Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Zeg dat de Sint volgende week al terug komt. Die hebben toch geen besef van tijd. Op school kramen die mannekes de hele tijd onzin uit dus niemand gaat zich daar vragen bij stellen.
Dan hebt ge later ook nog een goed verhaal.
Of ge wacht nog 2 maanden en de klokken nemen ze mee, minder verwarrend 😝
 
Ik wou er niet over beginnen om niemand te ontmoedigen, maar dat is idd nog een gradatie erger dan uw kind dat thuis ziek is...
Het is niet omdat dat erger is (want een kind is al makkelijk enkele dagen tot een week ziek eer het opgenomen wordt en na een opname zijn ze ook niet miraculeus kerngezond, hier duurde het 2-4 weken eer alles terug op zijn plooi viel) dat een "gewoon" ziek kind plots niet meer slopend is natuurlijk. Het is vooral veel korter van duur.

En mocht er een magische toverfee verschenen zijn met de vraag wat ik verkoos, al onze ziekenhuisopnames en alle miserie erbij OF een gelijkwaardig tijdsequivalent aan huilbaby, verkies ik zonder twijfel onze ziekenhuisopnames. Mensen die maandenlang een huilbaby verzorgen zijn pas echte helden! (of enkele weken... Of simpelweg enkele dagen 24/24)
 
Het is niet omdat dat erger is (want een kind is al makkelijk enkele dagen tot een week ziek eer het opgenomen wordt en na een opname zijn ze ook niet miraculeus kerngezond, hier duurde het 2-4 weken eer alles terug op zijn plooi viel) dat een "gewoon" ziek kind plots niet meer slopend is natuurlijk. Het is vooral veel korter van duur.

En mocht er een magische toverfee verschenen zijn met de vraag wat ik verkoos, al onze ziekenhuisopnames en alle miserie erbij OF een gelijkwaardig tijdsequivalent aan huilbaby, verkies ik zonder twijfel onze ziekenhuisopnames. Mensen die maandenlang een huilbaby verzorgen zijn pas echte helden! (of enkele weken... Of simpelweg enkele dagen 24/24)
100 keer dees, zonder twijfel.
Ik denk dat Mulan en wij iets vergelijkbaars hebben doorgemaakt het eerste jaar met onze babies (veeeeeeeeeeel ziekenhuis). En dat is kut, slopend, vervelend, frustrerend, al wat ge wilt. Maar ...
Toen die van ons 1 maand was, heeft die 2 a 3 weken de huilbaby uitgehangen (dus effectief non stop every waking moment huilen). Dit is hands down, not even a close second, het allermoeilijkste dat ik ooit heb doorstaan in mijn leven.

Na 1 week wou ik mezelf EN dat kind verdrinken. Ik snap oprecht niet hoe mensen dat maanden aan een stuk volhouden. Een vriendin van mijn vrouw heeft dat ~6 maand aan 1 stuk gehad...
Ik keur het (uiteraard) niet goed, maar ik snapte toen wel hoe sommige mensen een baby dood kunnen schudden... en op voorhand had ik nooit gedacht dit ooit te zeggen.

Ik zal altijd dat jaar ziekenhuis verkiezen boven die paar weken huilbaby, ALTIJD. Zo een huilbaby zuigt alle leven uit u. Ge krijgt daar heel erg donkere gedachten door :s.
 
Ik was eigenlijk al vergeten dat hier iemand zat met een huilbaby 🙈

Ik had geluk. Hoe zwaar het ook was, hoe slopend, beangstigend,... Ik kon mijn kind wel troosten. Ze heeft nog nooit langer dan een half uur aan 1 stuk gehuild.
Uren heb ik al hupsend met de draagzak rondgelopen, maanden mijn bed moeten delen met iemand die enkel rust kon vinden als mama er was, veel meer van mezelf gegeven dan ik ooit voor mogelijk had geacht maar het bracht wél wat op. Met een huilbaby valt die ervaring helemaal weg en blijft vooral hulpeloosheid, gevoel van falen en zelfs wrok over. Als je zo de band met je kind moet beginnen opbouwen denk ik dat er veel tijd voor nodig is eens de fase van de huilbaby over is...
 
Het bovenstaande beschrijft het best wel goed ... . En de draagzak is hier ook zowat de beste aankoop geweest :D.

En no worries, ik verwacht niet dat iedereen hier alles onthoudt :thinking:. Het was ook "maar" een paar weken. Stel u voor dat ge dat een paar maanden hebt :eek:.
Ik wou vooral aangeven dat het "tijdsequivalent" niet uitmaakt. Jij zei "OF een gelijkwaardig tijdsequivalent aan huilbaby" ... maar van mij mag de tijdsequivalent aan huilbaby 10 keer korter zijn, ik kies nog steeds voor het ziekenhuis.
 
Het is niet omdat dat erger is (want een kind is al makkelijk enkele dagen tot een week ziek eer het opgenomen wordt en na een opname zijn ze ook niet miraculeus kerngezond, hier duurde het 2-4 weken eer alles terug op zijn plooi viel) dat een "gewoon" ziek kind plots niet meer slopend is natuurlijk. Het is vooral veel korter van duur.
Klopt. Was mijn bedoeling trouwens niet om er een wedstrijdje van te maken wat het ergst is.
Een ziek kind thuis kan evolueren naar een ziek kind in het ziekenhuis.
Op het moment dat je geen andere uitweg meer ziet dan opname in het ziekenhuis zit je er meestal al +- door.

Nuja, ook genoeg ouders gezien die hun kind er alleen lieten verblijven, dan is het waarschijnlijk wel minder slopend.
Hangt er dus ook wat van af hoe hoog je uw pijngrens zelf wil leggen. :p
 
@verhaal over huilbabies
Ik heb totaal geen ervaring met een huilbaby, maar hielp het dan niet om hem/haar even te laten huilen?
De onze huilden af en toe ook, maar dan gingen we na een minuutje eens kijken of er iets ernstig aan de hand was.
Niets aan de hand? Dan na 2 minuten nog eens kijken, dan na 5 minuten, om uiteindelijk elke 10 minuten te gaan.
Ze hebben dit nooit langer dan een half uur volgehouden denk ik.

Wat we in onze vriendenkring wel zien is dat sommige mama's hun kind ALTIJD vasthouden en dan geraakt dat kind daar zodanig aan gewend dat het niets anders meer wil. Wordt het niet vastgehouden of niet door de juiste persoon -> sirene open.
Meestal wordt hier meteen aan toegegeven, waardoor dat kind dan ook nog eens extra gestimuleerd wordt om nog meer te wenen.
 
Bon, vanavond ben ik mee gemogen met mijn vrouw naar de gynaecoloog voor de 12 weken echo (8 weken mocht niet omwille van de COVID-maatregelen).

Bij deze mag ik mij dus officieel bij dit topic voegen :woohoo:

Hartje horen kloppen en alles mooi op echo kunnen zien, heel speciaal maar mooi gevoel.

Morgen mijn madam NIP-test laten doen en normaal dan binnen 14d resultaat daarvan.

Hold me bros en broëttes <3

Net resultaat gekregen: alles OK en... it's a girl 🥳
 
@verhaal over huilbabies
Ik heb totaal geen ervaring met een huilbaby, maar hielp het dan niet om hem/haar even te laten huilen?
De onze huilden af en toe ook, maar dan gingen we na een minuutje eens kijken of er iets ernstig aan de hand was.
Niets aan de hand? Dan na 2 minuten nog eens kijken, dan na 5 minuten, om uiteindelijk elke 10 minuten te gaan.
Ze hebben dit nooit langer dan een half uur volgehouden denk ik.

Wat we in onze vriendenkring wel zien is dat sommige mama's hun kind ALTIJD vasthouden en dan geraakt dat kind daar zodanig aan gewend dat het niets anders meer wil. Wordt het niet vastgehouden of niet door de juiste persoon -> sirene open.
Meestal wordt hier meteen aan toegegeven, waardoor dat kind dan ook nog eens extra gestimuleerd wordt om nog meer te wenen.
Ik denk dat ge het te simplistisch ziet. Het is ook niet alsof huilbaby's stoppen met huilen omdat ze vastgehouden worden (door hun voorkeurspersoon) hé.


Die van mij stopten trouwens wel met huilen als ze gewiegd werden (of in de wipper zaten of in de draagzak). Die hadden de eerste 2-3 maanden serieuze last van krampen en dan kon ik ne godganse dag ver niets anders doen dan ze vasthouden of in de wipper steken (zo ne Babybjörn, ik bewoog die dan met mijn voet). Ik deed dat alleszins ook niet voor mijn plezier of omdat ik mijn kind niet kon loslaten. Ik had met plezier eentje gehad dat rustig in het park kon liggen.
 
Laatst bewerkt:
Ik denk dat ge het te simplistisch ziet. Het is ook niet alsof huilbaby's stoppen met huilen omdat ze vastgehouden worden (door hun voorkeurspersoon) hé.
Zou best kunnen, zoals bij veel zaken kan je dit waarschijnlijk pas ten volle beseffen als je het zelf meemaakt...

Ik ging af op Mulan's post:
Ik had geluk. Hoe zwaar het ook was, hoe slopend, beangstigend,... Ik kon mijn kind wel troosten. Ze heeft nog nooit langer dan een half uur aan 1 stuk gehuild.
Uren heb ik al hupsend met de draagzak rondgelopen, maanden mijn bed moeten delen met iemand die enkel rust kon vinden als mama er was
 
Zou best kunnen, zoals bij veel zaken kan je dit waarschijnlijk pas ten volle beseffen als je het zelf meemaakt...

Ik ging af op Mulan's post:
Kheb nog een edit gedaan maar er is ook een verschil tussen het soort wenen natuurlijk. Weent uw kind maar is er eigenlijk niets aan de hand, heeft het gewoon moeite om in slaap te vallen bv. Ja dan kunt ge best wat afwachten (sussen en afwachten). Weent uw kind omdat het pijn heeft (bv die krampen bij die van mij) dan kunt ge ook wel afwachten natuurlijk maar als ge merkt dat het beter gaat met de pijn door hem te wiegen/buikske wrijven of trommelen dan doet ge dat denk ik? 🤷‍♀️
 
Been there, immuniteit opbouwen duurt even...

Voordeel is vaak dat als ze het bij de onthaalmoeder/crèche allemaal al hebben doorgemaakt, ze achteraf op school dan minder vaak ziek zijn. Magere troost wel. :p

Sterkte!
Bij ons is het gevoelig verbeterd sinds ons dochtertje op haar twee jaar een soort immuniteitsspuit gekregen heeft.
 
Weent uw kind omdat het pijn heeft (bv die krampen bij die van mij) dan kunt ge ook wel afwachten natuurlijk maar als ge merkt dat het beter gaat met de pijn door hem te wiegen/buikske wrijven of trommelen dan doet ge dat denk ik? 🤷‍♀️
Hoe lastig het ook is, je overdrijft daar best niet in denk ik.
Anders komt dat kind dat gewoon en zal het ook huilen puur omdat je ermee stopt, niet enkel omdat het pijn heeft als je ermee stopt...

Bij ons is het gevoelig verbeterd sinds ons dochtertje op haar twee jaar een soort immuniteitsspuit gekregen heeft.
Die van ons hebben nu een ketting, zijn daarmee safe bij de volgende eilandraad. :cool:
(sorry als jouw post serieus bedoeld was, ik heb echt geen idee wat je met een immuniteitsspuit bedoelt :p)
 
Zou best kunnen... I butt out...

Alleszins positief dat die horrorperiode bij jullie dan toch gepasseerd is... :)
 
Hoe lastig het ook is, je overdrijft daar best niet in denk ik.
Anders komt dat kind dat gewoon en zal het ook huilen puur omdat je ermee stopt, niet enkel omdat het pijn heeft als je ermee stopt...

Dan toch spectaculair dat die dat zelf na resp. 2 en 3 maand opeens geen nood meer hadden aan al dat wiegen :v
 
Terug
Bovenaan