Soundos clasht met Schols over geweld tegen vrouwen in De Afspraak

Ik wil maar even zeggen: bedankt aan alle vrouwen op dit forum om hun ervaringen en perspectief te delen, want ik weet dat dat soms moeilijk kan zijn. Zeker in een omgeving die overwegend mannelijk is en dan ook nog eens vrij tot zeer weigerachtig is/was om het onderwerp te bespreken zonder de gekende whataboutisms en deflecties enzovoorts. Ik hoop dan ook dat deze goed geformuleerde en weloverwogen berichten van personen "aan de andere kant" (in plaats van enkel van mannen bedoel ik) hier en daar een lichtje doen branden bij sommige keikoppen.

En neen, daarmee bedoel ik niet dat die "keikoppen" smeerlappen zijn of roofdieren of in dezelfde categorie zitten als verkrachters etc., maar dat het echt geen kwaad kan om eens het vizier te doen zakken en je te proberen inleven in hoe de leefwereld van anderen is, en te luisteren naar hoe het beter kan, of wat we aan de onthutsende statistieken (merk ook op dat bijna elke vrouw die hier al is komen posten meerdere eigen verhalen heeft van dingen die niet kunnen; het ene al wat extremer dan het andere, dat vind ik toch ook enorm pijnlijk om te lezen) kunnen doen. Want daar begint het wel, zoals men al zo vaak heeft proberen te kaderen.

Hopelijk is het een startschot voor een kentering in de thread.
 
Nogmaals: het steekspel helpt de discussie niet vooruit.
Ik vind dit forum eindelijk terug evolueren naar het bespreekbaar maken van de problematiek, vooral door de recente bijdragen van vrouwen.

We waren verzand in een zeer mannelijke kijk en liepen daarbij in de gekende valkuilen (#472) die de sereniteit van het debat compleet ondermijnde.

Hopelijk keren we nu weer terug naar de kern van de zaak.

Bovendien lees ik dat er wel degelijk bereidwilligheid is bij ons, mannen, om onze ego's aan de kant te schuiven en na te denken over wat we eraan kunnen doen.
 
Ik vind dit forum eindelijk terug evolueren naar het bespreekbaar maken van de problematiek, vooral door de recente bijdragen van vrouwen.

We waren verzand in een zeer mannelijke kijk en liepen daarbij in de gekende valkuilen (#472) die de sereniteit van het debat compleet ondermijnde.

Hopelijk keren we nu weer terug naar de kern van de zaak.

Bovendien lees ik dat er wel degelijk bereidwilligheid is bij ons, mannen, om onze ego's aan de kant te schuiven en na te denken over wat we eraan kunnen doen.

Ik vind het zéér ongepast van jou dat je een post waarvoor je op de vinger getikt bent, hier nog even als geschikte lijst van valkuilen herneemt, terwijl ik het fatsoen heb gehad om de zaken waar jij van vroeg ze niet meer te herhalen, ook niet meer herhaald heb.

Denk daar ook maar even over na.
 
Ik denk dat we hier een beetje bij de kern van de zaak zijn (van jouw posts). Niemand vraagt u om u te identificeren met dat gedrag. Dat is jouw reactie op geconfronteerd worden met 'er is een groot onveiligheidsgevoel en dat is de schuld van alle mannen'. Dat is evenwel niet de boodschap die gegeven werd - hoe onhandig, onbeleefd of misschien arrogant ook. De boodschap is: erken dat dat groot onveiligheidsgevoel voor vrouwen er is en dat ge u, als man, daar moeilijk een beeld over kunt vormen en dus als eerste reactie niet minimaliseert, afketst, of uzelf verdedigt (want gij doet het niet) maar luistert.

Ik ben heel erg blij dat ge u niet herkent in dat gedrag maar ik heb u wel al zien flaneren tussen: ik herken er mij niet dus ik moet daar verder niets mee doen, ik voel mij aangevallen ookal doe ik zo'n dingen niet, vrouwen moeten ook niet projecteren uit ervaringen uit het verleden, die bepaalde anekdote vind ik niet waardig om als problematisch te erkennen, vrouwen doen ook seksistische uitspraken/grapjes dan is dat allemaal ook een probleem etc.
Je kan ook prima zeggen, ik herken er mij - gelukkig - niet in maar ik geloof dat zo'n onveiligheidsgevoel er effectief is en dat zelfs de niet strafbare feiten problematisch zijn binnen een maatschappij. En misschien ook: ik weet niet wat ik daar nog verder aan kan doen. Prima, kan best.

Ik erken dat dat groot onveiligheidsgevoel bestaat. Ik heb al meermaals in mijn leven naar verhalen daarover geluisterd IRL, en mijn visie is en blijft dat op grote schaal luisteren evenmin iets oplost? Het helpt de persoon in kwestie op klein niveau en ik heb nog nooit gezegd (irl) dat ik iemand niet wou helpen voor de duidelijkheid, maar ik zou mij er beter bij gevoeld hebben als ik die vrouwen een reëlere oplossing had kunnen aanreiken en/of de dader terechtwijzen, quod non.

Als een vrouw mij IRL aanspreekt op problematisch gedrag is het aan mij om te luisteren overigens, maar dat is in de context van onderwerpen nog nooit gebeurd. Ik bedoel maar een vrouw heeft me in de supermarkt terecht gewezen dat ik géén voorrang van rechts gaf... ik had haar niet gezien, en euhm, dus had dat evengoed een man kunnen zijn?

Je hebt gelijk: ik voel me bij bepaalde uitspraken in deze thread aangevallen, bijvoorbeeld stellen dat in de mening van sommigen je om een zuiver geweten te hebben als man je je moet inleven in het hoofd van een vrouw die je als potentiële dader ziet, en de straat oversteken... dat nam ik misschien iets té persoonlijk, want wie wilt nu géén zuiver geweten?

De grapjes vind ik bijna een debat op zich waard, want ik heb Loser daar inderdaad geprobeerd een stevige spiegel voor te houden en kan men niet van de indruk ontdoen dat dat stevig éénrichtingsverkeer was.

Dat van het verleden was mogelijks mijn foutste uitspraak achteraf beschouwd: want ik heb me stevig ingelezen in die anekdote website, en dan lees ik daar soms anekdotes van 40-50 jaar geleden, en dan besef ik wel dat dat die vrouw voor het leven getekend kan hebben, zeker bij de fysiek zwaar aantastende feiten... maar dan denk ik: ah oké, maar dit moet toch aan het verbeteren zijn in 2026, niet? Toegegeven zéér recente anekdotes uit diezelfde site ondermijnen dat dan weer... ik blijf de algemene teller om meerdere redenen wel betekenisloos vinden.

Met je laatste zin ben ik het wel eens: ik weet niet wat ik daar nog verder aan kan doen, de rotzak in mij weet wél: bepaalde zaken ga ik effectief sowieso niet doen (genre de straat oversteken en in een bocht rond vrouwen heenlopen).

Ik zou de vrouwen niet te eten willen geven met een man die het oké vindt om commentaren te geven of in poepkes te pitsen of nog erger. Genoeg vrouwen die moeten ontdekken dat hun partner strafbare feiten heeft gepleegd, al dan niet binnen familie. Dus nee, het zijn niet altijd de uitzonderingen. Maar ik snap uw punt hier niet? Moeten vrouwen wéten welke mannen niet te vertrouwen zijn? Dat is net het probleem: ge weet het niet, maar het grootste aandeel van uw eigen ervaringen, en de ergere feiten waarmee ge geconfronteerd wordt door het nieuws, zijn wél mannen en daardoor worden alle mannen een risico-inschatting. Hier uw uitleg waarom vrouwen een onveiligheidsgevoel kunnen ervaren bij een man die hen nog niets heeft aangedaan.

Oké, maar elke keer (laten we volledigheidshalve zeggen na de middelbare school) dat ik in mijn leven diep gekwetst geweest ben, voorgelogen of systematisch gekleineerd geweest ben, was de 'dader' ook een vrouw... En dat zijn toegegeven enerzijds héél andere zaken dan echt fysiek geweld, intimidatie, etc. en het was doorgaans eerder in de relationele sfeer (én éénmaal professioneel) dan in het openbaar dus het is zeker en vast niet gelijk. Ik maak ook niet bij elke vrouw opnieuw een verregaande risico-inschatting.

Dat is toegegeven natuurlijk een héél ander type van (on)veiligheid qua risico-analyse, want bij vrouwen staat naast het emotionele doorgaans ook de fysieke integriteit op het spel (al is het maar omdat mannen gemiddeld sterker en gewelddadiger zijn), en dat is effectief erger.

Deel van dit verhaal is nu éénmaal de onvermijdelijke dynamiek dat mannen (voornamelijk) aangetrokken worden door vrouwen en omgekeerd.
En ik ken(de) inderdaad meerdere vrouwen die énorme rotzakkerij toleren van hun man... maar ik mis ergens het antwoord op wat voor mij de essentiële vraag daar is is dat dan écht in jouw ogen het merendeel van de mannen?* In mijn ogen zijn de meeste mensen nog altijd goede mensen... vrouwen én mannen. Ik wil zelfs gerust nog toegeven dat er onder de mannen méér problematische gevallen zitten dan onder de vrouwen, maar globaal beschouwd wil ik graag nog enig vertrouwen in de gehele mensheid behouden.

*(Het is uiteraard triest dat (zoals bij dat joggen in het park) dat één of een klein aantal rotzakken volstaat voor een veelvoud aan vrouwen om hun gedrag te moeten aanpassen want één dader kan voldoende schade aanrichten)

Uw woordkeuze is interessant. Ik leg mezelf dat niet op, de maatschappij verwacht dat. en dat is ook hoe je opgroeit. Ik merk heel hard het verschil in hoe iets gepercipieerd wordt wanneer het van een vrouw komt vs. een man. Een beetje zoals Soundos: luid, arrogant, misschien niet 100% correct. Moest het een man geweest zijn (over iets anders dan een vrouwenkwestie uiteraard) zou er veel minder om te doen zijn geweest. Het zou zeer snel zijn van 'ja maar de kern van de boodschap is juist'. We zijn er zowat half ondertussen, denk ik

Dus als ik hier zou typen zonder nalezen en nuanceren en wikken en wegen dan kan ik u garanderen dat de reactie veel minder ontvankelijk zou zijn, zelfs al ben ik een vrouw en gaat het over het onveiligheidsgevoel bij vrouwen.

Kan daar deels in volgen, al moet ik als afkickend actua-junkie die intussen honderden afleveringen van De Afspraak gezien heeft, nog maar zelden of nooit een gast zo onbeleefd als Soundos gezien eigenlijk: man of vrouw. Eén vrouwelijke medegaste onderbreken met foute cijfers, een mannelijke gast met de foute naam aanspreken, de moderator onderbreken en het programma half overnemen... nu goed, 't is een standup comedienne die kan je gerust iets meer marge geven... maar ik denk oprecht niet dat als het een man was geweest, dat dit onopgemerkt was gepasseerd. Denk dat als een man een vrouwelijke gaste had behandeld zoals Soundos Jonathan Holslag behandeld heeft, dat het kot op social media te klein was geweest... gelukkig is dat nu wel blijkbaar een zéér geduldig en minzaam man, ik bewonder zijn geduld. Ik was aan de andere kant van de tafel gaan zitten.

Mannen én vrouwen zijn onderhevig aan de verwachtingen van de maatschappij, denk dat mijn anekdote dat perfect illustreert.
Zolang mannen en vrouwen niet gelijk zijn, en dat zullen ze biologisch ook nooit zijn, mogen die verwachtingen ook verschillen maar zouden de foute (gewelddadige) uitwassen inderdaad liefst verdwijnen.

Ja die zijn er, en die zijn ook niet oké. Het idee 'boys will be boys', not done om iets voor vrouwen leuk/interessant te vinden en alle mannen vinden seks heel belangrijk/hebben nood aan seks (wat evolueert naar recht op seks in sommige gedachtegoeden) hebben ook hun invloed in hoe er naar vrouwen gekeken worden (en hoe seks zogezegd iets is waar vrouwen macht in hebben, etc etc we kunnen nog wel even doorgaan en ik ben er zeker van dat ge daar meningen over hebt)

Zonder twijfel, maar net zoals ik je kan volgen dat een nood aan seks absoluut niet gelijk gesteld mag worden aan een recht op seks, dat is inderdaad een zéér fout gedachtegoed, tot daar zijn we het eens, maar ik zie niet in hoe je die 'zogezegd' rechtvaardigt?

Ik vind dat inderdaad vrij voor de hand liggend dat vrouwen daar een zekere 'macht' in hebben, want als een vrouw nood heeft aan seks, dan zal zij wel een gewillige partner vinden (daarom niet altijd even kwalitatief of een 'blijver'), terwijl een gewone man daar héél véél moeite voor moet doen (en niets maar dan ook niets rechtvaardigt daarbij wangedrag) en als hij er niet in slaagt, hebben we daar tegenwoordig even goed termen voor als incel om die jongens/mannen belachelijk te maken...

Seks is heb ik me laten vertellen basisbehoefte uit de piramide van Maslow die duidelijk niet even toegankelijk is voor mannen als voor vrouwen, maar dat is wat mij betreft oké hoor... ik kan daarmee leven, ik zie zelfs de biologische verklaringen ervoor... net zoals vrouwen gemiddeld fysiek minder macht hebben over een man door biologische verschillen, hebben ze evenzeer een 'emotionele' macht over mannen die mannen omgekeerd zelden over een vrouw hebben.

Deze opmerking begrijp ik niet

Lees dan deze post maar die ik zelf niet had durven schrijven: https://www.beyondgaming.be/threads...wen-in-de-afspraak.42643/page-24#post-1709760

De laatste 2-3 keer dat ik bedreigd geweest ben, waaronder éénmaal dat ik bijna op de vuist ben moeten gaan om mezelf te verdedigen op 2 straten van m'n eigen huis nota bene, dat waren toegegeven telkens mannen.... ze hadden ook nog iets anders met elkaar gemeen en als ik dat benoem en naar de hele groep waar ze toe behoren extrapoleer, dan zou ik dat één zelf allereerst niet oké vinden, maar twee: het zou ook door anderen héél anders geframed worden, waaronder degenen die nu stellen dat alle mannen hun gedrag maar eens moeten evalueren.

Edit: @Tha_nOn merci voor de fijne feedback, ik stop ermee voor het weekend voorlopig denk ik.
 
Laatst bewerkt:
Ik vind het zéér ongepast van jou dat je een post waarvoor je op de vinger getikt bent, hier nog even als geschikte lijst van valkuilen herneemt, terwijl ik het fatsoen heb gehad om de zaken waar jij van vroeg ze niet meer te herhalen, ook niet meer herhaald heb.

Denk daar ook maar even over na.
Het spijt me dat ik dat gedaan heb maar dat was niet om jou in het vizier te nemen.

Die post heb ik geplaatst met de hoop dat er ook vrouwen zouden reageren in dit (toen) overwegend mannelijk debat.
 
Nu we hier meer richting een debat en food for thought aan het gaan zijn. Ook de gemiddelde vetzak-man is niet zo zwart-wit te beoordelen.

Ik geef nog eens een insteek ahv een anekdote.

Jaren vlak bij het Citadelpark in Gent gewoond en ik had een hondje. Dus wandelde ik daar op allerlei uren van dag en nacht, licht en donker in dat park met mijn hondje rond. Uiteraard, dat stuk met die nepgrotten, daar ging ik in het donker niet langs. Voor de rest wandelde ik op de bredere lanen met verlichting, de kleinere paadjes, de olifantenpaadjes die een doorsteek vormen. Ik was natuurlijk doorgaans niet alleen in het park. Dus ja, er liep al wel eens een man achter mij. Als je in het wandelen met hond toegekomen bent aan het gedeelte we zijn klaar met de 'werk-wandeling' en nu klaar voor de 'snuffel-je-goeste' gedeelte dan gaat het tempo alle kanten op en moet je al eens geregeld draaien om de leiband niet rond je enkels te krijgen en gevloerd te worden.

Ik ben daar maar één keer echt enorm angstig geweest. Loopt een jonge kerel achter mij, tijdens het 'snuffel-je-goeste' gedeelte. Heel rare vibe. Die bleef achter mij ondanks wisselend tempo en ik kon niet uit mijn kop krijgen: die is mijn hondje aan het observeren om te zien of ze vriendelijk is of niet'. Ik kom aan de grote laan die het park uitleidt richting de straat waar ik woon. Gast loopt nog steeds achter mij. Ik loop nu aan zelfde tempo. Hoor die zijn voetstappen versnellen en ik voel mijn fight-reflex in werking gaan. Mijn hart klopt, de haren in mijn nek en armen staan recht, mijn lijf schreeuwt: GEVAAR!!!!!! Ik beheers me. Ik houd hetzelfde tempo aan. Gast komt geheel opgespannen naast mij wandelen en zegt: amai, gij hebt zo'n lekker poepke, ik wil met u in de bosjes gaan. Heel dien zijn lijf was paraat om als ik zou gaan gillen of lopen meteen tot geweld te komen. Ik heb me, zo chill als ik me maar kon voordoen, rustig naar hem gedraaid en gezegd: In de bosjes? Nu? Nee, jong. Da is toch veel te koud en nat daarvoor? (het was herfst) Ik heb daar geen goesting in, zuh. Ik wil wel met u een eindje doorwandelen en een beetje kletsen.
Gast was danig verbaasd over mijn enorm vriendelijke en rustige reactie en alsof het allemaal doodnormaal was dat die volledig ontspande in zijn lijf. Ik heb met hem een stukje gewandeld en een beetje gepraat over koetjes en kalfjes. Hij vroeg mij nog eens, maar dan heel beleefd, of ik toch niet met hem in de bosjes wou. Waarop ik nog eens aangaf: 'nee jong, veel te kou en nat.' Aan de uitgang van het park bedankte hij beleefd en liep hij niet verder mee.

Oh, absoluut, toen ik thuis de voordeur achter me sloot ging ik in volle paniek. Ik ben er absoluut 200% zeker van dat moest ik toen niet al zo ver zijn dat ik mijn instinctmatige reflex niet kon beheersen en niet heel bewust en coulant maar in volle overtuiging dat ik geen zin had om in de bosjes te gaan had gereageerd, dit was niet goed afgelopen. En dat heeft me altijd zo doen nadenken over die gast. Wat zat daar niet allemaal achter dat die a) in een park op zoek gaat naar een vrouw om zijn ding mee te doen b) een bepaalde reactie verwachtte die, denk ik, een meer gewelddadige tegenreactie bij hem op de een of andere manier zou rechtvaardigen of triggeren ofzo en c) het ineens op een heel andere ervaring uitliep.

Ik was danig onder de indruk nadien dat ik niet aan aangifte dacht. Ook omdat er uiteindelijk niets gebeurt was. Ik ben er na jaren nog steeds niet over uit of ik dat wel had gemoeten (met het oog op andere slachtoffers) of dat het averechts zou gewerkt hebben (met oog op andere slachtoffers). Want los van alle dreiging en angst zag ik een jonge kerel die vreselijk eenzaam was en heel positief reageerde (beleefd!) op mijn onverwachte chill reactie.

Ook niet alle vetzakken zijn dus zomaar een soort van hormonaal gedreven holbewoners ofzo.
 
Het spijt me dat ik dat gedaan heb maar dat was niet om jou in het vizier te nemen.

Die post heb ik geplaatst met de hoop dat er ook vrouwen zouden reageren in dit (toen) overwegend mannelijk debat.
Ik heb jouw post ook zo gelezen: als een blijvende en ondersteunende uitnodiging en waardering aan vrouwen om hier ook iets te komen zeggen.
Het was ook jouw eerdere post die me deed reageren, want ik las al een tijdje mee en dacht er al wel eens aan om te reageren als vrouw tussen zoveel mannen.

Ik vind niet dat je je moet excuseren tav KOC.
 
Laatst bewerkt:
Ik vind het zéér ongepast van jou dat je een post waarvoor je op de vinger getikt bent, hier nog even als geschikte lijst van valkuilen herneemt, terwijl ik het fatsoen heb gehad om de zaken waar jij van vroeg ze niet meer te herhalen, ook niet meer herhaald heb.

Denk daar ook maar even over na.
Ik vind dat je spoken ziet en overal beren op de weg die er niet zijn. IMHO.

Denk daar maar eens over na.
 
Ik pik er even twee dingen uit om snel op te reageren want ik ben ondertussen ook maar een vrouw met kinderen en een huishouden :v

Oké, maar elke keer (laten we volledigheidshalve zeggen na de middelbare school) dat ik in mijn leven diep gekwetst geweest ben, voorgelogen of systematisch gekleineerd geweest ben, was de 'dader' ook een vrouw... En dat zijn toegegeven enerzijds héél andere zaken dan echt fysiek geweld, intimidatie, etc. en het was doorgaans eerder in de relationele sfeer (én éénmaal professioneel) dan in het openbaar dus het is zeker en vast niet gelijk. Ik maak ook niet bij elke vrouw opnieuw een verregaande risico-inschatting.

Je haalt het zelf al aan: dit is in de relationele sfeer (uitzondering daargelaten) dus specifieke goed identificeerbare context en ook meer context dan enkel 'iemand raakte mij opeens aan'. Je gaat bij het aangaan van een nieuwe relatie wél je ogen openhouden voor een aantal dingen vermoed ik.

Voor vrouwen zijn die ervaringen juist in heel diverse contexten, met heel diverse mannen, dus daar is het al heel wat moeilijker om te zeggen 'enkel indien de man 50 jaar is en met een aftandse auto rijdt, ga ik voorzichtig zijn'. Maar het speelt uiteraard wel mee: 's avonds op een trein is anders dan overdag door een winkelstraat (want slechte ervaringen in het eerste geval)

En geen nood, ik ga ervanuit dat de meeste mannen, goeie mannen zijn of het op zijn minst goed bedoelen. Ook in mijn dagdagelijks leven waar mijn onveiligheidsgevoel al bij al meevalt (zeker gezien ik geen jong meisje meer ben :v).
Maar dat betekent niet dat er geen reëel risico is dat dat onveiligheidsgevoel in stand houdt - ookal omdat wat er op het spel staat voor veel mensen toch erger is dan andere , bij mannen meer voorkomende, opties.
En ik zeg niet dat ik in elkaar geslagen wil worden, maar liever dat dan verkracht ja.

Lees dan deze post maar die ik zelf niet had durven schrijven: https://www.beyondgaming.be/threads...wen-in-de-afspraak.42643/page-24#post-1709760

De laatste 2-3 keer dat ik bedreigd geweest ben, waaronder éénmaal dat ik bijna op de vuist ben moeten gaan om mezelf te verdedigen op 2 straten van m'n eigen huis nota bene, dat waren toegegeven telkens mannen.... ze hadden ook nog iets anders met elkaar gemeen en als ik dat benoem en naar de hele groep waar ze toe behoren extrapoleer, dan zou ik dat één zelf allereerst niet oké vinden, maar twee: het zou ook door anderen héél anders geframed worden, waaronder degenen die nu stellen dat alle mannen hun gedrag maar eens moeten evalueren.

Dan gaat het weer over hoeveelheid en consistentie natuurlijk. Ik weet niet hoe vaak jij zo bedreigd wordt natuurlijk maar als dat vaak gebeurd is het een natuurlijke reactie dat jij je onveilig voelt bij bepaalde mensen en bepaalde plaatsen of situaties vermijdt, zolang je je daar ook bewust van bent dat dat iets is uit vorige ervaringen en je mensen niet a priori moet afschrijven daarvoor (dat is trouwens wat vrouwen ook doen hé, naast zichzelf proberen niet in mogelijks onveilige situaties te brengen)



Ik ben trouwens wel blij dat je de moeite neemt om anekdotes te lezen, misschien zitten er inderdaad dingen tussen die er niet horen maar dat is zeker niet de grote meerderheid. Het is de beste manier om een beetje te weten waar al die vrouwen het over hebben imo (en ook een illustratie van de uitgebreidheid van contexten, leeftijden -zowel dader als slachtoffer- reacties van derden...)


Voetnoot: incel is de term die de mannen die zich zo voelen zélf gekozen hebben. Er is helemaal geen 'zij worden belachelijk gemaakt en zo bestempeld'. Het is een frustratie en onvermogen om connectie te krijgen dat ze uiteindelijk zelf als badge zijn beginnen gebruiken in echo kamers en daarmee hun visie op vrouwen rechtvaardigen. Maar dat is een heel andere discussie
 
Laatst bewerkt:
Dan heb je de warning boven de post waarbinnen die post heen verwezen werd gemist, waarin een persoonlijke anekdote die ik verteld had verdraaid werd en méér dan enkele woorden die niet van mij waren in mijn mond gelegd werden... dit nota bene nadat ik aan diens verzoek om naar een welbepaald stuk van zijn eigen woorden niet meer te verwijzen, zonder ze verdraaien. Uitleg heb ik toen ik erom vroeg nooit gekregen, tenzij ik die heb gemist.

Ik verwacht geen excuses, maar het is tegen de geest van ingrepen van moderators in.



Spoken zien is een metafoor die ik bij meerdere voorbeelden/anekdotes in deze thread gedacht heb, maar uit respect niet gebruikt heb.

Ik hoop ergens dat je de ironie van een uitdrukking als beren op de weg in deze context zelf inziet: want als ik sommigen moet geloven ben ik 's avonds op straat een gevaarlijk iets die om een vrouw zich veilig te laten voelen, daar in een grote bocht omheen moet lopen... terwijl ik best case scenario een troetelbeer ben die dag die géén vlieg kwaad zou doen, of gewoonweg een ouderwetse brombeer die die vrouw waarschijnlijk niet eens gezien heeft.
Ik heb de warning zeker gezien. Ik vind die misplaatst.

Zoals ik het ook enorm misplaatst vind dat jij denkt dat er hier mensen (mannen en vrouwen) zijn die jou als een gevaar op straat zien als de zon onder is. Die conclusie trek jij geheel op je eentje want NIEMAND hier heeft dat beweert of denkt dat zelfs maar. Spoken dus, die alleen in jouw hoofd bestaan want niemand hier verwijt jou dat. En je hebt de term 'uit respect' niet gebruikt, maak jezelf niet wijs dat niet het gewoon overduidelijk tussen jouw regels te lezen is: vrouwen stellen zich aan. Als jij achter hen op straat loopt dan moeten ze weten dat KOC daar loopt en ze volstrekt veilig zijn. Moesten vrouwen effectief weten dat KOC achter hen loopt dan zouden ze zich inderdaad al meteen een stuk rustiger voelen (niet cynisch bedoelt) maar het probleem is dat ze niet weten wie er achter hen loopt. En dat er enorme verschillen zijn tussen hoe verschillende vrouwen dat aanvoelen maar dat er altijd een alertheid is zolang niet uitgeklaard: safe or not. We zijn een soort van prooidieren.

Je zou mijn laatste anekdote even moeten lezen. Daar laat ik namelijk, duidelijk tussen de regels te lezen, weten dat ik helemaal niet angstig ben als er een man achter mij loopt, tenzij er echt wel iets niet klopt. En ik heb verdomme al wat meegemaakt met mannen. So far dus de spoken van alle misbruikte vrouwen die over alle mannen angstig zijn.

Ik vind het verder ook misplaatst dat jij niet door de mod's wordt aangesproken op de manier waarop je deze thread overheerst met ellenlange reply's vol verkeerd geïnterpreteerde verwijten. Beren, weet je wel.

Ik vermoed heel oprecht echter dat jij veel dingen enorm letterlijk neemt, zwart-wit bekijkt en je overmatig aangesproken voelt over dingen die je niet verweten worden en waar je je helemaal niet over aangesproken hoeft te voelen. En dat moet moeilijk zijn, om je zo verantwoordelijk te voelen. Dat bedoel ik absoluut niet gemeen of laag ofzo. Maar eerlijk. Het is mogelijk niet zo makkelijk in jouw kopje om tussen de regels te lezen? Ik ben er ook zeker van dat ik als vrouw nooit bang voor jou zou zijn. Mogelijk zou ik me wel ergeren omdat je me wat rigide lijkt. Maar volgens mij bedoel je het allemaal helemaal niet verkeerd en ben jij zeker geen vetzak. Nuancerend dat zelfs onder de vetzakken heel veel grijswaarden en contexten zitten. Als iemand die al zo veel nare dingen heeft meegemaakt met mannen dit kan nuanceren, dan is er toch geen reden om je zo druk te maken? Ik kan verder wel waarderen dat je een heel feitelijke kop hebt, want het objectieve is naast het subjectieve ook nodig. Maar het een sluit het ander niet uit.
 
Ik heb de warning zeker gezien. Ik vind die misplaatst.

Zoals ik het ook enorm misplaatst vind dat jij denkt dat er hier mensen (mannen en vrouwen) zijn die jou als een gevaar op straat zien als de zon onder is. Die conclusie trek jij geheel op je eentje want NIEMAND hier heeft dat beweert of denkt dat zelfs maar. Spoken dus, die alleen in jouw hoofd bestaan want niemand hier verwijt jou dat. En je hebt de term 'uit respect' niet gebruikt, maak jezelf niet wijs dat niet het gewoon overduidelijk tussen jouw regels te lezen is: vrouwen stellen zich aan. Als jij achter hen op straat loopt dan moeten ze weten dat KOC daar loopt en ze volstrekt veilig zijn. Moesten vrouwen effectief weten dat KOC achter hen loopt dan zouden ze zich inderdaad al meteen een stuk rustiger voelen (niet cynisch bedoelt) maar het probleem is dat ze niet weten wie er achter hen loopt. En dat er enorme verschillen zijn tussen hoe verschillende vrouwen dat aanvoelen maar dat er altijd een alertheid is zolang niet uitgeklaard: safe or not. We zijn een soort van prooidieren.

Je zou mijn laatste anekdote even moeten lezen. Daar laat ik namelijk, duidelijk tussen de regels te lezen, weten dat ik helemaal niet angstig ben als er een man achter mij loopt, tenzij er echt wel iets niet klopt. En ik heb verdomme al wat meegemaakt met mannen. So far dus de spoken van alle misbruikte vrouwen die over alle mannen angstig zijn.

Ik vind het verder ook misplaatst dat jij niet door de mod's wordt aangesproken op de manier waarop je deze thread overheerst met ellenlange reply's vol verkeerd geïnterpreteerde verwijten. Beren, weet je wel.

Ik vermoed heel oprecht echter dat jij veel dingen enorm letterlijk neemt, zwart-wit bekijkt en je overmatig aangesproken voelt over dingen die je niet verweten worden en waar je je helemaal niet over aangesproken hoeft te voelen. En dat moet moeilijk zijn, om je zo verantwoordelijk te voelen. Dat bedoel ik absoluut niet gemeen of laag ofzo. Maar eerlijk. Het is mogelijk niet zo makkelijk in jouw kopje om tussen de regels te lezen? Ik ben er ook zeker van dat ik als vrouw nooit bang voor jou zou zijn. Mogelijk zou ik me wel ergeren omdat je me wat rigide lijkt. Maar volgens mij bedoel je het allemaal helemaal niet verkeerd en ben jij zeker geen vetzak. Nuancerend dat zelfs onder de vetzakken heel veel grijswaarden en contexten zitten. Als iemand die al zo veel nare dingen heeft meegemaakt met mannen dit kan nuanceren, dan is er toch geen reden om je zo druk te maken? Ik kan verder wel waarderen dat je een heel feitelijke kop hebt, want het objectieve is naast het subjectieve ook nodig. Maar het een sluit het ander niet uit.
Ik apprecieer je steun, bedankt daarvoor.

Maar laat het ons niet langer over clashende ego's hebben (inclusief het mijne, waarvoor nogmaals mijn excuses) maar over de kern van de zaak. Dan hoop ik dat we hier een sereen debat kunnen hebben waar we allemaal uit kunnen leren.

Ik ben alvast geschrokken van jullie verhalen en dat zet me echt wel aan het denken.

Ah en fijn weekend allemaal! Hoop dat iedereen een leuke avond zal hebben na dit verhit debat.
 
En, KOC, ik wil nog iets aanvullen, wat jou denk ik goed zal doen.

De tijd dat uitkwam dat Bart De Pauw geen vunzige typetjes speelt maar gewoon een vunzig type is (MHO) was ik zo ontzettend kwaad over de manier waarop hij zich verdedigde omdat dit alle mannen die zich WEL kunnen beheersen en WEL inzicht hebben dat wat hij deed gewoon vunzig was VRESELIJK TEKORT deed! Er zijn genoeg ridders die zich niet als vunzige mannen gedragen 'omdat ze er niet aan kunnen doen dat vrouwelijk schoon onweerstaanbaar is'. Bart De Pauw was zo veel meer beledigend voor mannen dan die Hollandse troel met grote bek die op zijn Amsterdams spreekt met 'ja, maar, schat...' met enge nagels (agreed).
 
Ik pik er even twee dingen uit om snel op te reageren want ik ben ondertussen ook maar een vrouw met kinderen en een huishouden :v
Sorry, ik heb ook niet tijd om nog op alles te reageren, enerzijds na een lange werkdag nog naar supermarkt en fitness, uw excuus van kinderen is beter...


Je haalt het zelf al aan: dit is in de relationele sfeer (uitzondering daargelaten) dus specifieke goed identificeerbare context en ook meer context dan enkel 'iemand raakte mij opeens aan'. Je gaat bij het aangaan van een nieuwe relatie wél je ogen openhouden voor een aantal dingen vermoed ik.

Triest om toe te geven, ik probeer maar of ik erin slaag... ik ben vorig jaar nog in een énorm grote valkuil gelopen...
Dit terzijde.

Feitelijk is de discussie zogezegd wél gestart over een cijfer uit de relationele sfeer: meer partnermoord door mannen op vrouwen dan omgekeerd, er wordt zelfs een apart woord aan gegeven: "femicide". En voor de duidelijkheid ik betreur dat cijfer: elke moord is er één te veel, élke femicide is er één te veel... maar ik denk dat dat verschil in aantallen ook daar een stuk voortvloeit uit inherente verschillen tussen mannen en vrouwen: kiezen voor de fysieke aanpak versus kiezen voor de emotionele aanpak... mannen die gemiddeld sterker zijn, dus zwaardere gevolgen... waarmee ik het geenzins wil goedpraten, maar ik zie wél een verklaring in de 'mist'.

Voor vrouwen zijn die ervaringen juist in heel diverse contexten, met heel diverse mannen, dus daar is het al heel wat moeilijker om te zeggen 'enkel indien de man 50 jaar is en met een aftandse auto rijdt, ga ik voorzichtig zijn'. Maar het speelt uiteraard wel mee: 's avonds op een trein is anders dan overdag door een winkelstraat (want slechte ervaringen in het eerste geval)

En geen nood, ik ga ervanuit dat de meeste mannen, goeie mannen zijn of het op zijn minst goed bedoelen. Ook in mijn dagdagelijks leven waar mijn onveiligheidsgevoel al bij al meevalt (zeker gezien ik geen jong meisje meer ben :v).
Maar dat betekent niet dat er geen reëel risico is dat dat onveiligheidsgevoel in stand houdt - ookal omdat wat er op het spel staat voor veel mensen toch erger is dan andere , bij mannen meer voorkomende, opties.
En ik zeg niet dat ik in elkaar geslagen wil worden, maar liever dat dan verkracht ja.

Fijn dat er nog enig vertrouwen is, en op dat laatste heb je volledig gelijk, het is een zeer wreed iets en ik wens niemand géén van beide toe, maar als ik moet kiezen incasseer ik ook liever een paar meppen, dan verkracht te worden... het fysieke gevaar voor vrouwen is inderdaad een pak groter. Daarom dat ik des te meer niet snap hoe de discussie op een gegeven moment verschoof naar complimentjes of knuffels, al heb ik begrip voor de frequentie of dat sommigen het zouden misbruiken als een pad naar 'meer'...

Dan gaat het weer over hoeveelheid en consistentie natuurlijk. Ik weet niet hoe vaak jij zo bedreigd wordt natuurlijk maar als dat vaak gebeurd is het een natuurlijke reactie dat jij je onveilig voelt bij bepaalde mensen en bepaalde plaatsen of situaties vermijdt, zolang je je daar ook bewust van bent dat dat iets is uit vorige ervaringen en je mensen niet a priori moet afschrijven daarvoor (dat is trouwens wat vrouwen ook doen hé, naast zichzelf proberen niet in mogelijks onveilige situaties te brengen)

Niet frequent, maar ik maak ook dat ik 's avonds niet meer in Brussel blijf rondhangen in de buurt van mijn werk. Ook de 2 events die ik beschrijf waren 'uitzonderlijk', want ik zal niet snel ruzie zoeken... Maar als iemand ruzie komt zoeken bij mij, de-escaleer ik ook niet... Het gevolg van vroeger lang gepest te zijn...

Ik ben trouwens wel blij dat je de moeite neemt om anekdotes te lezen, misschien zitten er inderdaad dingen tussen die er niet horen maar dat is zeker niet de grote meerderheid. Het is de beste manier om een beetje te weten waar al die vrouwen het over hebben imo (en ook een illustratie van de uitgebreidheid van contexten, leeftijden -zowel dader als slachtoffer- reacties van derden...)

Voetnoot: incel is de term die de mannen die zich zo voelen zélf gekozen hebben. Er is helemaal geen 'zij worden belachelijk gemaakt en zo bestempeld'. Het is een frustratie en onvermogen om connectie te krijgen dat ze uiteindelijk zelf als badge zijn beginnen gebruiken in echo kamers en daarmee hun visie op vrouwen rechtvaardigen. Maar dat is een heel andere discussie

Maar hier heb ik dan toch iets énorm gemist...

Long story short, o.a. door de manier waarop het in de serie Adolescence die ik een vreselijk eenzijdig beeld van toxische masculiniteit en de problemen met social media vind schetsen (al vind ik figuren als Andrew Tate ook problematisch), om nog maar te zwijgen van compleet ernaast wat betreft de ware oorzaak van messengeweld in het VK... Daarin was incel een belediging die een 13-jarige jongen (absurd eigenlijk) over de schreef deze gaan...

Woorden veranderen soms van betekenis natuurlijk en de oorsprong van het woord komt van bik een vrouw en bij andere extremisten is het dan weer een geuzennaam...
 
Ik vermoed dat die grofgebekte Hollandse met enge nagels het met haar cijfer wat breder bekeek? Ze wilde met haar grote bek iets aankaarten alvast en had geen paraat cijfer maar een of ander cijfer gehoord. Het is niet onlogisch dat wie een origine heeft die niet 8 generaties Hollie of Vlamings bestrijkt het vanuit een ander perspectief bekijkt.

We hebben het hier als vrouwen helemaal zo slecht nog niet. Maar vergelijken met waar het absoluut abominabel is is geen goede maatstaf.

 
En, KOC, ik wil nog iets aanvullen, wat jou denk ik goed zal doen.

De tijd dat uitkwam dat Bart De Pauw geen vunzige typetjes speelt maar gewoon een vunzig type is (MHO) was ik zo ontzettend kwaad over de manier waarop hij zich verdedigde omdat dit alle mannen die zich WEL kunnen beheersen en WEL inzicht hebben dat wat hij deed gewoon vunzig was VRESELIJK TEKORT deed! Er zijn genoeg ridders die zich niet als vunzige mannen gedragen 'omdat ze er niet aan kunnen doen dat vrouwelijk schoon onweerstaanbaar is'. Bart De Pauw was zo veel meer beledigend voor mannen dan die Hollandse troel met grote bek die op zijn Amsterdams spreekt met 'ja, maar, schat...' met enge nagels (agreed).

Ik snap de vergelijking Bart De Pauw, de relevantie van de nagels van Soundos niet (heb die zelf niet eng genoemd, zou ze eerst als onpraktisch zien), maar denk dat ik de kern van dit stuk (in 't vet) wel vat... in mijn ervaring "als man" ben je nu éénmaal biologisch geprogrammeerd om vrouwelijk schoon op te merken, ernaar te verlangen zelfs... dat is deel van de/je natuur, en wat je daarmee doet maakt een wereld van verschil...

Dus ja, als je dat inroept als excuus doe je andere mannen inderdaad tekort, kan je daarin volgen: al is het in mijn ervaring ook niet bepaald een dagelijkse interne strijd ofzo om een verlangen/lust om vrouwen in hun billen te gaan knijpen te onderdrukken... eerder van: oh amai, een nieuwe vrouw op de sportles, damn, dat is een knappe... en dan is het de kunst om niet te lang te kijken en je terug te focussen op het sporten.

A dirty mind is a joy forever... kijken zolang het niet staren wordt, dromen mag ook... aankomen niet, toch niet zonder duidelijke toestemming (en idealiter ook niet als één van de twee al een relatie heeft met een ander). Onweerstaanbaar is een geen excuus voor wangedrag.

Toestemming hoort op de eerste plaats te komen.
Heb de fun nooit gesnapt van niet-wederzijdse interactie met vrouwelijk schoon, buiten het zéér cynische/pijnlijke besef dat sommigen ook kicken op het aspect macht van misbruik natuurlijk.

Maar om toch nog een steek naar vrouwen uit te delen: ik was met m'n vriendin naar een serie (Fallout) aan het kijken, en ik zeg op een gegeven moment: schone jurk (die gele). Zij: schone borsten zeker? Ik heb zéér hard op mijn tong moeten bijten om niet te zeggen wat ik dacht: neen, ik heb al schoner gezien, ik bedoelde echt gewoon de jurk... maar omdat ik gelukkig besefte dat dit het érger zou maken, heb ik maar wijselijk gezwegen.

Op die andere post reageer ik morgen misschien nog als ik er aan denk... ga je dan wel zwaar teleurstellen maar ik heb een héél andere blik op op zo'n manier met moordcijfers om te gaan en een subcategorie af te splitsen als femicide.

Have fun trouwens met de cijfers van de UN!

Thanks, maar nu niet denken dat ik het fenomeen toejuich natuurlijk, zal morgen proberen iets niet vijandigs te schrijven ;-).
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Ik vermoed dat die grofgebekte Hollandse met enge nagels het met haar cijfer wat breder bekeek? Ze wilde met haar grote bek iets aankaarten alvast en had geen paraat cijfer maar een of ander cijfer gehoord. Het is niet onlogisch dat wie een origine heeft die niet 8 generaties Hollie of Vlamings bestrijkt het vanuit een ander perspectief bekijkt.

We hebben het hier als vrouwen helemaal zo slecht nog niet. Maar vergelijken met waar het absoluut abominabel is is geen goede maatstaf.

Je kan ook gewoon haar naam gebruiken (als je het niet meer weet, het staat in de topic titel), de adjectieven zijn hier niet nodig en imho een beetje misplaatst.
 
Je kan ook gewoon haar naam gebruiken (als je het niet meer weet, het staat in de topic titel), de adjectieven zijn hier niet nodig en imho een beetje misplaatst.
Kun je ook ingaan op de bedenking dat deze dame (ik ben zelf een grofgebekte Hollandse) het over cijfers had die ons beider landjes van kikkers en honingkoek overstijgen?
 
Even voor hetgene ik hier uit pluk: fijn dat je ietwat kan begrijpen dat iemand als Bart De Pauw veel schadelijker is voor mannen dan vrouwen met onpraktische nagels en een grove Hollandse bek.

Om in te gaan op wat ik geplukt heb: ik ben zeer benieuwd naar jouw analyse van de moordcijfers, wereldwijd. Je moet een ongelofelijke statisticus zijn dat je hier een cijfermatig, objectief, een beter rapport over kan geven dan de UN kan. Ik kijk er oprecht naar uit.

Het gaat helemaal niet om de cijfers te betwisten die betwist ik niet... Maar héél kort door de bocht wel de problematiek van van femicide een afzonderlijk concept te maken.

80% van alle moordslachtoffers zijn mannen, dus qua moord opzich hebben vrouwen het zo slecht nog niet denk ik dan, maar fair enough meer mannen vechten onderling, merendeel daders zullen ook wel mannen zijn (aanname), en elke moord is er een te veel, dus evenzeer ook elke 'femicide'.

Men gebruikt echter femicide als een label voor een fenomeen dat in de praktijk vaak gewoon partnermoord is. Ruwweg 78% van de gevallen door de (ex-)partner (cijfer Vrouwenraad), de rest voornamelijk door andere bekenden en slechts een zeer klein deel door onbekenden. Maar ook mannen zijn slachtoffer van partnermoord (11% volgend jouw artikel) en als ik een ander fenomeen/job/whatever waarbij 90% mannen zijn en 10% vrouwen, zou labellen als iets mannelijk ben ik volgend sommigen een seksist... Dus ik vind dat label nogal 'onnodig' en misplaatst in vele situaties en het mag er zeker niet toe leiden dat er ook geen opvang zou zijn voor de minderheid mannen die slachtoffer zijn partnergeweld want dat wordt nogal snel gebagatelliseerd of zelfs geridiculiseerd.

Daarenboven als je van het vermoorden van een vrouw omdat ze een vrouw een verzwarende omstandigheid maakt zeg je eigenlijk dat het vermoorden van een vrouw erger is dan een man, toch als het gaat om partnermoord? Moord is moord denk ik dan...

Al ben ik vatbaar voor het argument dat partnermoord zwaarder bestraft mag worden omdat je een zekere extra vertrouwensband hebt met die persoon (en in het merendeel van de gevallen bestraft je dan natuurlijk femicide zwaarder dan reguliere moord).
Zie het als femicide op een genderneutrale manier zwaarder bestraffen.

Ik ben veel meer mee in dit verhaal als je gewoon zegt vrouwen zijn vaker slachtoffer van dodelijk huiselijk geweld en partnermoord dan mannen: wat gaan we hieraan doen? Cynicus in mij denkt dat die ongelijkheid onvermijdelijk deels gekoppeld is aan de verschillen man-vrouw maar als we het naar beneden kunnen brengen (als in minder doden) des te beter.

Moet dan best zwijgen over culturele fenomenen als eerwraak want dan viseer ik volgens sommigen weer een andere groep... En sommigen hier vinden dat ik dat al te vaak doe...

De link tussen femicide en onveiligheidsgevoel op straat vind ik ook behoorlijk zwak, want als femicide doorgaans gepleegd wordt door romantische partners en familieleden, dan zijn dat per definitie andere mannen dan degenen die je lastigvallen op straat, of in je billen knijpen op de bus of nog veel erger... Eigenlijk moet je als vrouw dan bijna overal schrik hebben maar om een andere reden, en dat lijken mij ook zaken die je anders aanpakt... Meer camera's op straat gaat femicide in de huiskamer bijvoorbeeld niet voorkomen.

EDIT: een goede analogie zou zijn als we dodelijke arbeidsongevallen exclusief gaan benaderen als een probleem met mannen, want daar zijn ook 90% van de slachtoffers bij kijken, terwijl vrouwelijke doden op de werkvloer even goed voorkomen moeten worden.

Plus 'femicide' invoceert in het Nederlands een analogie met genocide, ecocide, etc. maar dat is omdat wij in het Nederlands natuurlijk nauwelijks het woord 'homicide' gebruiken, dus ik ken de oorspronkelijke intentie achter het woord femicide niet, maar het heeft achteraf beschouwd een foute bijklank die niet strookt met de feiten in een complexere realiteit.
 
Laatst bewerkt:
Onze Grondwet (art. 10 en 11) laat een verschil in behandeling toe als daar een objectieve en redelijke rechtvaardiging voor is. Het Grondwettelijk Hof heeft meermaals bevestigd dat gerichte beschermingsmaatregelen voor specifieke groepen kunnen, zolang ze proportioneel zijn.

Het idee achter femicidewetgeving is dus niet dat een vrouw “meer waard” is dan een man, maar dat gendergerelateerd geweld een aantoonbaar maatschappelijk patroon is dat extra aandacht krijgt. Als een man zou worden gedood uit expliciet genderhaat-motief, dan kan dat in principe ook als verzwarende omstandigheid gelden.

Het gaat dus om het motief en de context, niet om “man krijgt automatisch meer straf”.

Femicide raakt niet alleen het individuele slachtoffer, maar versterkt ook het onveiligheidsgevoel bij veel vrouwen. Omdat het vaak gebeurt binnen relaties en past in een breder patroon van gendergerelateerd geweld, heeft het een maatschappelijke impact die verder gaat dan één zaak. Dat bredere effect is de schakel tussen de twee onderwerpen.
 
Ik vind dat je spoken ziet en overal beren op de weg die er niet zijn. IMHO.

Denk daar maar eens over na.
Ik vind u op zeer veel vlakken er 'boenk oep' zitten. Maar de manier dat ge naar KOC reageert heb ik wel moeite mee. 'denk daar maar eens over na', een opmerking over wat er in 'zijn kopje' speelt of simpelweg zeggen 'ik ga hier iets zeggen, ik denk dat u dat goed gaat doen' , dat hoeft toch echt niet. Komt voor mij zeer neerbuigend over, ik denk niet dat je het nodig hebt om op deze manier te communiceren. En mijn vrouw is ook zo'n 'grofgebekte Amsterdamse' met een batterij aan Amsterdamse schoonfamilie dus heb meer dan genoeg ervaring met hoe er kan gecommuniceerd worden.

Nu niet voor het een of het ander maar het lijkt me dat wat KOC zegt in grote lijnen ook gewoon overeenkomt met wat 'de andere' mensen zeggen. Hij erkent dat er een probleem is en bevestigt dat hij mee aan de oplossing kan werken door zichzelf te allen tijde respectvol te gedragen naar zijn medemens toe én ook anderen aanspreken als hij ziet dat anderen zich niet respectvol gedragen. Voor mij is dit al top en ben ik blij dat hij deze houding aanneemt. Er wordt hem hier nogal verweten van het probleem niet te erkennen en de andere kant op te kijken, die ervaring heb ik totaal niet.

Denk dat iedereen hier dezelfde mindset heeft en uiteindelijk ook hetzelfde doel heeft, dat vind ik op zich al top, het met momenten bitsige mag dus gerust achterwege gelaten worden.
 
Terug
Bovenaan