Sterke toename invaliden: burn-outs en depressie

We moeten hier niet gaan inzoomen op EPC en hoeveel rompslomp er bij het kopen van een nieuwe woning komt kijken, dat is het punt niet. Dat werd door @808 State (denk ik) ook niet aangedragen als de verklaring voor het toenemende aantal mentale problemen. Het werd aangedragen als een voorbeeld van hoe dingen die vroeger veel simpeler waren, nu ingewikkelder worden. Gooi al dat gedoen met EPB verplichtingen enzovoorts maar bij op de hoop (altijd geconnecteerd, meer rompslomp, WhatsApp groepjes met de leerkracht van je kinderen, ...) waar hier ondertussen al vaak over bericht is geweest.

Dat staat dan nog volledig los van het monetaire aspect, hoewel het wel gewoon zo is dat een huis kopen nu veel minder bereikbaar is dan vroeger voor de 'gewone mens'.
 
Je ziet het veel te financieel IMO.
Klopt. Het gaat over de algehele complexiteit waarbij je alles moet zien uit te zoeken.

Ik kom net uit middagpauze op mijn thuiswerkdag. Toen ik net aan tafel wou beginnen eten en ondertussen de sportkatern van de krant doornemen kreeg ik op mijn gsm plots telefoon van een onbekende nummer, bleek een recruiter te zijn die me 10 minuten aan de babbel hield zonder dat ik er een speld tussen kreeg. Toen het gesprek beëindigd was zag ik dat ik Whatsapp berichten had gekregen van mijn vriendin die vanalles vroeg over het avond eten en wat ze moest meebrengen van de winkel. Daar ook weer vijf minuten zitten mee Whatsappen.

Eigenlijk wou ik gewoon rustig eten en wat door de krant bladeren, maar de aanwezigheid van mijn gsm heeft me dat belet.
 
En bij elk voorbeeld van misbruik kan men ook een voorbeeld geven waarbij ze juist wél erg streng waren...
Toen ik zwaar onder de medicatie zat door een psychotische episode wou de arbeidsgeneesheer dat ik terug voltijds aan het werk ging, want 'ik kon helder met hem communiceren'. De pas uitgesproken diagnose autisme viel volgens hem ook best mee, want 'je kan toch makkelijk oogcontact met me maken'.

"Ongetwijfeld serieus wat misbruik" is nergens op gebaseerd en louter een buikgevoel dat gebaseerd is op wat via-via verhalen.
Het ging over de toename van burnouts-depressie en in het bijzonder bij 55+.
Een psychose is en (genetische) kwetsbaarheid en zal wellicht vooral tot uiting komen als tiener/twintiger en dit blijft een levenslange kwetsbaarheid dus dat zoiets bij invaliditeit behoort is logisch.

Iemand die een burnout/depressie heeft en die blijft een aantal maanden thuis dan krijg je het volgende:

1. Die gaat zich settelen net zoals een werkloze in zijn uitkeringsleven en die is vertrokken voor veeel maanden/jaren OF
2. Die gaat zieker en zieker worden: hij/zij gaat niet weten wat te doen met zijn dagstructuur en dat gaat van kwaad naar erger: buikpijn,hoofdpijn,rugpijn,depressiever,... en die is vertrokken voor veeeeel maanden/jaren.

Meeste van die burnouts/depressie (niet allemaal natuurlijk) moeten na een paar weken terug stilletjes aan geduwd worden naar een gedeeltelijke werkhervatting om het herstel te bevorderen. Het probleem is natuurlijk: wie ga je een duwtje geven en wie moet je met rust laten.
 
Je ziet het veel te financieel IMO.
Waarschijnlijk wel en je hebt gelijk, wereld is op alle vlakken heel wat complexer geworden tov vroeger.

Sommigen zullen natuurlijk sowieso minder stressbestendig zijn en ook bij lage mentale last het al heel zwaar krijgen.
Door sommige zaken anders aan te pakken kan je u wel een hoop stress besparen zodat alles toch iets draaglijker wordt.

Vb:
Geluidsmeldingen op mijn gsm staan standaard uitgeschakeld, enkel Whatsapp/telefoons geven nog een melding omdat daar écht belangrijke zaken op komen. De meesten op mijn werk + mijn partner heeft alle meldingen aan mét geluid. Bij elke melding concentratieverlies omdat hun gsm MOET bekeken worden, ik zou er zot van komen...
Dat is 1x een keuze maken om u een hoop stress te besparen.
 
Eigenlijk wou ik gewoon rustig eten en wat door de krant bladeren, maar de aanwezigheid van mijn gsm heeft me dat belet.

Ja k weet t, t zijn weer knopkes en instellingen.
Maar als je je hieraan ergert, kan je er ook ineens iets aan doen.

En zo zijn er veel van die digitale dingen die in se opgedrongen worden (opt-out ipv opt-in) en je zou je mentale toestand waarschijnlijk sterk verbeteren door een veelal "don't care" attitude ernaartoe te projecteren in plaats van die FOMO die bij iedereen lijkt te manifesteren op deze vlakken (social media alsook communicatie van het werk).
 
Iemand die een burnout/depressie heeft en die blijft een aantal maanden thuis dan krijg je het volgende:

1. Die gaat zich settelen net zoals een werkloze in zijn uitkeringsleven en die is vertrokken voor veeel maanden/jaren OF
2. Die gaat zieker en zieker worden: hij/zij gaat niet weten wat te doen met zijn dagstructuur en dat gaat van kwaad naar erger: buikpijn,hoofdpijn,rugpijn,depressiever,... en die is vertrokken voor veeeeel maanden/jaren.
Vooral veel niet-onderbouwde veralgemening dit.
 
En zo zijn er veel van die digitale dingen die in se opgedrongen worden (opt-out ipv opt-in) en je zou je mentale toestand waarschijnlijk sterk verbeteren door een veelal "don't care" attitude ernaartoe te projecteren in plaats van die FOMO die bij iedereen lijkt te manifesteren op deze vlakken (social media alsook communicatie van het werk).
Veel zaken (o.a. alles van social media) zijn gewoon ontworpen om je aandacht op te eisen, en onze hersenen hebben het er moeilijk mee om dit te weerstaan.
 
Veel zaken (o.a. alles van social media) zijn gewoon ontworpen om je aandacht op te eisen, en onze hersenen hebben het er moeilijk mee om dit te weerstaan.
Idd, sociale media & co kunnen ook heel gemakkelijk een soort escapisme worden als je niet goed in uw vel zit en ze zijn ontworpen om verslavend te zijn. Om daaraan te kunnen weerstaan moet je mentaal voldoende sterk staan en laat net dat het probleem zijn dan.
 
Idd, sociale media & co kunnen ook heel gemakkelijk een soort escapisme worden als je niet goed in uw vel zit en ze zijn ontworpen om verslavend te zijn. Om daaraan te kunnen weerstaan moet je mentaal voldoende sterk staan en laat net dat het probleem zijn dan.
Dus hier zou ook meer toezicht op moeten komen zoals bij andere verslavende zaken zoals drank/drugs/gokken/...?
Of bekijk je het eerder fatalistisch?
 
Het ging over de toename van burnouts-depressie en in het bijzonder bij 55+.
Een psychose is en (genetische) kwetsbaarheid en zal wellicht vooral tot uiting komen als tiener/twintiger en dit blijft een levenslange kwetsbaarheid dus dat zoiets bij invaliditeit behoort is logisch.

Iemand die een burnout/depressie heeft en die blijft een aantal maanden thuis dan krijg je het volgende:

1. Die gaat zich settelen net zoals een werkloze in zijn uitkeringsleven en die is vertrokken voor veeel maanden/jaren OF
2. Die gaat zieker en zieker worden: hij/zij gaat niet weten wat te doen met zijn dagstructuur en dat gaat van kwaad naar erger: buikpijn,hoofdpijn,rugpijn,depressiever,... en die is vertrokken voor veeeeel maanden/jaren.

Meeste van die burnouts/depressie (niet allemaal natuurlijk) moeten na een paar weken terug stilletjes aan geduwd worden naar een gedeeltelijke werkhervatting om het herstel te bevorderen. Het probleem is natuurlijk: wie ga je een duwtje geven en wie moet je met rust laten.

Als dat je kijk op depressie is, zegt dat uiteraard al meer dan genoeg... Verder discussiëren zal dan ook weinig opleveren.

Ik stel voor dat je eens wat gesprekken voert met psychologen, psychiaters, huisartsen, psychiatrische ziekenhuizen en vooral enkele 'patiënten' zelf.
 
Al mijn geluiden op mijn gsm staan uit, enkel bij telefoon of sms gaat de ringtoon over. Voor de rest komen er enkel van WhatsApp en mijn mail zichtbare meldingen op mijn scherm, maar zonder enige vorm van geluid of trillen. Echter ben je zo verslingerd aan die gsm dat je die om de 2 minuten checkt en op de één of andere manier heb ik de neiging om alles direct te beantwoorden.

Op de één of andere manier hebben veel leveranciers en overheidsdiensten de gewoonte om elektronische briefwisseling waaronder facturen of aanslagen plak in het weekend of op een feestdag te versturen. Zo geniet je bijvoorbeeld van een rustige zondag en krijg je via Doccle of eBox een dikke factuur of een aanslagbiljet waar je van achterover valt binnen op je gsm.

Het is dat constante rusteloze gevoel waarbij je op elk moment kan getriggerd of gestoord worden dat voor problemen en stress zorgt.
 
Dus hier zou ook meer toezicht op moeten komen zoals bij andere verslavende zaken zoals drank/drugs/gokken/...?
Of bekijk je het eerder fatalistisch?
Nog los van de combo met mentaal welzijn is het verslavingsaspect van sociale media en andere apps ronduit problematisch IMHO. Ik vraag mij vooral af wat de impact gaat zijn op kinderen die nooit anders geweten hebben. Er is een bewezen link tussen de opkomst van sociale media en depressiecijfers bij jongeren.
 
Dus hier zou ook meer toezicht op moeten komen zoals bij andere verslavende zaken zoals drank/drugs/gokken/...?
Of bekijk je het eerder fatalistisch?
Sociale media heeft als voordeel dat het eigenlijk in het wilde westen opereert. Het internet is zo snel aan het evolueren geweest dat de wet op veel vlakken gewoonweg niet heeft kunnen volgen, en daar komt dan ook nog eens bij dat de meeste beleidsmakers aan de oudere kant zijn en veel minder voeling hebben met sociale media en het internet in het algemeen, en zo krijg je dus dit model, waarbij er al jarenlang studies uitkomen die bewijzen dat sociale media een nefaste invloed hebben op niet alleen ons welzijn, maar ook onze aandachtsspanne, kijk op de wereld, enzovoorts en waarbij daar niks aan gedaan wordt.

Het is ondertussen ook al zo sterk verweven in ons (sociale) leven dat enige wijzigingen via wetsvoorstellen sowieso heel veel weerstand gaan oproepen. Veel mensen hebben vaak ook niet door dat ze gemanipuleerd worden door social media en dat dat een invloed heeft op hun leven, wat de weerstand om er iets aan te doen ook weer zal vergroten. Wat mij betreft kan je wel enkele dingen overwegen, het ene al wat drastischer dan het andere:

  • Verplicht sociale media websites om hun gebruikers te verifiëren zoals dat gaat bij gokwebsites. Dit verlaagt al enigszins de kans op troll accounts en al van dat, en het zorgt er ook voor kinderen die te jong zijn het moeilijker gaan hebben om een account aan te maken. Het maakt het ook veel makkelijker om haatsprekers, pedofielen, oplichters, enzovoorts te bannen.

  • Sluit al die influencer loopholes: ook qua reclame en onder-de-tafel dealtjes zitten we daar in het wilde westen.

  • Schaf algoritmes af, of maak dat toch niet langer de standaard en maak het opt-in. Je 'feed' is chronologisch, of je kan zelf eventueel voor een andere filter kiezen ('sort by popular' etc.) maar 'het systeem' steekt daar niet langer automatisch posts tussen van vreemden en accounts die je niet volgt. Als alternatief kan men ook websites verplichten om hun algoritme geregeld te laten nakijken door bevoegde instanties. Al wordt dat laatste wel moeilijker, aangezien men bij veel social media bedrijven zelf niet eens meer doorheeft hoe die dingen werken.

  • Verplicht bedrijven om veel transparanter te zijn in hoe ze werken. Wil je recommended content? Dan kan je lezen hoe dat werkt en moet je eerst bevestigen dat je dat wil zien. Er zou ook een heel duidelijke breakdown moeten zijn van welke data je zoal weggeeft. Verder zouden er verplichte popups kunnen komen wanneer users een bepaalde tijd in de app/op de website hebben doorgebracht. Genre 'you've been browsing for 30 minutes, do you want to continue?'

  • Filters zijn al zo ver gevorderd en kunnen op zoveel manieren buiten sociale media gebruikt en toegepast worden dat het op dat vlak al wat te laat is, maar een verplichte disclaimer (die er automatisch komt) wanneer content op sociale media bewerkt is met 'beautify filters' (alles dat buiten 'normale bewerking' zoals contrast etc. valt) zou mijns inziens ook al een enorme stap zijn.
Enfin, ik kan er lang en veel over praten, over hoe sociale media naar mijn mening echt een vergif zijn voor de samenleving op dit moment, maar dat is uiteraard off-topic. Mensen met interesse raad ik Ten Arguments For Deleting Your Social Media van Jaron Lanier aan als leesvoer.
 
Laatst bewerkt:
Als dat je kijk op depressie is, zegt dat uiteraard al meer dan genoeg... Verder discussiëren zal dan ook weinig opleveren.

Ik stel voor dat je eens wat gesprekken voert met psychologen, psychiaters, huisartsen, psychiatrische ziekenhuizen en vooral enkele 'patiënten' zelf.
Uiteraard. Ik citeer psychiater X: 'Een depressie is tegenwoordig een snotvalling.'

Je hebt depressies en depressies. Vandaag de dag zijn er mensen die omwille vd psychologisering vd maatschappij nogal rap denken dat ze een depressie hebben en ja dan ga je dat op den duur ook ontwikkelen natuurlijk.

Als dat een strikt endogene depressie is (een sterke minderheid) dan ga je hier met activatie niet moeten afkomen maar voor al de rest....

Een beetje minder wereldvreemdheid en wat minder politieke correctheid op het bg forum is altijd welkom.

PS:
Om te herstellen zijn deze dingen heel belangrijk:
  • structuur geven aan uw dag: op tijd opstaan, elke dag naar buiten gaan, gezond eten, op tijd naar bed gaan
  • actief zijn: ga elke dag sporten/bewegen, blijf aan het werk
  • contact met andere mensen
Werken zorgt ervoor dat mensen juist uit een depressie/burnout geraken maar dat mag je blijkbaar niet luidop zeggen want : 'het zijn allemaal sukkelaars, ocharme en blabla.... ' Zo ga je het juist erger maken. Dat is niet helpen, dat is het omgekeerde doen.
 
Laatst bewerkt:
Uiteraard. Ik citeer psychiater X: 'Een depressie is tegenwoordig een snotvalling.'

Je hebt depressies en depressies. Vandaag de dag zijn er mensen die omwille vd psychologisering vd maatschappij nogal rap denken dat ze een depressie hebben en ja dan ga je dat op den duur ook ontwikkelen natuurlijk.

Als dat een strikt endogene depressie is (een sterke minderheid) dan ga je hier met activatie niet moeten afkomen maar voor al de rest....

Een beetje minder wereldvreemdheid en wat minder politieke correctheid op het bg forum is altijd welkom.

Ik denk dat jij gerust wat minder wereldvreemd mag zijn... Er is hier trouwens niemand die ontkent dat er misbruik wordt gemaakt van het systeem. Het verschil is dat jij ervan uitgaat dat de mensen met echte problemen de uitzonderingen zijn, terwijl anderen zeggen dat juist de misbruikers de uitzonderingen zijn.

Denken dat je een depressie hebt en die daardoor ontwikkelen: zo werkt het uiteraard niet en dat kan iedereen die ooit een depressie heeft gehad je vertellen. Als psychiater x zo'n tegenstander is, ga ik er trouwens vanuit dat hij ook geen ziektebriefje zal schrijven. Probleem opgelost dus...

Een endogene depressie is daarnaast wel een zéér specifiek soort depressie en die term wordt amper gebruikt. Door al de rest af te doen als minder ernstig ben je, opnieuw, op het randje van respectloos voor al die mensen die een andere soort depressie hebben. Je zegt nu letterlijk dat iemand die depressief is geworden omwille van een trauma maar moet geactiveerd worden, maar bij iemand met een endogene depressie hoeft dat niet.
Dat is pure onzin, is nergens op gebaseerd en laat helemaal geen ruimte voor enige nuance.

De ernst van de depressie is van belang, niet het soort.
 
Je zegt nu letterlijk dat iemand die depressief is geworden omwille van een trauma maar moet geactiveerd worden, maar bij iemand met een endogene depressie hoeft dat niet.
Dat is pure onzin, is nergens op gebaseerd en laat helemaal geen ruimte voor enige nuance.

De ernst van de depressie is van belang, niet het soort.
Dat zeg ik niet.
Maar volgens u is die toename van 55+ in de invaliditeit omwille van oa depressies gelinkt aan toenemende trauma's?

En nogmaals, werken is deel van de oplossing.
 
Dat zeg ik niet.
Als dat een strikt endogene depressie is (een sterke minderheid) dan ga je hier met activatie niet moeten afkomen maar voor al de rest....

Dat zeg je letterlijk wel dus.

Maar volgens u is die toename van 55+ in de invaliditeit omwille van oa depressies gelinkt aan toenemende trauma's?

Ik leg nergens, maar echt nergens in die hele post, de link tussen toename in invaliditeit en depressies gelinkt aan toenemende trauma's.
Zeer vermoeiend om zo te praten.

De toename van invaliditeit is, zoals al door meerdere mensen aangehaald, niet te herleiden tot enkele specifieke oorzaken, maar is een ingewikkeld gegeven van verschillende processen.
Dit lijk je echter nog steeds niet te aanvaarden als antwoord, omdat je duidelijk wil horen dat het allemaal profiteurs zijn die liegen over hun depressies.
 
Dat zeg je letterlijk wel dus.



Ik leg nergens, maar echt nergens in die hele post, de link tussen toename in invaliditeit en depressies gelinkt aan toenemende trauma's.
Zeer vermoeiend om zo te praten.

De toename van invaliditeit is, zoals al door meerdere mensen aangehaald, niet te herleiden tot enkele specifieke oorzaken, maar is een ingewikkeld gegeven van verschillende processen.
Dit lijk je echter nog steeds niet te aanvaarden als antwoord, omdat je duidelijk wil horen dat het allemaal profiteurs zijn die liegen over hun depressies.
Heb ik nergens gezegd. Maar een antwoord dat de stijging te wijten is aan verschillende processen en een ingewikkeld gegeven....tja zo kan je alles wel gaan verklaren.

Er is een toenemende psychologisering vd maatschappij.
Voor velen is werken een deel vd oplossing ('bezig' blijven).

Het is heel naief om te denken dat die stijging van 55+ in de invaliditeit omwille van depressies te wijten is aan klinische depressies. Dat is onzin en wetenschappelijk niet correct.

En nogmaals voor velen is het heel simpel.
Om te herstellen zijn deze dingen heel belangrijk:
  • structuur geven aan uw dag: op tijd opstaan, elke dag naar buiten gaan, gezond eten, op tijd naar bed gaan

  • actief zijn: ga elke dag sporten/bewegen, blijf aan het werk

  • contact met andere mensen
Werken zorgt ervoor dat mensen juist uit een depressie/burnout geraken maar dat mag je blijkbaar niet luidop zeggen want : 'het zijn allemaal sukkelaars, ocharme en blabla.... ' Zo ga je het juist erger maken. Dat is niet helpen, dat is het omgekeerde doen.
 
Heb ik nergens gezegd. Maar een antwoord dat de stijging te wijten is aan verschillende processen en een ingewikkeld gegeven....tja zo kan je alles wel gaan verklaren.

Er is een toenemende psychologisering vd maatschappij.
Ik vind het echt geweldig hoe "een complex gegeven", zo een beetje hoe de realiteit in elkaar zit, geen goede verklaring is, maar gewoon vogelpikgewijs aanduiden wat je op dit moment aannemelijk lijkt (en dan is niet zo verrassend gebaseerd op je vorige threads die allemaal hetzelfde stramien volgen), dát is nu eens de verklaring zie.
Het is heel naief om te denken dat die stijging van 55+ in de invaliditeit omwille van depressies te wijten is aan klinische depressies. Dat is onzin en wetenschappelijk niet correct.


En nogmaals voor velen is het heel simpel.
Om te herstellen zijn deze dingen heel belangrijk:
  • structuur geven aan uw dag: op tijd opstaan, elke dag naar buiten gaan, gezond eten, op tijd naar bed gaan

  • actief zijn: ga elke dag sporten/bewegen, blijf aan het werk

  • contact met andere mensen
Werken zorgt ervoor dat mensen juist uit een depressie/burnout geraken maar dat mag je blijkbaar niet luidop zeggen want : 'het zijn allemaal sukkelaars, ocharme en blabla.... ' Zo ga je het juist erger maken. Dat is niet helpen, dat is het omgekeerde doen.
Ik stel voor dat we ons beperken tot luisteren naar gekwalificeerde artsen en psychologen, in plaats van naar random mensen met een mening over wat "wetenschappelijk correct" is.
 
Uiteraard. Ik citeer psychiater X: 'Een depressie is tegenwoordig een snotvalling.'
Ah ja, psychiater X. Dat is inderdaad een gerenommeerd expert, blij dat je het hier even uitklaart.

Vandaag de dag zijn er mensen die omwille vd psychologisering vd maatschappij nogal rap denken dat ze een depressie hebben en ja dan ga je dat op den duur ook ontwikkelen natuurlijk.
Ja hoor, iedereen die een depressie heeft (iets wat trouwens in de DSM staat, dus dat is niet een of ander modeverschijnsel of iets wat door kwakzalvertjes zonder diploma wordt vastgesteld) krijgt die diagnose omdat er meer aandacht is voor psychologische problemen in de maatschappij. En los van dat: zelfs als dat zo is, dat mensen zichzelf in een depressie denken 'omwille van de psychologisering van de maatschappij' dan maakt dat toch nog niks uit?

Een depressie is een depressie, daarvoor moet je behandeld worden. Een psychiater gaat iemand met een depressie niet wegsturen omdat ze 'die hebben gekregen omwille van de psychologisering van de maatschappij' hoor. Enfin, niet dat dat laatste vast te stellen is, maar goed.

Als dat een strikt endogene depressie is (een sterke minderheid) dan ga je hier met activatie niet moeten afkomen maar voor al de rest....
Een endogene depressie moet je vaak anders behandelen dan een exogene of somatogene depressie (maar elke casus moet je eigenlijk anders behandelen) maar wat een zever. Jij bent volgens mij gewoon ergens gaan lezen over verschillende soorten depressies om dan als een leek tot de conclusie te komen dat enkel endogene depressies 'echt' zijn en dat de rest is ingebeeld omdat er bij exogene depressie 'trauma' staat als oorzaak en jij dan denkt dat je, indien je geen lichamelijke aanleg hebt voor depressie, enkel depressief kan worden als je plots mishandeld wordt of weet ik veel. Lees je eerst maar eens wat beter in vooraleer je met dat soort statements afkomt.

Werken zorgt ervoor dat mensen juist uit een depressie/burnout geraken maar dat mag je blijkbaar niet luidop zeggen want : 'het zijn allemaal sukkelaars, ocharme en blabla.... ' Zo ga je het juist erger maken. Dat is niet helpen, dat is het omgekeerde doen.
Zever. Mensen met een depressie/burnout hebben (heel kort door de bocht) allereerst een verandering in levensstijl nodig. Als het werk/werkgerelateerde feiten een van de drivers zijn voor die depressie dan is iemand naar het werk sturen een van de slechtste dingen die je kan doen.

Enfin, tik gewoon in 'depressie herstel' op Google en je ziet dit op de eerste pagina:
Het is belangrijk om te vermelden dat er niet één juiste behandeling of 'wondertherapie' bestaat. Soms is het voor jou en/of je hulpverlener een zoektocht naar wie of wat het beste bij jou past. Geef de moed daarom niet op wanneer het eerste dat je probeert niet onmiddellijk werkt.

Hoe jij dus kan komen claimen dat jij als totale leek weet hoe je alle depressie personen moet behandelen, da's mij echt een raadsel. Aan alles wat jij typt blijkt gewoon dat je werkelijk niks weet van depressies en mentale zorg. Dat is helemaal OK, maar doe dan alsjeblieft niet alsof. Mijn vermoeden dat je deze thread gewoon in het leven hebt geroepen om weer maar eens te komen kakken op 'profiteurs' is bij deze trouwens bevestigd. Triestige boel toch maar weer.
 
Terug
Bovenaan