Soundos clasht met Schols over geweld tegen vrouwen in De Afspraak

Ik heb ook wel al een en ander tegengekomen tijdens het lopen, maar nog nooit seksueel ongewenst of intimiderend gedrag.

Op basis van de getuigenissen lijkt seksueel ongewenst of intimiderend gedrag - in de publieke ruimte en in het uitgangsleven - het soort gedrag waar vrouwen uitzonderlijk veel meer mee te maken krijgen, in vergelijking met mannen. Zowel wat betreft de grensoverschrijdende aard maar vooral ook de kwantiteit.

Ik vraag mij af hoe je dat soort gedrag aanpakt. Het lijkt mij ook niet bepaald effectief als icebreaker, maar dat is misschien ook niet de intentie achter het gedrag. Ik denk dat een groot aandeel van die nafluiters met hun mond vol tanden zouden staan als je op hun avances zou ingaan.

Het is ook het soort gedrag dat zich soms in een grijze zone bevindt. Niet alleen op vlak van wettelijkheid maar ook in de zin dat het niet illegaal is om iemand aan te spreken of interesse te tonen, maar de manier waarop vaak wel en afhankelijk van de persoon soms anders wordt ervaren.
 
Laatst bewerkt:
Vandaag ook weer wat "ervaren". Stond ik op een eventje aan te schuiven aan de bar. Komt er iemand die ik ken van 65+ met zijn kruis tegen mijn achterkant aanstaan. Efkes heel snel schuren. Oké, ik ken die mens en hij ziet de vrouwtjes graag, dus ik was niet in shock of zo, maar allez nu. Hij kon mijn vader zijn.

Efkes voor dat moment komt er iemand anders toe die ik ken, met zijn vrouw. Ziet die mij: "Mmmmm ahaaaaa amai gij ziet er goed uit"... "Ik zie er elke dag zo uit als ik moet werken", antwoord ik. "Amai. Zo moogt ge bij mij ook komen werken hoor!" zegt hij met zijn vrouw naast hem terwijl hij mij tegen zijne frak aantrekt en een kus geeft.

Geen wereldschokkende zaken, maar ook niet echt gewenst of zo? Maar de bovenste situatie was er toch echt weer over.

Daarnaast ook vandaag vernomen dat er een overgrootvader veroordeeld is voor zedenfeiten met zijn kleindochters. Blijkt één van de slachtoffers de dochter te zijn van iemand die ik ken. Verschrikkelijk. Mag gelukkig een aantal jaren naar de cel, maar de impact stopt niet na die jaren natuurlijk....
 
Een artikel op VRT over de (ontbrekende) cijfers achter femicide. Er is hier blijkbaar ook nog wel wat onduidelijkheid over wat dan specifiek relevante cijfer-data zijn die verzameld moeten worden.

De publicatie van het eerste rapport met officiële cijfers zal vermoedelijk pas voor eind 2026 zijn, dus 3 jaar nadat de wet in werking getreden is. Er moet nog een koninklijk besluit worden aangenomen waarin vastgelegd moet worden welke gegevens politie en justitie moeten verzamelen en er moeten nog adviezen gevraagd worden aan allerlei instanties (Raad van State, inspecteur van financiën, college van procureurs-generaal)


En verder is er vanavond een eerste aflevering van "En nu is ze dood", die de menselijkere kant belicht.



Buiten heel het semantisch gedoe over wat het nu precies inhoudt (femicide) en de eventuele tekortkomingen daarvan, is het gewoon positief dat er aandacht voor is en hopelijk steeds meer inzichten in bekomen worden. Ik denk dat we meer bekomen uit inzichten en informatie dan uit een strictere aflijning wat al dan niet femicide inhoudt.
 
Inderdaad. Ik denk dat het voor vrouwen over het algemeen iets belangrijker is hoe er met geweld, intimidatie etc. wordt omgegaan dan een paar mannen die discussiëren over al dan niet geclassificeerd wordt als femicide en door wie.
 
Zeer aangrijpende eerste aflevering gisteren van En nu is ze dood.
Het is te hopen dat dit net zo'n impact gaat hebben als Godvergeten een paar jaar geleden, en dat het mensen aanzet om kritisch in hun omgeving te zijn voor tekeken van partnergeweld.
 
Aflevering ook gezien. Heel moedig hoe zo'n gezin daar over wil en kan getuigen.

Maar tegelijkertijd was het ook heel duidelijk hoe moeilijk het is om tragedies als deze te voorkomen.
Vooraf werd er nog gesproken in de Afspraak over het feit dat dit een maatschappelijk probleem is. Allemaal goed en wel, maar het is niet eenvoudig om daar iets aan te doen.

Je zag ook het schuldgevoel bij de ouders en de zus, maar goed je kan hen dat niet kwalijk nemen. Idem voor het slachtoffer, ook zij heeft vooraf niet de beslissing gemaakt om bij hem weg te gaan. Dat is geen victim blaming, maar wel een vaststelling dat die situaties op dat moment voor de betrokkenen niet zo eenvoudig en duidelijk zijn, als voor buitenstaanders als wij, die achteraf alle feiten op een rijtje krijgen.

In deze kon justitie en politie ook niets doen. Zowel het slachtoffer als de familie heeft nooit een klacht ingediend. Hij bleek achteraf wel een agressief verleden te hebben, maar goed, mensen verdienen ook een 2e kans en moeten ook niet met hun strafblad rond hun nek rondlopen.

Opvangmogelijkheden, vluchthuizen, aanspreekpunten, ... het had in deze ook niet geholpen, lijkt het. Het slachtoffer had een hele sterke band met haar ouders en zus, dus daar kon ze altijd terecht.

En de realiteit is natuurlijk dat gestoorde gekken er altijd zullen zijn. Die waren er in het verleden en die zullen er in de toekomst ook zijn. Daar kan je niet veel aan veranderen.

Campagnes ten spijt. Je kan mensen wel attent maken en waarschuwen. Je kan mensen wel wijzen op bepaalde situaties, maar het lijkt me toch een heel ander verhaal als je er als persoon middenin zit...


Benieuwd naar de aflevering van volgende week, want dan gaat het wel over een dader die een contactverbod had met het slachtoffer. Dat is dan weer een ander verhaal.
 
Ik vond het een erg aangrijpend programma. Maar op zich vond ik het geen te best voorbeeld van feminicide? Of ik heb een verkeerd begrip van dat woord. Die kerel leek mij gewoon een kernpsychopaat te zijn die een slachtoffer zocht in 'familiale' sfeer.
Bij andere gevallen van feminicide speelt toch meer het gegeven van 'wraak' mee, niet? Zoals bij koppels waarbij de partner de man verlaat en mogelijks een nieuwe relatie start en dan vermoord wordt door de ex.
Of is het begrip feminicide dan veel ruimer dan wat ik er oorspronkelijk bij dacht?
 
Ik vond het een erg aangrijpend programma. Maar op zich vond ik het geen te best voorbeeld van feminicide? Of ik heb een verkeerd begrip van dat woord. Die kerel leek mij gewoon een kernpsychopaat te zijn die een slachtoffer zocht in 'familiale' sfeer.
Bij andere gevallen van feminicide speelt toch meer het gegeven van 'wraak' mee, niet? Zoals bij koppels waarbij de partner de man verlaat en mogelijks een nieuwe relatie start en dan vermoord wordt door de ex.
Of is het begrip feminicide dan veel ruimer dan wat ik er oorspronkelijk bij dacht?

Dat is het enige wat ik een beetje miste in deze aflevering, iemand van het gerecht ofzo die duiding geeft.
Gisteren in de Afspraak was Phara te gast en daar werd er wel wat concreter op ingegaan.

De manier waarop de dader nog berichten stuurde naar de zus van het slachtoffer onmiddellijk na de moord, "MIJN VROUW!" schrijft bij een foto op instagram nadat hij haar al doodde, en dan die ronduit akelige afscheidsbrief aan de familie voor zijn zelfmoord, brrrr.
 
Ik post dit hier omdat het mij terug deed denken aan dat hele debacle van paar weken geleden.

Gisteren had ik opleiding voor massage-therapeut en tijdens de pauze rond 20:15 ging Madeen toch maar eens naar buiten om een sigaret te roken. Daar zat er een jongedame (ik denk tussen 25-30) die wat zat te snikken en praten met iemand over wat er precies in de les gebeurd was. Ik ken die beide personen niet dus ik hou een beetje mijn afstand terwijl ik rustig mijn sigaret rook.

Uit het gesprek kon ik afleiden dat er iets gebeurt was in de les, maar niet noodzakelijk wat. De beide personen hadden samen les voor kappersopleiding. De jongedame vroeg mij om een sigaret en vuur (ik denk dat ze die van haar was vergeten in de klas door de ervaring) die ik ook aanbood. Ik vroeg daarbij ook of alles ok was. De jongedame gaf aan dat de docent zeer grof en aggressief naar haar had gereageerd. Op zich is dat al zowiezo not done als docent maar ik kon wel aanvoelen dat er iets getriggerd was bij haar. De andere persoon is dan ook vertrokken naar de les en ben ik nog even bij de jongedame gebleven.

Long story short, Wat blijkt, de jongedame in kwestie was nog niet zo lang geleden in Portugal op reis waar er iets in haar drankje werd gedaan. Vervolgens werd die door een groepje mannen meegenomen waar ze elk om beurt hun gang konden gaan en haar naakt achterlieten op het strand. Met de uitbarsting van de docent werd ze getriggerd en terug gebracht naar dat moment.

Na dat verhaal heb ik haar aangeraden om met een psycholoog te gaan praten want het is heel duidelijk dat het trauma nog niet verwerkt is. Ook heb ik haar aangeraden om het gedrag van de docent aan te kaarten bij de mensen aan het secretariaat. Wat ze na toch wel lichtjes aandringen van mijn kant ook heeft gedaan uiteindelijk.

Ik heb met die jongedame een 20-tal minuten gesproken met de nadruk op vooral rustig worden en gecontroleerd reageren. Emotioneel reageren op iets wat je triggert zet je altijd in een slechter beeld dan de persoon die je triggert. Dat de trigger aanwezig is, is perfect normaal, zeker na zo'n traumatische ervaring. Het gaat om de reactie die men erop geeft.

Ze was dankbaar voor de tijd die ik nam om wat te praten, is uiteindelijk naar het secretariaat gegaan en dan terug naar de les.

Deze hele ervaring bewijst eigenlijk iets voor mij wat ik veel langer wist. Mensen zijn bewust beesten als de situatie het hen toelaat, niet alleen mannen. Ik zeg met opzet "mensen".
 
Ik vond het een erg aangrijpend programma. Maar op zich vond ik het geen te best voorbeeld van feminicide? Of ik heb een verkeerd begrip van dat woord. Die kerel leek mij gewoon een kernpsychopaat te zijn die een slachtoffer zocht in 'familiale' sfeer.
Bij andere gevallen van feminicide speelt toch meer het gegeven van 'wraak' mee, niet? Zoals bij koppels waarbij de partner de man verlaat en mogelijks een nieuwe relatie start en dan vermoord wordt door de ex.
Of is het begrip feminicide dan veel ruimer dan wat ik er oorspronkelijk bij dacht?
Als je geslachtsrollen beschouwt als de bepalende factor in dit verhaal, of de focus daarop wenst te leggen, dan spreekt men van feminicide. Als je eerder andere factoren als bepalend ziet dan spreekt men eerder over een partnermoord of passionele moord.
 
Ik vond het een erg aangrijpend programma. Maar op zich vond ik het geen te best voorbeeld van feminicide? Of ik heb een verkeerd begrip van dat woord. Die kerel leek mij gewoon een kernpsychopaat te zijn die een slachtoffer zocht in 'familiale' sfeer.
Bij andere gevallen van feminicide speelt toch meer het gegeven van 'wraak' mee, niet? Zoals bij koppels waarbij de partner de man verlaat en mogelijks een nieuwe relatie start en dan vermoord wordt door de ex.
Of is het begrip feminicide dan veel ruimer dan wat ik er oorspronkelijk bij dacht?
Lang en kort: hangt er vanaf of je het over de juridische definitie hebt.
Het is sowieso niet dat er "wraak" bij hoort te zitten, maar voor de juridische definitie is het wel "vanwege het geslacht", dus gendergerelateerd. Als het kadert binnen geweld binnen de relatie en een culminatie is daarvan, ook. Maar je zou zelfs kunnen zeggen dat de wraak wegens het verlaten niét valt onder de feminicidewet: dan wordt het slachtoffer namelijk niet vermoord vanwege haar geslacht.

In het kader van het programma lijkt het me duidelijk dat het gaat om dodelijk geweld tegen vrouwen en geweld binnen de relatie. En dan zijn het wel goeie voorbeelden. Ook om te laten zien dat de leefwereld van een vrouw toch verschilt met die van een man.

Als je geslachtsrollen beschouwt als de bepalende factor in dit verhaal, of de focus daarop wenst te leggen, dan spreekt men van feminicide. Als je eerder andere factoren als bepalend ziet dan spreekt men eerder over een partnermoord of passionele moord.
Het is trouwens net om het woord "passionele moord" niet meer te moeten gebruiken, omdat dat net als iets vergoelijkends klinkt.
 
Dus gebruiken we een nieuw uitgevonden term die op z'n zachts gezegd suggereert dat geslacht de (alles)bepalende factor is...
Ik zie ook niet in hoe "passionele moord" per se vergoelijkend klinkt, moord blijft moord... noem het dan partnermoord wat tenminste wel accuraat is in deze context.

Ik zag in heel dat verhaal weinig tot niets van hoe de samenleving had kunnen bijdragen om die moord te voorkomen eerlijk gezegd.
En ook niets dat maakte dat het geslacht van het slachtoffer dé determinerende factor was.

Nu ja, ik zag wél een aantal dingen die ik héél anders zou aanpakken, maar dan begeven we ons richting een gevaarlijk domein van victim blaming of eerder de schuld leggen bij de omgeving en dat wil ik uit principe ook niet. Die vrouw treft géén schuld, haar familie werd duidelijk ook "buitengehouden" en hindsight is 20/20, de enige schuldige was de (ex-)partner/dader die duidelijk met waanideeën kampte (elkaar terugzien in het hiernamaals na zelfmoord).

Wat echter niet wegneemt als ik mijn zusje ooit met een blauw oog zou zien van mijn schoonbroer of zelfs van een andere man, dat ik niet garant zou willen staan voor die dader z'n veiligheid. Dus pakt huiselijk geweld voor mij gerust een pak strenger aan, maar ook dat gaat niet élke moord voorkomen, in die "officieuze" lijsten van "femicides" staan ook zaken als een man die z'n vrouw met haar minnaar betrapt... (de ironie/hypocrisie is dat als hij beiden dan vermoordt, één van de twee een femicide is maar de andere moord waarschijnlijk niet).
 
Maar je zou zelfs kunnen zeggen dat de wraak wegens het verlaten niét valt onder de feminicidewet: dan wordt het slachtoffer namelijk niet vermoord vanwege haar geslacht.
Ik wil die discussie niet opnieuw te starten, maar denk je dat het gerecht dat zo ziet? Als die wraak gekaderd kan worden binnen een soort gendergerelateerd verwachtingspatroon, bijvoorbeeld wraak om te verlaten, wraak na vreemdgaan, betwijfel ik of ze die logica volgen.

Als het wraak is om dat zij zijn hond heeft vergiftigd, dan is het een ander verhaal. Heb het programma wel niet gezien.
 
Ik lees hier zowat mee in de marge, het lijkt me duidelijk dat er problemen zijn - maar tegelijk maak ik me ook wat zorgen of er geen risico aanwezig is dat er onder meisjes/vrouwen en hun ouders een beeld ontstaat dat mannen in het algemeen als een risico/gevaar gezien worden. Ik meen dit al wat jaren (al dan niet subtiel) terug te zien in de maatschappij: meisjes krijgen veel minder vrijheden dan jongens, pogingen tot eenvoudige contacten die instant als vijandig worden beschouwd - dat soort zaken. Het is ook gewoon zeer duidelijk dat vandaag reeds X% van de bevolking, hoofdzakelijk meisjes/vrouwen, behoorlijk wat zaken vermijden of met schrik doen.

Dat maakt deze problematiek zeer relevant want zeer negatieve evolutie.
 
Ik lees hier zowat mee in de marge, het lijkt me duidelijk dat er problemen zijn - maar tegelijk maak ik me ook wat zorgen of er geen risico aanwezig is dat er onder meisjes/vrouwen en hun ouders een beeld ontstaat dat mannen in het algemeen als een risico/gevaar gezien worden. Ik meen dit al wat jaren (al dan niet subtiel) terug te zien in de maatschappij: meisjes krijgen veel minder vrijheden dan jongens, pogingen tot eenvoudige contacten die instant als vijandig worden beschouwd - dat soort zaken. Het is ook gewoon zeer duidelijk dat vandaag reeds X% van de bevolking, hoofdzakelijk meisjes/vrouwen, behoorlijk wat zaken vermijden of met schrik doen.

Dat maakt deze problematiek zeer relevant want zeer negatieve evolutie.

Ik denk niet dat meisjes vroeger meer vrijheid kregen dan nu. Enige voorzichtigheid en bewustwording is zeker niet slecht. Het is goed dat er de voorbije 10 jaar heel wat zaken bespreekbaar zijn geworden en onder een vergrootglas zijn gehouden. Vroeger was het niet beter voor vrouwen, alleen worden er meer zaken aan de kaak gesteld vandaag, wat zeker niet slecht is.

Wat niet betekent dat de slinger soms niet wat te ver kan doorslaan, maar dat is met alles zo hé. Uiteindelijk stabiliseren die dingen wel.

Ik geloof ook niet dat er veel jongen vrouwen rondlopen met het idee 'dat alle mannen slecht zijn'. Denk dat vrouwen vandaag ook nog genoeg uitgaan, naar concerten/festivals gaan, feesten in hun studententijd, daten, ... maar enige argwaan in bepaalde situaties lijkt me niet slecht. Jongens die het goed voor hebben en het goed menen, zullen nog altijd wel de kans krijgen om dit te tonen hoor. Uiteindelijk willen veel vrouwen ook nog altijd wel 'van straat geraken' en een gezin starten vroeg of laat.


Nu goed, ik zag ook nog wel een stukje voorbij komen van comedian Jimmy Carr onlangs hierover. Met alles wat er besproken en naar boven gekomen is de laatste jaren, is het misschien wel zo dat de deftige kerels, die eigenlijk al niets verkeerd deden, waarschijnlijk nóg voorzichtiger zijn geworden. Terwijl de eikels gewoon verder doen met wat ze bezig waren. Alle campagnes, aandacht, ... ten spijt. En ik denk dat daar ook wel enige waarheid in zit...
 
Terug
Bovenaan