Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan?

we dwalen af, maar hip hop in mijn tijd was toch totaal anders dan nu...

cypress hill, eminem, D12, dr dre , snoop dogg, nate dogg , aaliyah, EVE, bone thugs n harmony, ll cool J, tupac, ice cube, xzibit, busta rhymes...
Wat ik dus bedoel.
 
we dwalen af, maar hip hop in mijn tijd was toch totaal anders dan nu...

cypress hill, eminem, D12, dr dre , snoop dogg, nate dogg , aaliyah, EVE, bone thugs n harmony, ll cool J, tupac, ice cube, xzibit, busta rhymes...

Dat is niet eigen aan hiphop maar aan muziek int algemeen, elk genre evolueert maar dat heeft geen invloed op kwaliteit, hoogstens op kwantiteit.
 
For Sama

Staat nog een kleine maand op vrt.nu. Wat een gutpunch, ben hier niet goed van.
 
coming to america.

heerlijk om die film nog es te zien om 2 redenen.

1) ze maken zo'n heerlijke films niet meer.

2) toen mocht nog alles gezegd worden zonder al die butthurt maatschappij.
die subtitles bij momenten.... "pikzwarte hufter".
of "you guys are diffirent. you have money. you must have came to america with a different boat".
of "so you do like sports? i guess where you came from all you do is running or chase from wild animals".

nu zou er weer een hele hoop ngo of protest bewegingen in gang worden gezet om dit aan te kaarten.


morgen es coming 2 america bekijken.... schijnt veel minder te zijn die!
 
Snake Eyes (1998): 7/10
A Place In The Sun (1951): 8/10
The Sons Of Katie Elder (1965): 7.5/10
 
coming 2 america, de sequel dus. is pas uit.

damn, HEERLIJKE sequel is dit. de volledige originele cast, veel kwinkslagen naar de eerste film,
grappig en toch verschillend concept. ik heb me hier kostelijk mee geamuseerd, en snap de negatieve reviews niet.

dit is toch exact hoe iedereen die film had gehoopt te zijn? of die film per sé een sequel nodig had is een andere vraag, maar ik vond hem dik geslaagd
 
coming 2 america, de sequel dus. is pas uit.

damn, HEERLIJKE sequel is dit. de volledige originele cast, veel kwinkslagen naar de eerste film,
grappig en toch verschillend concept. ik heb me hier kostelijk mee geamuseerd, en snap de negatieve reviews niet.

dit is toch exact hoe iedereen die film had gehoopt te zijn? of die film per sé een sequel nodig had is een andere vraag, maar ik vond hem dik geslaagd
De originele is 1 van mijn favoriete komedies van de jaren 80. Had de sequel ook al zien staan op Prime, maar nog niet opgelegd omdat ik een beetje schrik heb om teleurgesteld te zijn. Misschien toch maar eens kijken 1 van deze.
 
Last Action Hero. Vroeger ooit eens gezien en geklasseerd als niet memorabel, ergens wel terecht. Echt geniaal is die niet maar hij was toch een pak leuker dan ik me herinner. Hij is wat te lang/er kon best wat in gecut worden imo maar genoeg leuke dingen die de film overeind houden.
 
Last Action Hero. Vroeger ooit eens gezien en geklasseerd als niet memorabel, ergens wel terecht. Echt geniaal is die niet maar hij was toch een pak leuker dan ik me herinner. Hij is wat te lang/er kon best wat in gecut worden imo maar genoeg leuke dingen die de film overeind houden.
FUK DAT Last Action Hero is een ondergewaardeerde parel. Zalig hier Schwarzie daar de draak met zichzelf steekt :love:.
 
FUK DAT Last Action Hero is een ondergewaardeerde parel. Zalig hier Schwarzie daar de draak met zichzelf steekt :love:.
Haha :)
Parel zou ik hem niet noemen, ge hebt gelijk hoor, heel die spoof op zichzelf en het genre is echt goed. Maar dat einde wringt gewoon wat imo.

Het kan aan mij en mijn logica liggen maar die Benedict zijn plan gaat toch niet lukken? Wanneer Slater in de echte wereld komt, ontdekt die dat die niet zoals de films is: een autoruit in kloppen doet pijn, idem met die aanrijding. De badgys die dan de transfer maken, worden toch ook een pak minder interessant? Heel dat stuk met de Dood als personage vind ik zeer meh en ook nog eens botsen: da's niet de echte dood maar een personage. Hoe kan die dan een kerel doen doodvallen? En de naam van Danny weten? Maar Jack Slater zegt hem totaal niks want die is fictief?

Alles wat daar voor komt is zeker goed.
 
Dr. Zhivago (David Lean, 1965)

Had hier wat meer van verwacht na Lawrence of Arabia. Alweer uitermate stijlvol geregisseerd door Lean, maar het verhaal deed me niet zoveel. De roman heb ik niet gelezen, maar hier wordt het herleid tot wat zeemzoeterige romantiek en blijft de interessante historische setting van de Russische revolutie redelijk op de achtergrond. Maar toch blij dat ik 'm gezien heb. Ondanks dat de rand van kitsch soms opgezocht wordt, hebben van die ouderwetse epische Hollywoodfilms toch een bepaalde charme, en afgaande op wat ik al van hem gezien heb, was Lean daar toch wel een meester in.

Beautiful Boy (Felix Van Groeningen, 2018)

Zou deze waarschijnlijk niet bekeken hebben als Van Groeningen 'm niet gemaakt had, bleek ook totaal niet mijn soort film te zijn. Nogal melige tearjerker die veel te eerbiedig met het onderwerp omgaat. Steve Carell en Timothy Chamalet zijn vrij goed maar dat is het dan wat

Suspicion (Alfred Hitchcock, 1941)

Nog eens een klassieke Hitchcock. Wat begint als een doorsnee romantische film, evolueert gaandeweg naar het soort thriller waar Hitchcock voor bekend staat. Helaas vind ik dat er te veel tijd nodig is voor de spanning op gang komt, en verliest de film toch wel kracht door een heel matig einde. Cary Grant is wel perfect gecast en speelt een donkere variant op de gladde playboy.

Bin-jip (Kim Ki-Duk, 2004)

Een zwerver breekt in in verlaten huizen voor een maaltijd, bed of bad en doet "in ruil" de afwas of wat klusjes en komt zo een dame in nood tegen. Een intrigerend verhaal, maar de eerste helft was redelijk moeilijk te doordringen. Weinig dialoog, vrij droge cameravoering, er gebeurt niet heel veel. Geleidelijk aan komen er echter wat meer surreële of magisch-realistische elementen bij, waardoor de film toch nog sterk eindigt.

Amazing Grace (Sydney Pollack, 2018)

Muziekdocu over de opnames van een gospelplaat van Aretha Franklin. De film bestaat uit bijna alleen maar muziek, dus voor wie interesse heeft in Franklin, soul, r&b of gospel is dit sowieso al een dikke aanrader. Wat het voor mij een goeie docu maakt, is dat Pollack de camera's heel dicht op de huid van de muzikanten plaatst en geregeld inzoomt op hoe individuele mensen op de muziek reageren. Dit toontheel mooi de kracht van deze muziek en wat het bij mensen los maakt.
 
Dr. Zhivago (David Lean, 1965)

Had hier wat meer van verwacht na Lawrence of Arabia. Alweer uitermate stijlvol geregisseerd door Lean, maar het verhaal deed me niet zoveel. De roman heb ik niet gelezen, maar hier wordt het herleid tot wat zeemzoeterige romantiek en blijft de interessante historische setting van de Russische revolutie redelijk op de achtergrond. Maar toch blij dat ik 'm gezien heb. Ondanks dat de rand van kitsch soms opgezocht wordt, hebben van die ouderwetse epische Hollywoodfilms toch een bepaalde charme, en afgaande op wat ik al van hem gezien heb, was Lean daar toch wel een meester in.
Ik vind hetzelfde. Zeker ook Nicholas and Alexandra kijken van Franklin J. Schaffner als je dit soort van historische epen graag ziet. Het is intussen al lang geleden, maar dat was een persoonlijke favoriet vroeger.
 
Ik moet die dan toch eens terug bekijken, Dr. Zhivago van David Lean. Daar heb ik heel goede herinneringen aan. Dat was een geval waarin het boek en de film elkaar verheffen, maar dat was mogelijk de zeemzoeterige romanticus in mij die daar schuld aan heeft.
 
Suspicion (Alfred Hitchcock, 1941)

Nog eens een klassieke Hitchcock. Wat begint als een doorsnee romantische film, evolueert gaandeweg naar het soort thriller waar Hitchcock voor bekend staat. Helaas vind ik dat er te veel tijd nodig is voor de spanning op gang komt, en verliest de film toch wel kracht door een heel matig einde. Cary Grant is wel perfect gecast en speelt een donkere variant op de gladde playboy.

Dat einde keldert de film inderdaad. Maar Grant perfect gecast ?? Grant speelt zoals gewoonlijk een screwball typetje en in deze film heeft hij precies niet door dat hij in een thriller speelt.
 
Voor mij werkt de casting van Cary Grant net omdat hij het als een screwball typetje speelt. Dat hij op dat moment een van de grootste sterren was, zou net bijdragen aan de vraag hoe zuiver z'n personage eigenlijk is. En het zou het oorspronkelijke einde
waar hij Joan Fontaine daadwerkelijk vermoordt
nog krachtiger en onverwachter gemaakt hebben. Maar helaas stak de studio daar een stokje tussen, iets waar Hitchcock altijd teleurgesteld over zou blijven.
 
FUK DAT Last Action Hero is een ondergewaardeerde parel. Zalig hier Schwarzie daar de draak met zichzelf steekt :love:.
meh, voor mij hoort die film toch ook bij zijn mindere films hoor.... heel dat gedoe met dat jongetje die zowaar de hoofdrol heeft in feite, komt nogal over als die film voor 12 jarigen is bedoeld.
 
Terug
Bovenaan