Het onderwerp kwam ter sprake door ervaringen in de laatste 3 pagina's.
Meerdere BG'ers: 'ontzettende driftbuien bij afzetten scherm', 'problematisch gedrag ivm schermtijd', 'myopie' , 'kinderen zitten wazig in de klas', ...
Mij lijkt het dat er mensen problemen ondervinden inzake schermen bij kinderen.
Hoe je dat semantisch apart benoemt, is niet echt interessant.
Mij lijkt het dat je nogal snel anekdotes als bewijs aanneemt omdat je het graag wil geloven.
Myopie ga je niet krijgen van af en toe wat schermtijd hoor, dat is weer het extremum veralgemenen. En drifbuien en dergelijke, mja, kleuters krijgen al eens driftbuien als ze hun zin niet krijgen.
Mij allemaal goed hoor, maar ik krijg een beetje een punthoofd van dat klassieke gebrek aan rationaliteit rond kinderen. Iedereen wil zijn kinderen optimaal opvoeden, wat uiteraard correct en begrijpelijk is, maar vaak komt dat neer op enkele (minieme) factoren gigantisch uitvergroten omdat we daar enige controle over hebben. En als het even kan dan op basis van die factoren anderen hun manier van kinderen opvoeden neersabelen uiteraard. Doet me een beetje denken aan hoe ik hier eens zei dat als ik mijn dochter liet doen ze hopen kaas zou eten en ik meteen werd aangevallen alsof ik mijn kind vetmestte op zuivel.
Uiteindelijk, als je je kinderen veilig en gezond opvoedt, kan je zo een hoop andere zaken bedenken die je best optimaliseert om de
perfecte opvoeding te bekomen:
- Slapen ze wel altijd voldoende?
- Hebben ze elke dag voldoende contact met beide ouder?
- Gaan ze naar de opvang en is die helemaal educatief-pedagogisch ok?
- Gaan ze bij familie, doen die alles 100% correct?
- Zijn bovenstaande twee punten al niet in strijd met het 2de?
- Eten ze voldoende gevarieerd met fruit en groenten?
- Honderden andere vragen waarvan niemand weet hoe groot de weging is.
En zo kan je bij al die puntjes het extreme zwart-wit standpunt opzoeken. Ook, alles wordt op een hoop gegooid: baby's, peuter, kleuters, oudere kinderen/korte schermtijd of de hele dag/YouTube of gewoon een kinderprogramma zoals Bluey. Dat is geen nuttige discussie. Als je dan zaken schrijft zoals dat je je kind nooit naar een school zou sturen omdat een leerkracht Karrewiet opzet, mja. Weet je dat op voorhand? Ga je je kind dan van school doen veranderen? Hoe zit het met andere factoren van die school en scholen uit de buurt (recent nog een hele discussie op de forum over de man/vrouwbalans)?
Mijn houding daarover is dat veel van die zaken, uitgaande van een normale gezinssituatie, en als je ze niet tot een of ander extreme situatie brengt zoals je kind vrij YouTube laten verkennen op jonge leeftijd, nogal in de marge zitten. Tot op het punt dat ze misschien zelfs minder uitmaken dan de intrinsieke, genetische, eigenschappen van je kind. Enige relativering is dus misschien op zijn plaats.