Wanneer ik van de fitness kom reed ik altijd op een baan tussen boerenvelden naar huis omdat dat korter was. Maar vorig jaar in november rond 9 uur (toen het dus al donker was) sprong er plots een hond voor mijn auto. Omdat ik die niet echt had zien aankomen en die al vlak voor mijn auto was verschoot ik en week ik uit naar links. Maar dan merkte ik dat ik mijn controle kwijt was en ik wou dat corrigeren door naar rechts te willen gaan, wat eigenlijk er op neerkwam dat ik een overcorrectie uitvoerde en dus dan maar langst de andere kant van de baan uitweek. Ik ben dan één meter voor zo van die oude betonnen lichtpalen (waarbij ik enorm geluk had dat ik daar niet knal op zat!) in de gracht gereden om vervolgens er uit te schieten en nog eens overkop te gaan.
Alles gaat trouwens zodanig snel dat je het ook maar half beseft. Ik herinner me ook enkel nog het beeld voor me dat ik overkop ging en dat ik dacht er aan te zijn. Misschien ook maar positief dat ik niet meer weet hoe het allemaal aanvoelde.
Ik heb wel enorm geluk gehad want het enige dat ik had waren glas scherven in mijn been en wat schrammetjes en de volgende dag hevige spierpijn.
Mijn airbags waren ook niet afgegaan wat ook wel bizar was. Franse auto's voor iets dan maar zeker