Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Geen enkel teken van vermoeidheid. Wakker liggen, wriemelen, neuten, rechtstaan in bed, beginnen kloppen op haar eigen hoofd, schudden aan haar bedje, … Als ik die bij mij neem wordt het nog erger. Beginnen spelen, op mijn hoofd kloppen, op mij kruipen en er weer afrollen op allerlei manieren (x1000), zich om de seconde goed leggen, …

Dat zijn juist tekens van vermoeidheid. Als mijn kinderen oververmoeid zijn dan heb ik hier een combinatie van Jackass en WWF wedstrijd tussen die twee.

Vroeger in bed steken is het enige wat helpt.



soms :unsure:
 
Wat voor nacht was dit nu weer. :wtf: Dat klein mormel heeft dus werkelijk geen oog dichtgedaan. Daar scheelt echt iets mee. Hoewel de diagnose de vorige keer bij de pediater was: “kerngezond, u hebt gewoon een ietwat onrustig en alert kind. Veel succes!”

Geen enkel teken van vermoeidheid. Wakker liggen, wriemelen, neuten, rechtstaan in bed, beginnen kloppen op haar eigen hoofd, schudden aan haar bedje, … Als ik die bij mij neem wordt het nog erger. Beginnen spelen, op mijn hoofd kloppen, op mij kruipen en er weer afrollen op allerlei manieren (x1000), zich om de seconde goed leggen, …

Werkelijk alles geprobeerd. Rustig wiegen, (extra) melk geven, afleiden, met zachte dwang haar proberen op haar plaats te houden, fopspeen, knuffels, doekje, beetje licht in de kamer of alles potdicht, … NIETS helpt.

Zwaar mijn best moeten doen om rustig te blijven. Min of meer gelukt. Maar wat een hel eigenlijk. Heel de week moe gelopen op mijn werk, een verlofdag moeten nemen om op die dag mijn verloren werktijd in te halen. En mijn schaarse vrije tijd die nu helemaal onbestaande is.

En mijn vrouw die aan de andere kant van de wereld zit, heeft vertraging met haar vlucht dus ik mag hier de boel nog 24 uur extra rechthouden. Kill me.

Soms verdenk ik de (langdurige) borstvoeding ervan dat onze kinderen zo onrustig zijn en slecht slapen. In onze omgeving worden alle baby’s en peuters gewoon volgepropt met liters van die zware kunstvoeding en zie je ze volledig gesatureerd in coma stuiken ‘s avonds. Die komen dan na 5 minuten terug beneden, terwijl mijn vrouw en ik kijken naar elkaar van “WTF, hoe doen die dat?”.
Maar dat is een heel gevoelig thema bij mijn vrouw. Daar mag ik niets over zeggen. Want zij heeft alles opgezocht en zij weet het het beste. Precies een sekte, die borstvoedingsclub.

De uuuuuuuren verloren tijd die al gegaan zijn in onze kinderen te proberen doen slapen. Je mag er niet aan denken wat voor mooie dingen ik allemaal had kunnen doen in die tijd.
Hier ook borstvoeding gehad en hij slaapt als een roos hoor. In bed leggen moet wel met een auto en een paar beren waarmee hij zich in slaap speelt, maar als we zeggen dat het tijd is voor bedje, dan gaat hij (meestal) flink mee.
Sowieso vreemde kronkel om natuurlijke voeding iets voor een stekte te vinden en gefabriceerd poeder, dat blijkbaar kinderen half verdooft, te verkiezen.

Voor de rest een vast slaapschema proberen hanteren en soms eens door de zure appel bijten en even laten wenen in dat bed, niet meteen er op ingaan.

Het kan natuurlijk ook zijn omdat ze de mama niet ziet, dat ze onrustig is. Je moet nog 5 dagen werken zeker? Ik zou mijn energie dan gewoon steken in de kinderen en op het werk het minimum doen, je gaat je al stukken beter voelen.
 
Wat zou toch de oorzaak zijn van kinderen die slecht slapen. Het zal toch niet de combinatie zijn van een vader die stijf van de stress staat en een moeder die al enkele dagen gemist wordt...

Neen, dat zal wel te vergezocht zijn
 
Als je zelf niet ziet wat er MSS kan veranderen of helpen om het draaglijker te maken, is een psycholog MSS een optie?
Hoh, ik denk dat ik meer gebaat zou zijn bij iemand die ons helpt bij hoe we moeten omgaan met het gedrag van onze kinderen, dan met een psycholoog voor mezelf. Uiteindelijk kan die enkel voor coping mechanismen zorgen, en dan moet je al geluk hebben dat het een psycholoog van wat niveau is. Ik ga al 3 dagen in de week naar de kinesist, het zou voor mij een bron extra van stress zijn om ook nog naar een psycholoog te gaan. Zeker als het zoals bij veel psychologen niet verder gaat dan een luisterend oor.
 
Hoh, ik denk dat ik meer gebaat zou zijn bij iemand die ons helpt bij hoe we moeten omgaan met het gedrag van onze kinderen, dan met een psycholoog voor mezelf. Uiteindelijk kan die enkel voor coping mechanismen zorgen, en dan moet je al geluk hebben dat het een psycholoog van wat niveau is. Ik ga al 3 dagen in de week naar de kinesist, het zou voor mij een bron extra van stress zijn om ook nog naar een psycholoog te gaan. Zeker als het zoals bij veel psychologen niet verder gaat dan een luisterend oor.
https://www.prikkelsendragen.com/
Al heeft ze momenteel een patiëntenstop.
 
@mac-bc formula is normaal zwaarder te verteren dan borst en daarom slapen kinderen dus iets langer/dieper.

De onze slaapt nu eindelijk na kleine 2j 6 nu elke nacht quasi volledig door.
 
Khad er zo twee die volledig in melkcoma gingen, met borstvoeding.
En bij allebei hebben we een periode gehad dat dat naar boven gaan was, in bed smijten en terug naar beneden. En bij allebei hebben we periodes gehad dat het minimum 40 minuten duurde (wiegen, zingen, in kamer blijven). Tis vaak een momentopname wat ge ziet bij een ander.

Jongste had bij zijn tandjes (rond 1 jaar) ook een periode dat hij blijkbaar zoveel last had dat hij alleen bij mij in bed kon slapen (al was het dan nog elke 40 minuten wenen en sussen). Dat waren niet mijn beste weken. Ik heb die daarna echt moeten leren om terug alleen ge slapen (lang proces met elke keer terugval bij ziekte). Tot zijn 4 werd die meeste nachten wel eens wakker om mij bij hem te roepen. En nu met plastraining hang ik er weer aan :v.


Vriendin van mij had ook heel moeilijke slapers. Uiteindelijk gewerkt met slaapcoach, wat hielp. Maar pas toen ze van job veranderde (hiervoor allebei shifters dus veranderde continue wie wanneer thuis was) waarbij ze een normale 9to5 had, is dat blijkbaar spectaculair verbeterd. Die voorspelbaarheid is echt wel belangrijk voor veel kinderen.
 
Laatst bewerkt:
Wat voor nacht was dit nu weer. :wtf: Dat klein mormel heeft dus werkelijk geen oog dichtgedaan. Daar scheelt echt iets mee. Hoewel de diagnose de vorige keer bij de pediater was: “kerngezond, u hebt gewoon een ietwat onrustig en alert kind. Veel succes!”

Geen enkel teken van vermoeidheid. Wakker liggen, wriemelen, neuten, rechtstaan in bed, beginnen kloppen op haar eigen hoofd, schudden aan haar bedje, … Als ik die bij mij neem wordt het nog erger. Beginnen spelen, op mijn hoofd kloppen, op mij kruipen en er weer afrollen op allerlei manieren (x1000), zich om de seconde goed leggen, …

Werkelijk alles geprobeerd. Rustig wiegen, (extra) melk geven, afleiden, met zachte dwang haar proberen op haar plaats te houden, fopspeen, knuffels, doekje, beetje licht in de kamer of alles potdicht, … NIETS helpt.

Zwaar mijn best moeten doen om rustig te blijven. Min of meer gelukt. Maar wat een hel eigenlijk. Heel de week moe gelopen op mijn werk, een verlofdag moeten nemen om op die dag mijn verloren werktijd in te halen. En mijn schaarse vrije tijd die nu helemaal onbestaande is.

En mijn vrouw die aan de andere kant van de wereld zit, heeft vertraging met haar vlucht dus ik mag hier de boel nog 24 uur extra rechthouden. Kill me.

Soms verdenk ik de (langdurige) borstvoeding ervan dat onze kinderen zo onrustig zijn en slecht slapen. In onze omgeving worden alle baby’s en peuters gewoon volgepropt met liters van die zware kunstvoeding en zie je ze volledig gesatureerd in coma stuiken ‘s avonds. Die komen dan na 5 minuten terug beneden, terwijl mijn vrouw en ik kijken naar elkaar van “WTF, hoe doen die dat?”.
Maar dat is een heel gevoelig thema bij mijn vrouw. Daar mag ik niets over zeggen. Want zij heeft alles opgezocht en zij weet het het beste. Precies een sekte, die borstvoedingsclub.

De uuuuuuuren verloren tijd die al gegaan zijn in onze kinderen te proberen doen slapen. Je mag er niet aan denken wat voor mooie dingen ik allemaal had kunnen doen in die tijd.
Je kan ook gewoon pech hebben.
Ik heb ook een kind dat slecht slaapt. Ze is ondertussen 3 jaar en slaapt nog niet door en wordt ook geregeld wakker.

Alle advies die men u hier geeft maakt niets uit. Als ge ne echte slechte slaper hebt, hebt ge er ene.

Ze gaat min of meer op tijd naar bed, eet goed, heeft goede stoelgang en heeft geen speciale kwalen. Ook al bij menig doktor en slaapcoach geweest. Niets helpt.

Als alle methoden die bij andere werken niet werken bij u is het beter om iets te vinden waardoor jij en uw vrouw deze periode van 4 a 5 jaar kunt overleven.
Voor ons betekent dit kiezen wat we 's avonds nog doen. Het is OF samen tv kijken, of Iets anders doen apart of vroeg gaan slapen. Wij hebben meestal 2 uurtjes voor ze wakker wordt en begint te schreeuwen. Eenmaal dat gebeurd moet 1 van ons bij haar blijven gedurende de nacht of ze slaapt bij ons in bed.
 
Laatst bewerkt:
Dat zijn juist tekens van vermoeidheid. Als mijn kinderen oververmoeid zijn dan heb ik hier een combinatie van Jackass en WWF wedstrijd tussen die twee.

Vroeger in bed steken is het enige wat helpt.



soms :unsure:

Ja, dat is ook zo bij onze 3 à 4-jarige.
Maar bij een baby/peuter zou je normaal gesproken (ook) andere tekenen moeten zien zoals geeuwen, in de ogen wrijven, ogen die bijna dichtvallen, etc. Niets daarvan bij die van ons. Precies alsof ze net een xtc-pil heeft geslikt. Ogen wijd open, hyperactief, geen enkel teken van vermoeidheid, ... Je ziet eigenlijk al van kilometers ver dat het een verloren zaak is om haar in bed te steken.

Maar we hebben ook al geprobeerd om ze wat vroeger of wat later in bed te steken -> geen enkel effect. Het enige wat ongeveer constant blijft is dat ze 's avonds gemiddeld 1,5 uur gesus nodig heeft om ze in slaap te krijgen.

Na een goed half jaar had ze ook al genoeg met slechts 1 dutje overdag van meestal 1 uur, tot zelden eens 1,5 à 2 uur. Terwijl de rest van de crèche daar ligt te ronken.

Vandaag moet ik niet werken en kon iemand op mijn andere kleine letten dus ik dacht om eens een middagdutje mee te doen met haar om wat slaap in te halen. En uitgerekend vandaag werd mevrouw al binnen het kwartier wakker natuurlijk. Na zo'n nacht. Precies of iemand wil eens testen hoe ver men het kan drijven om iemand volledig mental te krijgen.

Koffie dan maar. Veel koffie en sterke koffie. Echt gezond voelt het al lang niet meer. Zijn er studies die verbanden leggen tussen het aantal kinderen en een dalende levensverwachting?
 
Laatst bewerkt:
Je kan ook gewoon pech hebben.
Ik heb ook een kind dat slecht slaapt. Ze is ondertussen 3 jaar en slaapt nog niet door en wordt ook geregeld wakker.

Alle advies die men u hier geeft maakt niets uit. Als ge ne echte slechte slaper hebt, hebt ge er ene.

Ze gaat min of meer op tijd naar bed, eet goed, heeft goede stoelgang en heeft geen speciale kwalen. Ook al bij menig doktor en slaapcoach geweest. Niets helpt.

Als alle methoden die bij andere werken niet werken bij u is het beter om iets te vinden waardoor jij en uw vrouw deze periode van 4 a 5 jaar kunt overleven.
Voor ons betekent dit kiezen wat we 's avonds nog doen. Het is OF samen tv kijken, of Iets anders doen apart of vroeg gaan slapen. Wij hebben meestal 2 uurtjes voor ze wakker wordt en begint te schreeuwen. Eenmaal dat gebeurd moet 1 van ons bij haar blijven gedurende de nacht of ze slaapt bij ons in bed.
Exact hetzelfde hier.
3,5 nu, en nu is het weer wakker worden om naar wc te gaan...
Op een gegeven moment zoek je echt gewoon beter hoe JIJ je kan aanpassen ipv uw kind proberen aan te passen .
 
Ja, dat is ook zo bij onze 3 à 4-jarige.
Maar bij een baby/peuter zou je normaal gesproken (ook) andere tekenen moeten zien zoals geeuwen, in de ogen wrijven, ogen die bijna dichtvallen, etc. Niets daarvan bij die van ons. Precies alsof ze net een xtc-pil heeft geslikt. Ogen wijd open, hyperactief, geen enkel teken van vermoeidheid, ... Je ziet eigenlijk al van kilometers ver dat het een verloren zaak is om haar in bed te steken.

Maar we hebben ook al geprobeerd om ze wat vroeger of wat later in bed te steken -> geen enkel effect. Het enige wat ongeveer constant blijft is dat ze 's avonds gemiddeld 1,5 uur gesus nodig heeft om ze in slaap te krijgen.

Na een goed half jaar had ze ook al genoeg met slechts 1 dutje overdag van meestal 1 uur, tot zelden eens 1,5 à 2 uur. Terwijl de rest van de crèche daar ligt te ronken.

Vandaag moet ik niet werken en kon iemand op mijn andere kleine letten dus ik dacht om eens een middagdutje mee te doen met haar om wat slaap in te halen. En uitgerekend vandaag werd mevrouw al binnen het kwartier wakker natuurlijk. Na zo'n nacht. Precies of iemand wil eens testen hoe ver men het kan drijven om iemand volledig mental te krijgen.

Koffie dan maar. Veel koffie en sterke koffie. Echt gezond voelt het al lang niet meer. Zijn er studies die verbanden leggen tussen het aantal kinderen en een dalende levensverwachting?
Ik heb ook moeilijk slapers. Bij de oudste ging om 19h wandelen met de koets, wandelde altijd dezelfde route en viel altijd op hetzelfde punt in slaap tijdens de wandeling. Dan was het thuiskomen en hem in de koets laten liggen en hem voorzichtig in de gang zetten. Dan sliep hij tot 12h snachts, borstvoeding en dan ging ik met hem in de auto rondrijden tot hij sliep. Als hij sliep voorzichtig uit de de auto en in de zetel leggen, want als ik 1 trede durfde te maken werd hij wakker en kon ik opnieuw beginnen.

Bij de 2de hebben we ook maanden mee in de zetel geslapen omdat hij alleen sliep als hij aan de borst hing. Maar wegleggen kon niet, wang dan werd hij wakker.

Nu bij de 4de, is ondertussen 4 ga ik nog altijd mee met haar slapen op een matras langs haar.

En dat maakt u kapot ja.

Maar ik wacht, tot ik oud ben en hulpbehoevend ben, dan gaat mijn wraak zoet zijn😈
 
Vrouw staat in het onderwijs, dus een hele dag rapporten en andere administratie. Dochter wil de hele dag met papa spelen. Maar papa wil gewoon in de hangmat liggen met een goed boek en een biertje.
 
Vrouw staat in het onderwijs, dus een hele dag rapporten en andere administratie. Dochter wil de hele dag met papa spelen. Maar papa wil gewoon in de hangmat liggen met een goed boek en een biertje.
Papa gaat nog jaren hebben dat hij kan in de hangmat liggen. Imo heb je maar een beperkte tijd met uw kinderen als ze kind zijn. Als je het plezier hebt om ze 60 jaar bij u te hebben het je daar 18 jaar van om ze als "kind" (die 18 jaar is hier erg ruim gerekend) te kennen. Profiteer ervan voor het te laat is want de kindertijd is iets wat niet terug komt.
 
Vandaag als uitgestelde vaderdag naar Bellewaerde getrokken met het gezin. Nooit meer. Alle A-attracties waren 60+' wachten. Zelfs stomme, oubollige attracties die op de kermis thuishoren waren makkelijk 15+' wachten. Toppunt was die nieuwe waterattractie Amazonia, 120' wachten. Ja dag!
 
Vandaag als uitgestelde vaderdag naar Bellewaerde getrokken met het gezin. Nooit meer. Alle A-attracties waren 60+' wachten. Zelfs stomme, oubollige attracties die op de kermis thuishoren waren makkelijk 15+' wachten. Toppunt was die nieuwe waterattractie Amazonia, 120' wachten. Ja dag!
Amai dat zijn wel echt lange wachttijden. We overwogen ook te gaan vandaag (hebben abonnement), toch blij dat we dan niet geweest zijn. Wij gaan dikwijls een voormiddag of namiddag en proberen te gaan als 't zo wat slechter weer is (voorspeld).

PS: hier houden de kids enorm van die oubollige attracties. Echt de horror. Dat treintje en de tuf tufs. Die laatste zeker 5 keer gedaan en die is echt verschrikkelijk. :laugh:
 
Onze dochter was dit weekend al even op de sukkel/iets aan het broeden. Sinds gisterenavond kortademigheid, hoesten, slijm en koorts.

Ik haat aerosolen :crazy:

Dagje thuis, hopelijk snel terug de oude.
 
Papa gaat nog jaren hebben dat hij kan in de hangmat liggen. Imo heb je maar een beperkte tijd met uw kinderen als ze kind zijn. Als je het plezier hebt om ze 60 jaar bij u te hebben het je daar 18 jaar van om ze als "kind" (die 18 jaar is hier erg ruim gerekend) te kennen. Profiteer ervan voor het te laat is want de kindertijd is iets wat niet terug komt.
Klopt, maar dat wil nog niet zeggen dat je eens niet een dag zou willen relaxen als ze klein zijn.
 
Terug
Bovenaan