Soundos clasht met Schols over geweld tegen vrouwen in De Afspraak

Ik heb mijn reactie inderdaad verwijderd, gezien ik inderdaad iets te hard met twee voeten vooruit reageerde en zag aan je reactie er vlak na richting Loser dat je zeker goed bedoelt.

Ik wens echter toch nog te duiden ook voorzichtig te zijn met het overnuanceren dat er soms plaats vindt. Als je meermaals gaat herhalen dat we "niet kunnen zeggen dat het gaat over een grote groep mannen", waarbij "groot" sowieso al een kwestie is van semantiek, dan lijk je de feiten te minimaliseren. (Het is verder ook niet omdat iets mooi gebracht wordt, dat het niet verziekend kan zijn voor een discussie en kan afleiden van de kwestie.)
Mocht dat zo over gekomen zijn, mijn excuses, helemaal niet de bedoeling.

Ik ga akkoord dat we puur op basis van die data, geen concrete uitspraken kunnen doen over de grootte van de groep. Echter, zoals toch zeer duidelijk is in deze thread, worden dergelijke uitspraken ook niet gedaan op basis van enkel die data. De uitspraak komt er door de overwelmende hoeveelheid verschillende getuigenissen, voorbeelden, ... EN de verschillende types data die uit zoveel verschillende soorten contexten komen, dat je bijna niet anders kan dan concluderen dat "de daders" een zeer divers en uitgebreid publiek zijn.
Ik begrijp wat je bedoelt, maar 'mannen' is echt een zodanig grote groep dat zelfs een diverse en uitgebreide subsectie daarin een relatief klein aantal van het geheel kan zijn. Of het zo is, geen idee. Maar goed, ik denk dat we ons punt gemaakt hebben en kan me voor het grootste deel wel vinden in de rest. Zeker naar plan van aanpak toe.

En we zullen zeker niet moeten wachten tot we het statistisch beter weten, wetende dat er zeker qua daders zeer weinig is/kan vastgelegd worden, om acties te ondernemen.
Helemaal akkoord.
 
Misschien geef ik jou een ander perspectief op jouw verhaal dat jij als ik het herlees - intussen - zelfs meermaals ook bewust in het kwaadst mogelijke licht interpreteert. Iemand die vriendelijk is aan de telefoon, maakt het werk effectief aangenamer. Ik geef je wel gelijk die andere complimenten zijn in bepaalde opzichten beter daar moet ik je gelijk in geven...

Vind dat het meer zegt over waar jij werkt(e) I guess.
Ah, het kan weer niet gebeuren bij jou, 't zijn zeker vrouwenhatende vetzakken waar ik mee werk. In jouw wereldbeeld moet wel een héél groot percentage van de mannen zo zijn, precies...

Nee, de teamlead is een heel joviale man, en hij deed dat met de beste bedoelingen. Dat is het punt. Maar ik zie dat de man hier al beslist heeft voor de vrouw dat het overdreven is (het is maar waar ze op wil focussen), het een mooi compliment is. Ze moet zich helemaal niet slachtoffer voelen.
Lief zijn kan overigens wél een waardevolle eigenschap zijn, ook bij mannen... naargelang de job.
Mijn neefje heeft een lieve kleuterjuf... als die leerlingen daarnaast ook de leerdoelen halen, is lief zijn een meerwaarde.

Binnen jouw context van dat intranet, multinational... als 'Sophia' komt klagen over die opmerking, heeft ze recht van spreken, en moet daarop gereageerd worden. Maar soms kan het ook gewoon maar zijn waar je op wilt focussen natuurlijk.
Ik heb niet alleen daarna met Sophia gesproken, maar ook met vrouwen in mijn omgeving. Ik kan je zeggen dat niet één van hen jouw mening deelde. Luisteren kan dus wel degelijk helpen.
 
Er staan er hier al meerdere in de thread, waaronder die persoonlijke van op m'n werk? Lees die anekdotes eens op waarhebbenzehetover.be. Ze zijn het voor je aan het verzamelen. Maar sterker nog: je geeft aan dat "iedereen" door heeft wat mijn punt is. Dat is niét dat ik gelijk heb en dat het wijdverspreid is. Dat is: als vrouwen dat aangeven, luister daar dan naar en veeg dat niet direct van tafel. Dat is wat Soundos ook zei. Daar ging het over. Waarom moet een man gaan minimaliseren, nuanceren, neersabelen, vingerwijzen... in plaats van even te luisteren?
Zo kunnen we nog wel een paar cirkelkes daaien. Heb al die dingen al beantwoord, wss ook rechtstreeks aan u...
en heb net eens als uitdaging 20 verhalen gekeken op waarhebbenzehetover.be .... en holy fuck, wat een bende zieke mannen dat er bestaan. Dat ligt zover van wat ik zelfs zou kunnen denken van te doen bij een wildvreemde vrouw.
Verbaast het u dan dat ik emotioneel reageer als jullie naar die site verwijzen en zeggen "elke man moet zich aangesproken voelen", met verhalen van wildvreemde vrouwen overal aanraken, of ze bewust volgen, er in't park langs gaan liggen en betasten, met de auto achterna gaan, op een festival masturberen op een vrouw die voor hen staat, etc.... (en ja, elk van de 20 verhalen daar waren van dat kaliber).
Ik luister, ik leef mee, ik hoor ook dat zo'n dingen gebeuren. Maar als ik me aangesproken moet voelen door wat daar staat... en jullie oprecht denken dat de meerderheid van de mannen zich daarin moet herkennen....
 
Zo kunnen we nog wel een paar cirkelkes daaien. Heb al die dingen al beantwoord, wss ook rechtstreeks aan u...
en heb net eens als uitdaging 20 verhalen gekeken op waarhebbenzehetover.be .... en holy fuck, wat een bende zieke mannen dat er bestaan. Dat ligt zover van wat ik zelfs zou kunnen denken van te doen bij een wildvreemde vrouw.
Verbaast het u dan dat ik emotioneel reageer als jullie naar die site verwijzen en zeggen "elke man moet zich aangesproken voelen", met verhalen van wildvreemde vrouwen overal aanraken, of ze bewust volgen, er in't park langs gaan liggen en betasten, met de auto achterna gaan, op een festival masturberen op een vrouw die voor hen staat, etc.... (en ja, elk van de 20 verhalen daar waren van dat kaliber).
Ik luister, ik leef mee, ik hoor ook dat zo'n dingen gebeuren. Maar als ik me aangesproken moet voelen door wat daar staat... en jullie oprecht denken dat de meerderheid van de mannen zich daarin moet herkennen....
Maar wie zegt er dat elke man zich moet aangesproken voelen? Dat zeg ik niet. Ook niet dat je je daarin moet herkennen.

Elke man moet voor mij de mogelijkheid openhouden dat hij misschien onbewust iets doet wat door een vrouw opgevat kan worden als intimiderend, omdat de leefwereld nu eenmaal dermate verschilt. Dat is toch iets helemaal anders?

En als je ziet dat dàt de werkelijkheid is, die tienduizend verhalen, zie je dat de leefwereld inderdaad enorm verschilt. Dat is de wereld waarin vrouwen leven, ook al is het ongetwijfeld niet voor elke vrouw zo en zeker niet elke dag (laat het ons maar hopen :D ). En dan is het al normaler dat iets waar wij niet bij stilstaan als man, misschien iets helemaal anders inhoudt voor een vrouw. Ik zeg maar iets, dicht achter haar staan aan de kassa. Jij doet daar niks mis mee, maar de vorige die daar stond te snuiven aan haar haar wel. En als jij dat weet, zie je ook dat jij niks misdoet, maar misschien toch iets meer bedacht bent op de afstand. In plaats van te zeggen: overdrijf eens niet, ik doe niks mis.

En daarnaast zijn er ook gewoon andere zaken die intimiderend zijn, maar die zo helemaal niet bedoeld zijn. Daar mag je toch ook voor openstaan? Ik had een baas die altijd een knuffel geeft bij een verjaardag. Ik vind het al maar ongemakkelijk, maar toen een vrouw jarig was, vond die het zelfs ronduit ongepast. Zijn grote talking point na dat voorval was niet dat hij het erg vond voor haar, maar dat hij zich zo vies voelde nu na haar klacht. Want van zijn vriendschappelijk gebaar had zij iets grensoverschrijdends gemaakt door dat te zeggen.

Nee! Die (heel dappere) vrouw heeft haar n+2 apart genomen om te zeggen dat ze iets ongepast vond. Zij gaat al veel verder dan wat haar taak is, en nog weigert hij te luisteren en kan hij onmogelijk iets fout hebben gedaan, want hij is geen viezerik. En dàt is het probleem dat ik heb met die houding.

En ongetwijfeld gaat het antwoord van KOC zijn: ja, maar dat weet je toch dat dat niet kan, dat doe ik niet. Het punt is echter dat je DIT ENE DING misschien weet, maar dat ik met al die anekdotes ondertussen toch al heb kunnen aangeven dat je nooit kunt weten of je ALLE DINGEN weet die je misschien anders moet doen, en dus moet openstaan door te luisteren.
 
Maar wie zegt er dat elke man zich moet aangesproken voelen? Dat zeg ik niet. Ook niet dat je je daarin moet herkennen.
Ik heb dat letterlijk zo gezegd. En daarmee bedoel ik dat elke man zich aangesproken mag voelen door die getuigenissen en de cijfers. Waarmee ik niet wil zeggen dat elke man zich aansprakelijk moet voelen.

Ik bedoel daar eigenlijk mee wat jij ook verwoord:

Elke man moet voor mij de mogelijkheid openhouden dat hij misschien onbewust iets doet wat door een vrouw opgevat kan worden als intimiderend, omdat de leefwereld nu eenmaal dermate verschilt. Dat is toch iets helemaal anders?

En ik ben het er verder helemaal mee eens dat een zelfkritische houding en luisteren je nieuwe inzichten geven waardoor je leert en groeit.

Ik denk dat het moeilijk ligt voor veel mannen omdat ze zich niet identificeren met die horror ervaringen en zich daar niet aan schuldig maken. Punt is wel dat net die ervaringen een sfeer creëren waarin vrouwen onveiligheid ervaren, waardoor een goedbedoelde actie van een man toch beangstigend kan overkomen op een vrouw. En dat ligt niet aan vrouwen maar aan mannen die dat gevoel hebben gecreëerd. Daar mag je als man attent voor zijn in je interactie met een vrouw. Dus dat is wat ik bedoel met 'aangesproken voelen'... daarmee wil ik echt niet beweren dat de meerderheid van mannen het profiel van een Eddy Snelders heeft.
 
Als je als jonge vrouw aan een buskot staat in de omgeving van Deurne wordt er op een kwartier tijd blijkbaar vanalles naar je geroepen, tot schunnige zaken toe. Ik kan me best voorstellen dat vrouwen daar niet van gediend zijn en zich geïntimideerd of onveilig voelen. Ik hoop alleen dat ze daardoor niet gaan veralgemenen.😌
 
Als je als jonge vrouw aan een buskot staat in de omgeving van Deurne wordt er op een kwartier tijd blijkbaar vanalles naar je geroepen, tot schunnige zaken toe. Ik kan me best voorstellen dat vrouwen daar niet van gediend zijn en zich geïntimideerd of onveilig voelen. Ik hoop alleen dat ze daardoor niet gaan veralgemenen.😌
Ik denk dat je daar meer kunt aan doen dan alleen maar hopen. Bijvoorbeeld een omgeving bieden waar vrouwen weten dat het veilig is om zich uit te laten over hun ervaring. Of zoals hierboven staat, door te luisteren naar waar jij misschien nog stappen kan zetten, of anderen kan helpen om stappen te zetten.
 
Of het kan zijn dat de leefwereld fundamenteel anders is, en dat mannen andere zaken als problematisch ervaren dan vrouwen. Wat dan zou verklaren dat zij 1. minder ervaren dat ze in een onveilige situatie zitten en 2. minder snappen dat ze de vrouw een onveilige situatie bieden.

Met die verklaring zijn én de cijfers juist, en de rapportering, en de verschillende ervaringen. Dat is toch wat ik al van in het begin zeg?

Ik heb niet alles van jou gelezen in deze thread, hij gaat ook heel snel. Maar in dat geval gaan we inderdaad akkoord.

Toch, de cijfers indiceren dat de leefwereld van mannen op vlak van ervaring met seksueel geweld net wel fundamenteel vergelijkbaar is. Volgens het artikel heb je als man 40% minder kans om zoiets in je leven mee te maken dan als vrouw. Van elke mannelijke vriend van jou heeft er gemiddeld één hier persoonlijke ervaring mee. Dat is volgens de cijfers, waar het volgens Soundos in de Afspraak over zou moeten gaan.

Ik kan ook gerust stellen dat ik als man, en als jongen, zaken heb meegemaakt waardoor ik, zonder de minste twijfel, ook tot die groep behoor. Maar mocht iemand mij gevraagd hebben of ik ooit seksueel geïntimideerd of misbruikt ben geweest, had ik mij niet in die groep gestoken. Ik heb mij gewoon nooit geïdentificeerd als slachtoffer, en ik voel mij al zeker niet onveilig. Ik ben ook niet van plan om dat te beginnen doen. Ik weet niet of mijn reactie de standaard is, maar het zou mij niet verbazen dat de cultuur of natuur van mijn sekse daar wel iets mee te maken heeft. Mogelijk waarderen wij seksuele integriteit en veiligheid wat minder. Beschouwen mannen, zoals jij ook stelt, andere zaken als problematisch.

Echter, durven indiceren dat de manier waarop we omgaan met een reële dreiging er wel degelijk toe doet, misschien meer dan de verschillen in dreiging zelf, is nog geen aanvaardbare positie in het publiek debat. Maar die conclusie lijkt mij wel onvermijdelijk als je echt de cijfers durft te volgen. Misschien ook noodzakelijk als we niet naast elkaar willen blijven praten. Echt begrip begint ook bij een aanvaarding van hoe we verschillen.

edit: Zonder het weg te wuiven als een attitude kwestie ntl, ik zie bepaalde mannen dat ook nog doen en dat is evengoed nonsens.
 
Laatst bewerkt:
Ik denk dat je daar meer kunt aan doen dan alleen maar hopen. Bijvoorbeeld een omgeving bieden waar vrouwen weten dat het veilig is om zich uit te laten over hun ervaring. Of zoals hierboven staat, door te luisteren naar waar jij misschien nog stappen kan zetten, of anderen kan helpen om stappen te zetten.
Volledig mee eens, zolang dat een discussie op een normale manier gevoerd wordt en andere gesprekspartners niet weggezet of gedomineerd worden zoals dat bij Soundos duidelijk het geval was. Dat ze daarmee extra in de pers komt vlak voor een zaalshow in de Afas Dome is natuurlijk een commercieel aspect dat we ook niet uit het oog moeten verliezen!
 
Ah, het kan weer niet gebeuren bij jou, 't zijn zeker vrouwenhatende vetzakken waar ik mee werk. In jouw wereldbeeld moet wel een héél groot percentage van de mannen zo zijn, precies...

Is dit ironie, want anders snap ik hem niet?

Want eerder het tegendeel is waar eigenlijk en als ik jouw posts/verhalen lees zie ik iemand die precies overal in de wereld problemen moet gaan zoeken... in intussen 14-jaar werken heb ik zelden tot nooit seksueel gerelateerde conflicten op de werkvloer gezien tussen collega's... op andere vlakken wel: bijvoorbeeld: tussen pubers onderling, of affaires tussen volwassenen die eigenlijk dus hun partner bedrogen (maar waarvan ik van uit ga dat binnen die affaire met onderlinge toestemming was), of gemene roddels verspreid door collega's (één vrouw die rondbazuinde dat een andere vrouw een affaire zou hebben met de directeur, maar dat was dus niet waar, maar ze ging het wél tegen elke nieuwe collega vertellen), maar dat is hier naast de kwestie.

Maar dus neen, ik denk dat het aantal vrouwenhatende vetzakken érg beperkt is, en dat een groot deel van de problematische cijfers waar men hier naar verwijst, gepleegd worden door een véél kleinere groep veelplegers, kleiner als sommigen hier lijken te denken. Worst case scenario met zoals iemand anders hier verwoorde aangevuld door mannen die het goed bedoelen maar domweg zaken fout interpreteren.
Ik zal denk ik de nood aan zelfkastijding dus niet snel zijn.

Nee, de teamlead is een heel joviale man, en hij deed dat met de beste bedoelingen. Dat is het punt. Maar ik zie dat de man hier al beslist heeft voor de vrouw dat het overdreven is (het is maar waar ze op wil focussen), het een mooi compliment is. Ze moet zich helemaal niet slachtoffer voelen.

Ik heb niet alleen daarna met Sophia gesproken, maar ook met vrouwen in mijn omgeving. Ik kan je zeggen dat niet één van hen jouw mening deelde. Luisteren kan dus wel degelijk helpen.

Maak dat mee, toch één stukje waar we het eens zijn. Als Sophia zelf je het gezegd heeft, dan heeft zij inderdaad het eindoordeel te vellen, want het ging per slot van rekening over haar. Ik ben stout geweest en heb deze middag eens met mijn zus gebabbeld over dergelijk gedrag, dus misschien moet jij denk ik dan weer ook eens naar andere vrouwen luisteren, ook niet iedereen deelt jouw visie (al is mijn zus toegeven een harde).

Ik stel andermaal echter vast dat je ook gewoon andere stukken uit mijn post negeert, over hoe ik luister en wat het nut daarvan is.
Dus denk ik niet dat we elkaar verder over dit onderwerp nog veel nieuws te vertellen hebben.

Oh, erover gelezen dat jij dit hier vermeld hebt... fine I'll bite... maar misschien niet in de juiste volgorde:

Maar wie zegt er dat elke man zich moet aangesproken voelen? Dat zeg ik niet. Ook niet dat je je daarin moet herkennen.

Elke man moet voor mij de mogelijkheid openhouden dat hij misschien onbewust iets doet wat door een vrouw opgevat kan worden als intimiderend, omdat de leefwereld nu eenmaal dermate verschilt. Dat is toch iets helemaal anders?

En als je ziet dat dàt de werkelijkheid is, die tienduizend verhalen, zie je dat de leefwereld inderdaad enorm verschilt. Dat is de wereld waarin vrouwen leven, ook al is het ongetwijfeld niet voor elke vrouw zo en zeker niet elke dag (laat het ons maar hopen :D ). En dan is het al normaler dat iets waar wij niet bij stilstaan als man, misschien iets helemaal anders inhoudt voor een vrouw. Ik zeg maar iets, dicht achter haar staan aan de kassa. Jij doet daar niks mis mee, maar de vorige die daar stond te snuiven aan haar haar wel. En als jij dat weet, zie je ook dat jij niks misdoet, maar misschien toch iets meer bedacht bent op de afstand. In plaats van te zeggen: overdrijf eens niet, ik doe niks mis.

Spoiler voor wat eigenlijk de clou van mijn post behoort te zijn: ja, mensen kunnen verschillende zaken anders interpreteren, maar over wat wél of géén geweld is, is wat mij betreft de marge voor discussie toch beperkter.

En daarnaast zijn er ook gewoon andere zaken die intimiderend zijn, maar die zo helemaal niet bedoeld zijn. Daar mag je toch ook voor openstaan? Ik had een baas die altijd een knuffel geeft bij een verjaardag. Ik vind het al maar ongemakkelijk, maar toen een vrouw jarig was, vond die het zelfs ronduit ongepast. Zijn grote talking point na dat voorval was niet dat hij het erg vond voor haar, maar dat hij zich zo vies voelde nu na haar klacht. Want van zijn vriendschappelijk gebaar had zij iets grensoverschrijdends gemaakt door dat te zeggen.

Eén: dus die vrouw is naar de baas (N+2) van de knuffelaar (N+1) gegaan en heeft niet die man zelf aangesproken? Of lees ik dat verkeerd?
Ik weet niet of ik jouw visie deel dat ik dat dapper vind neen. Ik vind het dapper als je de persoon zelf aanspreekt...

En dan heb ik zowel begrip voor jouw baas die een knuffel ziet verworden van iets vriendschappelijk tot iets grensoverschrijdend, want als die baas iedereen knuffelt is het duidelijk niet echt iets seksueel (?), maar ook voor die dame, want als je niet geknuffeld wilt worden, dan mag je niet geknuffeld worden. Keiveel mensen bij mij op het werk die nog graag kussen als begroeting, en ik weiger beleefd op voorhand en ze komen dat zelden een tweede keer doen. Zou alleen nooit in mij opkomen om daarvoor te gaan escaleren...

Nee! Die (heel dappere) vrouw heeft haar n+2 apart genomen om te zeggen dat ze iets ongepast vond. Zij gaat al veel verder dan wat haar taak is, en nog weigert hij te luisteren en kan hij onmogelijk iets fout hebben gedaan, want hij is geen viezerik. En dàt is het probleem dat ik heb met die houding.

Schrödinger's viezerik, hier zijn géén strafbare feiten gepleegd dus die man heeft alle recht zich niet te zien als viezerik.
Zij heeft alle recht om dat wél zo te zien. Wat de meest menselijke houding is, daar hebben jij en ik ongetwijfeld een andere visie over.
Hint: al die mensen die vriendelijk proberen mij te kussen als begroeting op het werk, ik heb dat niet graag, maar ik vind ze géén viezerikken.

En ongetwijfeld gaat het antwoord van KOC zijn: ja, maar dat weet je toch dat dat niet kan, dat doe ik niet. Het punt is echter dat je DIT ENE DING misschien weet, maar dat ik met al die anekdotes ondertussen toch al heb kunnen aangeven dat je nooit kunt weten of je ALLE DINGEN weet die je misschien anders moet doen, en dus moet openstaan door te luisteren.

Verder weet ik niet goed hoe ik eigenlijk nog überhaupt op dat laatste stukje moet reageren... deze discussie heeft precies véél religieuze allures... klopt met al die anekdotes die hier passeren kan je niet ALLES weten... maar soms moet je ook niet alles weten om aan zekerheid grenzende uitspraken te doen, waarbij de uitzonderingen die je openlaat de grenzen van het redelijke voorbij zijn.
Ik raak geen vrouwen aan die ik niet ken, geen vrouwelijke collega's, ik ga niet in een lege treinwagon in de nabijheid van een vrouwelijke passagier zitten, laat staan dat ik op een fuif dan wél in billen of borsten zou gaan knijpen... alleen wanneer we dan aankomen bij zaken als niet aan dezelfde kant van een straat lopen 's avonds, ofzo, dan ben je mij volledig maar dan ook volledig kwijt.

Een mening die jij netjes verdraait om het persoonlijk te maken zodat jij je grote gelijk en dito ego maar kan bevredigen.

Als ik je mening verdraai, zou uitleggen hoe ik die verdraai eerlijker zijn dan mij louter beschuldigen van per se gelijk te willen hebben en een groot ego te willen bevredigen.

Integendeel als ik per se gelijk zou willen hebben en niet open stond voor een andere interpretatie, was ik niet jouw post gaan opzoeken, had ik hem niet geciteerd, om erbij te zeggen "mijn excuses, maar dit is hoe ik dit interpreteerde".

Verder, ik vind het niet echt eerlijk dat je bepaalde zaken opneemt in je argumentatie voor iets, en dat je er dan niet tegenkunt dat het tegen je wordt gebruikt, zelfs niet wanneer ik je naam erbij weglaat. Als ik die info nu nog was gaan halen in een andere thread, had je misschien nog een punt gehad, maar het stond hier en ik heb erop ingepikt. Als je er niet over wilt babbelen, zwijg je er best zelf ook over.
 
Laatst bewerkt:
Het ging hier dus allereerst over femicide, naar onveiligheidsgevoel van vrouwen naar seksuele intimidatie, gekomen zijn blijkbaar waarop je je moet afvragen of:
  • je van een vrouw nog mag zeggen dat ze een mooie lach heeft en lief heeft (toegegeven professioneel misschien niet eens het meest gepaste)
  • je compleet niet discriminerend nog mensen een (verjaardags)knuffel mag geven met de beste bedoelingen
  • je nog van een man of vrouw mag zeggen dat die een mooie stem heeft
  • ...
Mogelijks stel ik de zaken compleet intellectueel oneerlijk voor, maar dit leken mij effectief zaken die voor discussie vatbaar waren de laatste pagina's.

*wrijf* noch een keer in m'n ogen... 't zal laat zijn en ik zal m'n contactlenzen moeten verruilen voor m'n bril...
Een vrouw goedbedoeld "lief" noemen, een knuffel... er zal ongetwijfeld in de ogen van sommigen een labyrint te construeren zijn waarbij je vertrekt van "geweld tegen vrouwen" (threadtitel) en uitkomt bij die zaken waar we het hier nu over hadden... maar voor mij is dit eerder een doolhof en ik ben op z'n zachts en beleefd gezegd erin verdwaald (want in een labyrinth kan je technisch gezien niet verdwalen).

Als deze dingen geweld zijn, wat is dan géén geweld meer? Of als het géén geweld is, waar zijn we dan die grens wél gepasserd?


Ik kan met de beste wil van de wereld nog een poging doen en denken: geweld en onveiligheidsgevoel, wél seksuele intimidatie kan daar inderdaad bij horen... en inderdaad een niet al te best complimentje of een vriendelijk gebaar dat toch de persoonlijke "bubbel" binnendringt, dat kan daar dan ook toe bijdragen dat je je minder veilig voelt... maar wacht, zei Soundas niet dat elke dag een vrouw vermoord werd? Dat is erger, toch? Want straks ga ik daar nog aan moeten gaan twijfelen...

Ik kan water in een glas gieten, dat maakt van dat glas nog geen oceaan.
 
Laatst bewerkt:
Oh, erover gelezen dat jij dit hier vermeld hebt... fine I'll bite... maar misschien niet in de juiste volgorde:



Spoiler voor wat eigenlijk de clou van mijn post behoort te zijn: ja, mensen kunnen verschillende zaken anders interpreteren, maar over wat wél of géén geweld is, is wat mij betreft de marge voor discussie toch beperkter.

Je maakt er telkens iets anders van dan wat ik zeg. Ik zal niet zeggen dat het met opzet is, maar zo voelt het niet als een open gesprek. Eerder ik die iets zeg, en jij die zit te wachten waarop jij kunt inpikken om het mogelijk neer te sabelen en te ontkrachten. Best ironisch, sinds dat ook de start was om aan te geven dat dat geen open gesprek is en net bijdraagt aan het gevoel dat veel vrouwen hebben, dat mannen niet luisteren als het hierover gaat, omdat ze meer bezig zijn met hun eigen gevoelens erover.

"mensen kunnen verschillende zaken anders interpreteren, maar over wat wel of geen geweld is...": het ging niet over geweld. Je maakt het wéér zo eng en doet het over iets anders gaan. Ik had het over snuiven aan haar en seksuele intimidatie in het ergste geval, en niks verkeerd doen, maar iets doen wat in de context van al die vorige gevallen zo opgevat kan worden in het andere geval.

De knuffelaar was de n+2, maar opnieuw ben je te druk bezig om een gat te prikken in het verhaal omdat het onmogelijk kan kloppen wat ik zeg, terwijl je het ook gewoon had kunnen vragen. Of er niet meteen vanuit had kunnen gaan dat het zo was. Maar dus de knuffelaar was de n+2. En zelfs al was de vrouw naar diens baas gegaan (zoals dat hoort), was dat nog altijd dapper, gezien wat zoiets met je carrière kan doen. Maar je snapt toch zelf ook waarom mensen terughoudend zijn om zulke dingen te vertellen, als je metéén probeert uit te vissen waarom de baas eigenlijk misschien toch niet in fout was.

Verder is er geen sprake van 'schrödingers viezerik'. De vrouw heeft hem namelijk nooit een viezerik genoemd. Ze heeft gezegd dat ze dat niet aangenaam en niet gepast vond. Zoals ik schreef, was ZIJN verhaal daarna: Ik vond dat heel onprettig, want door haar opmerking voelde ik me een viezerik. En ik ben geen viezerik, dus haar opmerking was onterecht.

En ook het laatste stukje interpreteer je fout, hoewel twee alinea's hoger de juiste interpretatie staat. Ik herhaal hem nog even: het zijn niet alleen de billenknijpers die het probleem zijn, maar de billenknijpers vormen wel mee de leefwereld waar de vrouwen zich in bevinden. Die wij als man inderdaad niet kunnen kennen en waarvoor we dus moeten luisteren. En als alle billenknijpers aan de kassa op hun hielen gaan staan, en daarna kom jij -niets verkeerd doend- op hun hielen staan aan de kassa omdat het druk is, dan gaat die vrouw automatisch denken aan de billenknijpers. En nee, dit is niet letterlijk te nemen over alleen billenknijpers en alleen een kassa. Dit gaat evenzeer over de teamlead die een compliment maakt over prestaties, behalve eentje over een lach (toevallig die van de vrouw, misschien wel misschien niet). En nee, niet elke vrouw gaat dat even erg vinden. Maar als er vrouwen zijn die het aangeven van wel, kun je dat ook niet wegvegen met "maar sommigen niet!"
 
Je maakt er telkens iets anders van dan wat ik zeg. Ik zal niet zeggen dat het met opzet is, maar zo voelt het niet als een open gesprek. Eerder ik die iets zeg, en jij die zit te wachten waarop jij kunt inpikken om het mogelijk neer te sabelen en te ontkrachten. Best ironisch, sinds dat ook de start was om aan te geven dat dat geen open gesprek is en net bijdraagt aan het gevoel dat veel vrouwen hebben, dat mannen niet luisteren als het hierover gaat, omdat ze meer bezig zijn met hun eigen gevoelens erover.

"mensen kunnen verschillende zaken anders interpreteren, maar over wat wel of geen geweld is...": het ging niet over geweld. Je maakt het wéér zo eng en doet het over iets anders gaan. Ik had het over snuiven aan haar en seksuele intimidatie in het ergste geval, en niks verkeerd doen, maar iets doen wat in de context van al die vorige gevallen zo opgevat kan worden in het andere geval.

De knuffelaar was de n+2, maar opnieuw ben je te druk bezig om een gat te prikken in het verhaal omdat het onmogelijk kan kloppen wat ik zeg, terwijl je het ook gewoon had kunnen vragen. Of er niet meteen vanuit had kunnen gaan dat het zo was. Maar dus de knuffelaar was de n+2. En zelfs al was de vrouw naar diens baas gegaan (zoals dat hoort), was dat nog altijd dapper, gezien wat zoiets met je carrière kan doen. Maar je snapt toch zelf ook waarom mensen terughoudend zijn om zulke dingen te vertellen, als je metéén probeert uit te vissen waarom de baas eigenlijk misschien toch niet in fout was.

Eén: dus die vrouw is naar de baas (N+2) van de knuffelaar (N+1) gegaan en heeft niet die man zelf aangesproken? Of lees ik dat verkeerd?
Ik weet niet of ik jouw visie deel dat ik dat dapper vind neen. Ik vind het dapper als je de persoon zelf aanspreekt...
Ergo, ik heb het wel gevraagd, ik zat er wel naast en de vrouw is dus toch dapper en jij hebt gelijk fijn.

Verder is er geen sprake van 'schrödingers viezerik'. De vrouw heeft hem namelijk nooit een viezerik genoemd. Ze heeft gezegd dat ze dat niet aangenaam en niet gepast vond. Zoals ik schreef, was ZIJN verhaal daarna: Ik vond dat heel onprettig, want door haar opmerking voelde ik me een viezerik. En ik ben geen viezerik, dus haar opmerking was onterecht.

Ik volg zijn (de N+2) zijn logica tot de laatste stap, daar loopt het mis en heb jij inderdaad een punt. Alleen heb ik nu precies toch meer medelijden met die man als met die vrouw, zal aan mij liggen.

En ook het laatste stukje interpreteer je fout, hoewel twee alinea's hoger de juiste interpretatie staat. Ik herhaal hem nog even: het zijn niet alleen de billenknijpers die het probleem zijn, maar de billenknijpers vormen wel mee de leefwereld waar de vrouwen zich in bevinden. Die wij als man inderdaad niet kunnen kennen en waarvoor we dus moeten luisteren. En als alle billenknijpers aan de kassa op hun hielen gaan staan, en daarna kom jij -niets verkeerd doend- op hun hielen staan aan de kassa omdat het druk is, dan gaat die vrouw automatisch denken aan de billenknijpers. En nee, dit is niet letterlijk te nemen over alleen billenknijpers en alleen een kassa. Dit gaat evenzeer over de teamlead die een compliment maakt over prestaties, behalve eentje over een lach (toevallig die van de vrouw, misschien wel misschien niet). En nee, niet elke vrouw gaat dat even erg vinden. Maar als er vrouwen zijn die het aangeven van wel, kun je dat ook niet wegvegen met "maar sommigen niet!"

Als je dat automatisme toepast voor welbepaalde andere groepen (en dat kan in héél wat richtingen uit) dan leidt dat tot zéér problematische, en zelfs strafbare denkwijzen. Begrijpelijk, maar daarom niet juist.

Zoals ik zei: ik ben al lang verdwaald in deze discussie, niet alleen hoe we van geweld tot misplaatste complimenten zijn geraakt, en ook nog eens hoe hier een automatisme-logica toegelaten is die in élke andere discussie niet toegelaten zou zijn.
 
Laatst bewerkt:
De rest van de post laat ik links liggen, je negeert weer de inhoud en gaat verder in de strijd om te bewijzen dat je niks verkeerd doet. Oké, maar dan zonder mij als danspartner.

Ik volg zijn (de N+2) zijn logica tot de laatste stap, daar loopt het mis en heb jij inderdaad een punt. Alleen heb ik nu precies toch meer medelijden met die man als met die vrouw, zal aan mij liggen.
Maar dit vind ik wel cruciaal. Je volgt zijn logica tot aan de laatste stap. Dus je volgt hem als hij zegt dat de vrouw door haar opmerking tegen hem over zijn ongevraagde binnendringen van haar bubbel, ervoor zorgt dat hij zich nu een viezerik voelt? Dus de vrouw zou rekening moeten houden met de baas zijn gevoelens voor ze zomaar deelt of hij een grens heeft overschreden? Je hebt het over een vaag "doortrekken naar andere vlakken" waarbij je de vergelijking al onherkenbaar zou moeten oprekken. Maar voor dit niet. Het slachtoffer moet rekening houden met de gevoelens van de dader, en je volgt nog tot op het moment dat het talking point wordt hoe de dader zich bij alles voelt? En hebt dan nog de meeste sympathie voor de dader, dat zeg je, hè?
 
Maar dit vind ik wel cruciaal. Je volgt zijn logica tot aan de laatste stap. Dus je volgt hem als hij zegt dat de vrouw door haar opmerking tegen hem over zijn ongevraagde binnendringen van haar bubbel, ervoor zorgt dat hij zich nu een viezerik voelt? Dus de vrouw zou rekening moeten houden met de baas zijn gevoelens voor ze zomaar deelt of hij een grens heeft overschreden? Je hebt het over een vaag "doortrekken naar andere vlakken" waarbij je de vergelijking al onherkenbaar zou moeten oprekken. Maar voor dit niet. Het slachtoffer moet rekening houden met de gevoelens van de dader, en je volgt nog tot op het moment dat het talking point wordt hoe de dader zich bij alles voelt? En hebt dan nog de meeste sympathie voor de dader, dat zeg je, hè?
Er zijn geen slachtoffers of daders in deze anekdote.
 
De rest van de post laat ik links liggen, je negeert weer de inhoud en gaat verder in de strijd om te bewijzen dat je niks verkeerd doet. Oké, maar dan zonder mij als danspartner.

Ik heb je letterlijk gemarkeerd waar de vraag stond die jij weigerde te zien. Voor iemand die spreekt over negeren...

Maar dit vind ik wel cruciaal. Je volgt zijn logica tot aan de laatste stap. Dus je volgt hem als hij zegt dat de vrouw door haar opmerking tegen hem over zijn ongevraagde binnendringen van haar bubbel, ervoor zorgt dat hij zich nu een viezerik voelt? Dus de vrouw zou rekening moeten houden met de baas zijn gevoelens voor ze zomaar deelt of hij een grens heeft overschreden? Je hebt het over een vaag "doortrekken naar andere vlakken" waarbij je de vergelijking al onherkenbaar zou moeten oprekken. Maar voor dit niet. Het slachtoffer moet rekening houden met de gevoelens van de dader, en je volgt nog tot op het moment dat het talking point wordt hoe de dader zich bij alles voelt? En hebt dan nog de meeste sympathie voor de dader, dat zeg je, hè?

Enkele cruciale woorden: dader, slachtoffer, knuffel.

Ik denk hier spontaan even aan Sesamstraat: One of these things is not like the other, one of these things just does not belong...

Ja, ik had nog best wel veel begrip voor het standpunt van de vrouw (die overigens ook gerust een man had kunnen zijn in dit verhaal want het gaat niet om knijpen in borsten ofzo), want als je gesteld bent op je bubbel dan kan ik dat héél erg begrijpen: heb dat ook niet graag als vreemden daar te dicht in komen... En toen dacht ik: maar wacht als ik nog verder wandel op dit duister pad waarin mensen die met goede intenties knuffels of zo 'se faire la bise' daders heetten en ik dan een slachtoffer was, ook al voelde ik me nooit niet zo... En als die zich dan nog eens een viezerik voelen nadat ik ermee was gaan babbelen, zou ik even reflecteren over wat ik mogelijks gezegd zou hebben. Mezelf kennende, maar dat zegt niets over jouw collega voor de duidelijkheid die heeft dat ongetwijfeld bijpassend bij jouw verhaal perfect gedaan, ik zou waarschijnlijk iets zeer direct gezegd hebben en sommige mensen nemen dat onbedoeld hard op. Dus ik ontwijk zo'n knuffels en Franse kussen eerder non-verbaal dan dapper.

Als ik 100 empathiepunten moet verdelen, dan geef ik de vrouw er 42 en de man er 58.
Vervang die knuffel door écht geweld de termen dader en slachtoffer waardig en ik zou ze uiteraard volledig aan het slachtoffer geven...
 
Dan gaan we nu in een discussie al vallen over woorden die technisch gezien gewoon correct zijn?

Technisch gezien is het vastnemen van iemand zonder toestemming gewoon strafbaar ja... Dan is er een dader en een slachtoffer. Dat dat inderdaad zwaarwichtig kan overkomen, dat begrijp ik. Maar moeten we hier op het forum, in deze context, echt hoogdravend gaan aankomen met woorden als "veroorzaker", "getroffene", "benadeelde", ...

Triestig om te zien dat wederom de boodschap voor 90% genegeerd wordt om dan zo'n semantische kruisvaart te gaan voeren.

Wel wederom een mooi voorbeeld van "deel van het probleem" zijn door tegen deze vrouw te gaan zeggen "er is hier geen dader", "er is hier geen slachtoffer", "jij bent geen slachtoffer", "het is helemaal niet zo erg als x". Mooie vormen en voorbeelden van nihilisme in deze context.

En neen, ter herhaling, daarmee wil ik het ook verder niet opblazen. Dat lijkt zij ook niet te doen. Maar we moeten het ook niet wegnuanceren.
 
En dan heb ik zowel begrip voor jouw baas die een knuffel ziet verworden van iets vriendschappelijk tot iets grensoverschrijdend, want als die baas iedereen knuffelt is het duidelijk niet echt iets seksueel (?), maar ook voor die dame, want als je niet geknuffeld wilt worden, dan mag je niet geknuffeld worden. Keiveel mensen bij mij op het werk die nog graag kussen als begroeting, en ik weiger beleefd op voorhand en ze komen dat zelden een tweede keer doen. Zou alleen nooit in mij opkomen om daarvoor te gaan escaleren...

Tenzij die N+2 de voorbije jaren ergens op een onbewoond eiland heeft gewoond en alle mogelijke maatschappelijke evoluties heeft gemist, zou die nochtans gewoon moeten weten dat de dag van vandaag collega's zomaar knuffelen ongepast is, als grensoverschrijdend aangevoeld kan worden (ongeacht de bedoeling erachter) en dat je dat dus gewoon niet doet.
Dat een doorsnee werkplek geen plaats is waar je mensen knuffelt zou al algemene kennis moeten zijn, maar dat je geen mensen aanraakt waarover je een machtspositie hebt, zou dat nog veel meer moeten zijn.

Als je gedrag stelt dat de dag van vandaag gewoon niet meer maatschappelijke aanvaard, weet je dat dat ooit fout gaat lopen. We spreken hier ook niet over een laag begaafde in een beschermde werkplaats waaraan je dat moeilijk kan uitleggen. Het gaat over iemand met een +2 in zijn functieomschrijving in een groot bedrijf, waarvan je toch zou mogen verwachten dat die meer sociaal aanvoelen heeft dan de gemiddelde kassei.
 
Technisch gezien is het vastnemen van iemand zonder toestemming gewoon strafbaar ja... Dan is er een dader en een slachtoffer.
Triestig om te zien dat wederom de boodschap voor 90% genegeerd wordt om dan zo'n semantische kruisvaart te gaan voeren.

Dan is de wet fout. Dit is echt geen semantische discussie.

En wat 'de boodschap' betreft. We zijn nu bezig over sociaal ongewenst gedrag. Dat is een serieuze stap verwijderd van seksuele intimidatie. En dat is op zijn beurt al een stap verwijderd van het initiële onderwerp, dat vrouwen nooit veilig zijn ten aanzien van al dan niet seksueel geweld.
 
Laatst bewerkt:
Ik heb je letterlijk gemarkeerd waar de vraag stond die jij weigerde te zien. Voor iemand die spreekt over negeren...
(...)
Vervang die knuffel door écht geweld de termen dader en slachtoffer waardig en ik zou ze uiteraard volledig aan het slachtoffer geven...
Je bent van leer getrokken om daarna te zeggen "of heb ik het mis misschien". Terwijl ik zei: je had het ook op voorhand kunnen vragen, in plaats van in eerste instantie te oordelen. Dat is geen halszaak, maar ik vond het tekenend in deze discussie.

Maar opnieuw verschuif je het naar echt geweld, terwijl het daar al 20 pagina's niet uitsluitend over gaat. Je kunt nog vaak de goalpost verleggen, maar met die laatste zin doe je exact waar het om gaat: Die vrouw heeft aangegeven aan haar n+2 dat ze zich er ongemakkelijk bij voelde en het grensoverschrijdend vond. Maar gelukkig hebben we hier een man die kan bepalen wat voor de vrouw écht grensoverschrijdend is en wat niet, wat het waard is om slachtoffer over genoemd te worden en wat niet.

Dan is de wet fout. Dit is echt geen semantische discussie.

En wat 'de boodschap' betreft. We zijn nu bezig over sociaal ongewenst gedrag. Dat is een serieuze stap verwijderd van seksuele intimidatie. En dat is op zijn beurt al een stap verwijderd over het onderwerp veiligheid ten aanzien van al dan niet seksueel geweld.
Grensoverschrijdend gedrag met ongewenste aanrakingen op het werk is seksuele intimidatie. De sprong naar uitsluitend seksueel geweld werd enkel gemaakt door mensen die de definitie graag willen verengen, zodat zij niet naar zichzelf hoeven te kijken.
 
Terug
Bovenaan