Ik vind heel deze discussie lullig om te hebben (
maar ik laat mij toch weer verleiden -_-) omdat de meeste mensen zo allergisch zijn aan het idee dat er nog werk is aan de gelijkwaardigheid tussen mannen en vrouwen in Westerse landen. Maar guess what; er zijn uiteraard veel zwaardere kwesties in de wereld qua man-vrouw ongelijkheid (recht op onderwijs, kindhuwelijken, gedwongen huwelijken, genitale verminking, rij- of werkverbod, het feit dat een weduwe in India niets waard is,...), maar dat betekent niet dat de situatie bij ons is gelijk ze zou moeten zijn. En blijkbaar mag dat ook niet gezegd worden want 'ge hebt toch niet te klagen'.
Ten tweede zal iemand die zich identificeert als feminist, en weet wat dat betekent, zich ook bewust zijn van het feit dat dat een mes is dat langs twee kanten snijdt. Als vrouwen worden gedwongen om zich te gedragen of te reageren op een bepaalde manier dan betekent dat ook dat mannen in een bepaald keurslijf worden gedwongen. En inderdaad, dat is
ook niet goed. Een feminist strijdt voor evenwaardigheid van beide (alle :v) geslachten. Waarom wordt er dan vooral gefocust op vrouwen-issues?
Mijn idee daaromtrent: van jongsaf aan leert ge heel snel wat bestempeld wordt als 'mannelijk' en 'vrouwelijk'. Het komt er op neer dat wat mannelijk is, gelijkgesteld wordt met sterk, competent, ondernemend/creatief, roekeloos ... terwijl vrouwelijk neerkomt op zwak(ker), verzorgend, rustig, ... De meeste van die opdelingen zijn vrij onschuldig, maar vaak zit er toch een impliciet waardeoordeel aan vast.
Ge merkt heel goed dat kinderen die opdeling gebruiken. Dat wordt ook, impliciet, enorm doorgegeven door de ouders. Eenzelfde gedrag van een kind gaat ge anders beoordelen of bevestigen. Waardoor ge kleine meisjes krijgt die vaker rustig gaan spelen met een pop en jongens die over de zetel stuiteren en alles uit elkaar halen. Draai de situatie om en ge zult snel merken dat, zeer subtiel, de jongen wordt weggelokt van spelen met een pop (of toch aangemoedigd om ook iets anders te gaan doen) en het meisje dat haar papa wilt helpen met klusjes in huis veel minder zal mogen mee proberen dan haar broer. Is dat een probleem? Zolang daar geen waardeoordeel aan vasthangt niet. Maar feit is en blijft dat hoe ouder ge wordt hoe meer een impliciete waarde wordt toegekend aan mannelijke en vrouwelijke eigenschappen. En in de wereld waar wij tegenwoordig leven is de som van de 'mannelijke' eigenschappen nog altijd positiever dan die van de 'vrouwelijke'.
wat betekent dat concreet?:
- als ge zeer jong zijt, gaat ge u gaan identificeren als jongen en meisje, en iedereen die wat meer afwijkt van wat hij/zij zou moeten zijn is vreemd, raar en anders (verwijfd vs. manwijf) -> so long so good, iedereen krijgt evenveel shit:v. Jammer genoeg betekent dat dus dat jongens leren ne 'grote' jongen te zijn en hun emoties vooral niet te veel te laten zien, meisjes leren onderdanig, rustig en verzorgend te zijn en vooral niet te veel opvallen/een mening hebben.
- Als ge ouder wordt merkt ge dat die onderverdelingen meer waarde beginnen te krijgen. In de klas worden meisjes meer geapprecieerd want ze werken mee (waardoor meisjes in gemengde klassen een voordeel krijgen*), in interpersoonlijke relaties worden jongens met vrouwelijke eigenschappen door meisjes geapprecieerd maar niet door jongens (want nog steeds verwijfd)
maar meisjes met mannelijke eigenschappen worden 'one of the boys', wat volgens algemene tendens moet opgenomen worden als een compliment. Daarnaast worden zeer vrouwelijke meisjes vaak omschreven als ‘meisje meisjes’. Nu op zich kan dat oké bedoelt zijn, maar ik denk dat ge zelf ook wel weet op welke manier ge dat gebruikt.
M.a.w. mannelijke eigenschappen worden meer en meer als positief aanzien, ongeacht een omgeving die eigenlijk meisjes zou bevooroordelen.
*zou zich dat dan niet moeten uiten in een sterkere positie op de arbeidsmarkt want beter geschoold? :v
- En dan zijt ge volwassen en dan denkt ge dat dankzij de positieve aandacht meisjes dus eigenlijk een voordeel hebben hé. Maar ondertussen hebt ge al lang geleerd dat vrouwen eigenlijk gewoon rustig en gedwee horen te zijn en vooral niet creatief en ondernemend zijn. Terwijl een man inherent die kwaliteiten al toegeschreven krijgt. Wat ook betekent dat gij als vrouw bij een sollicitatie moet opboksen tegen het idee dat ge niet zou voldoen (bij hogere, zwaardere functies) terwijl een man eigenlijk echt zwaar incompetent moet overkomen vooraleer hij zijn 'goeie, mannelijke' eigenschappen verliest.
Dit heeft uiteraard ook invloed op het idee van seksualiteit bij man vs. vrouw, maar ik ga hier niet over uitwijden.
Dat betekent
ook dat er, zoals Freya zegt, dingen gebeuren naar mannen toe waar de samenleving lacherig op reageert: een man kan niet verkracht of fysiek mishandeld worden door een vrouw (want man sterk, vrouw zwak), mannen zijn niet geïnteresseerd in kinderen (want man ambitie, vrouw gezin)...
Dat is ook absoluut niet correct, en iemand die zich identificeert als feminist zal ook daarop reageren.
Daarnaast zijn er ook effectief fysieke verschillen, uiteraard. Mannen zijn gemiddeld gezien sterker dan vrouwen. Er zijn dus absoluut jobs die niet geschikt zijn voor de gemiddelde vrouw. Maar dit betekent niet dat ge a priori vrouwen moet uitsluiten voor zo’n jobs.
Het grootste fysiek verschil is uiteraard zwanger kunnen worden of niet. Ik snap volledig dat bedrijven daar een bepaalde vrees voor hebben. Maar ik denk dat we tegenwoordig toch ook al geleerd hebben dat een goede, trouwe werknemer met de juiste mindset en die goed in de groep past belangrijker is dan het feit dat deze werknemer misschien, in de nabije toekomst, mogelijks een paar maand afwezig zal zijn. Ja bij vrouwen is die kans groter, maar opnieuw moogt ge daar a priori niet vanuit gaan.
Dus ja, er wordt gefocused op de problemen van vrouwen, omdat mannen op de eerste plaats eigenlijk niet moeten opboksen tegen eigenschappen die als 'negatief' of minder worden aanzien (tenzij het over 'vrouwelijke' eigenschappen gaat). Maar zolang ge in de groep zit die de positieve eigenschappen heeft (in die bepaalde situatie), ziet/voelt ge dat eigenlijk niet.
Probleem is dat er vooral vrouwen zijn (uiteraard) die hiermee bezig zijn, en dat er pas echt geluisterd wordt als een man, met genoeg mannelijke eigenschappen, ook die standpunten inneemt. O ironie.
Tl;dr vrouweneigenschappen worden negatiever beoordeeld als manneneigenschappen wat problemen, zowel bij mannen als vrouwen, in de hand werkt. Er is an sich niets mis met verschillen tussen mannen en vrouwen, of dingen bestempelen als meer typisch mannelijk of typisch vrouwelijk, er is wel iets mis met het waardeoordeel dat daar nu nog steeds aan vast hangt.
bosic zei:
Vrouw zijn is leuk tot je 35e ofzo denk ik. Je krijgt alles gedaan omdat mannen van alle leeftijden vaak geen nee durven zeggen tegen een jonge vrouw. Maar dat voordeel verdwijnt wel als ze ouder worden. Bij mannen is dat niet zo. Daar is het eerder omgekeerd.
Dus als vrouw hebt ge mannen nodig om iets gedaan te krijgen? :v
Of wou ge subtiel aan de kaak stellen dat iemand met macht in deze wereld waarschijnlijk een man is ^^
Polis zei:
Vrouw en man zijn perfect gelijk in onze samenleving en krijgen dezelfde kansen. We zijn zelfs meer aan het hellen naar een mannelijke discriminerende samenleving, moeten we voor opletten.
Jup, zie dat ge sebiet overwegend vrouwen hebt aan de top van een bedrijf of in een regering. De mannen gaan nogal afzien en onderdrukt worden.
Freya zei:
[*] Een man wordt al snel als een mietje gezien als hij een "vrouwelijke" job wil uitoefenen. Omgekeerd worden vrouwen sterk aangemoedigd om een meer "mannelijke" job uit te oefenen via quota's en dergelijke (hoewel ze in praktijk waarschijnlijk minder vaak au sérieux worden genomen dan een man in dezelfde functie).
Mannen in vrouwenberoepen zijn trouwens wel zééééér gegeerd: enerzijds omdat veel vrouwen in dat beroep zelf vaak het nut inzien van een man (bv. verpleger, kan handig zijn bij het verzorgen van zwaardere of agressieve patiënt) maar vaak ook door het idee dat mannen competenter zijn - zelfs in een zogenaamd vrouwelijk veld? :v.
Freya zei:
[*] Na een scheiding gaan de kinderen vaak meer naar de moeder dan naar de vader, zelfs in het geval dat de moeder een totaal ongeschikte ouder is.
Tegenwoordig is de standaard gelukkig al co-ouderschap (bij echtscheidingen die voor de rechtbank komen eh, wat ouders zelf onderling beslissen is hun zaak)
Freya zei:
[*] Als een vrouw zwanger wordt maar echt niet emotioneel of financieel klaar is voor een baby, heeft ze het recht om de zwangerschap te beëindigen. Een man heeft er allemaal niks in te zeggen, die moet er maar mee leren leven. Ik heb daar ook geen oplossing voor, de natuur heeft het gewoon zo geregeld. Maar het kan wel echt een kutsituatie zijn voor een man.
Abortus is inderdaad een moeilijke kwestie omdat daar veel emoties mee gepaard gaan uiteraard. Uiteindelijk komt dat beslissingsrecht neer bij de vrouw (en dit zal zo zijn tot ze een externe baarmoeder kunnen bouwen). Waarom? Het is hààr lichaam. Zo simpel is het. Is dat fijn voor de man die per se het kind wou houden? Nee, absoluut niet. Dat moet een verschrikkelijke situatie zijn. Maar ge kunt iemand niet verplichten om haar lichaam door een slopende ervaring te laten gaan. Fysiek is een zwangerschap niet te onderschatten. Dat is ook absoluut niet zonder risico voor de vrouw. En een kind moeten dragen dat gij eigenlijk echt niet wilt, lijkt mij emotioneel ook nogal een recipe for disaster.
Freya zei:
[*] Gemiddeld zwaardere straffen voor dezelfde misdaden.
Hangt af van de misdaad. Wanneer ze in een verzorgende situatie zaten zal dat meestal net niet het geval zijn (vb. verpleegster die patiënten besteelt etc). Zelfde geldt trouwens voor mannelijke misdadigers met een vrouwelijker gezicht.
Freya zei:
[*] Hogere zelfmoordcijfers.
Maar ook hoger aantal pogingen? Mannen gebruiken doeltreffendere manieren om zelfmoord te plegen (vuurwapen, verhanging vs. pillen).