Waar ben jij nostalgisch naar?

579de2a95ed79164892800118c73e3ed.jpg
:biglaugh:
Die hadden zeker tattoo’s erbij?
Na 5 minuten kauwen waren die ook zo taai als een autoband.
 
We zijn onze zolder wat aan het opruimen en tussen dat alles nog een PC-disc gevonden van Rollercoaster Tycoon die ooit bij de cornflakes stak. Good times. En nog een hele hoop Playstation magazines van indertijd terugvonden, toen ook nog met demo's voor PS2 enzo. Ik herinner mij nog dat ik elke maand gedwee naar de lokale krantenshop ging met het fietsje om deze te kopen met mijn zakgeld :D .
 
We zijn onze zolder wat aan het opruimen en tussen dat alles nog een PC-disc gevonden van Rollercoaster Tycoon die ooit bij de cornflakes stak. Good times. En nog een hele hoop Playstation magazines van indertijd terugvonden, toen ook nog met demo's voor PS2 enzo. Ik herinner mij nog dat ik elke maand gedwee naar de lokale krantenshop ging met het fietsje om deze te kopen met mijn zakgeld :D .
Daarvoor heette dat 'Theme Park'
 
vandaag het er ook nog over gehad: dat fysieke is toch wel een ervaring dat helemaal aan het wegvallen is. Nu ook met Sony hun beslissing.

Games, zelfs deluxe is helemaal digitaal: vroeger had ge een mooier doosje, een poster, een gadget tot zelfs een statue, nu een digitaal art-boek en ne soundtrack en wat in game cosmetics. Niks meer om vast te pakken, niks meer om uit te stallen.
Muziek: De beleving is weg zodra ge op pay hebt geklikt.
Geen namiddagje meer tussen de rijen met rekken aan cd's snuisteren om dan met een stapeltje naar de koptelefoon te gaan om ze te beluisteren om dan met uw buit - want zo voelde het - naar een kassa te trekken. En dan op weg naar huis of thuis: het plastiekske er afhalen, uw jewel case een paar keer omdraaien om front en back goed te bekijken, het boekske eruit halen om de lyrics te lezen en te kijken of er coverart in staat. Maar nu: scrollen, buy, download, play. that's it.

Filmke huren: de belevenis van naar de videotheek te gaan en de hoeskes af te gaan en dan met dat kaartje naar de kassa te gaan.

Ik vind het wel spijtig voor deze generatie van jongeren. De fysieke beleving van dingen vastnemen, of zoals hier aangehaald, een ticketje als herinnering van ergens geweest te zijn: het was toch een extra laag die zij niet ervaren.

Nog altijd kan ik zoveel meer genieten van een cd uit mijn cd-kast te kiezen en dat op te leggen (same met LP) dan van gewoon in mijn mp3 lijst te scrollen en daar iets aan te tikken.
 
vandaag het er ook nog over gehad: dat fysieke is toch wel een ervaring dat helemaal aan het wegvallen is. Nu ook met Sony hun beslissing.

Games, zelfs deluxe is helemaal digitaal: vroeger had ge een mooier doosje, een poster, een gadget tot zelfs een statue, nu een digitaal art-boek en ne soundtrack en wat in game cosmetics. Niks meer om vast te pakken, niks meer om uit te stallen.
Muziek: De beleving is weg zodra ge op pay hebt geklikt.
Geen namiddagje meer tussen de rijen met rekken aan cd's snuisteren om dan met een stapeltje naar de koptelefoon te gaan om ze te beluisteren om dan met uw buit - want zo voelde het - naar een kassa te trekken. En dan op weg naar huis of thuis: het plastiekske er afhalen, uw jewel case een paar keer omdraaien om front en back goed te bekijken, het boekske eruit halen om de lyrics te lezen en te kijken of er coverart in staat. Maar nu: scrollen, buy, download, play. that's it.

Filmke huren: de belevenis van naar de videotheek te gaan en de hoeskes af te gaan en dan met dat kaartje naar de kassa te gaan.

Ik vind het wel spijtig voor deze generatie van jongeren. De fysieke beleving van dingen vastnemen, of zoals hier aangehaald, een ticketje als herinnering van ergens geweest te zijn: het was toch een extra laag die zij niet ervaren.

Nog altijd kan ik zoveel meer genieten van een cd uit mijn cd-kast te kiezen en dat op te leggen (same met LP) dan van gewoon in mijn mp3 lijst te scrollen en daar iets aan te tikken.
Idd, spijtige evolutie. Veel zo'n zaken zijn zooo vluchtig geworden.
 
Games, zelfs deluxe is helemaal digitaal: vroeger had ge een mooier doosje, een poster, een gadget tot zelfs een statue, nu een digitaal art-boek en ne soundtrack en wat in game cosmetics. Niks meer om vast te pakken, niks meer om uit te stallen.
Muziek: De beleving is weg zodra ge op pay hebt geklikt.
De laatste deluxe editie van een game die ik fysiek kocht was Duke Nukem Forever Balls of Steel Edition :love:
1200x824.jpg
 
Op zaterdagavond als kind laat opblijven en vol spanning, zonder de uitslagen te weten, naar stadion kijken. Soms in slaap vallen en dan zondagmiddag om 12u kijken.

hqdefault.jpg
 
Op zaterdagavond als kind laat opblijven en vol spanning, zonder de uitslagen te weten, naar stadion kijken. Soms in slaap vallen en dan zondagmiddag om 12u kijken.

hqdefault.jpg
En om 19u30 na het nieuws de samenvattingen van alle matchen zien voor je naar uw bed moest "want morgen is het weer school"
 
vandaag het er ook nog over gehad: dat fysieke is toch wel een ervaring dat helemaal aan het wegvallen is. Nu ook met Sony hun beslissing.

Games, zelfs deluxe is helemaal digitaal: vroeger had ge een mooier doosje, een poster, een gadget tot zelfs een statue, nu een digitaal art-boek en ne soundtrack en wat in game cosmetics. Niks meer om vast te pakken, niks meer om uit te stallen.
Muziek: De beleving is weg zodra ge op pay hebt geklikt.
Geen namiddagje meer tussen de rijen met rekken aan cd's snuisteren om dan met een stapeltje naar de koptelefoon te gaan om ze te beluisteren om dan met uw buit - want zo voelde het - naar een kassa te trekken. En dan op weg naar huis of thuis: het plastiekske er afhalen, uw jewel case een paar keer omdraaien om front en back goed te bekijken, het boekske eruit halen om de lyrics te lezen en te kijken of er coverart in staat. Maar nu: scrollen, buy, download, play. that's it.

Filmke huren: de belevenis van naar de videotheek te gaan en de hoeskes af te gaan en dan met dat kaartje naar de kassa te gaan.

Ik vind het wel spijtig voor deze generatie van jongeren. De fysieke beleving van dingen vastnemen, of zoals hier aangehaald, een ticketje als herinnering van ergens geweest te zijn: het was toch een extra laag die zij niet ervaren.

Nog altijd kan ik zoveel meer genieten van een cd uit mijn cd-kast te kiezen en dat op te leggen (same met LP) dan van gewoon in mijn mp3 lijst te scrollen en daar iets aan te tikken.
Red Baron:

Een hoop disketten, 2 dikke handleidingen die niet alleen het spel in detail beschreven maar ook een geschiedenisles bleek van het front in WO1, en daarenboven nog enkele kaarten van het front

Terminator 2:

Een megacoole T-Shirt (letterlijk kapot gedragen) naast de handleiding en disketten

F15 Strike Eagle 3, Falcon 4.0 en heel wat flightsims:

Die doos woog zowat een ton, zat tsjokvol handleidingen over het vliegtuig in kwestie.

Ik kan zo wel nog even doorgaan, de dozen van heel wat fysieke games waren geladen met artwork, handleidingen enzovoorts: Quest for Glory 2, Wing Commander,...
 
De tijd dat concerttickets nog echte tickets waren.

Je had na het concert een leuk aandenken.

Nu heb je een qr code.

Voetbal idem, tickets van memorabele Europese wedstrijden en abbo's waar ze gaatjes in prikten per wedstrijd. Nu alles digitaal. :(

Idd, spijtige evolutie. Veel zo'n zaken zijn zooo vluchtig geworden.
Zelfs boarding passes voor vluchten.
En dan maar sukkelen om die qr code gescanned te krijgen aan de gate...
De mensen die niet veel vliegen lopen daar dan zenuwachtig als iets, net voor ze aan die scanner komen is dan net hunne smartphone in vergrendeling gegaan en liggen ze te foefelen om hunne vinger te scannen of pincode in te geven, allemaal natuurlijk zonder sjacoche of handbaggage los te laten...
Dat stom papierke vroeger ging veel rapper!
 
Terug
Bovenaan