Sterke toename invaliden: burn-outs en depressie

zeer twijfelachtig autoriteitsargument
Ik vind het echt geweldig hoe "een complex gegeven", zo een beetje hoe de realiteit in elkaar zit, geen goede verklaring is, maar gewoon vogelpikgewijs aanduiden wat je op dit moment aannemelijk lijkt (en dan is niet zo verrassend gebaseerd op je vorige threads die allemaal hetzelfde stramien volgen), dát is nu eens de verklaring zie.
Welk stramien? Meer herverdeling? Kapitaal belasten? Hogere minimumlonen? Minder belastingen? Activeren van mensen die profiteren en het draagvlak vd sociale zekerheid onderuithalen?
Ik stel voor dat we ons beperken tot luisteren naar gekwalificeerde artsen en psychologen, in plaats van naar random mensen met een mening over wat "wetenschappelijk correct" is.
Ik heb een (oa) MSc psychologie (wel lang geleden en niets mee gedaan). Echt wel grappig wat ik hier soms lees....

Beetje simplistisch maar toch:
Jef van op den hoek leest in de krant dat er veel depressies zijn. Jef heeft al een paar weken ambras met zijn baas en staat op met hoofdpijn en denkt dat hij een depressie heeft. Jef van op den hoek gaat naar de dokter en 4 weken thuis. En we zijn vertrokken....(en Jef gaat er niet gelukkiger van worden met thuis te zitten)

Jij hebt toch wel een zeer naief mensbeeld heb ik de indruk.
 
Laatst bewerkt:
Ik heb een (oa) MSc psychologie. Echt wel grappig wat ik hier soms lees....
Sta me toe daar niks van te geloven. En als je er een hebt dan zit je hier toch heel wat dingen die je zou geleerd/gezien zou moeten hebben te 'vergeten'. Bewust of onbewust.

Beetje simplistisch maar toch:
Jef van op den hoek leest in de krant dat er veel depressies zijn. Jef heeft al een paar weken ambras met zijn baas en staat op met hoofdpijn en denkt dat hij een depressie heeft. Jef van op den hoek gaat naar de dokter en 6 weken thuis. En we zijn vertrokken....
Inderdaad. Simplistisch. Heel simplistisch zelfs. Er is geen enkele fatsoenlijke psychiater die Jef van op den Hoek 6 weken thuis gaat schrijven voor hoofdpijn. Als Jef tegen de huisdokter zegt dat hij het al enkele weken heel zwaar heeft op zijn werk dan krijgt hij misschien inderdaad enkele dagen (geen weken, tenzij je een kwakzalver als dokter hebt -die bestaan helaas ook, net zoals er kwakzalvers zijn met een MSc psychologie-) thuis om zich te herpakken, maar dat is iets helemaal anders als een diagnose depressie.

Opnieuw: er zijn profiteurs ja. Er zijn ook dokters (en, in mindere mate, want er zijn er gewoonweg minder) psychiaters die heel gemakkelijk met lange periodes ziekteverlof zwaaien. Dat ontkent werkelijk niemand. Maar jij begint hier weer zoals vanouds met een of ander riedeltje dat het allemaal profiteurs zijn en negeert gewoonweg een hele hoop genuanceerde comments die trachten te verklaren waarom deze stijgingen er zijn.

Maar bon: het is dus inderdaad weer een thread om te kakken op 'profiteurs' zonder daarbij ook maar iets aan te nemen van mensen die wat nuancering proberen te brengen. Veel plezier ermee, maar daar doe ik niet aan mee.
 
Welk stramien? Meer herverdeling? Hogere minimumlonen? Minder belastingen? Activeren van mensen die profiteren en het draagvlak vd sociale zekerheid onderuithalen?
Het stramien van een in se interessante thread zelf de nek om te wringen door op niets te reageren behalve als het je uitkomt, en verder wat losse flodders te schieten zonder enige moeite te doen om je eigen bias opzij te zetten. Wanneer er dan eens iemand moeite doet om enige inhoud toe te voegen, dan "kan het niet" of "snap je het niet". Een zielig schouwspel is het.

Ik heb o.a. een diploma lager onderwijs. Verder kan jouw vermeend diploma me gestolen worden, dat lijkt me enkel relevant in de discussie over het dalend niveau van het hoger onderwijs.
 
Inderdaad. Simplistisch. Heel simplistisch zelfs. Er is geen enkele fatsoenlijke psychiater die Jef van op den Hoek 6 weken thuis gaat schrijven voor hoofdpijn. Als Jef tegen de huisdokter zegt dat hij het al enkele weken heel zwaar heeft op zijn werk dan krijgt hij misschien inderdaad enkele dagen
Als ik morgen naar een willekeurige huisarts ga dan zal ik zonder problemen 6 weken voorgeschreven krijgen als dat mijn ambitie is.
Ik ken voorbeelden genoeg van mensen die zo soms maanden en langer thuiszitten zonder enig probleem.
 
Als ik morgen naar een willekeurige huisarts ga dan zal ik zonder problemen 6 weken voorgeschreven krijg als dat mijn ambitie is.
Ik ken voorbeelden genoeg van mensen die zo soms maanden en langer thuiszitten zonder enig probleem.
OK. Het gros van de mensen met diagnose depressie is iemand die dokters afloopt tot hij één vindt die hem maanden thuis zet? Buiten de endogene depressies, dat zijn de echte dan. Check. Alweer een maatschappelijk probleem opgelost op BG, hoera!
 
Als ik morgen naar een willekeurige huisarts ga dan zal ik zonder problemen 6 weken voorgeschreven krijgen als dat mijn ambitie is.
Ik ken voorbeelden genoeg van mensen die zo soms maanden en langer thuiszitten zonder enig probleem.
Fantastisch! 1 probleem: bijna overal patiëntenstop en doorgaans zullen die arsten je maar een briefje voor 1 of 2 weken geven waarna ze je terug willen zien. Die korte briefjes dienen net om je van dichterbij te kunnen opvolgen en je sneller door te kunnen sturen indien nodig. Maar jij kan bij eender welke arts probleemloos 6 weken voorgeschreven krijgen bij de eerste consultatie? Ga uw gang, doe maar!

Alleen tel je dan nog niet mee voor de cijfers van invaliditeit. Daarbij ben je al minimaal 3x bij de adviserend geneesheer moeten passeren in 1j tijd en als je dan niet kan voorleggen hoe je actief aan je gezondheid werkt (dagindeling, verslagen van de begeleidende artsen of psycholoog,...) Dan stuurt die jou gewoon terug naar de werkvloer. Ofwel ben je ziek en werk je actief aan je herstel, ofwel niet. Zo simpel is het bij de meeste adviserend geneesheren wel hoor.

En daarna val je op invaliditeit, na 1j en mag je nog steeds om de 6 maand naar de adviserend geneesheer, die dan zijn eigen verslag+ jouw meegebrachte verslagen doorgeeft aan het RIZIV waar maar liefst 9 artsen bepalen of je een verlening krijgt en voor hoe lang.

Maar gelukkig zijn het bijna allemaal smoeletrekkers die meer dan 10 artsen probleemloos om de tuin kunnen lijden om heerlijk in de sociale hangmat te kunnen luieren. 👌
 
De werkgever EN collega's zijn diegene die er vaak moeilijk over doen.
Ja, klopt. Iemand met een verantwoordelijkheidsgevoel en een zeker plichtsbewustzijn, zal er alles aan doen om aan het werk te blijven.
De veerkracht bij velen die uiteindelijk in een depressie of burnout belanden is bijzonder groot.
Maar tegelijkertijd zijn die collega's en de sociale druk om constant 'bereikbaar' te zijn en/of na de uren aan de slag te blijven, uiteindelijk nefast voor de mentale gezondheid.
De collegialiteit kent ergens zijn grenzen en hierover waken, kan al een eerste stap zijn in de goede richting om erger te voorkomen.

Bijkomstig: zolang er erkenning en waardering komt van de leidinggevenden, blijven velen tegen de grens aangaan. Positieve feedback geeft een mentale boost, maar kan tegelijkertijd er voor zorgen dat iemand zichzelf wegcijfert ifv het werk, wat op lange termijn eveneens nefast kan zijn.

Valt die erkenning van bovenaf opeens weg, om welke reden dan ook, dan kan dit een trigger zijn voor een mentale crash, gezien het volledige draagvlak waarop de werknemer jarenlang teerde, wordt weggenomen.
In verschillende studies kan je dan ook lezen dat een burnout vaak hand in hand gaat met een gebrek aan appreciatie van de oversten.


Dan moet je beter nadenken.
Als niemand advocaat vd duivel gaat spelen dan zal er hier bij elk item iedereen zeer snel in een cirkel gaan zitten en liedjes zingen....

Al van bij jouw openingspost van gisteren (die je intussen wel al bewerkt hebt), probeer je hier bewijzen en metgezellen te vinden voor jouw denkpiste dat burnout en depressie een 'veredelde' vorm zijn van werkloosheid, waarbij het bij de meerderheid van de patiënten enkel draait om het handhaven en faken van een bepaald ziektebeeld.
Voor iemand die psychologie gestudeerd heeft, is dit een zeer kortzichtig denkpatroon.
Er zullen er altijd zijn die er de kantjes van aflopen, maar dat heb je ook bij de gewone werknemers die de term 'quiet quiting' nogal eigenzinnig interpreteren.
 
Dit artikel gaat ook over het onderwerp van deze thread: https://www.standaard.be/cnt/dmf20210128_98139110

Interessante passages:
" ‘Met deze trend zullen we op het einde van 2021 al 500.000 langdurig zieken tellen’, zegt François Perl, directeur-generaal van de dienst Uitkeringen bij het Riziv. Ter illustratie: er zijn in dit land een kleine 5 miljoen mensen aan de slag. Voor elke tien mensen die in dit land werken, is er dus één langdurig ziek."

"Mentale problemen op plaats 1"

"Het Riziv spreekt op dat vlak dan ook van communicerende vaten. ‘Dat is een fenomeen waarop we ook de aandacht van de politici willen vestigen’, zegt Perl. ‘Als je ingrijpt op de werkloosheid, dan heeft dat bijna onmiddellijk effect op de langdurig zieken. Dat betekent nog niet dat er sprake is van fraude. Meer controle op de werkloosheid creëert onzekerheid en stress.’

‘In het algemeen zijn er twee belangrijke parameters voor de stijging’, zegt Lode Godderis, professor Arbeidsgeneeskunde (KU Leuven) en ceo van de Externe dienst voor preventie en bescherming op het werk (IDEWE). ‘Er is een veroudering van de werknemerspopulatie, en hoe ouder, hoe meer kans om uit te vallen. Er is ook een vervrouwelijking van de werknemerspopulatie. Verschillende onderzoeken toonden al aan dat het risico op langdurige uitval bij vrouwen groter is.’

Screenshot-1.png


De oorzaken zijn dan waarschijnlijk wel complex, het is precies wel correct dat werkloosheid/ziekte-uitkering samen hangt.
Hoe meer controle op werklozen, hoe hoger het aantal personen thuis met een ziekte-uitkering en omgekeerd.

Misschien kan de thread op die manier evolueren? "Hoe pakken we dit immense probleem aan?"
 
Dit artikel gaat ook over het onderwerp van deze thread: https://www.standaard.be/cnt/dmf20210128_98139110

Interessante passages:
" ‘Met deze trend zullen we op het einde van 2021 al 500.000 langdurig zieken tellen’, zegt François Perl, directeur-generaal van de dienst Uitkeringen bij het Riziv. Ter illustratie: er zijn in dit land een kleine 5 miljoen mensen aan de slag. Voor elke tien mensen die in dit land werken, is er dus één langdurig ziek."

"Mentale problemen op plaats 1"

"Het Riziv spreekt op dat vlak dan ook van communicerende vaten. ‘Dat is een fenomeen waarop we ook de aandacht van de politici willen vestigen’, zegt Perl. ‘Als je ingrijpt op de werkloosheid, dan heeft dat bijna onmiddellijk effect op de langdurig zieken. Dat betekent nog niet dat er sprake is van fraude. Meer controle op de werkloosheid creëert onzekerheid en stress.’

‘In het algemeen zijn er twee belangrijke parameters voor de stijging’, zegt Lode Godderis, professor Arbeidsgeneeskunde (KU Leuven) en ceo van de Externe dienst voor preventie en bescherming op het werk (IDEWE). ‘Er is een veroudering van de werknemerspopulatie, en hoe ouder, hoe meer kans om uit te vallen. Er is ook een vervrouwelijking van de werknemerspopulatie. Verschillende onderzoeken toonden al aan dat het risico op langdurige uitval bij vrouwen groter is.’

Screenshot-1.png


De oorzaken zijn dan waarschijnlijk wel complex, het is precies wel correct dat werkloosheid/ziekte-uitkering samen hangt.
Hoe meer controle op werklozen, hoe hoger het aantal personen thuis met een ziekte-uitkering en omgekeerd.

Misschien kan de thread op die manier evolueren? "Hoe pakken we dit immense probleem aan?"
Waarom is dat dan in andere landen veel minder het geval?

"België combineert een minder dan gemiddelde werkzaamheidsgraad met een hoger dan gemiddelde ziekte en invaliditeitsgraad en is daarmee redelijk uniek in Europa".

Uit uw artikel: Volgens het Rekenhof liepen de kosten aan uitkeringen voor arbeidsongeschiktheid in 2019 al op tot 9,3 miljard euro. Dat is al twee miljard meer dan in 2015. Bij de werkloosheidsuitkeringen is het juist het omgekeerde: in 2019 bedroegen die uitgaven nog maar 6,5 miljard, terwijl dat in 2015 nog 8,6 miljard was. Het Rekenhof verwijst daarbij naar de gunstige economische conjunctuur en naar de verstrengingen in de werkloosheidsuitkeringen door de regering-Michel.
 

Veel meer werknemers met psychische problemen dan zelfstandigen.
In absolute aantallen lijkt het aantal langdurig zieken nog evenredig verdeeld over het Vlaams, Waals en Brussels Gewest. Maar afgezet ten opzichte van de werkende bevolking valt op dat het aantal langdurig zieken in Wallonië oververtegenwoordigd is.
 
  1. Men moet gewoon vaak ook veel harder werken. Hoe vaak ik hoor van mensen dat ze tegenwoordig werk moeten doen wat X aantal jaren geleden nog door drie mensen werd gedaan, het valt toch echt op. Bedrijven besparen dan op werknemers, maar die winsten die daarmee geboekt worden gaan dan veelal naar de hoge piefen en niet naar de werknemer op de werkvloer. Dat is nu vrij kort door de bocht (het is sowieso al een lange post, vandaar) en het valt moeilijk (zoniet onmogelijk) te kwantificeren, maar van de gemiddelde werknemer wordt vandaag de dag vaak meer verwacht dan pakweg 20 jaar geleden.
Personeel kost ook meer dan vroeger, dus bedrijven kunnen niet meer zo veel mensen houden.
 

Veel meer werknemers met psychische problemen dan zelfstandigen.
In absolute aantallen lijkt het aantal langdurig zieken nog evenredig verdeeld over het Vlaams, Waals en Brussels Gewest. Maar afgezet ten opzichte van de werkende bevolking valt op dat het aantal langdurig zieken in Wallonië oververtegenwoordigd is.
Dat is toch ook niet zo verwonderlijk?
Als zelfstandige bepaal je zelf je grenzen en ben je eigen werkgever en leidinggevende.

Veel depressies en burn-out worden gedreven door de manier waarop werkgevers en leidinggevenden met hun mensen omgaan.
Grenzen die niet gerespecteerd worden of mensen gewoon tout court slecht behandelen.
 
‘In het algemeen zijn er twee belangrijke parameters voor de stijging’, zegt Lode Godderis, professor Arbeidsgeneeskunde (KU Leuven) en ceo van de Externe dienst voor preventie en bescherming op het werk (IDEWE). ‘Er is een veroudering van de werknemerspopulatie, en hoe ouder, hoe meer kans om uit te vallen. Er is ook een vervrouwelijking van de werknemerspopulatie. Verschillende onderzoeken toonden al aan dat het risico op langdurige uitval bij vrouwen groter is.’

Ik kan artikel niet lezen (ook niet van Brt) maar daar staat onder de foto iets gelijkaardig.
"De sterke instroom van vrouwen op de arbeidsmarkt heeft jammer genoeg ook een negatieve impact gehad op het aantal langdurig zieken."

Kan iemand verduidelijken waarom vrouwen een negatieve impact hebben op langdurig zieken?
 
Dat is van alle tijden. Alleen kunnen we er vandaag makkelijker voor uitkomen/zijn er mogelijkheden om aan het werk te ontkomen door bv uitkeringen
Het is van alle tijden dat mensen sterven door honger. Alleen is dat soms meer bij slechte oogsten in bepaalde landen.
Het is van alle tijden dat mensen overlijden door longproblemen. Alleen is dat frequenter als de luchtkwaliteit slecht is.
Het is van alle tijden dat mensen last hebben van stress/mentale druk. Alleen is dat nét iets harder als de werkdruk en productiviteit zoveel hoger ligt.

Het is van alle tijden dat mensen denken dat ze met "vroeger gebeurde het ook" verschillen in intensiteit van de problemen kunnen toedekken.
 
Ik kan artikel niet lezen (ook niet van Brt) maar daar staat onder de foto iets gelijkaardig.
"De sterke instroom van vrouwen op de arbeidsmarkt heeft jammer genoeg ook een negatieve impact gehad op het aantal langdurig zieken."

Kan iemand verduidelijken waarom vrouwen een negatieve impact hebben op langdurig zieken?

Kortom: vrouwen werken vaker in sectoren waar ze een grotere draagkracht nodig hebben (zorg, onderwijs) omdat ze met hulpbehoevende mensen werken
En
Thuis staan ze meer uren in dan de man (statistisch gezien, er zullen ZEKER uitzonderingen zijn!) Voor zowel het huishouden als de opvoeding van de kinderen.

Kortom: meer kans op belasting op het werk èn thuis ook meer werk te dragen dan de partner.
 
Dat is toch ook niet zo verwonderlijk?
Als zelfstandige bepaal je zelf je grenzen en ben je eigen werkgever en leidinggevende.

Veel depressies en burn-out worden gedreven door de manier waarop werkgevers en leidinggevenden met hun mensen omgaan.
Grenzen die niet gerespecteerd worden of mensen gewoon tout court slecht behandelen.
Als zelfstandige hang je af van de klant en het is nu niet dat klant zijn mensen makkelijk maakt, bovendien moet een klant zich praktisch aan geen enkele regel houden tegenover een zelfstandige terwijl werknemers wel op heel wat manieren beschermd zijn tegenover een werkgever.
 
Terug
Bovenaan