Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

[Genius]

Cfr. Honing: Yup indeed. Ik wist dit ook niet (van honing noch andere zaken), maar daar krijgt ge genoeg info over bij de bevalling, van het ziekenhuis, van K&G (yes yes ze zijn ergens goed voor) en de 87 voedingskalenders die er zijn.
Dus dat ge dat niet weet als ge geen kinderen hebt: Begrijp ik volledig.
Dat ge dat niet weet als ge wel kinderen hebt: Dan hebt ge toch echt niet opgelet denk ik?

Cfr. Hierboven: Ik denk dat ge zult verschieten hoeveel grootouders die dingen nog doen EN verdedigen bij hun kinderen. Een bevriend koppel heeft hun moeder meermaals moeten overtuigen dat ze niet OK zijn met boterhammen gedopt in koffie voor hun 2 jarige ...

Ik heb 2 kinderen van 4j en bijna 10 maanden en ik weet dat idd nog maar recent echter uw gezond boerenverstand zegt nog altijd wel dat het niet oké is om honing en andere zaken de eerste levensjaren te geven aan uw kind.

Is wel waar wat ge zegt van de grootouders, ik herinner mij plots een kerstfeestje vorig jaar waarbij de bompa van mijn vriendin mijn zoontje dat toen bijna 3j was wou laten nippen van zijne wijn. Die zijn natuurlijk anders grootgebracht vroeger.

 

[Mulan]

Schoonmoeder adviseerde ons dat te doen, "want ik doe dat ook bij X", de baby van 6 maanden van haar dochter die ernaast zat en bijna van haar stoel viel van het verschieten!

Zou dat nog steeds zoveel gebeuren? Vroeger in de tijd van onze (groout)ouders gebeurde dat regelmatig omdat men toen niet beter wist uiteraard.

 

[Vio]

Gho K&G... Het minste dat afwijkend is, is het paniek. Ons dochtertje was ook een poepschuiver, kroop niet. Zijn we ook naar een kinesist moeten gaan want ja, ze kruipt niet. Na twee sessies; 'Mevrouw, meneer, uw dochter geraakt er wel, gene paniek'. Ok, dat was dat dus gewoon laten poepschuiven. Toen ze 15 maand was begon ze af en toe te kruipen en een maand later begon ze zelfstandig te lopen. Niet aarzelend, maar echt lange afstanden en zonder te vallen. Ze kon al stappen, maar dat was steeds vasthouden aan de hand van papa of mama.

Ieder kind is anders, onze dochter was snel met de fijne dingen, fijne motoriek, cognitief,... maar met de grovere motoriek is ze iets minder snel. Het is makkelijk gezegd, maar je moet je kop niet te zot laten maken door K&G en door constant te vergelijken met andere kinderen. Heb dat ook moeten leren. En soms is het nog moeilijk om dat niet (te) vaak te doen.

In de serie "Babies" op Netflix is er ook aflevering die daarover gaat en dat ze duidelijk aangeven dat het niet uitmaakt dat uw baby eerst leert kruipen en dan leert stappen of van poepschuiven meteen naar stappen gaat. Elk kind groeit en evolueert anders.

 

[zarathustra]

Die voedings adviezen zijn ook totaal willekeurig lijkt me. Het is nu wel een paar jaar geleden maar ik heb die 'wat mogen ze eten op welke leeftijd' kaarten eens naast elkaar gelegd van Belgie en Noorwegen, zaten toch enkele serieuze verschillen op.

 

[Hit Hard]

Die voedings adviezen zijn ook totaal willekeurig lijkt me. Het is nu wel een paar jaar geleden maar ik heb die 'wat mogen ze eten op welke leeftijd' kaarten eens naast elkaar gelegd van Belgie en Noorwegen, zaten toch enkele serieuze verschillen op.

Dat ligt misschien meer aan cultuurverschillen: hier in België moeten ze vanaf 3 maanden witloof en spruiten eten, en vanaf hun 2 jaar ne trappist volledig leeg krijgen .

 

[Landtlord]

Zou dat nog steeds zoveel gebeuren? Vroeger in de tijd van onze (groout)ouders gebeurde dat regelmatig omdat men toen niet beter wist uiteraard.

Heel vroeger was dat zelfs papaverolie, want daar werden ze heel rustig van

 

[Genius]

Heel vroeger was dat zelfs papaverolie, want daar werden ze heel rustig van

Zou dat nog verkrijgbaar zijn?

 

[Mefke]

Die voedings adviezen zijn ook totaal willekeurig lijkt me. Het is nu wel een paar jaar geleden maar ik heb die 'wat mogen ze eten op welke leeftijd' kaarten eens naast elkaar gelegd van Belgie en Noorwegen, zaten toch enkele serieuze verschillen op.

Ik herinner mij nog met onze oudste: mijn schoonbroer zijn oudste is een jaar ouder, daar zeiden ze: beginnen met groentenpapjes (dan hebben ze niet direct die zoete smaak van dat fruit anders willen ze achteraf de groentenpapjes niet meer was de redenering.)
Wij een jaar later: we zijn begonnen met groentenpapjes. Die zo: groentenpapjes? Jullie hadden toch beter met fruitpapjes begonnen, dat hebben ze liever.

 

[Tha_nOn]

Ik herinner mij nog met onze oudste: mijn schoonbroer zijn oudste is een jaar ouder, daar zeiden ze: beginnen met groentenpapjes (dan hebben ze niet direct die zoete smaak van dat fruit anders willen ze achteraf de groentenpapjes niet meer was de redenering.)
Wij een jaar later: we zijn begonnen met groentenpapjes. Die zo: groentenpapjes? Jullie hadden toch beter met fruitpapjes begonnen, dat hebben ze liever.

Dat raden ze nochtans al een paar jaar aan (groentepap eerst) hier

 

[Avondland]

Vandaag onze dochter naar een eerste "wenmoment" in de crèche. 5 minuutjes verdrietig geweest, maar daarna gebrabbeld, rondgekeken en een uurtje geslapen. Oef! Vanaf volgende week twee dagen per week en in april nog een derde dag erbij. Zal toch wel even wennen worden, maar mijn vrouw zal blij zijn dat ze eens wat rust heeft.

 

[Tomski]

Ik heb precies de indruk dat de peutertijd van onze jongste langer duurt dan die van onze oudste. Corona en véééééééééél tijd samen zullen er wel voor iets tussen zitten, maar ben er die chinese vleermuisfretter eeuwig dankbaar voor

Onzen oudsten is al zo groot, kan me al ni meer herinneren dat hij zo klein was, en van onze jongste kan ik zo extra genieten nu.

 

[Sqarzz]

Ik heb precies de indruk dat de peutertijd van onze jongste langer duurt dan die van onze oudste. Corona en véééééééééél tijd samen zullen er wel voor iets tussen zitten, maar ben er die chinese vleermuisfretter eeuwig dankbaar voor

Onzen oudsten is al zo groot, kan me al ni meer herinneren dat hij zo klein was, en van onze jongste kan ik zo extra genieten nu.

Ik zit met hetzelfde gevoel. Heb nog nooit zoveel tijd met mijn kinderen kunnen doorbrengen en vind het zalig! Het is en blijft vermoeiend, zeker als ze hele dagen thuis zijn (ziekte), maar het zijn mooie tijden!

 

[Feignasse]

Hier hebben we de crèche nog wat uitgesteld omwille van corona. En ook omdat we 5 maanden bij nader inzien wel erg vroeg vonden. Voor zijn geboorte konden we ons daar niets bij voorstellen, nu breekt ons moeder- / vaderhart bij het gedacht

De crèches worden momenteel blijkbaar gecompenseerd door de Vlaamse overheid voor dergelijke afwezigheden, waardoor we niet eens moeten betalen om onze plaats er te behouden. Dus da's ook mooi meegenomen.

 

[Muscleduck]

Vandaag onze dochter naar een eerste "wenmoment" in de crèche. 5 minuutjes verdrietig geweest, maar daarna gebrabbeld, rondgekeken en een uurtje geslapen. Oef! Vanaf volgende week twee dagen per week en in april nog een derde dag erbij. Zal toch wel even wennen worden, maar mijn vrouw zal blij zijn dat ze eens wat rust heeft.

Ligt het aan mij of is dat echt deprimerende shit? Ik ga het daar nog lastig mee hebben denk ik. Ge krijgt een kind, die kleine is 2 weken oud, en als man mag je alweer optrekken. En de moeder? Met wat chance tot de laatste week kunnen werken, en met nog meer chance heeft ze at verlof. In't slechtste geval is het een paar weken of maanden, en dan mag je je kleine afgeven in de crèche.

OT trouwens: misschien herinneren sommigen zich het nog, maar een tijd geleden voreg ik in deze thread wanneer je klaar bent voor kinderen. Er zit nog geen broodje in de oven, maar de vriendin is haar stilaan aan het voorbereiden. Ik ben mij ondertussen psychologisch aan het voorbereiden. Lijkt me echt tof ne kleine grootbrengen, ma langs de andere kant duikt de twijfel toch soms nog op. Ga ik da wel kunnen enz. Ma langs nog eens de andere kant... gewoon doen en we zien wel zeker? De kleine zal het wel overleven...

 

[Panda]

Ligt het aan mij of is dat echt deprimerende shit? Ik ga het daar nog lastig mee hebben denk ik. Ge krijgt een kind, die kleine is 2 weken oud, en als man mag je alweer optrekken. En de moeder? Met wat chance tot de laatste week kunnen werken, en met nog meer chance heeft ze at verlof. In't slechtste geval is het een paar weken of maanden, en dan mag je je kleine afgeven in de crèche.

OT trouwens: misschien herinneren sommigen zich het nog, maar een tijd geleden voreg ik in deze thread wanneer je klaar bent voor kinderen. Er zit nog geen broodje in de oven, maar de vriendin is haar stilaan aan het voorbereiden. Ik ben mij ondertussen psychologisch aan het voorbereiden. Lijkt me echt tof ne kleine grootbrengen, ma langs de andere kant duikt de twijfel toch soms nog op. Ga ik da wel kunnen enz. Ma langs nog eens de andere kant... gewoon doen en we zien wel zeker? De kleine zal het wel overleven...

Niemand is er ooit 100% klaar voor en je doet zoveel dingen “in het moment” als het op je afkomt. Dus laat je zeker niet ontmoedigen.

 

[Mulan]

Ik sluit me daar bij aan, als je per se wil wachten tot je er helemaal klaar voor bent, komt het nooit. Ook veel "geboren" ouders waren er nog niet volledig klaar voor hoor!
Wat niet wil zeggen dat je niet eerst mag zorgen dat je wat zaken op een rijtje hebt, natuurlijk of dat je er maar aan moet beginnen als je eigenlijk helemaal geen kinderen wil.

 

[Mulan]

Wat de crèche betreft : bewust thuis gebleven tot ze 7 maand was, daarna deeltijds gestart met werken. Met talrijke ziekenhuis opnames ook niet veel andere opties... Maar aan 4 maand is ze wél gestart met de crèche. Gemiddeld 2u per dag. Net voldoende om snel boodschappen te doen, een dweilke te slaan of de stofzuiger te gebruiken en een kort dutje te doen. Tussen 2 borstvoedingen in, haar gaan afzetten. Heel bewust om haar niet plots in de fase dat ze "vreemd worden" te moeten achterlaten bij compleet onbekenden. En ik zou het zeker opnieuw zo doen, ik geloof ècht dat dat voor haar welzijn het beste was. Zeker ook omdat ze enig kind is en ze dus weinig andere mensen gewend was, laat staan leeftijdsgenoten.

 

[Lint]

Ik sluit me daar bij aan, als je per se wil wachten tot je er helemaal klaar voor bent, komt het nooit. Ook veel "geboren" ouders waren er nog niet volledig klaar voor hoor!
Wat niet wil zeggen dat je niet eerst mag zorgen dat je wat zaken op een rijtje hebt, natuurlijk of dat je er maar aan moet beginnen als je eigenlijk helemaal geen kinderen wil.

Wat Milan zegt...
Ik vind het ook heel moeilijk en dubbel om te zeggen "ja niemand is er 100% klaar voor, dus doe maar". Dat klopt wel, maar ik geloof ook heilig dat meer mensen wat beter mogen nadenken voordat ze kinderen nemen. Het is effectief wel heel zwaar heh, en je moet een goed "support system" (zowel uw eigen persoonlijkheid, als het gezin, als eventueel extern) hebben.
Maar als ge effectief kinderen wilt, ge staat financieel ok, uw relatie is ok en ge hebt beide geen significante mentale problemen: Go for it

 

[Creeping Death]

Daar kan ik me alleen maar bij aan sluiten. Soms heb je ook gewoon niet door dat je er wel klaar voor bent.
Ik had pas door dat het zo wel was eens de oudste dochter er was. Ik heb gemerkt dat ik meer kan dan ik dacht. Nu hebben we er drie en de laatste was ongepland: eerste gedacht was: "hoe gaan we dat allemaal doen?". Maar nu is ze er een half jaar en dat blijkt allemaal wel los te lopen.
Ik heb alleen nog een grotere auto nodig

 

[Green Mamba]

Ben je er ooit klaar voor? Geen idee. Sinds mijn dochter er is, is er niet veel meer echt gepland en komen er onverwachte zaken op het pad. Het gaat em er maar om hoe goed je met die onverwachte zaken om kan.