Voor de achtste keer op rij organiseerde de BigBen Group haar showcase-evenement en wij waren uitgenodigd om de persdag op woensdag bij te wonen. Dit gaf mij de kans om voor de derde keer op rij af te zakken naar Parijs om de nieuwste producten en aankomende titels van Nacon te ontdekken. De Franse uitgever die deel uitmaakt van de BigBen Group was er immers aanwezig met enkele aankomende games alsook heel wat hardware om te ontdekken of zelfs te proberen.
Gezien ik zo goed als geen ervaring had met simracing, was het voor mij alvast een fijne ontdekking en is de ervaring toch danig verschillend in vergelijking met een gewone controller, waardoor het toch even wennen was. Ook fijn was dat we de setup konden testen met Rennsport, dat Nacon binnenkort naar de PS5 en Xbox Series X|S zal brengen, en Endurance Motorsport Series. Veel over deze titels kan ik helaas nog niet vertellen, want mijn hands-on beperkte zich tot enkele rondjes in de Time Trial op Spa-Francorchamps. De simracing-setup zelf voelde alvast fijn en kwaliteitsvol aan, en de force feedback was alvast indrukwekkend te noemen. Vervolgens mocht ik ook nog even achter het stuur kruipen in WRC Generations en ook hier was de ervaring helemaal verschillend. Hier had ik wel wat problemen met de remmen, omdat het leek alsof ik er enorm veel kracht op moest zetten, maar de persoon die de sessie begeleidde vertelde met dat je de hardheid van de rem kunt aanpassen naar je eigen voorkeur.
Wat betreft de games, zijn er ook een aantal vaste waarden die terugkeren. Zo brengt Nacon elk jaar een nieuwe versie van Pro Cycling Manager en Tour de France op de markt, waarbij beide titels een knappe sprong voorwaarts lijken te maken wat de graphics betreft dankzij het gebruik van de Unreal Engine 5. Het tennisspel Tiebreak was ook dit jaar aanwezig met de Switch-versie en in de simulatie Life-reeks konden we dit jaar Architect Life ontdekken; beide spellen verschijnen trouwens deze maand. Daarnaast was ook Dragonkin: The Banished, een hack 'n' slash-RPG die momenteel in early access beschikbaar is en op dat moment een grote content update kreeg. Al deze titels liet ik echter aan me voorbij gaan, omdat ik enerzijds de kans kreeg om een uitgebreide hands-on sessie bij te wonen bij een van mijn meest geanticipeerde titels van dit jaar, en anderzijds omdat er twee sequels van reeds bestaande Nacon-spellen waren die mijn aandacht opeisten en de dag al snel op zijn einde liep. Het eerste spel waarnaar is verwijs is uiteraard Hell is Us, waarvan je mijn uitgebreide preview al kon lezen.
Het level zelf was vrij leuk, met enkele verrassende elementen zoals geautomatiseerde turrets die je moet ontwijken en gijzelaars die je moet bevrijden. Ook leuk om te ontdekken, was dat je iets meer gebruik kan maken van je omgeving om vijanden uit te schakelen. Zo kan je ze bijvoorbeeld tegen een elektriciteitskastje duwen, iets dat zeer handig is voor meer gepantserde vijanden. Naar mijn gevoel waren er in dit level wel wat teveel breaches aanwezig - zo waren er op een gegeven moment zelfs vier vlak achter elkaar -, en de persoon van Teyon die aanwezig was leek wel in te stemmen dat het misschien iets teveel van het goede was. Verder waren er nog enkele grafische hiccups zichtbaar, zo was de animatie tijdens Robocops hacking nogal slordig en was de lip sync niet altijd even goed. Hopelijk neemt Teyon nog de tijd om het spel nog wat verder oppoetsen, want de release staat immers al gepland voor 17 juli.
Om hun nieuwe visie vorm te geven, inspireerden de makers zich deze keer eerder op de Tales-games van Bandai Namco, is wat al snel duidelijk door de anime-graphics en de realtime gevechten. Het turn-based systeem maakt hier dus plaats voor een gevechtssysteem waarbij je de directe controle neemt over het hoofdpersonage en waarbij je ondersteund wordt door twee teamleden die zelfstandig aanvallen en die je speciale aanvallen kan laten uitvoeren. De variatie in de gevechten leek voorlopig vooral te schuilen in de verschillende speciale aanvallen die je zo kan inzetten. Het vechten was alvast fijn omdat het er hectisch aan toe kan gaan en je beschikt over een soort van rage-modus, waardoor deze korte hands-on alvast de interesse wekte om het spel verder te verkennen. Het feit dat de makers ook de hulp inschakelden van heel wat veteranen uit het genre, die hebben meegewerkt aan reeksen zoals NieR, Xenoblade Chronicles, Star Ocean en Chrono Trigger, klinkt voor de fans natuurlijk als muziek in de oren.
Kennismaking met het Revosim-ecosysteem
Mijn dag ging immers van start achter het stuur van de nieuwe simracing-setup van Revosim. Dit is het nieuwe premium merk van Nacon dat zich richt op simracing-spelers en biedt een modulair simracing-systeem waarmee ze de strijd willen aangaan met Logitech, Fanatec en Moza. Voorlopig is de Revosim RS Pure-productlijn met een basis, stuurwiel en pedaalset beschikbaar, alsook racing handschoenen, maar het aantal producten wordt in de toekomst natuurlijk uitgebreid. Zo konden we tijdens dit event ook al even aan de slag gaan met de hybride versnellingsbak, de load-cell handrem en een open wheel dat meer geschikt is voor formuleracing.Gezien ik zo goed als geen ervaring had met simracing, was het voor mij alvast een fijne ontdekking en is de ervaring toch danig verschillend in vergelijking met een gewone controller, waardoor het toch even wennen was. Ook fijn was dat we de setup konden testen met Rennsport, dat Nacon binnenkort naar de PS5 en Xbox Series X|S zal brengen, en Endurance Motorsport Series. Veel over deze titels kan ik helaas nog niet vertellen, want mijn hands-on beperkte zich tot enkele rondjes in de Time Trial op Spa-Francorchamps. De simracing-setup zelf voelde alvast fijn en kwaliteitsvol aan, en de force feedback was alvast indrukwekkend te noemen. Vervolgens mocht ik ook nog even achter het stuur kruipen in WRC Generations en ook hier was de ervaring helemaal verschillend. Hier had ik wel wat problemen met de remmen, omdat het leek alsof ik er enorm veel kracht op moest zetten, maar de persoon die de sessie begeleidde vertelde met dat je de hardheid van de rem kunt aanpassen naar je eigen voorkeur.
Ouwe getrouwen
Andere hardware was er aanwezig in de vorm van Nacons randapparatuur, waaronder de nieuwste RIG-headset, de RIG 900 Max, en Revolution X Unlimited controller voor Xbox en pc, waarvan we jullie binnenkort een review zullen voorschotelen. Ik had niet de indruk dat er andere nieuwe noemenswaardige producten aanwezig waren, al kon ik zelf wel al even een blik werpen op de nieuwe producten die BigBen ging uitbrengen voor de Nintendo Switch 2. Buiten deze producten lag de focus dus voornamelijk op hun bestaande catalogus, maar zoals gewoonlijk gaf dit wel een indrukwekkende twee kamers gevuld met hardware.Wat betreft de games, zijn er ook een aantal vaste waarden die terugkeren. Zo brengt Nacon elk jaar een nieuwe versie van Pro Cycling Manager en Tour de France op de markt, waarbij beide titels een knappe sprong voorwaarts lijken te maken wat de graphics betreft dankzij het gebruik van de Unreal Engine 5. Het tennisspel Tiebreak was ook dit jaar aanwezig met de Switch-versie en in de simulatie Life-reeks konden we dit jaar Architect Life ontdekken; beide spellen verschijnen trouwens deze maand. Daarnaast was ook Dragonkin: The Banished, een hack 'n' slash-RPG die momenteel in early access beschikbaar is en op dat moment een grote content update kreeg. Al deze titels liet ik echter aan me voorbij gaan, omdat ik enerzijds de kans kreeg om een uitgebreide hands-on sessie bij te wonen bij een van mijn meest geanticipeerde titels van dit jaar, en anderzijds omdat er twee sequels van reeds bestaande Nacon-spellen waren die mijn aandacht opeisten en de dag al snel op zijn einde liep. Het eerste spel waarnaar is verwijs is uiteraard Hell is Us, waarvan je mijn uitgebreide preview al kon lezen.
RoboCop: Rogue City - Unfinished Business
Vervolgens mocht ik even aan de slag gaan met het nieuwe avontuur van onze favoriete tinnen man. In Robocop: Rogue City - Unfinished Business kruipen we opnieuw in de huid van Robocop en is het onze taak om Detroit te ontdoen van een nieuwe dreiging. Deze komt er in de vorm van een groep getrainde huurlingen met geavanceerde wapens die de controle nemen van OCP's Omnitower, een hoogtechnologisch gebouwencomplex dat de hoop vormde voor Old Detroit. In de missie die ik mocht spelen viel Robocop binnen in dit complex en probeerde hij zich een weg naar boven te banen. Een weg die bezaaid was met heel wat tegenstand, die jij uiteraard met plezier uit de weg ruimt. Het zal je niet verwonderen dat de gameplay heel gelijkaardig aanvoelde, gezien dit een verderzetting is van Rogue City in de vorm van een stand-alone uitbreiding die een kleine acht à tien uurtjes in beslag zal nemen. Naast nieuwe wapens, vijanden, levels en uiteraard een volwaardig verhaal, zal een van de grote veranderingen die deze uitbreiding met zich meebrengt de mogelijkheid zijn om als Alex Murphy als gewone politieagent en de allervernietigende ED-209 te spelen, wat voor de nodige afwisseling in de gameplay moet zorgen.Het level zelf was vrij leuk, met enkele verrassende elementen zoals geautomatiseerde turrets die je moet ontwijken en gijzelaars die je moet bevrijden. Ook leuk om te ontdekken, was dat je iets meer gebruik kan maken van je omgeving om vijanden uit te schakelen. Zo kan je ze bijvoorbeeld tegen een elektriciteitskastje duwen, iets dat zeer handig is voor meer gepantserde vijanden. Naar mijn gevoel waren er in dit level wel wat teveel breaches aanwezig - zo waren er op een gegeven moment zelfs vier vlak achter elkaar -, en de persoon van Teyon die aanwezig was leek wel in te stemmen dat het misschien iets teveel van het goede was. Verder waren er nog enkele grafische hiccups zichtbaar, zo was de animatie tijdens Robocops hacking nogal slordig en was de lip sync niet altijd even goed. Hopelijk neemt Teyon nog de tijd om het spel nog wat verder oppoetsen, want de release staat immers al gepland voor 17 juli.
Edge of Memories
Mijn dag afsluiten deed ik met Edge of Memories, de nieuwe game van Midgar Studio. Voordat Sandfall Interactive de gamewereld op zijn kop zette met haar Franse interpretatie van het JRPG-genre, bracht Midgar Studio haar eigen eerbetoon met Edge of Eternity. Later dit jaar krijgt dit spel een sequel met Edge of Memories. Omdat het bijna tijd was om te vertrekken, heb ik maar een kwartiertje kunnen spelen, maar gelukkig kreeg ik tijdens de speelsessie wat extra info van een van de ontwikkelaars. Zo vertelde hij me dat het spel zich afspeelt na de gebeurtenissen van het eerste spel, maar dat het verhaal eigenlijk op zichzelf staat en je de eerste dus niet moet gespeeld hebben om dit vervolg te kunnen spelen. Je zal natuurlijk wel een dieper inzicht hebben in de wereld van Edge of Memories en je zal enkele bekende gezichten zien opduiken.Om hun nieuwe visie vorm te geven, inspireerden de makers zich deze keer eerder op de Tales-games van Bandai Namco, is wat al snel duidelijk door de anime-graphics en de realtime gevechten. Het turn-based systeem maakt hier dus plaats voor een gevechtssysteem waarbij je de directe controle neemt over het hoofdpersonage en waarbij je ondersteund wordt door twee teamleden die zelfstandig aanvallen en die je speciale aanvallen kan laten uitvoeren. De variatie in de gevechten leek voorlopig vooral te schuilen in de verschillende speciale aanvallen die je zo kan inzetten. Het vechten was alvast fijn omdat het er hectisch aan toe kan gaan en je beschikt over een soort van rage-modus, waardoor deze korte hands-on alvast de interesse wekte om het spel verder te verkennen. Het feit dat de makers ook de hulp inschakelden van heel wat veteranen uit het genre, die hebben meegewerkt aan reeksen zoals NieR, Xenoblade Chronicles, Star Ocean en Chrono Trigger, klinkt voor de fans natuurlijk als muziek in de oren.
