elDuderino zei:
Dat wist ik maar ik geef toe dat ik de details niet ken. Wat is er dan specifiek aan de wet veranderd in de jaren '90 dat zo onrechtvaardig is?
Voor zover ik het doorhad was de wet voor de aanpassing een schijnwet die praktisch geen enkel nut had in rechtzaken, en dus ook geen gevaar voor racisten inhield.
Wetswijziging 1: dagvaardingsrecht centrum.
In tegenstelling tot het vroegere "Koninklijke Commisariaat voor Migrantenzaken" van Paula D'hondt, kreeg het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding (CGKR) van Leman in 1993 wél de bevoegdheid om personen of verenigingen rechtstreeks te dagvaarden voor de correctionele rechtbank.
Wetswijziging 2: de strafrechtelijke aansprakelijkheid van rechtspersonen.
Een op het eerste gezicht neutrale wetswijziging in mei 1999, de strafrechtelijke aansprakelijkheid van rechtspersonen, bleek achteraf integraal deel uit te maken van de repressiewetgeving tegen het vlaams blok. Door de invoering van de strafrechtelijke aansprakelijkheid van rechtspersonen konden voortaan vzw's worden veroordeeld voor strafrechtelijke inbreuken.
Wetswijziging 3: wijziging van de wet op de partijfinanciering.
Begin jaren negentig, niet toevallig na de grote doorbraak van het vlaams blok op 24 november 1991, werden in het federale parlement de eerste wetsvoorstellen ingediend om het vlaams blok het leven zuur te maken. In 1993 lanceerde PS-kamerlid Claude Eerdekens een eerste wetsvoorstel om de overheidstoelage van onze partij af te nemen. Voortaan zouden partijen in hun statuten of programma moeten inschrijven dat zij de rechten van de mensen respecteren. Indien dit niet het geval was, zouden de dotaties van die partij worden "opgeschort". Nog geen twee jkaar later was de wet een feit.
Wetswijziging 4: een tweede wijziging van de wet op de partijfinanciering.
In 1997 dienen de PS-Kamerleden Claude Eerdekens en Charles Jansens een tweede voorstel in. Bedoeling was om de hierboven aangehaalde wet ook in de praktijk te kunnen brengen. De PS'ers stelden voor om de parlementaire controlecommisie bevoegd te maken om de overheidstoelage van het vlaams blok af te nemen. Daardoor zou het lot van het vlaams blok in de handen van zijn politieke tegenstanders worden gelegd. Omdat enkele vlaamse partijen niet waren opgezet met de overduidelijke politieke bedoelingen van de wetswijziging, werd uiteindelijk voor een meer heimelijke strategie gekozen: een tweetalige kamer van de raad van state kreeg de bevoegdheid om de overheidssubsidies van het vlaams blok af te nemen. Dit zou kunnen gebeuren op initiatief van 5 leden van de parlementaire controlecommisie. De politieke tegenstanders van het vlaams blok kregen dus de rol van aanklager toebedeeld. In het parlement werd de goedkeuring van het wetsvoorstel een belangrijke stap in de bestrijding van "de bruine pest" genoemd.
Wetswijziging 5: het afnemen van de verkiesbaarheid van vlaams-blok vertegenwoordigers.
Deze wetswijziging geeft de strafrechter de mogelijkheid om personen die veroordeeld worden voor 'racisme' te ontzetten uit allerlei rechten, zoals het recht om te worden verkozen of om openbare ambten te vervullen. Met dit wetsvoorstel wou men ervoor zorgen dat de kopstukken van het vlaams blok niet meer zouden kunnen deelnemen aan verkiezingen.
Deze wetswijziging werd begin 1999 goedgekeurd. Op het einde van de tweede regering dehaene werd beslist om het vlaams blok gerechtelijk aan te pakken op basis van de antiracisme wet. "regering dehaene bereide weg voor proces tegen partij" kopte de tijd op 19 november 2003. De paarse regering van guy verhofstad zou het voorbereidende werk van dehaene afmaken.
In februari 2005 dienen 4 franstalige senatoren een wetsvoorstel in om "anti-democratische" kandidaten te beletten deel te nemen aan verkiezingen. De franstalige senatoren willen met hun wetsvoorstel iedereen uit de verkiezingenscampage weren die veroordeeld werd op basis van de wet op het racisme en negationisme. Ook wie tot een vereniging behoorde die hiervoor veroordeeld werd, zou niet langer kunnen deelnemen aan verkiezingen. Ook vlaamse senatoren van SP.A-Spirit en VLD zouden volgens de indieners niet weigerachtig staan tegenover dat idee.
Wetswijziging 6: de droogleggingswet.
De 'droogleggingswet' schaft de weinige waarborgen af die het vlaams blok nog had onder de vorige procedure inzake het afnemen van de partijfinanciering. Na een klacht van de franstaligen in de controlecommisie, kan de algemene vergadering van de raad van state - waarin evenveel walen als vlamingen zetelen - binnen de 6 maanden beslissen of het vlaams blok al dan niet de mensenrechten schend. De normale rechten van de verdediging worden in deze procedure met de voeten getreden: de mogelijkheid tot cassatieberoep word afgeschaft. Begin 2004 werd de nieuwe wetswijziging door het parlement goedgekeurd.
Wijzigingen van de grondwet.
Onze politieke tegenstanders deinsden er zelfs niet voor terug om te sleutelen aan de grondwet. De wijzigin van de grondwet had betrekking op de correctionalisering van de "racistische" drukpersmisdrijven. Dat betekend dat "rasistische publicaties" zouden kunnen worden beoordeeld door een beroepsrechter. Tot 1999 was enkel het hof van assisen - de volksjury - bevoegd voor alle drukmisdrijven.
In 1996 werd door enkele politieke tegenstanders van het vlaams blok klacht ingediend tegen publicaties van onze partij in brussel. Enkele brusselse parlementsleden wilden dat hun klacht zou leiden tot een effectieve vervolging van de partij vlaams blok. De brusselse procureur benoit dejemeppe melde de parlementsleden dat hij niet zou vervolgen omdat het hier zou gaan om een drukpersmisdrijf. Het vlaams blok juridisch vervolgen op basis van één van zijn publicaties was dus onmogelijk omdat alle gedrukte publicaties - zo ook bijvoorveeld krantenartikels - grondwettelijk bescherd werden.
Daarop stelde johan leman in een "open brief" aan de traditionele partijen dat de publicaties van het vlaams blok op een grondwetsherziening noodzakelijk maakten. Op 7mei 1999 werd de gevraagde grondwetswijziging door alle vlaamse en waalse politieke partijen defenitief goedgekeurd. Voortaan konden "drukpersmisdrijven die door racisme of xenofobie ingegeven zijn" door een beroepsrechter worden bestrafd. Men deed zelfs geen moeite om te verbergen dat hiermee het vlaams blok werd geviseerd. In de kamer van volksvertegenwoordigers stelde de franstalige christen democraat jaques lefevre dat de grondwetswijziging "natuurlijk een stap vooruit is in de strijd tegen de extreem-rechtse, racistische en xenofobe ideologien. Men moet zeer alert blijven voor het reele gevaar van het vlaams blok voor brussel en voor het evenwicht van het land in het geheel.". De correctionalisering van de drukpersmisdrijven zou een machtig wapen blijken in de juridische liquidatie van het vlaams blok.
Alle vlaamse partijen hebben bovenstaande wetswijzigingen mogelijk gemaakt. Zij wisten zeer goed dat deze wijzigingen enkel bedoeld waren om het vlaams blok te nekken. De franstalige partijen - meestal de initiatiefnemers - staken dat nooit onder stoelen of banken.
:ironic:
