Wat is uw rijk zijn?

[iamhollywood]

De vraag is imo vooral: wordt je daar gelukkiger van?

Gezien de manier waarop @Karton zijn post afsluit heb ik héél sterk vermoeden van niet.

Vandaar inderdaad de ‘wat je ervoor over hebt’. Ik weet dat het kan (zelfde sector) maar ik heb het er zelf evenmin voor over . Ik word gelukkiger van me-time met mijn gezin dan 24 op 24 bereikbaar te zijn voor het werk.

 

[LaCucaracha]

Ongelofelijk cliché, maar ik voel me rijk. Ik ben samen met de vrouw van mijn leven. 2 schatten van kinderen. Ik ben gezond. Ik ben (relatief) jong. Mijn huis is volledig afgewerkt. We hebben beiden een goede, stabiele job waarbij work-life balance ook heel goed is waardoor we voldoende tijd hebben voor elkaar, vrienden, sport en hobby's. We moeten niet rekenen en tellen als we eens op restaurant gaan of de kinderen willen een ijsje van de crèmekar.

Een Audi RS6 op den oprit zou heel schoon zijn. Maar of ik daar nu dubbel zo gelukkig van ga worden, ik vrees ervoor.

Als kind hadden wij geen luxe zoals op restaurant gaan, pretparken bezoeken, verre reizen maken of zelfs gewoon een belegd broodje op school kunnen kopen. Dat was allemaal te duur. Ik ging naar school met een broodje die mijn ma maakte en een flesje cola waar cola van den Aldi in gegoten werd uit grote flessen. Want ja, kleine flessen echte cola waren niet betaalbaar.

Als ik nu naar een pretpark trek met de kinderen en we blijven daar in één van de restaurants eten over de middag voelt dat voor mij soms nog steeds aan als onverantwoord. Hetzelfde met winkelen, ik gooi in m'n kar zonder nadenken. Of we gaan op restaurant en gaan de dag erop terug ergens eten. Door m'n jeugd ga ik zo'n zaken niet als vanzelfsprekend nemen en prijs mezelf elke dag gelukkig dat ik nu zo'n leven kan leiden. Ik ben daar heel dankbaar voor.

Mijne buur is steenrijk. Gaat 7 keer op reis in 't jaar. Vetten bak op den oprit. Huis afbetaald en gaat tot 3-4 keer op restaurant in de week. Ik acht mezelf rijker dan hem, want hij is dubbel m'n leeftijd.

Beleggen en sparen, zeker. Maar ik ga zeker geen 10 jaar alles op hold zetten om aan 54 op pensioen te kunnen gaan. Ik wil het er nu ook goed van nemen, nu ik in m'n prime ben.

Dus je wordt ieder jaar armer dan?

 

[Avondland]

(...-

Beleggen en sparen, zeker. Maar ik ga zeker geen 10 jaar alles op hold zetten om aan 54 op pensioen te kunnen gaan. Ik wil het er nu ook goed van nemen, nu ik in m'n prime ben.

Dat laatste is toch ook wel een belangrijke. Nu ik zelf een kind heb sijpelt het besef meer en meer door dat de tijd ongenadig verder tikt. Je kan nu alles on hold gaan zetten en beginnen potten zodat je binnen x aantal jaar FIRE bent of blablabla, maar als je tegen dan ongeneeslijk ziek bent of je bent gewoon ouder en je beseft dat je toch niet meer alles kan doen zoals je wenst te doen, is dat op zijn minst gezegd wel zeer jammer.

Niet dat het geld er nu meteen door moet worden gejaagd en dat je continu je bucketlist moet achterna jagen om er toch maar voor te zorgen dat die is afgewerkt tegen dat je onder de grond ligt, maar ik denk dat het een algemene tendens is geworden dat je pensioen niet meer dat scharniermoment is in je leven tot wanneer je vooral moet werken en zwoegen en om er dan pas van te genieten.

De tijd glipt elke seconde door je handen, alles wat je nu kan doen of hebt kunnen doen pakken ze niet meer af. Alles wat je plant te doen is nice to have maar onzeker.

Dat zijn statements die je moet nuanceren, natuurlijk. Je kan van het leven genieten terwijl je tegelijk financiële reserves bouwt. Mocht je er zelf niet van kunnen genieten, dan zijn het je nazaten wel.

 

[Forzaracing]

Ik denk dat als iemand zich zorgen kan maken over het niet “rijk” zijn, dat hij het best goed heeft.

Het is zaak van niet ongelukkig te worden door de ratrace en u te vergelijken met anderen. Er gaat altijd iemand zijn die slimmer, rijker, sterker, … is. Kijk naar jezelf en niet relatief tov iemand anders.

 

[Tjiftjaf]

Soms helpt het net wel om naar anderen te kijken. In die zin dat wanneer je het plaatje globaal bekijkt je als snel beseft dat je rijk bént. Ik meen eens ergens gelezen te hebben dat wanneer je tot de Belgische middenklasse behoort je globaal gezien bij de 1 à 2% rijkste personen wereldwijd bent.

Hier rekenen we ons pas rijk als we genoeg geld hebben om nooit meer te hoeven werken en tegelijkertijd er een levenstijl op kunnen nahouden waar ze in de meeste delen van de wereld zelfs niet van kunnen dromen.

 

[Monkytiger]

Maakt toch niet uit, we leven hier en niet een klein dorpje in Nigeria (om maar iets te zeggen).
Wat maakt het uit dat als ik daar ben de rijkste van de hoop ben?
Het gaat toch maar enkel over wat je rond jou ziet dat van toepassing is vind ik.

 

[Sloan]

Ik heb altijd gedacht :
Als ik kan winkelen in de supermarkt zonder na te denken, ben ik rijk. Et voila.

Moest ik ineens 3x mijn loon hebben zou er ook niks veranderen, denk ik.

Ben trouwens ook wel blij dat ik genoeg besef heb van mijn geld. Een monster van €3.50? Dat kopen we niet, dan wacht ik wel tot ik eens ergens een goedkopere vind.

 

[contextbinder]

Er zijn ook vrij eenvoudige zaken waarbij rijk zijn helpt, ook al.moet je het niet zijn om het te kunnen

Ik ken geen enkele

• vleesliefhebber die niet graag eens Wagyu op restaurant zou bestellen
• Wijnliefhebber die niet eens een 100 punten wijn zou willen proberen
• …

heel wat voorbeelden, of dat je gelukkig of gelukkiger maakt hangt van veel andere factoren af.

Ook statements zoals @Sloan - loon x3 en niets wijzigen, mogelijk - maar eigenlijk moet je eerst in die situatie terechtkomen - en ik DENK dat er toch wel wat zal wijzigen. Een aantal forumleden hebben hun inkomen x3 …. x50 en meer zien gaan, betwijfel sterk dat daar niets is gewijzigd.

 

[Sloan]

Er zijn ook vrij eenvoudige zaken waarbij rijk zijn helpt, ook al.moet je het niet zijn om het te kunnen

Ik ken geen enkele

• vleesliefhebber die niet graag eens Wagyu op restaurant zou bestellen
• Wijnliefhebber die niet eens een 100 punten wijn zou willen proberen
• …

heel wat voorbeelden, of dat je gelukkig of gelukkiger maakt hangt van veel andere factoren af.

Ook statements zoals @Sloan - loon x3 en niets wijzigen, mogelijk - maar eigenlijk moet je eerst in die situatie terechtgekomen- en ik DENK dat er toch wel wat zal wijzigen.

Ja, met zo'n post verklap je al een beetje wie jij bent en wat jij leuk vindt, en ik niet.
Ik vind van dat extreem duur eten echt heel zelden de moeite. Zelf kook ik heel graag en ik heb een periode gehad dat ik ook heel graag naar zo'n zaken als Hof van Cleve ging, maar heb het ook wel gezien. Kan dat voor mezelf niet verantwoorden, niet persé financieel maar gewoon uit principe. Ik maak veel liever een erg goede spaghetti/tomahawk steak zelf.

Gelukkiger sowieso niet. Gelukkig zijn is volgens mij ook meer een staat zoals droevig, zenuwachtig,.. ik ben niet constant gelukkig maar wel gewoon tevreden en dankbaar en onbezorgd. Dat is voor mij al heel veel waard.

 

[ugar]

Er zijn ook vrij eenvoudige zaken waarbij rijk zijn helpt, ook al.moet je het niet zijn om het te kunnen

Ik ken geen enkele

• vleesliefhebber die niet graag eens Wagyu op restaurant zou bestellen
• Wijnliefhebber die niet eens een 100 punten wijn zou willen proberen
• …

heel wat voorbeelden, of dat je gelukkig of gelukkiger maakt hangt van veel andere factoren af.

Nope zegt mij dus niets, maar ik ben dan ook geen materialist. Ik ben gewoon tevreden met mijn leven en kom echt niets tekort.
Als je me wilt straffen moet je me op een dure verre reis sturen, zegt me ook de ballen.

Ook statements zoals @Sloan - loon x3 en niets wijzigen, mogelijk - maar eigenlijk moet je eerst in die situatie terechtkomen - en ik DENK dat er toch wel wat zal wijzigen. Een aantal forumleden hebben hun inkomen x3 …. x50 en meer zien gaan, betwijfel sterk dat daar niets is gewijzigd.

En er komt dus een punt waar dat stopt, die impact, kan ik je verzekeren.

 

[anders.]

Ik heb altijd gedacht :
Als ik kan winkelen in de supermarkt zonder na te denken, ben ik rijk. Et voila.

Moest ik ineens 3x mijn loon hebben zou er ook niks veranderen, denk ik.

Ben trouwens ook wel blij dat ik genoeg besef heb van mijn geld. Een monster van €3.50? Dat kopen we niet, dan wacht ik wel tot ik eens ergens een goedkopere vind.

Mja, als je dan energie nodig hebt, en je wil een energiedrink maar je gaat die dan niet kopen omdat je hem te duur vindt en dus "later wel eens een energy drink gaat kopen", dan ben je toch nog verre van rijk imo.

 

[Muñoz]

Mja, als je dan energie nodig hebt, en je wil een energiedrink maar je gaat die dan niet kopen omdat je hem te duur vindt en dus "later wel eens een energy drink gaat kopen", dan ben je toch nog verre van rijk imo.

Genoeg schatrijke mensen die zo gierig/'frugally' zijn als wat tho.

 

[Avondland]

Mocht mijn loon x 5 gaan zou ik toch ook wel sneller duurdere wijnen inkopen bij een gespecialiseerde handelaar in plaats van genoegen te nemen met een goedkopere supermarktwijn. Op bepaalde vlakken ben ik wel een meerwaardezoeker en kan ik een duurdere uitgave wel verantwoorden als de payback de moeite waard is. 20 euro neertellen bij de slager voor een ribeye van een uitstekende kwaliteit kan me een héél mooie avondmaaltijd bezorgen die ik nog lang kan koesteren. 15 jaar geleden at ik mijn eerste rubia gallega en dat herinner ik me nog altijd als een van de beste steaks die ik ooit heb gegeten.

Het ding is wel: niemand kan voor jou bepalen wat die meerwaarde is. Er zijn véél rijke mensen die in Aldi gaan winkelen of Everydayproducten kopen. Niet dat iemand met een loon van 10k per maand er rijker van gaat worden als hij 1 euro uitgeeft aan een pot saus in plaats van 3,99 euro maar ergens in het achterhoofd tel je. Het is niet omdat je veel geld hebt dat je automatisch altijd het duurste uit het schap moet nemen. Dat is niet altijd even logisch, ook al denk je dat soms wel.

Er zijn ook veel rijke mensen die erbij lopen als een pauper, terwijl je arme modestudenten hebt die een jaar lang sparen om een duur designstuk te kopen.

 

[Sylverscythe]

Mocht mijn loon x 5 gaan zou ik toch ook wel sneller duurdere wijnen inkopen bij een gespecialiseerde handelaar in plaats van genoegen te nemen met een goedkopere supermarktwijn. Op bepaalde vlakken ben ik wel een meerwaardezoeker en kan ik een duurdere uitgave wel verantwoorden als de payback de moeite waard is. 20 euro neertellen bij de slager voor een ribeye van een uitstekende kwaliteit kan me een héél mooie avondmaaltijd bezorgen die ik nog lang kan koesteren. 15 jaar geleden at ik mijn eerste rubia gallega en dat herinner ik me nog altijd als een van de beste steaks die ik ooit heb gegeten.

Het ding is wel: niemand kan voor jou bepalen wat die meerwaarde is. Er zijn véél rijke mensen die in Aldi gaan winkelen of Everydayproducten kopen. Niet dat iemand met een loon van 10k per maand er rijker van gaat worden als hij 1 euro uitgeeft aan een pot saus in plaats van 3,99 euro maar ergens in het achterhoofd tel je. Het is niet omdat je veel geld hebt dat je automatisch altijd het duurste uit het schap moet nemen. Dat is niet altijd even logisch, ook al denk je dat soms wel.

Er zijn ook veel rijke mensen die erbij lopen als een pauper, terwijl je arme modestudenten hebt die een jaar lang sparen om een duur designstuk te kopen.

Uiteindelijk zijn dat prioriteiten en voorkeuren. Ik denk dat jij en ik wel vrij regelmatig een rubia gallega kunnen eten zonder daar echt offers voor moeten te brengen. Het is weinigen gegeven dat echt door te trekken naar elk aspect van het leven natuurlijk, dat zullen dan die mythische rijken zijn.

Feit is dat er hopen mensen in de wereld zijn waar dat voor geen enkel aspect lukt, wat ook wel aantoont hoe we hier globaal genomen als middenklasse eigenlijk al vrij goed zitten.

 

[Muñoz]

Mocht mijn loon x 5 gaan zou ik toch ook wel sneller duurdere wijnen inkopen bij een gespecialiseerde handelaar in plaats van genoegen te nemen met een goedkopere supermarktwijn. Op bepaalde vlakken ben ik wel een meerwaardezoeker en kan ik een duurdere uitgave wel verantwoorden als de payback de moeite waard is. 20 euro neertellen bij de slager voor een ribeye van een uitstekende kwaliteit kan me een héél mooie avondmaaltijd bezorgen die ik nog lang kan koesteren. 15 jaar geleden at ik mijn eerste rubia gallega en dat herinner ik me nog altijd als een van de beste steaks die ik ooit heb gegeten.

Het ding is wel: niemand kan voor jou bepalen wat die meerwaarde is. Er zijn véél rijke mensen die in Aldi gaan winkelen of Everydayproducten kopen. Niet dat iemand met een loon van 10k per maand er rijker van gaat worden als hij 1 euro uitgeeft aan een pot saus in plaats van 3,99 euro maar ergens in het achterhoofd tel je. Het is niet omdat je veel geld hebt dat je automatisch altijd het duurste uit het schap moet nemen. Dat is niet altijd even logisch, ook al denk je dat soms wel.

Er zijn ook veel rijke mensen die erbij lopen als een pauper, terwijl je arme modestudenten hebt die een jaar lang sparen om een duur designstuk te kopen.

Daarom dat "rijk zijn" ook zoiets super subjectief is. Iemand die 20k per maand heeft, maar enkel in exclusieve kledij rondloopt, enkel in 5-sterrenhotels wilt slapen en het restaurant nooit verlaat zonder een rekening van honderden euro's, en uiteindelijk nooit echt genoeg heeft en soms moet liggen tellen, etc. versus iemand die 6k per maand heeft, maar van nature lak heeft aan materialisme en uiterlijk vertoon van grote welvaart, maar in feite alles kan doen zonder na te denken wat iets kost. Rijk is in veruit de meeste gevallen een state of mind. Voor sommigen is zelfs 20 miljoen niet genoeg om hun 'gangen' te blijven financieren tot ze sterven, terwijl voor anderen 1 miljoen in principe al genoeg kan zijn om voor de rest van de dagen goed te leven.

 

[Kas de Kalebas]

Iets wat me aan dit soort discussies stoort is dat ze vaak plaatsvinden in een zeer nauw framewerk waar nooit echt veel buiten wordt getreden; dat de mate van toegevoegd geluk misschien wel daalt met de toegenomen hoeveelheid geld, maar dat welvaart/rijkdom en geluk uiteindelijk wel met elkaar te maken hebben,

Ik ga je zeggen; Vanaf aan je basisbehoeften is voldaan, doet geld niks meer voor je geluk. Niet een beetje, gewoon niks. En basisbehoeften, dat is gezondheid en toegang tot voldoende voedsel en slaap. Het enige wat je voelt geldgewijs is een kortstondige dopaminerush bij een nieuwe aanschaf of de toegang tot een nieuwe soort ervaring die met minder geld niet aanwezig was. Daarna vlakt je geluk gewoon weer af tot een basisniveau. En het najagen van dat soort dopaminerush vlakt zelfs af naarmate je het meer doet, dus da's ook niet iets wat je kunt volhouden.

Financiële rijkdom dus definiëren in functie van hoe gelukkig je bent met een bepaald welvaartsniveau boven dat van iemand die rondkomt, maar wel goed moet letten op de centen, is volgens mij BS. Rijkdom draait om poen, niets meer, niets minder, en heeft alleen te maken met hoeveel je bezit in vergelijking met andere mensen. Een anekdote is het verhaal van iemand die net kanker overwon, en zich vervolgens begon te storen aan de luide ventilatie in zijn slaapkamer, waar hij nooit eerder last van had. Op je geld moeten letten is een zoveelste stressfactor in ons leven. We zijn evolutionair geprogrammeerd om ons zorgen te maken over alles wat ons kan benadelen. 'Je geen financiële zorgen moeten maken' is leuk om na te streven, maar eenmaal je op dat punt bent ga je je gewoon wel ergeren aan andere dingen. Zoals hoe vuil de straat erbij ligt, hoe de buren hun voortuin niet genoeg onderhouden, en hoe traag je maar mag rijden op ons wegennet met je 'sport suv'.

'Rijkdom' is triviaal betekenisloos, en wat 'rijk' is is vooral een semantische discussie over waar je de grens legt, rijker dan 90% van de bevolking? Rijker dan 99%? Who cares?

 

[contextbinder]

Materialisme is ook veel ruimer en heeft een negatieve sound, of het nu is om te spenderen, op te potten of door te schuiven naar kinderen….

Niemand zal dat woord openlijk in de mond nemen - maar je kan het ook gewoon vaststellen natuurlijk:

• Werknemers willen meer loon, meer voordelen, mooiere wagen
• Een zelfstandige die plots beseft dat het vergeten ticket van Burgerking ingebracht kon worden
• Toppolitici die overdreven pensioenrechten aanvechten
• Top - voetballers spelen niet zelden voor wie het meest betaald, niet waar ze zich het beste voelen
• Top - golfers die alle titels en medailles links laten liggen voor het geld in de zandbak in het oosten
• Marc Coucke, die we kennen als olijke zanger en danser die zijn boekhouding randje frauduleus opmaakte
• Als men spreekt over een vermogensbelasting volgt naadloos de verhuis van het groot kapitaal - dat beweert men toch
• Musk die zowaar de zetel verhuisd om een bonus erdoor te krijgen

Je kan het ook nauw gaan benaderen - wie beslist een appartement te kopen - ik ken niemand die bewust zoekt naar het appartement met buren langs alle zijden, neen, dat appartement wordt gekocht omdat je de andere niet kan betalen of deze reeds verkocht zijn. Ben je daarom teleurgesteld met de aankoop - uiteraard niet, je neemt genoegen met wat mogelijk is en life goes on - en zo hoort het ook, anders loopt het slecht af.

Ik leg hier bewust geen verband met geluk- ik heb een hobby en als ik mij geamuseerd heb ben ik fantastisch gelukkig en dat kost geen fluit, gisteren zag ik 4 pimpelmezen het nest verlaten - instant smile. Tot op een zeker niveau zal dat niet bepaald worden door inkomen of kapitaal.

 

[JanusDR]

Ik ga je zeggen; Vanaf aan je basisbehoeften is voldaan, doet geld niks meer voor je geluk. Niet een beetje, gewoon niks.

Onderzoeken spreken dit tegen.

De auteur (Kahneman) van de originele studie van 2010 die stelde dat vanaf een bepaald bedrag geld niet meer gelukkiger maakt, heeft dit onlangs bijgesteld na een nieuw onderzoek, gestimuleerd door conflicterende studies.

Conclusie van die studies: meer geld maakt gelukkiger voor de meeste mensen, ook bij grotere bedragen.

 

[Sloan]

Onderzoeken spreken dit tegen.

De auteur (Kahneman) van de originele studie van 2010 die stelde dat vanaf een bepaald bedrag geld niet meer gelukkiger maakt, heeft dit onlangs bijgesteld na een nieuw onderzoek, gestimuleerd door conflicterende studies.

Conclusie van die studies: meer geld maakt gelukkiger voor de meeste mensen, ook bij grotere bedragen.

Licht off topic:

Een studie in de USA toonde aan dat vanaf 70k per jaar mensen niet veel gemotiveerd zijn om nóg meer te werken om promotie te krijgen. Dus er zit wel een cap op money maakt gelukkig.

 

[Muñoz]

Onderzoeken spreken dit tegen.

De auteur (Kahneman) van de originele studie van 2010 die stelde dat vanaf een bepaald bedrag geld niet meer gelukkiger maakt, heeft dit onlangs bijgesteld na een nieuw onderzoek, gestimuleerd door conflicterende studies.

Conclusie van die studies: meer geld maakt gelukkiger voor de meeste mensen, ook bij grotere bedragen.

Altijd leuk om mensen te zien die op de hoogte zijn van de economische literatuur.

Er zijn natuurlijk wel wat onoverkomelijke beperkingen in Kahneman z'n studies (je werkt met iets dat niet echt kwantitatief meetbaar is, ongeacht welke methodologie je gebruikt). De caveat is zoals met quasi alle zaken in het leven: diminishing returns. En niet boemklats plots 0 vanaf een bepaald punt. Al zal het marginaal nut vanaf zekere niveaus van rijkdom wel quasi (+)0 zijn. Weet wel niet meer tot welke niveaus van rijkdom Kahneman is gegaan.