+ Verwachtingen he.Ik wil hier toch wel enkele denkfouten rechtzetten…
“Die liep altijd te mekkeren dat het zoveel werk was, het is easypeasy!”
- Je bent naar de helft van de gezinsgrootte gegaan. Van 2 volwassenen en 2 voltijdse kinderen naar deeltijdse kinderen en slechts 1 volwassene. Dus de werklast is niet hetzelfde.
- Van “altijd rekening moeten houden met ieders schema om daarrond te werken” naar “ik doe het gros in de kindvrije week wanneer ik minder vermoeid ben en ik meer vrije tijd heb” is totaal anders. De dochter is nu bij haar papa, dus om 8u ’s morgens is het volledige huis hier gepoetst op zaterdag omdat ik het makkelijker vind, ik meer energie heb en er letterlijk niemand in mijne weg loopt. Wanneer ik rekening moet houden met wanneer de dochter opstaat, de ex opstaat, geen lawaai maken of “in het zicht rondlopen” op dit moment want dan stoor ik de ex, niets van klusjes starten dan want dan moet ik rekening houden met agenda X, Y en Z,… -> de mentale load voor identiek hetzelfde type klusjes is VEEL groter in een compleet gezin vind ik.
- Je eigen rommel opkuisen wanneer je dat nodig vindt is veel minder belastend dan de rommel van een ander opkuisen. Vooral als je het al minimaal 3x heb gevraagd dat de persoon verantwoordelijk voor die rommel, die ook zelf zou willen opruimen. De “ergernissenfactor” is VEEL lager wanneer het je eigen spullen zijn, op je eigen tempo, op het moment dat je zelf kiest.
Als zij de douche elke week gekuist moet hebben en hij vindt 1 keer per jaar genoeg heeft zij veel meer werk ook
Hier loopt het beetje vanzelf/door elkaar, we doen beide het meeste maar enkele taken doet (bijna) altijd dezelfde
Vrouw: vaker was/koken/boodschappen, betalingen/rekeningen, afval buiten zetten (denkt man nooit aan)
Man: tuin
Maar man kan net zo goed eens wasje in steken of boodschappen doen. Ligt eerder aan werkuren/thuiswerk om was te doen
