Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Hier hebben we een Thule chariot sport double, voor 2 kinderen. Doet zowel dienst als fietskar en buggy. Veel eenvoudiger dan een dubbele buggy. Staat gewoon opgevouwen in onze gang (met de wielen wel nog attached).
De sport is de duurste versie, maar heeft als voordeel dat de zitjes individueel plat(ter) kunnen voor dutjes + goed afgeveerd.
 
De jongste begint te rollen. Waarom makkelijk als het moeilijk ook kan, dus eerst van z'n rug naar z'n buik. Om daarna van zijn oren te maken dat het niet lukt om terug op z'n rug te rollen... 🤷🏻‍♀️
 
Hier ook nog geen minuut spijt gehad van de leasing van een longtail. Dochter is nu 2, en de leasing is drie jaar dus qua timing is dat top. Iets anders: 1 september is haar eerste schooldagje. Toch wat schrik want ze is nog niet geheel proper, accidentjes komen nog boven. Ze is ook redelijk dominant, samen spelen samen delen lukt nog niet altijd. Hou m'n hart toch wat vast voor de kleuterklas...
niet teveel zorgen maken, dynamiek in de klas is helemaal anders dan thuis. Wat jij merkt thuis, kan soms totaal geen probleem zijn in school (en omgekeerd ook :p). En als de accidentjes er pas zijn na 2-3 uur: geen zorgen maken, ze zitten vaak genoeg op het toilet.
 
Ja, blijkbaar wees de test uit dat ze een door-tekenbeet-geïnduceerde hersenvliesontsteking heeft.
Wat beetje vreemd is, want volgens google komt dat voor bij teken encephalitis, en niet bij teken borreliosis. Moet ik nog een keer navragen bij de arts.
Er is ook niets veranderd in de behandeling, ze blijft dezelfde antibiotica krijgen, dus misschien minder google vertrouwen en meer de dokters 🫣

Bon, kleine update.
Ze mocht normaliter vandaag naar huis na 2 weken IV antibiotica kuur. De afgelopen 7 dagen was ze ook vrij actief, fit, en energiek. Elke dag samen met de dokter besproken dat het er goed uitziet en dat ze dus naar huis mag vandaag, begint ze gisteren opnieuw te klagen over hoofdpijn de hele dag en vandaag wederom. Dokter heeft daarop de mening bijgesteld en ze moet alsnog de 3e week volledig in het ziekenhuis verblijven met IV antibiotica.
Arrgh, je kijkt daar zo hard naar uit om je dochter naar huis te mogen nemen, want het is om gek van te worden in het ziekenhuis. Je ligt daar met 2 kinderen op een kleine kamer, dat andere kind heeft ook haar ouders daar natuurlijk. Je mag de kamer niet verlaten, want ze ligt op de afdeling besmettelijke ziektes, dus in de kamer blijven. Ze is maar net 4 jaar, begin er maar aan om die ganse dag entertaint te houden in een ziekenhuis bed. Er zijn maar zoveel tekeningen te kleuren, plasteline te maken, en verhaaltjes te vertellen. Je kan daar niet te veel lawaai maken of te druk doen. We proberen TV ook te beperken tot 2 uur per dag.

Dit is wel een mokerslag, zowel voor haar als voor onze mentale gemoedsrust. Mijn vrouw doet het leeuwendeel van het werk door bijna full time aanwezig te zijn in het ziekenhuis, maar ik ben er toch ook paar uurtjes per dag, moet telkens over een weer rijden, moet ook alleen voor onze 10-jarige zoon thuis zorgen, en het ganse huishouden op orde houden (want vrouw komt naar huis om een uur of twee uit te rusten, douche te nemen, en te eten, niet om op te ruimen of te strijken), naast full time werk en studeren voor herexamen volgende week. En dan te denken dat ik al meer dan een maand wil gaan scheiden, maar dat kan je echt niet maken op deze moment natuurlijk.
Heb overigens ook al aangeboden aan mijn vrouw om daar paar dagen te gaan zitten terwijl zij thuis kan ontspannen, maar daar wil ze niet van weten. Ze heeft er geen vertrouwen in dat ik alleen voor onze dochter kan zorgen in het ziekenhuis, ook omdat ik de taal niet voldoende machtig ben om correct te communiceren met de dokters en verpleegster. Achja...

Worst f*cking month of my life toch wel.
 
Bon, kleine update.
Ze mocht normaliter vandaag naar huis na 2 weken IV antibiotica kuur. De afgelopen 7 dagen was ze ook vrij actief, fit, en energiek. Elke dag samen met de dokter besproken dat het er goed uitziet en dat ze dus naar huis mag vandaag, begint ze gisteren opnieuw te klagen over hoofdpijn de hele dag en vandaag wederom. Dokter heeft daarop de mening bijgesteld en ze moet alsnog de 3e week volledig in het ziekenhuis verblijven met IV antibiotica.
Arrgh, je kijkt daar zo hard naar uit om je dochter naar huis te mogen nemen, want het is om gek van te worden in het ziekenhuis. Je ligt daar met 2 kinderen op een kleine kamer, dat andere kind heeft ook haar ouders daar natuurlijk. Je mag de kamer niet verlaten, want ze ligt op de afdeling besmettelijke ziektes, dus in de kamer blijven. Ze is maar net 4 jaar, begin er maar aan om die ganse dag entertaint te houden in een ziekenhuis bed. Er zijn maar zoveel tekeningen te kleuren, plasteline te maken, en verhaaltjes te vertellen. Je kan daar niet te veel lawaai maken of te druk doen. We proberen TV ook te beperken tot 2 uur per dag.

Dit is wel een mokerslag, zowel voor haar als voor onze mentale gemoedsrust. Mijn vrouw doet het leeuwendeel van het werk door bijna full time aanwezig te zijn in het ziekenhuis, maar ik ben er toch ook paar uurtjes per dag, moet telkens over een weer rijden, moet ook alleen voor onze 10-jarige zoon thuis zorgen, en het ganse huishouden op orde houden (want vrouw komt naar huis om een uur of twee uit te rusten, douche te nemen, en te eten, niet om op te ruimen of te strijken), naast full time werk en studeren voor herexamen volgende week. En dan te denken dat ik al meer dan een maand wil gaan scheiden, maar dat kan je echt niet maken op deze moment natuurlijk.
Heb overigens ook al aangeboden aan mijn vrouw om daar paar dagen te gaan zitten terwijl zij thuis kan ontspannen, maar daar wil ze niet van weten. Ze heeft er geen vertrouwen in dat ik alleen voor onze dochter kan zorgen in het ziekenhuis, ook omdat ik de taal niet voldoende machtig ben om correct te communiceren met de dokters en verpleegster. Achja...

Worst f*cking month of my life toch wel.
Lijkt me een hel. Veel sterkte!
 
Bon, kleine update.
Ze mocht normaliter vandaag naar huis na 2 weken IV antibiotica kuur. De afgelopen 7 dagen was ze ook vrij actief, fit, en energiek. Elke dag samen met de dokter besproken dat het er goed uitziet en dat ze dus naar huis mag vandaag, begint ze gisteren opnieuw te klagen over hoofdpijn de hele dag en vandaag wederom. Dokter heeft daarop de mening bijgesteld en ze moet alsnog de 3e week volledig in het ziekenhuis verblijven met IV antibiotica.
Arrgh, je kijkt daar zo hard naar uit om je dochter naar huis te mogen nemen, want het is om gek van te worden in het ziekenhuis. Je ligt daar met 2 kinderen op een kleine kamer, dat andere kind heeft ook haar ouders daar natuurlijk. Je mag de kamer niet verlaten, want ze ligt op de afdeling besmettelijke ziektes, dus in de kamer blijven. Ze is maar net 4 jaar, begin er maar aan om die ganse dag entertaint te houden in een ziekenhuis bed. Er zijn maar zoveel tekeningen te kleuren, plasteline te maken, en verhaaltjes te vertellen. Je kan daar niet te veel lawaai maken of te druk doen. We proberen TV ook te beperken tot 2 uur per dag.

Dit is wel een mokerslag, zowel voor haar als voor onze mentale gemoedsrust. Mijn vrouw doet het leeuwendeel van het werk door bijna full time aanwezig te zijn in het ziekenhuis, maar ik ben er toch ook paar uurtjes per dag, moet telkens over een weer rijden, moet ook alleen voor onze 10-jarige zoon thuis zorgen, en het ganse huishouden op orde houden (want vrouw komt naar huis om een uur of twee uit te rusten, douche te nemen, en te eten, niet om op te ruimen of te strijken), naast full time werk en studeren voor herexamen volgende week. En dan te denken dat ik al meer dan een maand wil gaan scheiden, maar dat kan je echt niet maken op deze moment natuurlijk.
Heb overigens ook al aangeboden aan mijn vrouw om daar paar dagen te gaan zitten terwijl zij thuis kan ontspannen, maar daar wil ze niet van weten. Ze heeft er geen vertrouwen in dat ik alleen voor onze dochter kan zorgen in het ziekenhuis, ook omdat ik de taal niet voldoende machtig ben om correct te communiceren met de dokters en verpleegster. Achja...

Worst f*cking month of my life toch wel.
Veel sterkte.

Hier iets anders. Uiteindelijk toch de knoop doorgehakt om met assitentie over te gaan op een tweede kind. Als het goed verloopt hebben we bevestiging binnen twee weken (dat ze zwanger is dus), anders opnieuw proberen natuurlijk.
Uiteindelijk zal er dus min of meer 5 jaar tussen zitten, maar het was nu of nooit en voor ons beiden hadden we toch het gevoel dat we met twee volledig zijn. Het is nu vooral te hopen dat de tweede een betere slaper is (en voor de rest niets heeft natuurlijk). Het is namelijk het slechte slapen dat er voor gezorgd heeft dat we zo lang gewachen hebben, dat en de renovatiewerken die er nu eindelijk zo goed als op zitten.

Btw, hoe doen jullie het fietsen met een 4 jarige? Ze is te groot geworden voor de fietsstoel, maar kan nog niet echt goed zelfstandig fietsen, al zeker geen lange afstanden. Is het dan een Thule of long tail?
 
Btw, hoe doen jullie het fietsen met een 4 jarige? Ze is te groot geworden voor de fietsstoel, maar kan nog niet echt goed zelfstandig fietsen, al zeker geen lange afstanden. Is het dan een Thule of long tail?
Mijn vierjarige zit nog achterop de fietsstoel als ik alleen ben met haar.. Wanneer is een kind te groot voor een fietsstoel? Moet ik me zorgen maken? *krijgt hele crisis* :unsure:
 
Mijn vierjarige zit nog achterop de fietsstoel als ik alleen ben met haar.. Wanneer is een kind te groot voor een fietsstoel? Moet ik me zorgen maken? *krijgt hele crisis* :unsure:
Ah neen, zo te zien ben ik verkeerd. Ik dacht dat ik gelezen had dat het max. 18 kg is, maar het is 22 kg.

Maar mijn vraag blijft eigenlijk wel, hoe doe je de transitie van fietsstoel naar haar eigen fiets als je langere ritten wil doen?
 
Laatst bewerkt:
Ah neen, zo te zien ben ik verkeerd. Ik dacht dat ik gelezen had dat het max. 18 kg is, maar het is 22 kg.

Maar mijn vraag blijft eigenlijk wel, hoe doe je de transitie van fietsstoel naar haar eigen fiets als je langere ritten wil doen?

Oefenen? Hier begonnen met 1 a 2 km en dan zo Verder naar 5 en 10.

Deze zomer met de 6 jarige 25 km gedaan in 2 stops.

Heeft op verlof ook 10km gewandeld.
 
Dochter van vier jaar (bijna vijf) hebben we al een paar keer zelfstandig laten fietsen op een afstand van zo'n 2 - 3 km. Soms ook heen en terug als ze naar een feestje van een vriendinnetje gaat. We hebben wel het geluk dat we in een vrij rustige wijk wonen.
 
Oefenen? Hier begonnen met 1 a 2 km en dan zo Verder naar 5 en 10.

Deze zomer met de 6 jarige 25 km gedaan in 2 stops.

Heeft op verlof ook 10km gewandeld.
Gewoon oefenen inderdaad.
Kinderen gaan hier vanaf het 2e kleuterklas al met de fiets naar o.a. school, zelfstandig fietsen dan - zo geen fiets achterop of wat dan ook. Gewoon de uitstappen wat uitbreiden en langer maken.

Hier ook nog geen minuut spijt gehad van de leasing van een longtail. Dochter is nu 2, en de leasing is drie jaar dus qua timing is dat top. Iets anders: 1 september is haar eerste schooldagje. Toch wat schrik want ze is nog niet geheel proper, accidentjes komen nog boven. Ze is ook redelijk dominant, samen spelen samen delen lukt nog niet altijd. Hou m'n hart toch wat vast voor de kleuterklas...
Er zijn zovéél kinderen die op die leeftijd nog accidentjes hebben, omdat dat ook volkomen normaal is. Daarom gaan ze in de kleuterklas ook heel veel naar het toilet :) Idem dito voor samenspelen op die leeftijd hoor, dat zijn sociale vaardigheden die ze moeten leren.
 
Laatst bewerkt:
Ah neen, zo te zien ben ik verkeerd. Ik dacht dat ik gelezen had dat het max. 18 kg is, maar het is 22 kg.

Maar mijn vraag blijft eigenlijk wel, hoe doe je de transitie van fietsstoel naar haar eigen fiets als je langere ritten wil doen?
Wat is "langere ritten"? Hier heeft ze (zonder wieltjes) leren fietsen op 3 jaar en vanaf 3.5 rijdt ze zelfstandig naar school (= 600m ofzo). Ondertussen kan ze vrij makkelijk 2 à 3km fietsen, maar je moet ook wel beseffen dat die kinderfietsen niet meekunnen voor grotere afstanden.

Om te leren fietsen, helpt het om op een heuveltje bergaf te beginnen.
 
Wat is "langere ritten"? Hier heeft ze (zonder wieltjes) leren fietsen op 3 jaar en vanaf 3.5 rijdt ze zelfstandig naar school (= 600m ofzo). Ondertussen kan ze vrij makkelijk 2 à 3km fietsen, maar je moet ook wel beseffen dat die kinderfietsen niet meekunnen voor grotere afstanden.

Om te leren fietsen, helpt het om op een heuveltje bergaf te beginnen.
Echte fietstochten van 50 en meer kilometer.
 
Feestje in de tuin met acht kleutermeisjes. How, mijn oren piepen er nog van. En toch wel intens, ook al zijn ze bijna allemaal 5 jaar. Je hebt erbij die goed hun plan kunnen trekken, maar ook die best nog veel aandacht vragen. Rustig gaan zitten en zeggen "doe maar" ... dat gaat helaas nog niet.
 
Feestje in de tuin met acht kleutermeisjes. How, mijn oren piepen er nog van. En toch wel intens, ook al zijn ze bijna allemaal 5 jaar. Je hebt erbij die goed hun plan kunnen trekken, maar ook die best nog veel aandacht vragen. Rustig gaan zitten en zeggen "doe maar" ... dat gaat helaas nog niet.
Wacht maar tot ge kunt zitten en dan niets meer hoort. Dan gaan de alarmbellen pas af.
 
Mijn vierjarige zit nog achterop de fietsstoel als ik alleen ben met haar.. Wanneer is een kind te groot voor een fietsstoel? Moet ik me zorgen maken? *krijgt hele crisis* :unsure:
De dochter zit al ruim boven de gewichtslimiet van 25kg die op de bagagedrager mag, maar hier heb ik nog maar net de Guppy kinderstoel van mijn fiets gehaald. Ze is 7j.
School is 7km ver, in combinatie met de Vlaamse Ardennen en toch wel stevige hellingskes zorgen ervoor dat ik het bij mooi weer zo oplos.
De plastiek "voetjes" die er bij zitten, zijn pure brol wel, daarvoor moet je stevigere metalen aanschaffen.

 
Zaterdag met de kinderen en mijn ma naar het prehistorisch dorp in Eindhoven geweest, daar was een jaarlijks event met middeleeuwse markt. We bleven bij mijn ma logeren en de kinderen waren zo enthousiast over eten maken boven een vuurtje en (prehistorische) hutten, dat we zondagochtend in de (wilde) tuin/bos van mijn ma een kamp/shelter zijn beginnen bouwen. Bleek ideale activiteit om de kinderen een hele dag zonder ruzie samen te zien spelen/werken. Mijn zoon mocht dan het vuurtje aandoen met zijn firesteel en mijn ma vroeg of we daar eten op konden maken want ze had nog een pakketje worsten. We hebben dan de steen van haar elektrische steengrill boven het vuur gelegd en daar volgens de kinderen “de lekkerste worsten ooit” op gebakken 😅. Na het eten heeft mijn zoon nog uren het vuurtje aangehouden terwijl mijn ma naast het kampje in de zon kon zitten, ze heeft een keer of 5 gezegd wat voor een leuk weekend het voor haar was 😌. Het kamp kan blijven staan dus een van de volgende weekends gaan we er aan bijbouwen en willen de kinderen brandnetelsoep maken 🤓. Mooie herinneringen aan mijn eigen jeugd ook toen ik in datzelfde bos kampen bouwde 😌
 
Onze zoon is ondertussen ~2 jaar en is de typische kijkboekjes wat ontgroeid.
Ik ben op zoek naar wat inspiratie voor leuke prentenboeken met een verhaallijn, dus niet gewoon prentjes zonder verhaal.

Alle tips voor auteurs/ favoriete boeken/ ... welkom!
 
Onze zoon is ondertussen ~2 jaar en is de typische kijkboekjes wat ontgroeid.
Ik ben op zoek naar wat inspiratie voor leuke prentenboeken met een verhaallijn, dus niet gewoon prentjes zonder verhaal.

Alle tips voor auteurs/ favoriete boeken/ ... welkom!
Die van ons leest graag Luuk en Lotje. Die hebben ook leuke thema's.
 
Terug
Bovenaan