Overwatch is back, letterlijk. De twee is geschrapt uit de naam en Blizzard gaat weer gewoon voluit voor Overwatch. Dat is niet alleen een marketingstunt, maar ook een duidelijk statement: geen Overwatch 3, dit is de basis waarop ze verder willen bouwen. En eerlijk, je voelt ook dat er stevig gesleuteld is aan de fundering. Gelijk met de reset van de naam, starten we meteen ook terug vanaf season 1.
Season 1, The Reign of Talon, is meteen een stevige reset. Vijf nieuwe heroes in één klap, een pak systeemwijzigingen rond 'roles' en 'subroles', en de megapopulaire Stadium-modus krijgt een hoop interface- en UX-verbeteringen, zoals build-templates die het voor nieuwe spelers veel makkelijker maken om verschillende builds uit te proberen zonder eerst een webpagina met een handleiding te moeten openzetten. Daarbovenop doet Blizzard eindelijk opnieuw iets waar fans al jaren om vragen: een verhaal dat niet alleen in cinematics bestaat, maar effectief doorheen het seizoen en events voelbaar is.
Domina (Tank) is de meest strategische van de vijf. Ze draait rond 'zone control' en tempo bepalen: schilden plaatsen op het juiste moment, hoekjes afsluiten, en teams dwingen om hun tactiek te herdenken. Ze speelt als een moderne 'poke-tank' die niet per se alles wil 'face-tanken', maar eerder ruimte maakt door aanwezigheid en dreiging. In een goede comp voelt ze als de kapitein die gevechten dicteert, dus zeker niet voor degene die eerder een passieve hero spelen. Het is duidelijk een hero die sterker wordt naarmate je team haar tempo begrijpt.
Emre (Damage) is pure 'run-and-gun' en voelt het meest klassiek van de vijf. Hij is een beetje een Call of Duty-stereotype. Hij wil constant bewegen, constant druk zetten, en momentum opbouwen. Je wordt beloond voor agressie, maar het is zeker niet de meest hersenloze hero: als je te hebberig wordt, word je afgestraft. Zijn kit nodigt uit om te flankeren, doelwitten te isoleren en sneller te maken, vooral in team comps die toch al high tempo spelen. Emre is zo’n Damage-hero die geen match stil laat vallen: er gebeurt altijd iets rond hem, en dat maakt hem meteen populair in quickplay én in ranked.
Anran (Damage) is de nieuwe Damage Hero die gevechten openbreekt. Waar Emre eerder constante druk zet op de vijand, heeft Anran een 'run en gun'-speelstijl zoals Tracer. Snelle confrontaties, veel schade in een kort tijdsbestek en terugtrekken naar de backline. Ze is vooral het soort held dat chaos creëert waar je team op kan kapitaliseren. Als je haar goed speelt, forceer je heel wat defensieve acties vanuit het andere team, trek je aandacht, en maak je ruimte voor teammates om hun ding te kunnen doen. Als je ze slecht speelt, doe je drie seconden schade gevolgd door een respawn screen. Het is een high-risk hero die in goeie handen echt vervelend is voor de tegenpartij. Net zoals Tracer en Genji een hero met een heel hoge “Skill floor” en “skill ceiling”.
Mizuki (Support) is een support die niet tevreden is met achteraan staan en enkel te healen. Hij kan uiteraard healen, maar hij heeft ook genoeg tools om zelf druk te zetten en plays te maken. Veel draait rond beweging en 'utility': goed positioneren, snel reageren en tegelijk kleine momenten creëren waarop je team een voordeel pakt. Hij voelt als een support voor mensen die graag 'meespelen' in plaats van achter een hoekje te staan healen zoals Mercy. In matches waar je team wat losjes speelt, kan Mizuki het verschil maken doordat ze zowel ondersteuning als tempo brengt.
Jetpack Cat (Support) is de gekste Overwatch hero tot nu toe en tegelijk de hero waar je het meeste 'Overwatch chaos' uit krijgt. Door zijn jetpack duikt hij constant op onverwachte plekken op: eens boven een gevecht, dan weer achter een muur, of ergens waar je hem absoluut niet verwacht. Dat maakt hem vreselijk irritant om tegen te spelen en superleuk om te gebruiken als je van playmaking houdt, want hij kan zowel teammates als vijanden mee de lucht in sleuren en ergens terug laten vallen (al dan niet in een ravijn). Maar het is ook een hero die snel rommelig kan worden, omdat slechte Jetpack Cat-spelers vaak gewoon rondvliegen zonder echt impact te maken. In goeie handen is het een support die gevechten chaotischer maakt op een manier die je team net kan gebruiken om te winnen. Kortom, Wrecking Ball verliest zijn status als ultieme troll hero. Jetpack Cat neemt die rol voor zich nu.
De Armory UI is ook opgeschoond: Blizzard heeft alle iconen van items opnieuw ontwopren, zodat je in één oogopslag beter ziet wat iets is, in plaats van te turen naar iconen die op elkaar lijken. Maar de echte win is de Hero Builder. In de eerste ronde krijg je nu starter build-opties (power + items in één klik), en in de latere rondes krijg je aanbevelingen om je build verder te zetten of te counteren op basis van data. Dat klinkt misschien wat 'casual-friendly', maar in de praktijk helpt het vooral tegen het grootste probleem van Stadium: te veel mensen deden maar wat, waardoor matches soms rommelig aanvoelden. Nu kom je sneller tot het leuke stuk: builds die echt een impact hebben.
En dan is er de UI/UX refresh. Na tien jaar voelde het menu echt oud aan, en Blizzard heeft dat eindelijk aangepakt: lobby, play cards, navigation, hero gallery en social panel krijgen een nieuwe look, met een notification hub en een 3D lobby waar je geselecteerde hero zichtbaar is. Voor mij was het in het begin wat wennen om mijn weg te vinden, maar na enkele dagen moet ik toegeven dat het geheel wel wat logischer in elkaar zit dan vroeger.
Season 1, The Reign of Talon, is meteen een stevige reset. Vijf nieuwe heroes in één klap, een pak systeemwijzigingen rond 'roles' en 'subroles', en de megapopulaire Stadium-modus krijgt een hoop interface- en UX-verbeteringen, zoals build-templates die het voor nieuwe spelers veel makkelijker maken om verschillende builds uit te proberen zonder eerst een webpagina met een handleiding te moeten openzetten. Daarbovenop doet Blizzard eindelijk opnieuw iets waar fans al jaren om vragen: een verhaal dat niet alleen in cinematics bestaat, maar effectief doorheen het seizoen en events voelbaar is.
Vijf nieuwe heroes: enorme chaos, maar op de goeie manier
Vijf nieuwe heroes tegelijk is op papier complete waanzin, zeker in een game waar één nieuwe hero soms de hele meta kan omgooien. Toch werkt het hier opvallend goed, vooral omdat die vijf ook mooi gespreid zitten over roles en speelstijlen: Domina (Tank), Emre (Damage), Anran (Damage), Mizuki (Support) en Jetpack Cat (Support). Blizzard koppelt ze bovendien expliciet aan de story arc van dit jaar.Domina (Tank) is de meest strategische van de vijf. Ze draait rond 'zone control' en tempo bepalen: schilden plaatsen op het juiste moment, hoekjes afsluiten, en teams dwingen om hun tactiek te herdenken. Ze speelt als een moderne 'poke-tank' die niet per se alles wil 'face-tanken', maar eerder ruimte maakt door aanwezigheid en dreiging. In een goede comp voelt ze als de kapitein die gevechten dicteert, dus zeker niet voor degene die eerder een passieve hero spelen. Het is duidelijk een hero die sterker wordt naarmate je team haar tempo begrijpt.
Emre (Damage) is pure 'run-and-gun' en voelt het meest klassiek van de vijf. Hij is een beetje een Call of Duty-stereotype. Hij wil constant bewegen, constant druk zetten, en momentum opbouwen. Je wordt beloond voor agressie, maar het is zeker niet de meest hersenloze hero: als je te hebberig wordt, word je afgestraft. Zijn kit nodigt uit om te flankeren, doelwitten te isoleren en sneller te maken, vooral in team comps die toch al high tempo spelen. Emre is zo’n Damage-hero die geen match stil laat vallen: er gebeurt altijd iets rond hem, en dat maakt hem meteen populair in quickplay én in ranked.
Anran (Damage) is de nieuwe Damage Hero die gevechten openbreekt. Waar Emre eerder constante druk zet op de vijand, heeft Anran een 'run en gun'-speelstijl zoals Tracer. Snelle confrontaties, veel schade in een kort tijdsbestek en terugtrekken naar de backline. Ze is vooral het soort held dat chaos creëert waar je team op kan kapitaliseren. Als je haar goed speelt, forceer je heel wat defensieve acties vanuit het andere team, trek je aandacht, en maak je ruimte voor teammates om hun ding te kunnen doen. Als je ze slecht speelt, doe je drie seconden schade gevolgd door een respawn screen. Het is een high-risk hero die in goeie handen echt vervelend is voor de tegenpartij. Net zoals Tracer en Genji een hero met een heel hoge “Skill floor” en “skill ceiling”.
Mizuki (Support) is een support die niet tevreden is met achteraan staan en enkel te healen. Hij kan uiteraard healen, maar hij heeft ook genoeg tools om zelf druk te zetten en plays te maken. Veel draait rond beweging en 'utility': goed positioneren, snel reageren en tegelijk kleine momenten creëren waarop je team een voordeel pakt. Hij voelt als een support voor mensen die graag 'meespelen' in plaats van achter een hoekje te staan healen zoals Mercy. In matches waar je team wat losjes speelt, kan Mizuki het verschil maken doordat ze zowel ondersteuning als tempo brengt.
Jetpack Cat (Support) is de gekste Overwatch hero tot nu toe en tegelijk de hero waar je het meeste 'Overwatch chaos' uit krijgt. Door zijn jetpack duikt hij constant op onverwachte plekken op: eens boven een gevecht, dan weer achter een muur, of ergens waar je hem absoluut niet verwacht. Dat maakt hem vreselijk irritant om tegen te spelen en superleuk om te gebruiken als je van playmaking houdt, want hij kan zowel teammates als vijanden mee de lucht in sleuren en ergens terug laten vallen (al dan niet in een ravijn). Maar het is ook een hero die snel rommelig kan worden, omdat slechte Jetpack Cat-spelers vaak gewoon rondvliegen zonder echt impact te maken. In goeie handen is het een support die gevechten chaotischer maakt op een manier die je team net kan gebruiken om te winnen. Kortom, Wrecking Ball verliest zijn status als ultieme troll hero. Jetpack Cat neemt die rol voor zich nu.
Stadium 2.0: eindelijk sneller, duidelijker en minder gedoe
Stadium was al leuk, maar als casual speler vond ik het heel irritant dat ik op mijn tweede scherm voor elke match builds moest gaan googelen. Dit hebben ze aangepakt samen met een hele hoop andere leuke veranderingen. Season 1 is waar Blizzard echt voor het eerst grote veranderingen brengt in de gamemodus: Vendetta wordt toegevoegd aan Stadium, het competitieve tempo wordt versneld, en vooral de Armory en 'buildflow' worden aangepakt. Het grote verschil is dat matches minder lang aanvoelen als een traag opwarmertje. Power rounds(de rondes waar je de belangrijkste upgrades kan kopen) lopen nu op een sneller schema (1/2/4/6), waardoor je sneller naar het punt gaat waar de meeste builds echt beginnen te knallen, zonder dat je eerst twintig minuten aan het sparen bent om de goede perks te kunnen kopen.Season 1 is waar Blizzard echt voor het eerst grote veranderingen brengt in de gamemodus.
De Armory UI is ook opgeschoond: Blizzard heeft alle iconen van items opnieuw ontwopren, zodat je in één oogopslag beter ziet wat iets is, in plaats van te turen naar iconen die op elkaar lijken. Maar de echte win is de Hero Builder. In de eerste ronde krijg je nu starter build-opties (power + items in één klik), en in de latere rondes krijg je aanbevelingen om je build verder te zetten of te counteren op basis van data. Dat klinkt misschien wat 'casual-friendly', maar in de praktijk helpt het vooral tegen het grootste probleem van Stadium: te veel mensen deden maar wat, waardoor matches soms rommelig aanvoelden. Nu kom je sneller tot het leuke stuk: builds die echt een impact hebben.
Roles, subroles en een UI refresh die verrassend goed is
Season 1 pakt ook de core roles aan: Tank, Damage en Support zijn nu onderverdeeld in subroles, met extra passives die je matchups en team comps harder beïnvloeden dan je zou denken. Tanks worden bijvoorbeeld opgesplitst in Bruiser, Initiator en Stalwart, Damage krijgt categorieën zoals Flanker of Sharpshooter, en Support krijgt onder andere Medic, Survivor en Tactician. Het gevolg is dat heroes die vroeger "ongeveer hetzelfde" speelden binnen hun rol, nu een duidelijker identiteit krijgen. In de praktijk merk je dat in tempo en survivability: sommige comps voelen plots veel agressiever, andere veel stabieler. Het is een slimme manier om Overwatch te vernieuwen zonder meteen alle kits te herschrijven.En dan is er de UI/UX refresh. Na tien jaar voelde het menu echt oud aan, en Blizzard heeft dat eindelijk aangepakt: lobby, play cards, navigation, hero gallery en social panel krijgen een nieuwe look, met een notification hub en een 3D lobby waar je geselecteerde hero zichtbaar is. Voor mij was het in het begin wat wennen om mijn weg te vinden, maar na enkele dagen moet ik toegeven dat het geheel wel wat logischer in elkaar zit dan vroeger.
Verhaal: eindelijk meer dan lore in een trailer
Het meest vernieuwende aan Season 1 is misschien wel dat Blizzard expliciet zegt: dit jaar vertellen we een volledig verbonden verhaallijn met begin, midden en einde, verspreid over Season 1 tot Season 6. Dat verhaal komt niet alleen via één cinematic, maar via motion comics, in-game events, nieuwe voice lines, hero trailers en short stories. Je voelt ook dat ze dat serieus nemen, want Season 1 heeft meteen een event: Conquest, waarbij spelers kiezen om voor Overwatch of Talon te vechten, met wekelijkse lore-missies en beloningen die mee evolueren met de stand van de oorlog.Over
Beschikbaar vanaf
10 februari 2026
Gespeeld op
- PC
Beschikbaar op
- Nintendo Switch
- Nintendo Switch 2
- PC
- PlayStation 4
- PlayStation 5
- Xbox One
- Xbox Series X|S
Genre
- Shooter
Ontwikkelaar
- Blizzard Entertainment
Uitgever
- Blizzard Entertainment
