Cosmos - Witold Gombrowicz
Het verhaal begint bij 2 jonge gasten, op zoek naar logies om de zomer door te brengen. Wanneer ze in hun zoektocht op een opgehangen vogeltje stoten, trekken ze verder op onderzoek uit waarbij ze in alles en niets verbanden beginnen te leggen. Heerlijk manische, ontspoorde roman. Intrigerend, experimenteel, helemaal mijn ding.
Rabbit, Run - John Updike
Het is een affront dat dit boek is uitgegeven in de Penguin Modern Classics reeks want de ideeën over vrouwen en hun rol in een huwelijk zijn zo gedateerd als gepekelde eieren.
Ik wil nog wel geloven dat het Updikes bedoeling was om het meest onuitstaanbare personage ooit te creëren, maar hij verliest helemaal de pedalen in een scène waar de vrouw, nadat haar man haar enkele maanden eerder tijdens haar zwangerschap had verlaten voor een ondoordacht avontuurtje, een luttel halfuur na de bevalling diezelfde man in haar bed trekt en halvelings smeekt om seks met haar te hebben. Dit boek zal eeuwig een licht binnenmonds kotssmaakje bij mij oproepen, maar hey, het was wel deftig geschreven, of zo. Toch ga ik de 3 (!) vervolgdelen niet lezen, tenzij iemand me kan geruststellen dat ergens het hoofd van onze titulaire "Rabbit" met een roestige bijl wordt ingeslagen.
The Door - Magda Szabó
Dit is een heel klassieke roman, eentje die ik ook nog wel aan mijn moeder zou aanraden. Lijkt me een breed publiek te kunnen bekoren, maar het was in geen enkel opzicht speciaal genoeg om me lang bij te blijven. Het thema van schaamte en iemand in zijn/haar eer te laten raakte ergens wel een gevoelige snaar bij mij, gezien ik sommige sentimenten kon knopen aan mijn dementerende vader.