Vorige maand ouders geworden van onze 2e zoon. De eerste 3 weken gingen goed, maar de laatste week wordt hij elk uur wakker. Onduidelijk of het door krampjes is, omdat hij gepakt wil worden of iets anders.
Ik geef borstvoeding maar zie het echt niet zitten om elk uur met een baby aan mijn borst te zitten. Draagzak is daarnaast het enige dat helpt, maar ook dat is op sommige momenten niet haalbaar.
Pittige dagen dus. Overdag kunnen we het aan, maar het slaaptekort 's nachts begint ons op te breken.
Honger is het (gelukkig) zeker niet, hij komt goed bij en heeft vaak eerder zuigbehoefte dan dat hij echt drinkt
Morgen maar eens de nacht proberen opsplitsen en mijn man een flesje proberen laten geven. Ik wil eens langer dan een uur aan een stuk slapen

.
En maandag begint man terug te werken. Dat wordt nog afzien
(En ergste van alles is dat ik sinds zijn geboorte al continu aan een 3e zit te denken, ook nu nog met de gebroken nachten. Ik kan het zelfs niet uitleggen waarom, waarom kan ik niet gewoon gelukkig zijn met onze 2 kindjes. Welke moeder denkt van bij de geboorte al aan een volgende baby...)