Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Dochter eet 's ochtends meestal wat yoghurt, een worstje en dan varieert het tussen pik & croq' of cracotten met smeerkaas of choco. En om de paar maanden wil ze ontbijtgranen.

Madam wil sinds twee weken ambachtelijk gerookt paardenvlees tussen haar boterhammen hebben, Plopworst of Mayaworst volstaat niet.
 
Zit de dochter net in de zetel, met haar trui omhoog, om haar pop borstvoeding te geven :unsure: .
Hier trok de dochter haar t-shirt omhoog
als ik haar broertje aanlegde toen die pas geboren was. Met de woorden dat hij ook wel bij haar mocht drinken. Nu 5 maand later spreekt ze nog van de melk in mama's borsten. 🙈
 
Vorige maand ouders geworden van onze 2e zoon. De eerste 3 weken gingen goed, maar de laatste week wordt hij elk uur wakker. Onduidelijk of het door krampjes is, omdat hij gepakt wil worden of iets anders.

Ik geef borstvoeding maar zie het echt niet zitten om elk uur met een baby aan mijn borst te zitten. Draagzak is daarnaast het enige dat helpt, maar ook dat is op sommige momenten niet haalbaar.
Pittige dagen dus. Overdag kunnen we het aan, maar het slaaptekort 's nachts begint ons op te breken.
Honger is het (gelukkig) zeker niet, hij komt goed bij en heeft vaak eerder zuigbehoefte dan dat hij echt drinkt

Morgen maar eens de nacht proberen opsplitsen en mijn man een flesje proberen laten geven. Ik wil eens langer dan een uur aan een stuk slapen 😔.
En maandag begint man terug te werken. Dat wordt nog afzien

(En ergste van alles is dat ik sinds zijn geboorte al continu aan een 3e zit te denken, ook nu nog met de gebroken nachten. Ik kan het zelfs niet uitleggen waarom, waarom kan ik niet gewoon gelukkig zijn met onze 2 kindjes. Welke moeder denkt van bij de geboorte al aan een volgende baby...)
 
Onze zoon wordt binnenkort 2 jaar. Hebben jullie leuke cadeau tips?
De onze heeft een loopfiets gekregen. Allez, hij heeft veel te veel gekregen van meme en pepe en meter en peter enz maar we hebben gezegd dat ze zo veel nie mogen kopen.
De loopfiets fietst hij nog altijd super graag op, en onlangs heb ik hem op een echte fiets gezet met pedalen. Na een half uur was hij al alleen weg. Een loopfiets helpt super goed bij dat evenwicht oefenen wat zorgt dat echt fietsen ook veel rapper gaat. Komend weekend gaan we eens gaan oefernen waar meer plek is dan in de tuin.
 
Mijn dochter moest als peuter fluimicil druppels krijgen, een ware strijd. Ik moet die nu zelf ook nemen, en holy fuck, ik snap waarom dat kind flipte elke keer we haar die druppels gaven. Mijn huisarts had me ook al gewaarschuwd, maar I was not prepared. Gruwelijk spul.

Nu, de kinderen amuseren zich wel kostelijk. Die vinden het hilarisch om mij te zien kokhalzen :')
 
Vorige maand ouders geworden van onze 2e zoon. De eerste 3 weken gingen goed, maar de laatste week wordt hij elk uur wakker. Onduidelijk of het door krampjes is, omdat hij gepakt wil worden of iets anders.

Ik geef borstvoeding maar zie het echt niet zitten om elk uur met een baby aan mijn borst te zitten. Draagzak is daarnaast het enige dat helpt, maar ook dat is op sommige momenten niet haalbaar.
Pittige dagen dus. Overdag kunnen we het aan, maar het slaaptekort 's nachts begint ons op te breken.
Honger is het (gelukkig) zeker niet, hij komt goed bij en heeft vaak eerder zuigbehoefte dan dat hij echt drinkt

Morgen maar eens de nacht proberen opsplitsen en mijn man een flesje proberen laten geven. Ik wil eens langer dan een uur aan een stuk slapen 😔.
En maandag begint man terug te werken. Dat wordt nog afzien

(En ergste van alles is dat ik sinds zijn geboorte al continu aan een 3e zit te denken, ook nu nog met de gebroken nachten. Ik kan het zelfs niet uitleggen waarom, waarom kan ik niet gewoon gelukkig zijn met onze 2 kindjes. Welke moeder denkt van bij de geboorte al aan een volgende baby...)
Vandaar dat mannen zeggen dat een stamp in de edele delen meer pijn doet dan een bevalling. Geen enkele man wil dat nog eens een keer ondergaan.

(Mopje hé)

Maar gek hoe verschillend vrouwen daarover denken. Mijn vrouw wil geen tweede zwangerschap ondergaan, ze vond dat verschrikkelijk.
 
Maar gek hoe verschillend vrouwen daarover denken. Mijn vrouw wil geen tweede zwangerschap ondergaan, ze vond dat verschrikkelijk.
De mijne was ook zo, en toch loopt er hier binnen een kleine twee maand nog extra exemplaar rond :unsure:

Ik snap het ook niet goed 🤷‍♂️
 
De mijne was ook zo, en toch loopt er hier binnen een kleine twee maand nog extra exemplaar rond :unsure:

Ik snap het ook niet goed 🤷‍♂️
Hier was dat een hele discussie. Mijn vrouw had een vrij eenvoudige bevalling, maar het zwanger zijn zelf vond ze maar niets: constant honger en dan uiteindelijk zwangerschapsdiabetes en tekenen van pre-eclampsie. Nog altijd "condensatie" in haar oogbol daarvan. Ook haar tinnitus is begonnen toen ze de eerste keer zwanger was en dat embryo niet levensvatbaar bleek.

Kortom ze was redelijk overtuigd dat ze tijdens een 2de zwangerschap meer zou afzien en ook gewoon bang van wat er kon gebeuren, maar tegelijkertijd was er wel dat idee dat ze onze dochter daarmee "veroordeelde" tot als enig kind alleen op de wereld te zijn na ons overlijden.

Uiteindelijke hebben we het dan toch niet gedaan, met het idee dat er zoveel kinderen zonder broers en zussen opgroeien en die toch wel ok lijken.
 
Zal wel toevallig zijn maar ik haal de mensen zonder broer/zus er zo uit op latere leeftijd. Houden minder rekening met anderen/egoïstischer,.. Kan evengoed enkel in mijn cirkel zijn maar ik haal ze er wel uit :)
 
Vandaar dat mannen zeggen dat een stamp in de edele delen meer pijn doet dan een bevalling. Geen enkele man wil dat nog eens een keer ondergaan.

(Mopje hé)

Maar gek hoe verschillend vrouwen daarover denken. Mijn vrouw wil geen tweede zwangerschap ondergaan, ze vond dat verschrikkelijk.

Ik heb letterlijk elke dag overgegeven vanaf het moment dat ik 5 weken was, tot tijdens de bevalling. Vond het zwanger zijn zo vreselijk, die 9 maanden waren oneindig lang. En nu is die baby eruit en zou ik het zo opnieuw doen 🤣. Ik ga het maar op de hormonen steken.
Nu ja, gelukkig dat de meeste vrouwen die slechte momenten snel vergeten, anders hadden we een probleem qua populatie
 
Herkenbaar. 5 jaar gesukkeld met slechte slapers. 8x per nacht opstaan was het nieuwe normaal. Destijds van ons eerste 6 maanden te maken gehad met een 'huilbaby' met onderliggende medische oorzaak. 16 van de 24 uren continu wenen/tieren. Eens het medische aspect verholpen was begonnen de zognaamde 'night terrors'. Advies van de dokters: doorstaan.

Ons kinderen zijn nu 8 en 5, we zijn er helemaal door. Als we daarop terugblikken weet m'n vrouw meer dan de helft niet meer, precies of zij heeft hele periodes uit haar geheugen geblokkeerd. Alé, de slechte momenten dan, enkel de goeie herinneringen houdt ze eraan over.

En dan is er twijfel hé, gaan we voor een 3de of niet. :crazy:
 
In de straat achter ons huis is er ook een koppel met een huilbaby, vooral 's nachts hoor je dat kind vaak wenen. Ik mag mijn beide pollekes kussen dat onze dochter altijd wel een flinke slaapster is geweest. Ik moet wel toegeven: als ik foto's zie van baby's krijg ik een beetje nostalgie.
 
Hier trok de dochter haar t-shirt omhoog
als ik haar broertje aanlegde toen die pas geboren was. Met de woorden dat hij ook wel bij haar mocht drinken. Nu 5 maand later spreekt ze nog van de melk in mama's borsten. 🙈
Hier was het ook zo toen onze dochter de eerste keer onze zoon zag in het ziekenhuis. Mijn vrouw vertelde dat hij net al gedronken had van mama's borstjes. Mijn dochter trok direct het topje van mijn vrouw wat open om te kijken waar die melk zat :D. (hebben dat op video, zalig :))
 
Laatst bewerkt:
Terug
Bovenaan