn - een probleem dat gelinkt kan zijn aan het gebruik van de Unreal Engine 5. Deze engine tovert langs de andere kant wel mooie beelden op het scherm. Op PlayStation 5 kan je kiezen tussen een Performance-, Balance- of Quality-modus met een beeldverversing van respectievelijk zestig, veertig en dertig frames per seconde. Voor mij genoot de Performance-modus duidelijk de voorkeur vanwege de betere responsiviteit, maar ook omdat ik de indruk had dat het beeld hier minder wazig was. Heb je een PS5 Pro, dan wordt de framerate geboost naar tachtig, zeventig en zestig frames per seconde. Vooral de Quality-modus ziet hier dus een verdubbeling, wat best wel indrukwekkend is.
Esthetisch gezien zet het spel dus ook zeker zijn beste beentje voor.
Andere issues waarmee het spel kampt, zijn eerder technische slordigheden. Zo is wall clipping, waarbij zowel jij als vijanden doorheen muren of deuren kunnen aanvallen, een frequent probleem. Denk dus niet dat je veilig bent door je achter een deur te verbergen. Daarnaast kon ik ook regelmatig vijanden zichzelf laten vastzetten achter obstakels. In plaats van rond te gaan, blijven ze dan bijvoorbeeld je van achter een balk aanvallen terwijl ze je totaal niet raken natuurlijk. Al bij al zijn dit gelukkig geen al te grote problemen, die hopelijk makkelijk op te lossen zijn, waardoor ze niet al teveel afbreuk doen aan het totaalpakket.
Conclusie
Met Wuchang: Fallen Feathers krijgen we een nieuwe, indrukwekkende soulslike die vooral opvalt door zijn bijzondere gevechtssysteem, waarbij je heel wat tools ter beschikking krijgt om de vele formidabele tegenstanders neer te krijgen. Verder doet het spel vooral wat je verwacht van dit soort ervaringen, wat voor de ene een pluspunt en voor de andere een minpunt zal zijn. Het kleine aantal technische issues nemen we er wel bij, met de gedachte dat deze binnen afzienbare tijd wel zullen worden opgelost.
Pro
- Boeiende baasgevechten
- Interessante combat
- Knappe omgevingen
- Progressiesysteem dat experimenteren toelaat
Con
- Niet bijster origineel
- Kleine technische mankementen
8
Over
Beschikbaar vanaf
24 juli 2025
Gespeeld op
- PlayStation 5
Beschikbaar op
- PC
- PlayStation 5
- Xbox Series X|S
Genre
- Soulslike
Ontwikkelaar
- Leenzee Games
Uitgever
- 505 Games
