Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's
- Onderwerp starter Joeri
- Startdatum
Lijkt me geen gemakkelijke. Het lijkt gemakkelijk om te zeggen dat je hem gewoon al een jaartje eerder, als voorbereiding op het middelbaar, naar school stuurt, maar het zesde is vooral uitdieping en weinig nieuwe leerstof, iets wat je gemakkelijker individueel kan aanbieden.
Waarom zegt hij dat? Is hij jullie als leerkracht beu, wil hij meer vriendjes maken,... ?
Hier (weer) een pittig weekendje achter de rug. Onze 4- en 2-jarige zijn totaal verschillende karakters en komen (bijgevolg?) ook totaal niet overeen. Het is gewoon een Catch 22:
Het was hier dus weer ultieme chaos en hysterie thuis. Doodop van het weekend. En joepie, daar is de nieuwe werkweek al.
- Als ze samen zijn, is er direct ruzie. Meestal genre: de ene speelt met iets, de andere wil onmiddellijk en koste wat kost daar dan ook mee spelen. De 2-jarige is een enorm hevige en niet bang van oudere kinderen. De 4-jarige is een gevoelige jongen met iets teveel gevoel voor rechtvaardigheid en begint daarop snel hysterisch te wenen of geraakt over zijn kookpunt waardoor hij echt gemeen kan duwen/trekken/nijpen.
- Als we ze uit elkaar willen halen, dan wil de kleinste altijd koste wat kost bij haar oudere broer blijven.
- Daaraan toegeven? Zie puntje 1
- Daar niet aan toegeven? -> Dan laat ze heel duidelijk blijken dat het haar niet aanstaat. Ze wordt dan helemaal hysterisch. Ik moet echt oppassen voor haarzelf (ze zou zich op de grond smijten) en voor mijzelf. Ze heeft al een paar keer uitgehaald door gemeen(d) te krabben in mijn gezicht. Meestal kan ik het wat ontwijken maar vanavond heeft ze me goed meegehad met een zichtbare krabbel onder mijn oog. Eens kort en krachtig kwaad geweest op haar en haar dan 20 minuten genegeerd, waarvan ze de eerste 10 nog geweend heeft en de tweede 10 dan maar een boekje begon te lezen.
Het was hier dus weer ultieme chaos en hysterie thuis. Doodop van het weekend. En joepie, daar is de nieuwe werkweek al.
pardal
Well-known member
Hij zegt dat hij het hier in huis te druk vindt. Het komt er vooral op neer dat hij zelf wilt bepalen wat hij wilt doen (de dingen die hij kan, die hem geen moeite kosten) op het moment dat hij voelt dat het iets nieuws is, is het paniek en weerstand.
Hier kan hij het niet van weglopen op school hoopt hij zich wat meer te kunnen verstoppen onder de klasgenoten.
Oei, net een motivatie om hem niet naar een school te sturen, tenzij je zou weten dat de leerkracht wel goed kan omgaan met hoogbegaafden en dat doorheeft
pardal
Well-known member
De dochter gaan afzetten, haar allereerste schooldag. Het doet wat met een mens.
Avondland
Well-known member
Het is een mengeling van "ze wordt te snel groot" en "nieuwe fase, ik kijk ernaar uit!". En dat gaat zo blijven met elke nieuwe evolutie die ze doormaakt. Gisteren nog op stap geweest met een koppel dat nog een peuter had en eergisteren naar een pasgeboren kind gaan kijken. Ergens kriebelt het dan om aan een tweede te beginnen, maar dat gaat ook weer gepaard met ca. twee zéér intense jaren met weinig slaap, véél pampers, kots, kwijl en wat nog allemaal.
pardal
Well-known member
bekend gevoel en voor ge het weet heb ge 4 kinderen rond lopen.
Maar nog elke keer als ik een baby, peuter zie dan blijft het kriebelen.
Hah, hier ook. Zondag was ik nog aant denken "miljaar, waar is mijn kleine baby naartoe"
Vanmorgen gaan afzetten tussen een hoop kleuters en peuters en toen was het toch meer "ocharm, zo klein met al die grote kindjes, wat doe ik u in godsnaam aan"
Zijzelf geen second achterom gekeken dus da's wel positief, maar kga toch blij zijn als ze weer thuis is vanavond
Hier was het toch wennen, zo een grote school met roepende kinderen. Geen traantjes, al kan dat ook liggen aan de juf die leek te snappen dat we gingen vertrekken en dan met haar begon te spelen. Wat er daarna gebeurde zullen we vanavond pas weten.Hah, hier ook. Zondag was ik nog aant denken "miljaar, waar is mijn kleine baby naartoe"
Vanmorgen gaan afzetten tussen een hoop kleuters en peuters en toen was het toch meer "ocharm, zo klein met al die grote kindjes, wat doe ik u in godsnaam aan"
Zijzelf geen second achterom gekeken dus da's wel positief, maar kga toch blij zijn als ze weer thuis is vanavond
Vier dagen naar zee geweest met drie andere koppels. In totaal 15 man: 8 volwassenen en 7 kinderen. Oudste kind is er 9, jongste 2.
Zeer fijn weekend gehad: de kinderen zien elkaar wel geregeld maar 't is niet dat dat beste vrienden zijn. Toch wel tof dat het zo klikte tussen die bengels. Ook altijd interessant op verschillende stijlen van opvoeden te zien.
Bij ons de de regel bv geen schermen voor de middag. Terwijl bij anderen vrij snel na het opstaan al naar de tablet gegrepen wordt.
Enige domper op de feestvreugde was de uitbarsting van onze oudste. Go-cart gehuurd en ze had zo'n ding met een paard van voor gekozen.
Dat stuurde via teugels en ze was der ni meteen mee weg. Rijdt ze daar tegen een (onoplettende) voetganger aan. Wou ze ni meer op die go-cart.
Woede uitbarsting tot en met, die go-cart verwensend..
Toch iets waar we aan moeten werken: ze is heel perfectionistisch en is meestal rap mee met dingen. Maar als ze denkt iets niet te kunnen/goed te doen of als ze wat moeite moet doen gaat ze het uit de weg of wordt kwaad. Case in point: de go-cart. Kwaad worden en weigeren dat te proberen omdat het in't begin fout is gelopen en moeilijk is. Ook wat verschoten natuurlijk.
Gelukkig hebben we ondertussen wel plek bij een therapeut gevonden. Want zowel m'n vriendin als ik geraken er op zo'n momenten niet op in gepraat.
Zeer fijn weekend gehad: de kinderen zien elkaar wel geregeld maar 't is niet dat dat beste vrienden zijn. Toch wel tof dat het zo klikte tussen die bengels. Ook altijd interessant op verschillende stijlen van opvoeden te zien.
Bij ons de de regel bv geen schermen voor de middag. Terwijl bij anderen vrij snel na het opstaan al naar de tablet gegrepen wordt.
Enige domper op de feestvreugde was de uitbarsting van onze oudste. Go-cart gehuurd en ze had zo'n ding met een paard van voor gekozen.
Dat stuurde via teugels en ze was der ni meteen mee weg. Rijdt ze daar tegen een (onoplettende) voetganger aan. Wou ze ni meer op die go-cart.
Woede uitbarsting tot en met, die go-cart verwensend..
Toch iets waar we aan moeten werken: ze is heel perfectionistisch en is meestal rap mee met dingen. Maar als ze denkt iets niet te kunnen/goed te doen of als ze wat moeite moet doen gaat ze het uit de weg of wordt kwaad. Case in point: de go-cart. Kwaad worden en weigeren dat te proberen omdat het in't begin fout is gelopen en moeilijk is. Ook wat verschoten natuurlijk.
Gelukkig hebben we ondertussen wel plek bij een therapeut gevonden. Want zowel m'n vriendin als ik geraken er op zo'n momenten niet op in gepraat.
Is dat ironisch of gemeend?
Deze ochtend getuige geweest van een duw die een gekende pester op de school gaf aan mijn oudste zoon nadat ik hem net had afgezet, gevolgd door een zijwaartse trap die hij uit reflex deed (karate)
Tranen bij de pester. Onze oudsten ook onder zijn vijs gekregen van de juf die het gezien heeft maar godverdomme wat was ik fier.
Vechten mag niet maar deze was meer dan dik verdiend. Klotejong.
Tranen bij de pester. Onze oudsten ook onder zijn vijs gekregen van de juf die het gezien heeft maar godverdomme wat was ik fier.
Vechten mag niet maar deze was meer dan dik verdiend. Klotejong.
Avondland
Well-known member
Geweld blijft een delicaat onderwerp, maar in dit geval is het een terechte reactie.
Nee, da's gemeend. Het heeft wel even geduurd en uiteindelijk wat geluk gehad met de uitbreiding van een groepspraktijk hier in de buurt.
Intake gesprek gehad en zij is al een eerste keer gegaan. Hopelijk zien we daar over een tijdje de resultaten van.
Haar oudercontact op school was bv ook heel goed: goed meewerken, leergierig, héél goeie punten.
Ze kreeg in't begin van't jaar extra materie om zelf mee aan de slag te gaan maar de juf merkte ook dat dat teveel stress gaf en is daar voorlopig mee gestopt.
Da's ook de reden waarom we hulp hebben gezocht: 't is een slim kind met veel talenten en ik zou het dood jammer vinden mocht ze zaken uit de weg gaan omdat het moeilijk is of omdat ze denkt haar standaard niet te halen.
Het was mooi om zien, terwijl hij door de duw uit zijn evenwicht gebracht wordt toch een mooie yoko geri tegen die ribbenkas. nanosecondreflex.
Er blijft toch wel wat hangen van die trainingen.
Nope. Het is niet bij een psycholoog. Dus 60 euro per sessie.
Ze volgt speltherapie, blijkbaar vrij courant tegenwoordig. Kinderen zouden zo sneller openbloeien. Zet een kind tegenover een vreemde om alleen wat te praten en dat gaat een pak moeizamer. De vrouw in kwestie heeft ook wel een achtergrond in de psychologie. Dus we hebben er wel vertrouwen in.
Wel, ze was aan het wenen toen we ze ophaalde, maar volgens de juf was ze de hele dag flink geweest tot dan en was het waarschijnlijk omdat ze daar tussen de roepende kinderen zaten. Wel volle pamper, maar verder is alles zo te zien goed verlopen. Na een kleine overprikkelings-crisis bij het thuiskomen die we hebben overwonnen met een banaan en enkele minuten tv lijkt ze eigenlijk nog vrij energiek.
Edit: niets gegeten, beetje koorts, en bed in. Het kan verkeren.
Laatst bewerkt:
