Archief - De pedagogische 'tik'

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Is een pedagogische tik verantwoord?


  • Totaal aantal stemmers
    79
  • Opiniepeiling gesloten.

Sooth Awful

Legacy Member
Tonerider zei:
Als een pedagogische tik traumatiserend moest zijn dan waren al onze (groot)-ouders rijp voor de psychiatrie.

Ik vind er meer schade in dat ouders hun kleine kinderen blootstellen aan gewelddadige films/games dan een lichte corrigerende tik.

Ik vind het trouwens raar dat men hier onze evolutie naar 'ontwikkeld' wezen aanhaalt. Door het niet te doen geef je dan eigenlijk aan dat je dus juist tegen de natuur in aan het werken bent. Kinderen zijn het 'gewoon' van af en toe lichamelijk te ondervinden dat ze naar hun ouders moeten luisteren aangezien deze een dominante positie hebben.

Ik zie eigenlijk zelf het tegenovergestelde van wat wordt beweerd. Welke generatie kent minder discipline, heeft een grote mond tegenover zijn ouders en leraren en verwacht dat anderen hen bedienen? Juist, de generatie die zonder een tik is opgevoed. Een groot deel zijn verwende snotters die enkel denken in termen van krijgen.
Van mij mogen ze de lichte tik of aan de oorlel trekken zelfs terug invoeren in scholen. Misschien krijgen ze dan terug respect voor volwassenen.

Nog een situatie waarin het gepast is. Een kind schot tegen zijn ouders zijn benen of trekt aan de haren van zijn/haar zus/broer. Als een ouder dan in lichtere vorm het terug doet bij het kind (nooit in woede) en daarbij redeneert hoe dat het pijn doet kan dit soms een goede les zijn, zekers als het kind op voorgaande 'neen' of 'foei' niet reageerde.

Volledig mee eens, alleen vind ik dat enkel ouders dat bij hun kinderen mogen doen. Een vreemde moet mijne kleine helemaal niet aanraken (moest ik kinderen hebben), ongeacht wat ze uitsteken. De eerste die dat doet geef ik zelf een niet zo pedagogische tik. :p

Mulan

Legacy Member
zarathustra zei:
En hoe is dat niet het gebruiken van fysieke dominatie? Stel je even voor dat een man zijn vriendin op pakt en buiten zet om af te koelen ( bijvoorbeeld).. :p Nog net geen aanranding zeker?

Ik snap ook niet hoe je een kind in time out kan zetten als het dat zelf niet wil zonder fysieke restrictie. Ik ben zelf nog geen van die situaties tegen gekomen, maar ik vraag me dat dus effectief af. Kind loopt bijvoorbeeld rond in een winkel en smijt dingen rond. Hoe stop je dat als hetn iet wil luisteren en je mag het niet fysiek 'domineren'? Natuurlijk zou het nooit tot dat punt mogen komen, maar ik denk dat uitbarstingen met elk kind gebeuren.

Jouw definitie van pedagogische tik is dan fysieke beweging inperken?
Die van mij is "een ander fysieke pijn bezorgen".

Andere definitie dus andere invulling van wat wel kan...

zarathustra

Legacy Member
Mulan zei:
Jouw definitie van pedagogische tik is dan fysieke beweging inperken?
Die van mij is "een ander fysieke pijn bezorgen".

Andere definitie dus andere invulling van wat wel kan...

Ik gebruikte hier gewoon even MiniJeffrey zijn uitspraak

MiniJeffrey zei:
Laat staan dat je je fysieke dominantie gebruikt tegenover een kind, dat is gewoon volledig verkeerd.

Dat is dus niet gewoon een tik, dat is ook wegnemen, handje weg trekken van iets dat ze proberen pakken, tegenhouden, etc

Pan

Legacy Member
Volledig voorstander van pedagogische tik. Maar dan niet om pijn te doen maar een schrikreactie/afdwingen gezag en bij uitzondering. Mn kind heeft er op 4j 1 gehad toen alle andere mogelijkheden uitgeput waren en ze haar grens a h uittesten was op een voetpad naast een drukke baan.

Ik denk dat ik mijn kind een gunst doe door streng te zijn wanneer het nodig is.

Ik heb eens een moeder gezien die haar kind op een zachte manier probeerde te doen luisteren terwijl haar kind haar stampte. Haar aanpak werkte duidelijk niet en toen kreeg het kind een koek.

MiniJeffrey

Legacy Member
zarathustra zei:
En hoe is dat niet het gebruiken van fysieke dominatie? Stel je even voor dat een man zijn vriendin op pakt en buiten zet om af te koelen ( bijvoorbeeld).. :p Nog net geen aanranding zeker?

Ik snap ook niet hoe je een kind in time out kan zetten als het dat zelf niet wil zonder fysieke restrictie. Ik ben zelf nog geen van die situaties tegen gekomen, maar ik vraag me dat dus effectief af. Kind loopt bijvoorbeeld rond in een winkel en smijt dingen rond. Hoe stop je dat als hetn iet wil luisteren en je mag het niet fysiek 'domineren'? Natuurlijk zou het nooit tot dat punt mogen komen, maar ik denk dat uitbarstingen met elk kind gebeuren.

Met alle respect, maar als uw kind in de supermarkt dingen in de grond gooit, is de opvoeding dan niet ietwat gefaald. Een kind kan best vervelend en ronduit irritant zijn, maar zo'n gedrag komt niet vanzelf. Dat is omdat het kind weet dat het zijn zin krijgt als het zich aanstelt. En dat goedkeurend gedrag begint al zeer klein. Hoeveel kinderen doen niet alsof dat ze wenen om hun gedacht te krijgen? Heel jong is dat nog een knuffel en genegenheid van mama, maar al snel wordt dat wenen en aanstellen om een koek te krijgen, etc. Hoe meer je daarin meegaat als ouder, hoe meer van die situaties je krijgt. Als ouder moet je gewoon paal en perk stellen aan zo'n gedrag. En nooit belonen omdat ze aanstellerig doen of huilen of wat dan ook. Elke pedagoog zal erkennen dat belonen voor goed gedrag veel beter werkt dan bestraffen bij ongewenst gedrag. Zelfs wie een hond heeft weet dat het bestraffen eigenlijk enkel een angstreactie uitwerkt. Wil je een kind dat bepaald gedrag toont omdat het bang is anders een tik te krijgen, of wil je dat een kind gedrag vertoont omdat het weet dat het correct is en beloond wordt? Zo voed ik mijn honden succesvol op. Dat is ook niet zonder figuurlijke slag of stoot (hehe) gegaan, maar het is uiteindelijk zeer succesvol gebleken en geleid tot erg sociale honden die goed gedrag vertonen en weten wat ze waar mogen doen. De vergelijking gaat natuurlijk niet helemaal op tussen hond/kind, maar imo zijn er zeker gelijkenissen.

Ik schrik daar best van, dat zoveel mensen het normaal vinden om fysiek geweld te gebruiken om een kind op zijn plaats te zetten. Er is een groot verschil tussen behoeden (bvb het kind op zijn vingers tikken als hij naar een hete kookplaat zou reiken) en bestraffen door fysieke dominantie na ongewenst bedrag. Er zijn zovele andere manieren om als ouder te tonen dat je 'baas' bent. Je stem eens goed verheffen kan soms wonderen doen, je kind zijn avond tv/pc/tablet afnemen, etc. Fysiek aanraken en dit echt met het oog op het bestraffen door het kind pijn te doen zou nooit mogen voorvallen.

En al die zever van sommigen van dat we daarom met huidige generatie zitten die geen respect meer heeft is echt complete onzin. Vroeger kregen kinderen een regel op hun vingers omdat ze linkshandig waren of omdat ze 'ongewenst' gedrag vertoonden. Denk je dat kinderen daarom anders opgevoed raken? Je geeft ze enkel een schrik en omdat ze niet nog eens pijn willen lijden gaan ze zich tijdelijk anders gedragen. Ken je die Facebook filmpjes van honden die in een hoek gaan zitten omdat ze een kussen kapot beten en de eigenaar ze ondervraagt wie het was? Neen die honden zijn niet beschaamd van hun daden, ze zijn bang om onder hun voeten te krijgen. Door de toon van de eigenaar zijn die honden al genoeg geïntimideerd, daar hoeft geen slaag (of pedagogische tik, want dat klinkt minder erg) aan te pas te komen.

Maar nogmaals, gezien pedagogische tik niet echt gedefinieerd is zal voor de ene een tik veel sneller een tik zijn terwijl voor de ander het nog gaat om met zachthandige hand het kind behoede/corrigeren.

Lakigigar

Legacy Member
Ik zou het zelf niet doen, maar mocht mijn "vrouw" het doen in het geval ik kinderen had, zou ik er geen probleem mee hebben op voorwaarde dat het maar een klein tikje is (en om die reden zou ik het al niet doen, omdat "mijn tik" niet als een tik zou ervaren omdat ik het te zacht zou doen maar als gepor), maar sporadisch eens een tik kan volgens mij geen kwaad, hoewel ik de voorkeur geef aan een alternatieve opvoedingsmethode. Ik ben echter ook niet een voorstander ben van het belonen van brave kinderen, omdat je dan verwende kinderen krijgt die aangeleerd worden dat ze altijd iets mogen verwachten/krijgen wanneer ze zich goed gedragen, of gaan redeneren dat als ze een "ruzie" goed maken ze iets gaan krijgen. Ik ben verder ook geen voorstander van straffen zoals huisarrest (je zoon/dochter in deze tijden nog meer gaan binnenhouden). Ik ben iemand die eerder zal proberen wat meer verantwoordelijkheid over te dragen naar mijn zoon/dochter (leren loslaten / vertrouwen is onderdeel v/d opvoeding), hoewel dat natuurlijk van kind tot kind afhangt, maar ik heb wel graag iemand die bijvoorbeeld eens zou meehelpen bij het koken of in de tuin werken (en dat dan ook leert voor op latere leeftijd). Ik zou ook niet elke dagen de facebook / internetactiviteit gaan beoordelen. En ik denk dat ik er belang aan zou hechten om geregeld een uitstapje te doen met de kinderen (zij zullen niet naar mijn mama of papa moeten gaan, dus dan is er ook wat meer tijd voor een leuke wandeling of een bezoek aan een pretpark of de zoo).

Lakigigar

Legacy Member
Ja, ik vind het ook jammer dat ze nu al rondlopen met een smartphone als ze 11/12 zijn of dat ze al Facebook hebben wanneer ze 12 zijn (of jonger). Nu, dit kan je moeilijk tegenhouden, en voor op het middelbaar hebben ze wel een gsm nodig. Ik zou wel geen iPhone kopen. Ze kunnen er zelf voor sparen als ze wat ouder zijn (hoe cliché het klinkt). Een smartphone van 100 / 150 euro wanneer ze 12-13 zijn oké, maar verder dan dat ga ik niet (tenzij ze goed en lang ermee omgaan, dan krijgen ze of hun 15 nog wel een, maar ik heb een vermoeden dat dat niet nodig zal zijn). Facebook zou ik ook wel toelaten onder hun niet echte naam maar dan voor spelletjes te spelen onder een valse naam (of op mijn account), maar tegen die tijd zal het toch wel veranderen, en voor het middelbaar kunnen ze dan ook wel een Facebook hebben, ervoor niet. Ik hoop dat tegen mijn kinderen 10 jaar zullen worden, het niet nog erger geworden zal zijn.

Lakigigar

Legacy Member
Tonerider zei:
Ik vind het trouwens raar dat men hier onze evolutie naar 'ontwikkeld' wezen aanhaalt. Door het niet te doen geef je dan eigenlijk aan dat je dus juist tegen de natuur in aan het werken bent. Kinderen zijn het 'gewoon' van af en toe lichamelijk te ondervinden dat ze naar hun ouders moeten luisteren aangezien deze een dominante positie hebben..

Daar ga ik niet mee akkoord. Bovendien zorgen games ervoor dat ze probleemoplossend leren nadenken, hun engels op vroege leeftijd goed leren en afhankelijk van de game ook nog creatief bezig zijn. Natuurlijk heb je wel nog bepaalde grenzen nodig (zware horror, zwaar geweld, mogelijke traumatiserend films), maar je kan dat ook niet altijd voorkomen. Zelfs het nieuws kan gevaarlijk zijn.

Je moet er ook voor zorgen dat kinderen zich (nuttig) kunnen bezighouden. Wanneer ze zich vervelen, krijg je lastig gedrag (en bij jongvolwassenen noemt men dat dan hangjongeren). Tegenwoordig kunnen je wel een playstation kopen en is het probleem ook opgelost, en ik wil ook dat ze genoeg buiten zijn, maar het moet wat gebalanceerd zijn en ik heb vaak het gevoel dat het het één of het ander is. Nu ouders die voor te weinig stimulatie zorgen met hun kinderen, en bijvoorbeeld nooit eens tijd voor een gezelschapspel te spelen maken, hebben een groter risico op lastige kinderen. Verveling is de grootste oorzaak daarvan.

zarathustra

Legacy Member
MiniJeffrey zei:
Met alle respect, maar als uw kind in de supermarkt dingen in de grond gooit, is de opvoeding dan niet ietwat gefaald. Een kind kan best vervelend en ronduit irritant zijn, maar zo'n gedrag komt niet vanzelf.

Meh woedebuien en 'tantrums', zijn iets dat voorkomt bij +/- alle kinderen tussen 3 en ~7. Dat heeft weinig tot niks met opvoeding te maken, heeft gewoon te maken met de frustratie in hun hoofdje tussen wat ze kunnen/willen uitdrukken en wat anderen begrijpen. Dat is vooral biologisch, enige vraag is of het zal gebeuren als ze thuis zijn of tussen een hoop volk.

Sonny Crockett

Legacy Member
MiniJeffrey zei:
Met alle respect, maar als uw kind in de supermarkt dingen in de grond gooit, is de opvoeding dan niet ietwat gefaald. Een kind kan best vervelend en ronduit irritant zijn, maar zo'n gedrag komt niet vanzelf. Dat is omdat het kind weet dat het zijn zin krijgt als het zich aanstelt. En dat goedkeurend gedrag begint al zeer klein. Hoeveel kinderen doen niet alsof dat ze wenen om hun gedacht te krijgen? Heel jong is dat nog een knuffel en genegenheid van mama, maar al snel wordt dat wenen en aanstellen om een koek te krijgen, etc. Hoe meer je daarin meegaat als ouder, hoe meer van die situaties je krijgt. Als ouder moet je gewoon paal en perk stellen aan zo'n gedrag. .

De opvoeding is een proces van langdurige adem. Het bijsturen van gedrag dat niet kan, net dat is 'opvoeding'. Zeggen dat de opvoeding is gefaald omdat een kind buitensporig gedrag vertoont is wat kort door de bocht. Kinderen zien en kinderen nemen over. Niet alleen van de ouders; ook (en vaak zelfs meer) van andere kinderen in bijvoorbeeld de kleuterklas of crèche.

Speci-1981

Legacy Member
Een kind opvoeden is niet gemakkelijk en af en toe een pedagogische tik maakt je zeker geen slechte ouder. Ik heb zelf 2 kinderen en heb het ook gedaan.
Als ouder probeer je een kind zo goed als mogelijk op te voeden maar niet iedereen is daar evengoed in ook al doen ze hun uiterste best.
De keren dat ik mijn kinderen een tik gegeven heb was puur uit onmacht, durf ik gerust toegeven maar het hielp wel en ik voel mij er ook niet schuldig over.

Als het mogelijk is zonder is dat natuurlijk beter maar als ik zie hoe rotverwend en respectloos sommige kinderen tegenwoordig zijn.

ps: een pedagogische tik is geen fysiek geweld en je moet de opvoeding van een kind al zeker niet gaan vergelijken met de opvoeding van een hond ;)

Proto

Legacy Member
Voor mij als kind was dat absoluut nodig. Het was de enige manier waarop ik wist dat ik te ver ging. Ik stopte dus ook niet vooraleer ik die slof tegen mijn smoel kreeg.
Het was voor mij de beste manier om te leren dat acties gevolgen kunnen hebben. Een half uur in den hoek staan of in discussie gaan met mij had zeker en vast geen enkel succes gehad om mijn gedrag te veranderen.

Lakigigar

Legacy Member
Vergeet niet dat je als ouder dat je door een kind op te voeden niet alleen je kind laat leren hoe het zich moet gedragen, maar je ook bij leert hoe je zelf je kinderen moet opvoeden (en moet bijsturen wanneer nodig)

glashelder

Legacy Member
Proto zei:
Voor mij als kind was dat absoluut nodig. Het was de enige manier waarop ik wist dat ik te ver ging. Ik stopte dus ook niet vooraleer ik die slof tegen mijn smoel kreeg.
Het was voor mij de beste manier om te leren dat acties gevolgen kunnen hebben. Een half uur in den hoek staan of in discussie gaan met mij had zeker en vast geen enkel succes gehad om mijn gedrag te veranderen.
Ik was dan weer een heel gevoelig kind dat het moeilijk had met roepen, boosheid of zogenaamde tikken. Het voelde altijd heel onrechtvaardig aan (niet alleen bij m'n ouders bij wie het écht buitensporig was, maar bvb ook bij m'n oma die af en toe eens gemeen aan mijn nekhaar trok als ik het weer uithing), vaak omdat ik niet kon uitleggen hoe of wat ik iets bedoelde. Ik bedoelde het nooit slecht, werd alleen vaak niet goed begrepen, of dat gevoel had ik toch.

Net door dat verschil (tussen jou en mij bijvoorbeeld) vind ik het nogal nutteloos om zo een discussie algemeen te voeren. Voor jou was zo'n tik de beste manier om je aan te pakken, terwijl ik mij juist onbegrepen en geweld aangedaan voelde. Dus het lijkt me duidelijk om zoiets vooral in de context van je eigen kinderen met hun eigen karakter na te gaan. Een discussie op het internet over hypothetische kinderen... Tja, daar geraak je dus niet ver mee.

Daarnaast is het ook niet duidelijk wat er bedoeld wordt met een pedagogische tik. Sommigen lijken het over een tik te hebben die je aan erg jonge kinderen (jonger dan drie of vier?) geeft om duidelijk te maken dat iets gevaarlijk is, vaak op de hand of op een -bepamperde- poep. Terwijl anderen (YellinD) zeggen dat afleiding niet werkt met grotere kinderen en maar enkel met tweejarigen... Een kind van zes of acht geef je imho geen tik meer op de handen of poep om ze iets duidelijk te maken aangezien je daar ook gewoon mee kan praten, dus in die gevallen is de pedagogische tik dan weer iets héél anders dan een tweejarige wegtikken bij het vuur oid.

Pol86

Legacy Member
MiniJeffrey zei:
Met alle respect, maar als uw kind in de supermarkt dingen in de grond gooit, is de opvoeding dan niet ietwat gefaald. Een kind kan best vervelend en ronduit irritant zijn, maar zo'n gedrag komt niet vanzelf. Dat is omdat het kind weet dat het zijn zin krijgt als het zich aanstelt. En dat goedkeurend gedrag begint al zeer klein. Hoeveel kinderen doen niet alsof dat ze wenen om hun gedacht te krijgen? Heel jong is dat nog een knuffel en genegenheid van mama, maar al snel wordt dat wenen en aanstellen om een koek te krijgen, etc. Hoe meer je daarin meegaat als ouder, hoe meer van die situaties je krijgt. Als ouder moet je gewoon paal en perk stellen aan zo'n gedrag. En nooit belonen omdat ze aanstellerig doen of huilen of wat dan ook. Elke pedagoog zal erkennen dat belonen voor goed gedrag veel beter werkt dan bestraffen bij ongewenst gedrag. Zelfs wie een hond heeft weet dat het bestraffen eigenlijk enkel een angstreactie uitwerkt. Wil je een kind dat bepaald gedrag toont omdat het bang is anders een tik te krijgen, of wil je dat een kind gedrag vertoont omdat het weet dat het correct is en beloond wordt? Zo voed ik mijn honden succesvol op. Dat is ook niet zonder figuurlijke slag of stoot (hehe) gegaan, maar het is uiteindelijk zeer succesvol gebleken en geleid tot erg sociale honden die goed gedrag vertonen en weten wat ze waar mogen doen. De vergelijking gaat natuurlijk niet helemaal op tussen hond/kind, maar imo zijn er zeker gelijkenissen.

Ik schrik daar best van, dat zoveel mensen het normaal vinden om fysiek geweld te gebruiken om een kind op zijn plaats te zetten. Er is een groot verschil tussen behoeden (bvb het kind op zijn vingers tikken als hij naar een hete kookplaat zou reiken) en bestraffen door fysieke dominantie na ongewenst bedrag. Er zijn zovele andere manieren om als ouder te tonen dat je 'baas' bent. Je stem eens goed verheffen kan soms wonderen doen, je kind zijn avond tv/pc/tablet afnemen, etc. Fysiek aanraken en dit echt met het oog op het bestraffen door het kind pijn te doen zou nooit mogen voorvallen.

En al die zever van sommigen van dat we daarom met huidige generatie zitten die geen respect meer heeft is echt complete onzin. Vroeger kregen kinderen een regel op hun vingers omdat ze linkshandig waren of omdat ze 'ongewenst' gedrag vertoonden. Denk je dat kinderen daarom anders opgevoed raken? Je geeft ze enkel een schrik en omdat ze niet nog eens pijn willen lijden gaan ze zich tijdelijk anders gedragen. Ken je die Facebook filmpjes van honden die in een hoek gaan zitten omdat ze een kussen kapot beten en de eigenaar ze ondervraagt wie het was? Neen die honden zijn niet beschaamd van hun daden, ze zijn bang om onder hun voeten te krijgen. Door de toon van de eigenaar zijn die honden al genoeg geïntimideerd, daar hoeft geen slaag (of pedagogische tik, want dat klinkt minder erg) aan te pas te komen.

Maar nogmaals, gezien pedagogische tik niet echt gedefinieerd is zal voor de ene een tik veel sneller een tik zijn terwijl voor de ander het nog gaat om met zachthandige hand het kind behoede/corrigeren.

De opvoeding van een kind vergelijken met die van een hond. Goed bezig.
Vroeger ook de enkele tikken van mijn ouders gekregen. Gevolg was dat ik op den duur goed nadacht vooraleer het varken uit te hangen.
Hadden mijn ouders van die softe vermanende praatjes gedaan, had ik ze waarschijnlijk uitgelachen.

Ednolb

Legacy Member
Pol86 zei:
De opvoeding van een kind vergelijken met die van een hond. Goed bezig.
Vroeger ook de enkele tikken van mijn ouders gekregen. Gevolg was dat ik op den duur goed nadacht vooraleer het varken uit te hangen.
Hadden mijn ouders van die softe vermanende praatjes gedaan, had ik ze waarschijnlijk uitgelachen.

Hetgeen waar MiniJeffrey het over heeft en waarover het principe van pedagogische tikken uitdelen gaat heeft nochtans een grote gemene deler, zijnde conditionering. In die zin klopt zijn vergelijking wel.
Dit gezegd zijnde: gewenst gedrag uitlokken door geweld te gebruiken is gewoonweg belachelijk. Er zijn veel andere manieren om dit te doen zonder daarvoor geweld te moeten gebruiken. En ja, een pedagogische tik is in essentie een vorm van geweld of agressie, noem het wat je wil.
Ik werk dagelijks met kinderen die heeeeeeeeeeeeeeeel lastig gedrag kunnen vertonen en ik heb die nog nooit geslagen (moest ik het doen, ik zou waarschijnlijk buiten vliegen aangezien we deze archaïsche methodes niet echt onderschrijven :)). Uiteindelijk weten zij ook heel goed wat er van hen verwacht wordt en doen zijn MEESTAL wat ik van hen verwacht. Je kan gewoonweg niet verwachten dat iemand altijd zal doen wat jij wil. Het zijn kinderen, geen robots. Ze hebben een eigen willetje, en maar goed ook.
Slaan, hoe zacht het ook is, is een vorm van onmacht en niets anders. Ik wil niet dat mijn kind zijn probleemoplossend vermogen bestaat uit het gebruiken van geweld om zijn/haar/zin te krijgen en dus doe ik het zelf ook niet bij hen. Als ouder/opvoedingsfiguur heb je immers in de eerste plaats een voorbeeldfunctie.

ns_ripper

Legacy Member
Sonny Crockett zei:
De opvoeding is een proces van langdurige adem. Het bijsturen van gedrag dat niet kan, net dat is 'opvoeding'. Zeggen dat de opvoeding is gefaald omdat een kind buitensporig gedrag vertoont is wat kort door de bocht. Kinderen zien en kinderen nemen over. Niet alleen van de ouders; ook (en vaak zelfs meer) van andere kinderen in bijvoorbeeld de kleuterklas of crèche.

Niet alleen kort door de bocht. Volgend mij iemand zonder kinderen...

HelpYouFall

Legacy Member
Ik kreeg van onze pa (heel af en toe) wel eens een stamp onder mijne put of een pets, maar dat was ook enkel maar als ik het echt griezelig aan het verstieren was. Ik heb daar zelf nooit zwaar aan getild (buiten op de moment zelf bleiten natuurlijk :v)

Dat gezegd zijnde ben ik zelf naar wezens die zwakker als mij zijn een gigantische softie. Ik zou mijn kat nooit op haar kopke kunnen meppen, laat staan dat ik dat dus met een kind zou kunnen. Ik heb en wil geen kinderen btw.

Anderzijds ben ik de laatste die mensen op de brandstapel gaat zetten omdat ze eens de controle verliezen en hunne kleine eens een keer een ZACHT tikje geven. Dafuq do I know?

Wat mij veel harder stoort zijn van die ouders die overduidelijk NIKS controle over hunne kleine hebben en dan ook nog eens op de slechts mogelijke, belachelijke manier met da manneke/meiske omgaan. Ik ben geen ervaringsdeskundige, maar ik haal de koppels die even weinig kaas als ik gegeten hebben van opvoeden er echt wel zo uit. (Cfr: 40% van de mensen in Plopsaland bv :v)

coldplayke

Legacy Member
Mijn pa heeft nooit tikken uitgedeeld, mijn ma daarentegen... Dat was echt in het gezicht slaan, met de vlakke hand, waardoor je nadien een rode vlak op uw wang had staan. En dat soms meerdere keren na elkaar, hing er vanaf wat je fout had gedaan (bijvoorbeeld slechte toets gemaakt). Of knietjes geven in de onderrug, dat was ook een 'favoriet'. Ik moet er denk ik geen tekeningetje bijmaken dat dit de relatie tussen mij en mijn ma niet heeft geholpen. Ik was in mijn kindertijd en jeugd een zéér braaf kind, maar eerder omdat ik schrik had van mijn ma, dan omdat ik respect voor haar had of zo.

Ik heb op 'ja' gestemd in de enquete omdat ik niet tegen pedagogische tikken ben als in op de poep even een klets geven ter waarschuwing (zolang het geen pijn doet, eerder om de aandacht af te leiden). Maar ik ben geen deskundige. :p

Senseo

Legacy Member
Ik snap niet goed waarom het word gezien als zodanig slecht? Mijn ouders gaven mij dikwijls een pedagogische tik toen ik jonger was en dat was helemaal terecht. Alhoewel ik het toen niet altijd begreep, naarmate je ouder wordt begin je het wel te verstaan waarom. Ze hebben mij niet mishandeld, integendeel. Ik hou nog steeds ontzettend veel van mijn ouders en zij van mij. Ik ben er niet mentaal en of fysiek op achteruit gegaan door die tikskes.

Maar dat geld uiteraard niet voor elk kind. Bv. bij de zoon van mijn zus, die reageert totaal niet op een tik. Dat doet hem absoluut niks. Terwijl ik in mijn jongere jaren, een tikske mij wel schoonekes braaf maakte.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan