Waar ben jij nostalgisch naar?

[Bernie.be]

wij gingen elk jaar naar dezelfde camping in de Ardennen op reis. In 90% van de gevallen viel ik in slaap na 5 minuten en dan 2 straten voor we op de bestemming waren werd ik wakker. Nochtans reden we gewoon overdag, maar ben altijd al wel ne goede slaper geweest. En ik werd doorgaans ook wagenziek, als ge slaapt hebt ge daar geen last van.

Toevallig toch niet in Echternach zeker?

 

[Tonerider]

Toevallig toch niet in Echternach zeker?

neje, camping Paola in Marche-en-Famenne.

 

[Bernie.be]

neje, camping Paola in Marche-en-Famenne.

Ik ging dus elk jaar naar Echternach. Ook elk jaar daar mijn vaste vrienden. Dat was kampen bouwen in de bossen, heuvels beklimmen, stadje afschuimen, zwemmen in de Sûre, later kwam daar kajakken bij….
van s’morgens tot s’avonds gewoon weg. Enkel thuis zijn voor het eten
Wat een tijd, wat een tijd.

 

[Tonerider]

Ik ging dus elk jaar naar Echternach. Ook elk jaar daar mijn vaste vrienden. Dat was kampen bouwen in de bossen, heuvels beklimmen, stadje afschuimen, zwemmen in de Sûre, later kwam daar kajakken bij….
van s’morgens tot s’avonds gewoon weg. Enkel thuis zijn voor het eten
Wat een tijd, wat een tijd.

Eugh, bij mij is dat 50/50 qua goede/slechte herinneringen, maar naarmate mijn broer en ik ouder werden, was het ook veel vervelen... We hadden daar een stacaravan en zaten er ook bijna 2 maanden (vader was mindervalide), maar gingen nergens naartoe. Het was altijd uitkijken naar mijn nicht en vrienden van Meulebeke die kwamen voor een paar weken en dan waren het echt leuke tijden, maar als zij er niet waren, was het al direct veel minder. Ik was ook niet sociaal en mijn frans trok op geen hol (beide nog steeds geldig), dus dat hielp ook niet. Maar toch mis ik het ook wel.
1 van de dingen waar ik zo van kon genieten is als het regende. Het geluid dat het maakte op de caravan was zo zalig... En we stonden ook onder de bomen aan de rand van het bos, dus als het stopte met regenen had, druppelde dat nog na onder de bomen en bij momenten had ge ook van die dikke druppels die neervielen op de caravan.
Dat is echt een geluid dat ik mis...

En an sich mis ik het kind zijn enorm: mijn vader was gene goeie, maar als klein kind besefte ik dat nog niet... Ik mis die onbezorgdheid zo neig... Misschien ook wel omdat ik nu de vijftig ben gepasseerd, waar ik het toch heel moeilijk mee heb. Maar dat is meer iets voor mentaal welzijn

Een onbezorgd kind zijn en regen die op de caravan valt, is mijn nostalgie.

 

[Bernie.be]

Een onbezorgd kind zijn en regen die op de caravan valt, is mijn nostalgie.

We zijn van tent (zo eentje met twee aparte slaapcompartimenten)) naar trekcaracan naar stacaravan gegaan.
De verlengde weekends daar en elke schoolvakantie.
Ik had wel het geluk dat mijn campingvrienden daar ook vaak waren.

Naast de camping loopt een kleinen beek, dat wat watervalletjes heeft.
Daar heb ik eens een dam gebouwd en toen weggegaan.
Iets later de politie op de camping… was het water over de rand uitgekomen en zo op de autoweg gestroomd

Samen met vrienden de heuvel opwandelen met ons skateboard onder de arm.
Dan helemaal bovenaan erop zitten gaan en dan met een rotvaart naar beneden vlammen. Zonder helm of whatever
De jaren ‘80 waren toch iets anders dan nu

 

[Panda]

Maar toch mis ik het ook wel.
1 van de dingen waar ik zo van kon genieten is als het regende. Het geluid dat het maakte op de caravan was zo zalig...

 

[Oldskooler]

Nu is men gewoon nostalgisch naar regen.