Ik was gisteren nog aan het klagen over het feit dat mijn ex het co-ouderschap wel heel moeilijk aan het maken is. Vandaag pak ik de kleertjes uit die terug zijn meegekomen, een hele tas vol bloesjes en welgeteld 2 broeken, waarvan 1 te klein is.
Diepe zucht, vandaag dus verplicht shoppen, anders kan ik mijn zoontje de rest van de week dezelfde broek laten dragen. Als ze nog niet gewassen zijn ofzo, geef ze dan verdorie gewoon vuil mee, dan was ik ze zelf wel. Ik had dan nog vorige keer een 10-tal broeken meegegeven, dus ik vermoed dat ze daar gewoon mooi in de kast liggen, want zelfs een smodderende kleuter maakt geen 10 broeken vuil op een week. Er liggen veel broeken klaar qua grotere maten, maar zoontje is lang en smal, dus daar is hij gewoon nog niet ingegroeid en ik vind het zonde om veel kleren te gaan kopen die dan weer snel te klein gaan zijn.
En dan is deze maand al geen rozengeur en maneschijn op financieel gebied... Veel onverwachte kosten, ik had er een beetje op gerekend dat mijn ex wel zo vriendelijk zou zijn om de belastingsteruggave qua kinderopvang te delen, maar hij vond niet dat ik er recht op had omdat hij meer betaald heeft door het jaar. Klopt, hij betaalde Telenet (enkel internet + analoge TV) en voorschot gas + elek, dus in totaal een 150 euro per maand meer, maar hij verdient dan ook een 600 euro per maand meer dan mij. Grrr... effe ventileren dus en seffes shoppen! Beter hier effe ventileren op een anoniem forum dan dat ik constant zit ruzie te maken en de situatie nog moeilijker maak dan ze is.
Dat is heel belangrijk. Veel zeveren dat ze geen ruzie maken in het bijzijn van het kind 'dus het ziet er niet van af' maar wel klagen en zagen over de ex terwijl dien kleine alles kan horen. En die klein mannen horen en begrijpen meer dan ge zou verwachten. 
