Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan?

True Grit (Henry Hathaway, 1969)

Ik heb de remake van de Coens nog niet zo heel lang geleden gezien en dat komt het origineel niet echt ten goede. Oerklassieke western, degelijk maar het pakte me niet echt. De dynamiek tussen de 3 protagonisten heeft hier eerder wat weg van een Disney familiefilm. Op alle vlakken overtroffen door de remake. John Wayne is zeker niet slecht in de hoofdrol, maar zal toch wel vooral een carrièreprijs gekregen hebben in hetzelfde jaar dat pakweg Midnight Cowboy ook uit gekomen is. Wel tof om een jonge Robert Duvall (is die eigenlijk ooit jong geweest?) en Dennis Hopper in kleine rolletjes te zien.

The Fits (Anna Rose Holmer, 2015)

Een jong meisje wil deel uitmaken van een dansgroep, die vervolgens getroffen wordt door vreemde lichamelijke aanvallen. Hele leuke verrassing, ik kende de film niet maar bleef gedurende de korte speelduur geboeid kijken. De 11-jarige Royalty Hightower (awesome naam) is praktisch continu de focus en speelt haar rol geweldig.

Point Blank (John Boorman, 1967)

Heerlijke misdaadfilm, dikke aanrader voor iedereen die het genre graag ziet. Boorman kreeg blijkbaar carte blanche door de invloed van hoofdrolspeler Lee Marvin en stopt de film daardoor vol voor die tijd vooruitstrevende montagetechnieken en gebruikte een vrij afwijkende structuur. 80% van de tijd draagt dit voor mij positief bij tot de sfeer van de film. Daardoor ook nog steeds een plezier om te bekijken, een soort van tijdscapsule van de jaren 60.

Collective (Alexander Nanau, 2019)

Sterke documentaire over corruptie in de Roemeense gezondheidzorg na een brand in een nachtclub. Vrij straight forward docu die gewoon de feiten presenteert, het verhaal is sterk (en schrijnend) genoeg om de film te dragen.
 
Moonwalkers (2015)

Met Ron Perlman & Rupert Grint in de hoofdrollen.
Dwaze situaties met een humorpalletje richting Lock & Stock , Snatch.
 
Testrol es Lelekrol [On Body and Soul] (2017): 10/10
Sorry We Missed You (2019): 9/10
Promising Young Woman (2020): 8/10

On Body and Soul is één van de mooiste films die ik ooit in mijn leven gezien heb. En de andere twee hebben een "message" om u tegen te zeggen, al kon het in beide gevallen een tikkeltje genuanceerder, maar uiteindelijk om een punt te maken is het wel nodig dat iets 'impact' maakt.
 
The 15:17 to Paris - Niet zo slecht als je hier en daar leest maar goed wordt het ook nergens, acteerwerk is dramatisch regelmatig.

Under The Silver Lake - David Robert Mitchell jij held, It Follows was fantastisch, deze doet nauwelijks onder. Los Angeles als locatie om een fascinerende mystery trip te organiseren, doe zo verder.
 
Nog niet. Maar ga wel meer van deze regisseuse kijken denk ik. Nuja, sowieso moet ik nog héél veel zien. Hoe meer film je kijkt, hoe meer films je mag zien (a never-ending journey).
Compleet off-topic maar hoe is het eigenlijk met uw studies? Oprecht benieuwd naar.
 
Under The Silver Lake - David Robert Mitchell jij held, It Follows was fantastisch, deze doet nauwelijks onder. Los Angeles als locatie om een fascinerende mystery trip te organiseren, doe zo verder.

Ik was wel wat teleurgesteld in deze. Op papier helemaal mijn film en de stijl beviel me wel, maar uiteindelijk was het allemaal nogal oppervlakkig en naar het einde toe verloor ik m'n interesse. Blijf wel benieuwd naar de volgende film van Mitchell.
 
Gisteren eindelijk Loft gezien :p

Door mijn vriendin ben ik eigenlijk meer en meer de Vlaamse film aan het bekijken en aan het appreciëren. Deze film vond ik echt top. Wel raar om zoveel 'bekenden' te zien in ene film, want ik moet je ze dan altijd linken aan een rol van een andere film/serie en dat maakt de film minder serieus met momenten :p maar dat is mijn probleem natuurlijk. De film is een pareltje imo, toch zeker in zijn genre. Jammer dat ik het zo laat ontdekt heb, maar het was genieten van begin tot eind :)
 
Gisteren eindelijk Loft gezien :p

Door mijn vriendin ben ik eigenlijk meer en meer de Vlaamse film aan het bekijken en aan het appreciëren. Deze film vond ik echt top. Wel raar om zoveel 'bekenden' te zien in ene film, want ik moet je ze dan altijd linken aan een rol van een andere film/serie en dat maakt de film minder serieus met momenten :p maar dat is mijn probleem natuurlijk. De film is een pareltje imo, toch zeker in zijn genre. Jammer dat ik het zo laat ontdekt heb, maar het was genieten van begin tot eind :)
En nu rechtstreeks door naar The Loft?
 
Gisteren eindelijk Loft gezien :p

Door mijn vriendin ben ik eigenlijk meer en meer de Vlaamse film aan het bekijken en aan het appreciëren. Deze film vond ik echt top. Wel raar om zoveel 'bekenden' te zien in ene film, want ik moet je ze dan altijd linken aan een rol van een andere film/serie en dat maakt de film minder serieus met momenten :p maar dat is mijn probleem natuurlijk. De film is een pareltje imo, toch zeker in zijn genre. Jammer dat ik het zo laat ontdekt heb, maar het was genieten van begin tot eind :)
Die heb ik ondertussen al 10 keer gezien. Blijft altijd goed.
 
Noir galore:

Strangers In The Night (1944): 7/10
Framed (1947): 7/10
I Walk Alone (1948): 7/10
Kiss Of Death (1947): 7.5/10
Too Late For Tears (1949): 8/10
The Undercover Man (1949): 7.5/10
 
What Lies Beneath - Je moet accepteren dat logica niet altijd iets is dat primeert en het einde sleept zich wat verder maar ik vond deze toch nog entertainend genoeg gisteren om wakker voor te blijven, leuke schrikmomenten en een vlotte vibe doorheen de hele film Pfeiffer en Ford halen er ook wel uit wat er uit te halen valt. Leuke wegkijker.
 
The Return (Andrey Zvyagintsev, 2003)
Heb deze lang uitgesteld omdat ik dacht dat het een zwaarmoedig drama vol kansloze Russen was... Dat was het eigenlijk ook. Heel mooi in beeld gebracht en goed geacteerd, moet de film nog wat laten bezinken om een definitieve mening te vormen.

Tenet (Christopher Nolan, 2020)
Zoals de vorige films van Nolan weer een blockbuster gefundeerd op grote ideeën. Ik heb me laten meeslepen zonder al te veel na te denken over het verhaal (dat een beetje dwaas is), maar hier toch vooral dient om van de ene naar de andere indrukwekkende set piece te op prachtige locaties te gaan. En op die momenten is het genieten.

Body Double (Brian De Palma, 1984)
Heerlijke sleazy thriller, misschien wel de ultieme De Palma film. Ook veel grappiger dan ik me herinnerde.
 
The Return (Andrey Zvyagintsev, 2003)
Heb deze lang uitgesteld omdat ik dacht dat het een zwaarmoedig drama vol kansloze Russen was... Dat was het eigenlijk ook. Heel mooi in beeld gebracht en goed geacteerd, moet de film nog wat laten bezinken om een definitieve mening te vormen.
Meh, ik was bij een eerste kijkbeurt wat onder de indruk, maar ik ben Zvyagintsev al snel ne poseur beginnen vinden. Imo doet hij niet veel meer dan zijn idolen imiteren zonder echt tot de essentie te komen van wat hen net zo interessant maakt en zonder enige cinematografische creativiteit buiten een (toegegeven, fantastisch) oog voor compositie.
De enige echt goeie film die hij gemaakt heeft is imo Leviathan, omdat dat verhaal tenminste nog een deftig script heeft. Maar zijn metaforen en symboliek zijn zo bombastisch en in-your-face dat dat steeds nogal frustrerende films zijn om uit te zitten imo.

Grappig dat je die zo dichtbij een Christopher Nolan film hebt gezien. Die twee regisseurs hebben erg veel gemeen imo qua gebrek aan subtiliteit, en beiden hebben ook de neiging om zo vaak als ze maar kunnen aan de kijkers duidelijk te maken waar hun films over gaan. Bij Nolan zijn dat meestal heady concepten die spelen met tijd en ruimte, bij Zvyagintsev is dat... wel... Russians sad and the state corrupt. Maar een groot verschil is dat Nolan entertainend is en het gemakkelijker is om die dingen niet al te serieus te nemen. Terwijl Zvyagintsev doet er alle moeite voor die hij kan musteren om serieus genomen te worden, en dat is voor mij een huge turn-off. Soms werkt het zelfs compleet averechts en moet ik er hardop om lachen. Zoals dat laatste shot van Loveless, dear lord...
 
Captive State: aliens vallen de aarde binnen en installeren een buitenaards bestuur, mensen komen in opstand. Da's een heel summiere omschrijving die de film eigenlijk wat onrecht aan doet. Had hem op gezet zonder al te grote verwachtingen maar was heel aangenaam verrast.

Dodgeball: dat blijft ne flauwe komedie die exact doet wat em moet doen: mij aan't lachen brengen. Verre van hoogstaand, wel zeer entertaining :)
 
Terug
Bovenaan