Wallfish
Member
Een theorie is dat dit is ook waarom in noodgevallen de tijd soms trager lijkt te gaan. Je brein gaat in noodmodus waarbij het tracht zo veel mogelijk details over de situatie op te slaan, want dit kan van pas komen in de toekomst om gelijkaardige situaties te vermijden of om er beter uit te komen. Die grotere stroom aan informatie die opgeslagen wordt, ervaar je nadien alsof de tijd trager ging want je brein is gewend aan een lagere informatiestroom per tijdseenheid. Je brein extrapoleert dat tijdsgevoel.
BV normaal sla je 50 details per minuut op, in noodgeval sla je 200 details per minuut op -> het noodgeval dat feitelijk 1 minuut duurde voelt aan alsof het 4 minuten duurde want je brein sloeg dezelfde hoeveelheid details op als waar het normaal 4 minuten over doet.
Qua kinderen: zij moeten nog zoveel dingen leren dus slaan veel meer details op dan een volwassene die alles al duizenden keren gezien heeft.
De tijd gaat voor hen dus veel trager, want zij lopen om het zo te zeggen in vergelijking met ons constant in 'noodmodus'.
Hoe dat dit dan relateert met het feit dat de tijd altijd zo snel lijkt te gaan op speciale dagen of vakantie weet ik niet.
Bv iedereen zegt steeds dat je trouwdag enorm snel voorbij vliegt. Terwijl je toch zou denken dat je op zulke dag meer details gaat opslaan dan een normale dag
