Sporten of niet

[Str8_6]

@Lint helemaal akkoord met op jonge leeftijd dat niets zou moeten. I

k ben vrij jong op nationaal niveau beginnen basketten en vanaf dan was de fun er gewoon vanaf en heb ik veel te vroeg beginnen sukkelen met blessures waardoor ik nu zelfs recreatief niet meer kan basketten. En dat is iets dat ik toch wel heel spijtig vind.

Idem met die competitiedrang. Finale rijden de laatste 10km met onze fietsclub gaat me ooit nog een hartaanval opleveren. Die jonge wedstrijdrennertjes die plots uit mijn wiel knallen toch nog willen vastbijten in hun wiel en erover gaan met een hartslag van boven de 200. Maar het is gewoon sterker dan mezelf. (en fun)
Strava is dan ook zoiets toxic voor mij waar ik toch altijd in de top 5 wil zitten van onze club met aantal kms per week.

Ik ben ook gewoon een slechte verliezer. Zelfs in stomme spelletjes met het gezin kan ik echt pissed off worden als ik verlies.

Het mentale is bij mij ook de belangrijkste reden. Als ik 2 dagen niet buiten kon en niets deed van sport ben ik echt niet te genieten. Binnen de maand ben ik depressief denk ik.

 

[yode92]

Persoonlijk al vaak gemerkt dat het een gewoonte is. Je doet het omdat je het altijd op die dag/dat moment doet, en achteraf ben je blij dat je het hebt gedaan. Maar als je dat dan een paar keer overslaat wordt die gigantische potentiaalput van de zetel enkel maar dieper.

Bezig blijven is makkelijker dan er (opnieuw) aan te beginnen.

Het moeilijke is dat ik er geen echt vast moment kan opplakken. Mijn vriendin werkt in de zorg, dus shiften en weekends/nachten waardoor ik 's avonds moeilijk weg kan (met baby in huis). Daarnaast ben ik nog een opleiding aan het doen die mij ook vele avonden per week bezighoud + soms de weekends. De momenten dat we dan samen thuis zijn en tijd hebben willen we ook wel dingen samen doen, zelfs al is het maar een serie kijken of wat gaan wandelen.

Nu, ons zoontje heeft een leeftijd bereikt waarop we hem ook op de fiets achteraan kunnen zetten dus ik hoop dat we dat gaan beginnen doen en ik zo ook wel wat beweging terug erin krijg. Ik dacht er al aan om bv. samen te vertrekken en dat zij dan al terug naar huis gaan, en ik nog wat verder doe.

Ik heb ook een tijdje Ring Fit Adventure gedaan op de Switch en zou dat eigenlijk ook terug moeten beginnen, daar zijn echt 0,0 excuses voor...

 

[Sylverscythe]

Het moeilijke is dat ik er geen echt vast moment kan opplakken. Mijn vriendin werkt in de zorg, dus shiften en weekends/nachten waardoor ik 's avonds moeilijk weg kan (met baby in huis). Daarnaast ben ik nog een opleiding aan het doen die mij ook vele avonden per week bezighoud + soms de weekends. De momenten dat we dan samen thuis zijn en tijd hebben willen we ook wel dingen samen doen, zelfs al is het maar een serie kijken of wat gaan wandelen.

Nu, ons zoontje heeft een leeftijd bereikt waarop we hem ook op de fiets achteraan kunnen zetten dus ik hoop dat we dat gaan beginnen doen en ik zo ook wel wat beweging terug erin krijg. Ik dacht er al aan om bv. samen te vertrekken en dat zij dan al terug naar huis gaan, en ik nog wat verder doe.

Ja, ik snap het wel hoor. Ik denk dat "jonge ouders" gemiddeld gezien wel het minst gezond (kunnen) leven: slaapgebrek, zorgen voor de kinderen, weinig regelmaat. Uiteindelijk kan je in die situatie de meeste sporten, die op een vast tijdstip ergens doorgaan, al schrappen.

Ik ben in het begin blijven 3x per week te trainen, omdat ik alles thuis staan heb, tot ik de boodschap kreeg dat het niet echt werd geapprecieerd dat ik naar "mijn kot" verdween terwijl mijn vrouw met de kleine opgescheept zat (en een gigantisch slaaptekort). Het is altijd een kwestie van keuzes maken en wat pragmatisch zijn in dit stadium, tenzij je misschien geld binnenbrengt als topsporter

 

[Arkaine]

Sorry maar hoe belachelijk is dit... basically zegt ge "ja die stelling klopt niet hé, want ik ken veel mensen die dat zeggen en die voeren 50% van die stelling (het sporten gedeelte) niet goed uit" ...
No shit sherlock, zo kan ik elke stelling niet doen kloppen hé.

Als 90% van de mensen die zeggen dat ze sporten om hun brol weer te verbranden, dat niet doet omdat ze verkeerd sporten, vind ik dat geen bullshit. Mensen snappen enerzijds gewoon niet hoe weinig calorieën je verbrandt door te sporten, en hoe snel je calorieën naar binnen werkt door brol te eten. Het is gewoon bijna onmogelijk dat er af te sporten. Als uw brol sowieso met mate is zal al dan niet sporten bijzonder weinig impact hebben op je gewicht.

https://www.knack.be/nieuws/wetenschap/afvallen-door-te-sporten-werkt-dat-wel/

Hier wordt er gelinkt naar verschillende studies waarin wat hierboven staat gewoon wordt onderbouwd.

Het enige* dat helpt om op gewicht te blijven is gematigd eten.

Om 1 KG vet te verliezen moet je 7500 calorieën verbranden. Nu mag je eens opzoeken hoe lang je daarvoor moet sporten in je sport naar keuze.


Maar dit is waarschijnlijk allemaal meer voer voor in het gewichtstopic.

Ik blijf 100% achter mijn stelling staan.
(*Allez ja, pakt 90-95% van den effort)

 

[makila]

Ik heb een oudere collega met een gevaarlijk lage hartslag omdat die, vanaf hij een jonge tiener was, ongeloofelijk veel waterpolo en zwemmen heeft gedaan.

Als mijn HR als ik slaap onder de 50 zakt heb ik weinig problemen maar als deze onder de 45 slagen zakt (2 nachten geleden was dat het geval - HR 44), dan word ik daarvan wakker omdat ik zo'n vreemd gevoel heb .. dat is moeilijk te omschrijven .. ik ben dan precies even 'weg' van deze wereld. Zo voelt dat aan.

Als ik dan wakker word dan stijgt de HR weer tot boven de 50 en dan val ik terug in slaap.

45 HR is nog niet zo heel laag -er zijn mensen met HR <35 in hun slaap- (ik vermoed dat dit bij die collega het geval is ??), maar 'persoonlijk' vanaf dat het onder die grens zakt, vindt mijn lichaam dat dus niet zo leuk.

Om 1 KG vet te verliezen moet je 7500 calorieën verbranden. Nu mag je eens opzoeken hoe lang je daarvoor moet sporten in je sport naar keuze.

Ik heb 25km gelopen deze week aan een rustig tempo = volgens Polar net boven de 2000 calorieën.
Dus dat is dan 93.75km / week lopen voor 1 kg vet [wat natuurlijk een erg ruwe schatting is maar het geeft wél een idee he]

 

[Sylverscythe]

Als 90% van de mensen die zeggen dat ze sporten om hun brol weer te verbranden, dat niet doet omdat ze verkeerd sporten, vind ik dat geen bullshit. Mensen snappen enerzijds gewoon niet hoe weinig calorieën je verbrandt door te sporten, en hoe snel je calorieën naar binnen werkt door brol te eten. Het is gewoon bijna onmogelijk dat er af te sporten. Als uw brol sowieso met mate is zal al dan niet sporten bijzonder weinig impact hebben op je gewicht.

https://www.knack.be/nieuws/wetenschap/afvallen-door-te-sporten-werkt-dat-wel/

Hier wordt er gelinkt naar verschillende studies waarin wat hierboven staat gewoon wordt onderbouwd.

Het enige dat helpt om op gewicht te blijven is gematigd eten.

Om 1 KG vet te verliezen moet je 7500 calorieën verbranden. Nu mag je eens opzoeken hoe lang je daarvoor moet sporten in je sport naar keuze.


Maar dit is waarschijnlijk allemaal meer voer voor in het gewichtstopic.
Ik blijf 100% achter mijn stelling staan.

Ik volg je wel dat algemeen wordt overschat hoeveel caloriëen worden verbrand bij het sporten. Zeker bij gewoon recreatief sporten aan lage intensiteit, zoals je al eens mensen in een gym ziet wat aan een kabeltje trekken terwijl ze van hun mierzoete AA sportdrink slurpen, gaat gewichtsverlies eerder een droom blijven.

Natuurlijk, wie het wat serieuzer aanpakt gaat het wel merken. Ik heb redelijk wat spiermassa en dus een vrij hoog BMR, dus ik kan ook wel serieuze porties verzetten zonder bij te komen. Ik kan me inbeelden dat wie hier veel en lang fietst of loopt wel dezelfde ervaring heeft. Natuurlijk, je hebt gelijk dat "sporten zodat ik kan eten wat ik wil" niet opgaat als ik elke dag 1000+ kcal boven onderhoud wil eten

Als mijn HR als ik slaap onder de 50 zakt heb ik weinig problemen maar als deze onder de 45 slagen zakt (2 nachten geleden was dat het geval - HR 44), dan word ik daarvan wakker omdat ik zo'n vreemd gevoel heb .. dat is moeilijk te omschrijven .. ik ben dan precies even 'weg' van deze wereld. Zo voelt dat aan.

Als ik dan wakker word dan stijgt de HR weer tot boven de 50 en dan val ik terug in slaap.

45 HR is nog niet zo heel laag -er zijn mensen met HR <35 in hun slaap- (ik vermoed dat dit bij die collega het geval is ??), maar 'persoonlijk' vanaf dat het onder die grens zakt, vindt mijn lichaam dat dus niet zo leuk.

Ik weet het exacte cijfer niet meer, sprak van een implantaat dat moest ingeplant worden dat bij het "overslagen" van een hartslag kennelijk een alarmsignaal stuurde (en ik vermoed dan ook werkte zoals een pacemaker).

 

[makila]

Het enige* dat helpt om op gewicht te blijven is gematigd eten

Lopen = voor mij persoonlijk (maar de ene mens heeft een betere verbranding dan de andere mens)

30km lopen = gematigd eten met af en toe een zonde - paar kg eraf en dan stabiel op gewicht blijven
60km lopen = veel eten - paar kg eraf en dan stabiel op gewicht blijven
90km lopen (1x gedaan in 2017 toen ik echt ging voor een goeie marathontijd) = (Heel) Veel eten en toch nog steeds gewicht verliezen en echt moeite moeten doen om niet slap te worden en nog extra moeten fretten + voedingssupplementen .. dan zit ik dus aan die 1 KG grens en dan gaat het bij mij wél hard.

Dus Het enige* klopt niet echt. Maar ik begrijp -als sporter- natuurlijk wel wat je bedoelt.

Ter info: Ik heb altijd ook de indruk dat mensen die regelmatig sporten gemakkelijker op gewicht blijven en gewicht verliezen, dan mensen die 'ik ga er eens aan beginnen!' zeggen en dan een paar maand later het niet meer zien zitten omdat er 'niks' afgaat.

 

[Sylverscythe]

Ter info: Ik heb altijd ook de indruk dat mensen die regelmatig sporten gemakkelijker op gewicht blijven en gewicht verliezen, dan mensen die 'ik ga er eens aan beginnen!' zeggen en dan een paar maand later het niet meer zien zitten omdat er 'niks' afgaat.

Algemeen denk ik dat mensen die zichzelf dwingen om een sport te doen die ze niet graag doen, enkel om af te vallen, dat niet echt volhouden.

 

[eniac]

Ik ken uw verhaal, en respect daarvoor. Maar marathons vind ik geen goed streefdoel noch voorbeeld voor mijn kinderen. Dat is al een niveau dat de meeste mensen niet behoeven te halen.

Akkoord hoor, dat is iets dat ik voor mezelf doe.

Het voorbeeld voor mijn kinderen zit eerder in een levensstijl die wat meer in balans is en waar sport ook belangrijk is. Ik zie niet hoe ik geloofwaardig aan mijn kinderen kan overbrengen dat sport en gezondheid belangrijk is terwijl ik zelf zwaar overgewicht heb en hele dagen in de zetel hang, zoals vroeger.

 

[makila]

Algemeen denk ik dat mensen die zichzelf dwingen om een sport te doen die ze niet graag doen, enkel om af te vallen, dat niet echt volhouden.

Of zoals onderstaande scenario.

Een collega van zo ongeveer mijne leeftijd (48 jaar) maar met veel overgewicht: "Mijn schouder is versleten, mijne rug en knieën zijn kapot .. "

Als die toch eens gaat zwemmen dan pist hij in de broek van pijn - lopen lukt niet meer dan zakt ie door zijn knieën .. en als je pijn hebt - onlangs had ik het in mijne rug .. nou dan vind ik lopen of zwemmen gewoon niet leuk. Het moet plezierig blijven en dat is het dan niet.

Hoe kan hij dit dan volhouden als bij elke sportsessie de pijn steeds erger wordt? En dat laten genezen? Dat geneest dus allemaal niet meer. Sporten maakt het in zijn geval gewoon erger ipv beter.

En voor hem is dat dus een vicieuze cirkel geworden. En ja ik vind dat erg voor hem.

 

[Str8_6]

Of zoals onderstaande scenario.

Een collega van zo ongeveer mijne leeftijd (48 jaar) maar met veel overgewicht: "Mijn schouder is versleten, mijne rug en knieën zijn kapot .. "

Als die toch eens gaat zwemmen dan pist hij in de broek van pijn - lopen lukt niet meer dan zakt ie door zijn knieën .. en als je pijn hebt - onlangs had ik het in mijne rug .. nou dan vind ik lopen of zwemmen gewoon niet leuk. Het moet plezierig blijven en dat is het dan niet.

Hoe kan hij dit dan volhouden als bij elke sportsessie de pijn steeds erger wordt? En dat laten genezen? Dat geneest dus allemaal niet meer. Sporten maakt het in zijn geval gewoon erger ipv beter.

En voor hem is dat dus een vicieuze cirkel geworden. En ja ik vind dat erg voor hem.

Mja pijn is ook wel wat dubbel. Een lijf dat 20 jaar niets gedaan heeft, in het begin ga je pijn hebben.

De eerste keer op de koersfiets wil je niet weten hoeveel pijn ik had. Mijn polsen, ellebogen, nek, schouders, bovenrug, knieën deden 2 dagen pijn van een uur te fietsen. Dat was de eerste maand doorbijten en dat beterde traag.

Die pezen moeten daar aan wennen en zelfs al sport je, als ik nu plots zou beginnen tennissen dan weet ik nu al dat mijn enkels, knieën en lies enorm pijn gaan doen de eerste maand. Dat is wel een verschil met de 20er jaren dat je niet zomaar een nieuwe sport kan beginnen doen zonder pijn.
Alleja in mijn geval is dat toch zo.

 

[Multiboxer]

Nooit gesport maar toch ben ik redelijk breed en gespierd gebouwd met mijn 86 kg/1,84 meter.

Dankzij mijn werk ben ik uiteindelijk toch redelijk actief bezig en als ik thuiskom ben ik vaak bezig met renovatie werken aan mijn huis.
Vloeren uitbreken en afvoeren, betonnen platen gieten, tuinhuis bouwen, sleuren trekken, grond verzetten, op het dak klimmen etc.
Als je alles zelf probeert te doen dan spendeer je daar toch wat tijd aan...

Deed ik dat niet dan was ik zeer zeker een dikke papzak want ik eet graag en zuip veel.

 

[Mulan]

Of zoals onderstaande scenario.

Een collega van zo ongeveer mijne leeftijd (48 jaar) maar met veel overgewicht: "Mijn schouder is versleten, mijne rug en knieën zijn kapot .. "

Als die toch eens gaat zwemmen dan pist hij in de broek van pijn - lopen lukt niet meer dan zakt ie door zijn knieën .. en als je pijn hebt - onlangs had ik het in mijne rug .. nou dan vind ik lopen of zwemmen gewoon niet leuk. Het moet plezierig blijven en dat is het dan niet.

Hoe kan hij dit dan volhouden als bij elke sportsessie de pijn steeds erger wordt? En dat laten genezen? Dat geneest dus allemaal niet meer. Sporten maakt het in zijn geval gewoon erger ipv beter.

En voor hem is dat dus een vicieuze cirkel geworden. En ja ik vind dat erg voor hem.

Dat komt omdat hij zich niet laat begeleiden. Zo simpel is het. Ik heb zelf het lijf van een 55-jarige die fysieke arbeid heeft gedaan volgens mijn laatste full body scan (artrose op de nek, rug, handen, voeten en knieën, om de 2j moet ik wel eens inspuitingen krijgen omdat ik slijmbeursontsteking op mijn heupen heb,...) en begin covid compleet vastgelopen met de rug. Ik kon zelfs niet verdragen dat de dochter van 2 op mijn schoot wou kruipen van de pijn.

Eerst platte rugoefeningen gedaan bij de kinesist. Dus alles liggend, planking tegen de muur,... Niets waarbij er een gewricht kon belast worden. Dan beginnen met wandelen: anderhalve kilometers waarbij ik ook mijn bekkenkantelingoefeningen deed al stappend,... Na een jaar terug abonnement op de fitness genomen en enkel de oefeningen gedaan die ik mocht doen van de kinesist (ze ging naar dezelfde gym) en nu 3j later fiets ik afstanden tot 15km enkel, wandel ik tot 7km (langer moet ik een te hoge tol betalen) en ga ik meermaals per week gaan fitnessen. Maar het heeft effectief jaren aan opbouwen nodig gehad om zo ver op te kunnen bouwen.

Het is absoluut zo dat sommige mensen niet gewoon een sportclub binnen kunnen stappen en "ze moeten maar opbouwen/doorbijten" maar "nooit iets" kunnen doen, geloof ik oprecht niet in. Met de juiste begeleiding (en die is soms moeilijk te vinden) en de lat extreem laag te leggen kan er na verloop van tijd wel een grote evolutie gemaakt worden.

 

[pardal]

Ter info: Ik heb altijd ook de indruk dat mensen die regelmatig sporten gemakkelijker op gewicht blijven en gewicht verliezen, dan mensen die 'ik ga er eens aan beginnen!' zeggen en dan een paar maand later het niet meer zien zitten omdat er 'niks' afgaat.

Algemeen denk ik dat mensen die zichzelf dwingen om een sport te doen die ze niet graag doen, enkel om af te vallen, dat niet echt volhouden.

Voor mij helpt sporten er wel voor dat ik gemakkelijker gezonder ga eten en ongezonde dingen niet ga eten.

Door te sporten heb ik minder stress, waardoor ik minder nood heb aan comfy food.

Sporten zorgt ervoor dat ik mij op vrije momenten minder verveel, waardoor ik ook niet ga eten uit verveling.

Sporten doe ik niet graag met een overvolle maag, waardoor ik meer op mijn eten let alsook in functie van het sporten.

 

[zarathustra]

Behalve het verplichte schoolgedoe nooit ook maar iets van sport gedaan.

Dan de hier al uitvoerig besproken relatiecrisis gehad begin dit jaar en ik moest gewoon een reden vinden om het huis uit te gaan. ( geen vrienden, geen familie in de buurt, etc ) Naar de lokale fitness gegaan en gewoon gezegd van 'ik heb nog nooit iets van sport gedaan, ben 39, 1m80 en 96kg.. hoeveel moet ik u betalen om hier wat opvolging te krijgen zodat ik gedwongen wordt op te dagen'.

Ben nu sinds begin april toch al 3-4 keer per week aan het gaan

We zullen zien hoe dat gaat nu ik mijn nieuwe job begin morgen in de weken dat ik de kinderen heb. Zal moeilijker worden iets te doen tijdens de school uren en daar buiten is het onmogelijk.

Maar het toont wel aan dat er plots WEL 6-7 uren per week konden gevonden worden.

En doet ik het graag? Niet echt, maar ik ben koppig Ik wil pull ups kunnen doen voor ik 40 ben

 

[Horse]

Ik zit in 2 sporten bij de 100 beste van België maar heb in al die jaren 2 chronische blessures. Mijn collega’s die ook al 40 jaar zijn (en ouder) hebben hetzelfde voor.

Sport is gezond maar na 20-30 jaar is het lichaam van een niet-sporter in veel betere staat.

 

[pardal]

Ik zit in 2 sporten bij de 100 beste van België maar heb in al die jaren 2 chronische blessures. Mijn collega’s die ook al 40 jaar zijn (en ouder) hebben hetzelfde voor.

Sport is gezond maar na 20-30 jaar is het lichaam van een niet-sporter in veel betere staat.

Ja maar dan heeft het vooral te maken dat je je lichaam 20 a 30 jaar hebt afgebroken om een bepaald niveau te halen.

Imo vergelijkbaar met iemand die 20 jaar zware fysieke arbeid levert.

Maar iemand die 20 jaar gematigd sport zal een lichaam in betere staat hebben dan een niet-sporter.

 

[ugar]

Ik zit in 2 sporten bij de 100 beste van België maar heb in al die jaren 2 chronische blessures. Mijn collega’s die ook al 40 jaar zijn (en ouder) hebben hetzelfde voor.

Sport is gezond maar na 20-30 jaar is het lichaam van een niet-sporter in veel betere staat.

Topsport is niet gezond.

 

[Sond]

Ik sport quasi niet.
Waarschijnlijk veel te kort door de bocht maar zoals in nog zaken (oa muziek) heb ik niet het talent om in de tijd die ik er maar voor heb enige verbetering te maken en dan word ik zulke dingen veel te snel beu. En ik ben ook gewoon lui van nature.

Als kind gezwommen en judo gedaan maar daar mee gestopt na een tijd omdat mijn vrienden daar wel naar hogere klasses konden en ik niet.
Daarna een tijd in de fitness rondgehangen maar of dat écht sporten was laat ik in het midden.

Ik heb ook "foute" voeten waardoor ik na 500m lopen enorm veel pijn krijg in mijn onderrug waardoor zo'n start to run eigenlijk ook nooit van de grond is geraakt. Ik had nochtans mijn steunzolen in mijn nieuwe loopschoenen (van runners lab) gestoken maar dat bracht allemaal niks op.
Wandelen is geen enkel probleem maar dan zou ik elke week 3 keer naar de ardennen fzo moeten rijden want hier in de geburen is er heel weinig moois te zien en zonder afleiding is wandelen gewoon doodsaai. Laat me op een nieuwe plek wandelen en ik doe 15-20km zonder enig probleem, maar hier beperk ik mijn wandeling tot toertjes met de hond (en das een pug dus tis niet dat ik er vele kilometers mee afleg)

Fietsen heb ik altijd gezien als een manier om van punt A naar punt B te geraken en nooit als een ontspanning. Ik moet wel zeggen dat sinds ik een elektrische fiets heb ik wel veel sneller geneigd ben om mijn fiets te nemen voor afstanden waar ik sinds mijn rijbewijs àltijd de wagen voor zou genomen hebben. Het steekt me, bij goed weer, nu veel minder tegen om een klein uur op die fiets te zitten terwijl ik vroeger echt wel gewoon de auto zou instappen vanaf dat ik verder dan 5km moest. Had de zomer een beetje zomers geweest had ik waarschijnlijk vaak met de fiets naar het werk gereden (klein uurtje)

En uiteindelijk neemt het allemaal veel tijd in beslag. Als je dat graag doet zie je dat uiteraard niet als tijdverspilling maar ik ben nog geen 20 minuten bezig in een fitnesszaal en ik ben al aan het denken wel toffe dingen ik had kunnen doen in de tijd dat ik daar met die gewichten lig te zeulen.

TLDR: ik ben lui maar erg goed in het vinden van excuses.

 

[Proto]

Als kind deed ik atletiek, maar nadien ook met muziekschool begonnen. Dat was 3 dagen in de week en dan thuis nog oefenen, dus had ik geen tijd/zin meer voor iets anders. Dan een lange tijd niet gesport, en rond mijn 20'e begonnen met lopen. Dat ging zeer goed, tot ik een zware knieblessure had opgelopen en ben moeten stoppen. Nadien nooit terug begonnen, noch iets anders van sport gedaan.

Sinds vorig jaar na lang aandringen van vrienden begonnen met padel, en ik was onmiddellijk verslaafd. Het voelt voor mij echt niet aan als "och ik zal weer nog maar eens gaan sporten", ik kan echt niet wachten tot ik weer kan gaan padellen, en ik probeer minstens 3 sessies per week in te plannen. Ik kan er echt niet genoeg van krijgen. Het is zelfs zo erg, dat op de momenten dat ik niemand kan vinden om mee te spelen, of als het weer het niet toelaat, ik thuis kracht/balans/core oefeningen doe, of extra aan de uithouding werk om nóg beter te kunnen padellen.

Ondertussen begin ik zelfs al licht afgetraind te worden, nooit gedacht dat ik zo graag een sport zou beoefenen Binnenkort ga ik ook starten met echt competitie te spelen.