Archief - [deleted]

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

M°°nblade

Legacy Member
zarathustra zei:
Denk dat hij gewoon het bedrag dat hij al betaald heeft terug zou krijgen in geval er iets gebeurt
Klopt.

Mijn partner stelt dat ik 50% mede-eigenaar wordt, maar pas van zodra het bedrag min of meer volledig afbetaald is. Maar ja, dat berust dan toch ook maar puur op goodwill langs haar kant?
En als het misloopt in onze relatie, dan stelt mijn partner dat ik mijn intussen afgeloste kapitaal terugkrijg.

Maar ik betaal nog liever 1,5% intrest bij de bank zodat ik vanaf dag één 50% mede-eigenaar ben. Soit, de notaris van de schoonouders zou een nieuw tegenvoorstel opstellen.

cege

Legacy Member
M°°nblade zei:
Klopt.

Mijn partner stelt dat ik 50% mede-eigenaar wordt, maar pas van zodra het bedrag min of meer volledig afbetaald is. Maar ja, dat berust dan toch ook maar puur op goodwill langs haar kant?
En als het misloopt in onze relatie, dan stelt mijn partner dat ik mijn intussen afgeloste kapitaal terugkrijg.

Maar ik betaal nog liever 1,5% intrest bij de bank zodat ik vanaf dag één 50% mede-eigenaar ben. Soit, de notaris van de schoonouders zou een nieuw tegenvoorstel opstellen.

Kun jij niet gewoon jouw stuk lenen en afbetalen (samen elk 50/50 eigenaar). Zij zet het geld dat ze van mammie en pappie krijgt op een geblokeerde rekening. Als je wegloopt, koopt ze jou uit met dat geld.

Ik zie niet in waarom (schoon)ouders onder jouw duiven zouden schieten door het huis aan hun kid te geven en de partner volledig buiten spel zetten. Wat ik nog vreemder vind is dat je partner daarmee akkoord gaat? Ik zou me schamen om dergelijk iets voor te stellen aan mijn partner.


Het geld op een geblokkeerde rekening laten toekomen is toch ook maar serieuze ***shit. Daar heeft niemand iets aan en komt eigenlijk neer op huur betalen aan je eigen partner. Wederom schaamtelijk. Voor haar maakt het toch niet uit of er iemand bij haar woont of niet, ze krijgt het huis toch, dus waarom zou jij moeten 'huur' betalen als zij toch eigenaar blijft.

Ikzelf zit in ongeveer dezelfde situatie. Ik woon in het nog-steeds-aan-renoveren-huis van mijn vriendin (ik betaal geen huur, maar wel de helft van de kosten en af en toe wat extraatjes voor haar :-). MAar het ambetantste is dat je geen eigenaar bent. Ik wil wel de tuin onderhouden en schilderen, maar op het einde van de rit heb ik niks te zeggen in haar huis. Nieuwe ketel, nieuwe vloer, etc, alles wat meer dan 1000 euro kost, daar hou ik mij ver van. Op termijn gaan we daar wel verhuizen en dan waarschijnlijk samen iets kopen, maar heel je leven afhangen van de 'goodwill' van de andere lijkt me ook niet boeiend. Beeld je in dat je een kamer met flipperkast wil installeren of nieuwe tv kabels leggen naar je gaming room of weet ik veel welk klein verbouwingske doen. Madam heeft in alles het laatste woord want het is haar huis...

V-man

Legacy Member
In feite zal jij huren. Of op lijfrente kopen zo je wil :)

Ik vraag mij af wat de gedachtengang van de schoonfamilie is hierachter. Dit is toch gewoon maar "eigen" kapitaal en familie beschermen, jij wordt beschouwd als "schoonbucht".

Wat zegt je partner hiervan? Zo zullen jullie toch niet gelijkwaardig zijn en echt samen iets kopen/opbouwen.

Er zijn toch andere manieren voor die ouders om hun kind te steunen?

Onbegrijpelijk is dit.

Dat kan alleen maar voor wrijvingen zorgen.

En dus een eventuele meerwaarde vh huis zal jou ook langs de neus voorbij gaan.

JPV

Legacy Member
Renegadexxripxx zei:
2000 netto overhouden per maand + vakantiegeld == 4 jaar.
Dus als je dan thuis niets moest afgeven, en dan weinig uitgeeft per maand (100€) dan zit je nog altijd niet aan bedragen die zodanig exceptioneel zijn.

maar bon het is nu eenmaal ook de uitzondering hé... daarom ook dat ik het vermeldde in correlatie tot het statement : hangt van het koppel af.
- 2000 euro netto als startloon is exceptioneel
- niet thuis moeten afgeven is exceptioneel
- weinig uitgeven per maand (100 euro) is exceptioneel (betekent dat je in de praktijk ook een bedrijfswagen moet hebben of weinig woon-werkverkeer kosten hebt)

10000 euro per jaar per persoon sparen zal al een mooie doelstelling zijn voor veel mensen.

JPV

Legacy Member
M°°nblade zei:
Owkay, er is een wending van epische proporties aan de gang en nu zit ik met het volgende dilemma.

Zoals eerder gepost zitten mijn partner en ik in de aankoopfase van een huis. Daar waar mensen hierboven al achterover vielen van ouders die 100k bijschieten, schieten de schoonouders het volledige bedrag voor aan mijn partner.

Mijn partner wil het huis nu dus alleen kopen … zonder mij …
Van mij wordt verwacht dat ik de helft van het aankoopbedrag bij haar leen en dat renteloos terugbetaal op een geblokkeerde rekening.

Op het eerste zicht lijkt dat interessant ware het niet dat het de bedoeling om het huis met ons 2’en te kopen (geen rationeel argument maar toch) . En, in dit voorstel staat het huis volledig op haar naam binnen een stelsel van scheiding van goederen na het huwelijk. En als ik daarbovenop deel in de renovatiekosten voor een huis (waarvan ik geen mede-eigenaar van ben) lijkt dit mij in een zwakke positie te plaatsen?

Ik ben er dus voorlopig niet mee akkoord gegaan.

Sowieso zal het fiscaal interessant zijn om zo'n 80k te lenen (moet het exact nog eens narekenen, zo was het vroeger toch). Dat komt goedkoper uit dan het geld zélf betalen, zelfs al heb je het gewoon staan. Gebruik gerust dat argument, want dat betekent ook dat je, als je samen wil lenen, beide eigenaar moet worden van de woning (daarom nog niet elk 50%, maar dan heb je minstens iets).

Heb je zelf een bedrag die je kan inbrengen (al dan niet na verkoop van je huidige woning)?

cege

Legacy Member
V-man zei:
In feite zal jij huren. Of op lijfrente kopen zo je wil :)

Ik vraag mij af wat de gedachtengang van de schoonfamilie is hierachter. Dit is toch gewoon maar "eigen" kapitaal en familie beschermen, jij wordt beschouwd als "schoonbucht".

Wat zegt je partner hiervan? Zo zullen jullie toch niet gelijkwaardig zijn en echt samen iets kopen/opbouwen.

Er zijn toch andere manieren voor die ouders om hun kind te steunen?

Onbegrijpelijk is dit.

Dat kan alleen maar voor wrijvingen zorgen.

En dus een eventuele meerwaarde vh huis zal jou ook langs de neus voorbij gaan.

Dit gaat nog een stap verder dan eigen kapitaal beschermen. Dit is kinderachtig gedrag. Beetje zoals het ene kindje dat kwaad is omdat hij een cadeau krijgt een een ander mee kan spelen met zijn cadeau.

nite

Legacy Member
cege;19753063 Madam heeft in alles het laatste woord want het is haar huis...[/QUOTE zei:
Zelfs als ge beide voor 50% eigenaar heeft, dan heeft madam nog steeds het laatste woord. Zo werkt een huwelijk nu eenmaal :)

Pieter3770

Legacy Member
Zeer ongezonde situatie inderdaad. Zou ik nooit mee instemmen.
Ook jammer als je vriendin het nu onbegrijpelijk zou vinden dat jij 'moeilijk' doet hierover.
Alsof je schoonouders een wig willen drijven tussen jullie...

beemer036

Legacy Member
Enige verschil met de "huur" is dat je je geld terugkrijgt mocht de relatie stoppen.

Krijgt zei eigenlijk gewoon het geld, of moet ze ook wat (renteloos) terugbetalen.

Een huis krijgen...dat is idd nog en stapke hoger dan die 100k. :)

Verstuurd vanaf mijn D6603 met Tapatalk

cege

Legacy Member
nite zei:
Zelfs als ge beide voor 50% eigenaar heeft, dan heeft madam nog steeds het laatste woord. Zo werkt een huwelijk nu eenmaal :)

Ale, omdat het vrouwendag is, ga ik akkoord :p

GuyDebord

Legacy Member
Het is mijn indruk dat de vorige topics heel emotioneel kijken naar Moonblade zijn situatie. Rationeel gezien is dit een ongelooflijke opportuniteit. Ik heb echter de indruk dat iedereen hier mede-eigenaar wil zijn 'om het te zijn', vanuit één of ander gevoel van achterstelling, i.p.v. op rationele gronden.

De eerste optie zou zijn dat haar ouders het huis betalen, en het huis volledig eigendom is van zijn vriendin. Perfect, fantastisch toch dat je hierin kan wonen. De verbruikerskosten zijn gemeenschappelijk (internet, gas, water, etc.) omdat je ze beide gebruikt. kleine onderhoudswerken die er zijn door gemeenschappelijk gebruik van de woning deel je, grote renovatiewerken dient zij later zelf te betalen omdat ze zélf ook de bestemmeling is van de meerwaarde/behoud van waarde die gerealiseerd kan worden bij de verkoop van het huis. Ondertussen kan jij rustig sparen of andere investeringen doen, super! Moest de relatie afspringen behoudt zij het huis en kan jij met het gespaarde geld ook een appartement zoeken of huren (logisch, aangezien je toch moeilijk kan verwachten dat het samenzijn met je vriendin je achteraf récht geeft op een grote woning). Waarom die focus van anderen op het bezit van een hoop bakstenen? De meesten reageren hier precies uit een soort angst.

De tweede optie is je inkopen bij je vriendin. Profiteer er van dat de ouders je dit renteloos voorschieten. Zet in de aankoopakte dat het huis 50/50 eigendom is, en maak daarnaast een onderhandse lening naar de ouders van je vriendin toe of rechtstreeks naar je vriendin (afhankelijk wat de ouders willen). Ook als jullie ooit uit elkaar gaan zal je dit bedrag moeten terugbetalen.

Eventueel kan je ook een deel lenen bij de bank zoals Wikilexia/JPV zegt, is voordelig, maar maakt het ingewikkelder en ik heb de indruk dat je nu al in paniek bent :)

Een gelijkwaardig bezit van het huis is écht geen noodzaak. Ik bezit bv. 75% van onze woning (en betaal ook 75% bij renovatiewerken), mijn vriendin 25. Kwam nu eenmaal beter zo uit door beschikbaar kapitaal. Bij mijn ouders is het huis volledig in het bezit van mijn moeder. Ook geen probleem. Als ze ooit zouden scheiden (niet waarschijnlijk, maar bon) zal het huis van mijn moeder zijn en kan mijn vader iets anders zoeken (huurder uit opbrengstwoning zetten bv, zelf iets huren, etc.). Het lijkt me daarentegen vanuit het standpunt van de ouders van Moonblade's vriendin logisch dat ze voor een soort kapitaalsgarantie gaan, gezien het hoge aantal echtscheidingen. Je kan moeilijk verwachten dat ze alles betalen en jou 50% van het huis schenken (en indien ze dat niet doen, jezelf als 'schoonbucht' beschouwen zoals iemand hier eerder aangeeft).

Kus dus u 2 pollekes dat je met je gat in de boter bent gevallen. Proficiat!

Herman De Croo

Legacy Member
Ik sluit mij aan bij hierboven, en zou Moonblade zijn situatie helemaal niet erg vinden

yaris

Legacy Member
Pieter3770 zei:
Zeer ongezonde situatie inderdaad. Zou ik nooit mee instemmen.
Ook jammer als je vriendin het nu onbegrijpelijk zou vinden dat jij 'moeilijk' doet hierover.
Alsof je schoonouders een wig willen drijven tussen jullie...

Schoonouders willen gewoon dat het geld bij de dochter blijft. Maat van me zit in dezelfde situatie. Huis gekregen van schoonouders. Hij woont daar met zijn vrouw en 2 kinderen. Zelf heeft hij een appartement gekocht dat hij verhuurt en een huis in het buitenland met zijn broer dat hij ook verhuurt. Stel dat die uit elkaar gaan dan heeft hij financieel zeker geen slechte zaak gedaan.

mac-bc

Legacy Member
GuyDebord zei:
Het is mijn indruk dat de vorige topics heel emotioneel kijken naar Moonblade zijn situatie. Rationeel gezien is dit een ongelooflijke opportuniteit. Ik heb echter de indruk dat iedereen hier mede-eigenaar wil zijn 'om het te zijn', vanuit één of ander gevoel van achterstelling, i.p.v. op rationele gronden.

De eerste optie zou zijn dat haar ouders het huis betalen, en het huis volledig eigendom is van zijn vriendin. Perfect, fantastisch toch dat je hierin kan wonen. De verbruikerskosten zijn gemeenschappelijk (internet, gas, water, etc.) omdat je ze beide gebruikt. kleine onderhoudswerken die er zijn door gemeenschappelijk gebruik van de woning deel je, grote renovatiewerken dient zij later zelf te betalen omdat ze zélf ook de bestemmeling is van de meerwaarde/behoud van waarde die gerealiseerd kan worden bij de verkoop van het huis. Ondertussen kan jij rustig sparen of andere investeringen doen, super! Moest de relatie afspringen behoudt zij het huis en kan jij met het gespaarde geld ook een appartement zoeken of huren (logisch, aangezien je toch moeilijk kan verwachten dat het samenzijn met je vriendin je achteraf récht geeft op een grote woning). Waarom die focus van anderen op het bezit van een hoop bakstenen? De meesten reageren hier precies uit een soort angst.

De tweede optie is je inkopen bij je vriendin. Profiteer er van dat de ouders je dit renteloos voorschieten. Zet in de aankoopakte dat het huis 50/50 eigendom is, en maak daarnaast een onderhandse lening naar de ouders van je vriendin toe of rechtstreeks naar je vriendin (afhankelijk wat de ouders willen). Ook als jullie ooit uit elkaar gaan zal je dit bedrag moeten terugbetalen.

Eventueel kan je ook een deel lenen bij de bank zoals Wikilexia/JPV zegt, is voordelig, maar maakt het ingewikkelder en ik heb de indruk dat je nu al in paniek bent :)

Een gelijkwaardig bezit van het huis is écht geen noodzaak. Ik bezit bv. 75% van onze woning (en betaal ook 75% bij renovatiewerken), mijn vriendin 25. Kwam nu eenmaal beter zo uit door beschikbaar kapitaal. Bij mijn ouders is het huis volledig in het bezit van mijn moeder. Ook geen probleem. Als ze ooit zouden scheiden (niet waarschijnlijk, maar bon) zal het huis van mijn moeder zijn en kan mijn vader iets anders zoeken (huurder uit opbrengstwoning zetten bv, zelf iets huren, etc.). Het lijkt me daarentegen vanuit het standpunt van de ouders van Moonblade's vriendin logisch dat ze voor een soort kapitaalsgarantie gaan, gezien het hoge aantal echtscheidingen. Je kan moeilijk verwachten dat ze alles betalen en jou 50% van het huis schenken (en indien ze dat niet doen, jezelf als 'schoonbucht' beschouwen zoals iemand hier eerder aangeeft).

Kus dus u 2 pollekes dat je met je gat in de boter bent gevallen. Proficiat!

Komaan zeg, er is meer in het leven dan puur financieel rendement.

Dat de schoonouders zich dan plots komen opdringen met schenkingen buiten alle proportie is hun probleem, niet het mijne. Ik zou er ook alles aan doen om me niet in de hoek te laten drummen van underdog alleen maar voor het financieel rendement.

Als ze "kapitaalsgarantie" willen, dat ze het dan gewoon bijhouden. Dat is nog steeds de beste garantie op uw kapitaal. Enerzijds willen ze een schenking doen i.p.v. een erfenis achter te laten maar toch willen ze precies de controle over het kapitaal niet uit handen geven. Jammer genoeg gaat het één met het ander gepaard. De bluts met de buil nemen, noemt men dat.

M°°nblade

Legacy Member
cege zei:
Kun jij niet gewoon jouw stuk lenen en afbetalen (samen elk 50/50 eigenaar). Zij zet het geld dat ze van mammie en pappie krijgt op een geblokeerde rekening. Als je wegloopt, koopt ze jou uit met dat geld.
Dat ben ik nu inderdaad van plan. Ik had voorgesteld of we mijn lening naar de bank toe dan tenminste niet als koppel konden aangaan (en dan ik die lening dan volledig zou afbetalen) om zo nog indirect mee te kunnen genieten van haar inbreng (quotiteit <50% ), maar ook dat zag ze niet zitten. Want ik breng dan mijn 150k aan schulden in ons gemeenschappelijk vermogen, terwijl zij haar 150k met mij deelt.
Mij rest dus momenteel slechts twee opties:
- ofwel als individu naar de bank stappen om daar een lening voor mijn helft aan te gaan, hopende dat mijn loon + opbrengstwoonst waarvoor de helft van het kapitaal intussen afgelost is, voldoende borgdekkend is.
- Als dat niet gaat: akkoord gaan dat zij het koopt, maar dan zonder 'huur'geld en zonder te moeten delen in eender welke renovatiekosten of onroerende voorheffing of wat dan ook.

Ikzelf zit in ongeveer dezelfde situatie. Ik woon in het nog-steeds-aan-renoveren-huis van mijn vriendin (ik betaal geen huur, maar wel de helft van de kosten en af en toe wat extraatjes voor haar :-). MAar het ambetantste is dat je geen eigenaar bent. Ik wil wel de tuin onderhouden en schilderen, maar op het einde van de rit heb ik niks te zeggen in haar huis. Nieuwe ketel, nieuwe vloer, etc, alles wat meer dan 1000 euro kost, daar hou ik mij ver van. Op termijn gaan we daar wel verhuizen en dan waarschijnlijk samen iets kopen, maar heel je leven afhangen van de 'goodwill' van de andere lijkt me ook niet boeiend. Beeld je in dat je een kamer met flipperkast wil installeren of nieuwe tv kabels leggen naar je gaming room of weet ik veel welk klein verbouwingske doen. Madam heeft in alles het laatste woord want het is haar huis...
Het is grappig dat je dat zegt want ik zit op dit moment ook in deze situatie en dit is de reden dat ik absoluut mede-eigenaar wil zijn.
Ik hoef me de scenario’s niet in te beelden want ik heb ze al meegemaakt. Enkele jaren geleden had ik telenet laten afkomen voor kabel-abo en een digicorder gekocht wat we samen afgesproken hadden. Omdat dat nog steeds niet volledig draadloos kan, en zij de aanleg van een goot naar de TV niet zag zitten heb ik die digicorder terug moeten dragen naar de winkel ...

HUSKE

Legacy Member
M°°nblade zei:
Want ik breng dan mijn 150k aan schulden in ons gemeenschappelijk vermogen, terwijl zij haar 150k met mij deelt.


Via de bank is het een probleem, via haar niet... Vind ik een vreemde redenatie want onder de streep heb je dezelfde schuld. Bij de één betaal je intrest, bij de andere niet.

cege

Legacy Member
mac-bc zei:
Komaan zeg, er is meer in het leven dan puur financieel rendement.

Dat de schoonouders zich dan plots komen opdringen met schenkingen buiten alle proportie is hun probleem, niet het mijne. Ik zou er ook alles aan doen om me niet in de hoek te laten drummen van underdog alleen maar voor het financieel rendement.

Als ze "kapitaalsgarantie" willen, dat ze het dan gewoon bijhouden. Dat is nog steeds de beste garantie op uw kapitaal. Enerzijds willen ze een schenking doen i.p.v. een erfenis achter te laten maar toch willen ze precies de controle over het kapitaal niet uit handen geven. Jammer genoeg gaat het één met het ander gepaard. De bluts met de buil nemen, noemt men dat.

Wederom ga ik akkoord met je. Sommigen zijn zo gefocust op geld, elke dag van het leven, om van te ***.

Overigens ben ik zelfs niet overtuigd dat dat huis schenken en de vent er buiten houden een rendements optimalisatie is. Er moet al veel gebeuren om er voor te zorgen dat lenen aan 1.5-2% een financiele slechte keuze is... op langere termijn.

Doe een schenking van 200k aan de dochter. Beleg het in een dividend aandeel. Pak per jaar 5% return = 10k. Betaal daarmee je hypotheek. De vent doet hetzelfde met zijn huuropbrengst. Samen kunnen beide wonen in een huis met een 'gratis' hypotheek. En ze zijn elk 50/50 eigenaar, en de centen zitten nog altijd bij dochter. en na enkele jaren is er een huis afbetaald en is die 200k er nog altijd.

Velen zitten nogal naief in elkaar. 'Renteloos lenen van de schoonouders'. Hoe zal dat gaan als ze uit elkaar gaan, zal er proper uit zien. Uit elkaar gaan is al miserie genoeg, wil je nog de 'onpartijdige' schoonouder partij erbij betrekken als het huis geregeld moet worden ?

En hoe je het draait of keert, bij een ruzie zal er altijd iets knagen in je hoofd van 'shit dat huis is van haar, in theorie kan ze me buiten zetten'. Akkoord dat het geen 50/50 moet zijn, ifv de fiancien, maar 100/0 is wel heel eenzijdig. Het enige wat deze constructie opbrengt is dat de vrouw ter allen tijde heel snel alles kan terugdraaien en van de vent af zijn, zonder financiele pijn.

Voor mij zijn de 2 scenario's die moonblade voorstelde de enige realistische. Ik snap niet wat het probleem is met 150k schulden erbij te trekken. Als jij zou wanbetalen, kan ze jou toch altijd uitkopen, waarschijnlijk kan ze nog een goeie deal doen bij gedwongen verkoop. Dus daar zie ik geen issue. En het betalen van huur aan je eigen partner lijkt me zo vreemd. Ik vermoed dat dat ook niet op een gemeenschappelijke rekening zal komen... In mijn boek was een relatie nog altijd met 2.

Als je het heel naief bekijkt, kun je inderdaad zeggen dat jij daar woont en dus huur moet betalen. Aan de andere kant maakt het voor haar geen ruk uit of jij daar woont of niet, het huis gaat niet duurder worden omdat er een 2e persoon woont. In principe is je bijdrage niet nodig. Huur vragen uit 'fairness' is wat ridicuul. Stel eens aan je ouders voor dat ene huur zou moeten ebtalen aan de andere, ze zouden nogal lachen....

M°°nblade

Legacy Member
wikilexia zei:
Sowieso zal het fiscaal interessant zijn om zo'n 80k te lenen (moet het exact nog eens narekenen, zo was het vroeger toch). Dat komt goedkoper uit dan het geld zélf betalen, zelfs al heb je het gewoon staan. Gebruik gerust dat argument, want dat betekent ook dat je, als je samen wil lenen, beide eigenaar moet worden van de woning (daarom nog niet elk 50%, maar dan heb je minstens iets).

Heb je zelf een bedrag die je kan inbrengen (al dan niet na verkoop van je huidige woning)?
Bedoel je met fiscaal interessant de woonbonus? Wat dit is niet mijn eerste of eigen woning meer. Ik zie niet in hoe dit fiscaal interessant is.
Eigen inbrek gaat wat beperkt zijn (90-100%) maar ik kan wel mijn eerste eigendom mee borg stellen als dat als alternatief aanvaard wordt.
Toch vraag ik me af of zo'n constructies wel kunnen. Je trouwt en koopt samen een huis, maar je wil een lening aangaan voor slechts de helft van het onroerend goed. Halve hypothecaire lening?

V-man zei:
In feite zal jij huren. Of op lijfrente kopen zo je wil :)

Ik vraag mij af wat de gedachtengang van de schoonfamilie is hierachter. Dit is toch gewoon maar "eigen" kapitaal en familie beschermen, jij wordt beschouwd als "schoonbucht".
PS leuk weetje:
Het andere gelukskind (haar broer) willen ze een huis ter waarde van hetzelfde bedrag schenken maar ook aan die kant zijn het nu vodden met de schoondochter over exact hetzelfde. Zij zijn namelijk met wettelijk stelsel getrouwd maar proberen dat huis daar nu enkel op naam van de zoon te krijgen. :-)

GuyDebord zei:
Het is mijn indruk dat de vorige topics heel emotioneel kijken naar Moonblade zijn situatie. Rationeel gezien is dit een ongelooflijke opportuniteit. Ik heb echter de indruk dat iedereen hier mede-eigenaar wil zijn 'om het te zijn', vanuit één of ander gevoel van achterstelling, i.p.v. op rationele gronden.

De eerste optie zou zijn dat haar ouders het huis betalen, en het huis volledig eigendom is van zijn vriendin. Perfect, fantastisch toch dat je hierin kan wonen. De verbruikerskosten zijn gemeenschappelijk (internet, gas, water, etc.) omdat je ze beide gebruikt. kleine onderhoudswerken die er zijn door gemeenschappelijk gebruik van de woning deel je, grote renovatiewerken dient zij later zelf te betalen omdat ze zélf ook de bestemmeling is van de meerwaarde/behoud van waarde die gerealiseerd kan worden bij de verkoop van het huis. Ondertussen kan jij rustig sparen of andere investeringen doen, super! Moest de relatie afspringen behoudt zij het huis en kan jij met het gespaarde geld ook een appartement zoeken of huren (logisch, aangezien je toch moeilijk kan verwachten dat het samenzijn met je vriendin je achteraf récht geeft op een grote woning). Waarom die focus van anderen op het bezit van een hoop bakstenen? De meesten reageren hier precies uit een soort angst.

De tweede optie is je inkopen bij je vriendin. Profiteer er van dat de ouders je dit renteloos voorschieten. Zet in de aankoopakte dat het huis 50/50 eigendom is, en maak daarnaast een onderhandse lening naar de ouders van je vriendin toe of rechtstreeks naar je vriendin (afhankelijk wat de ouders willen). Ook als jullie ooit uit elkaar gaan zal je dit bedrag moeten terugbetalen.

Eventueel kan je ook een deel lenen bij de bank zoals Wikilexia/JPV zegt, is voordelig, maar maakt het ingewikkelder en ik heb de indruk dat je nu al in paniek bent :)

Een gelijkwaardig bezit van het huis is écht geen noodzaak. Ik bezit bv. 75% van onze woning (en betaal ook 75% bij renovatiewerken), mijn vriendin 25. Kwam nu eenmaal beter zo uit door beschikbaar kapitaal. Bij mijn ouders is het huis volledig in het bezit van mijn moeder. Ook geen probleem. Als ze ooit zouden scheiden (niet waarschijnlijk, maar bon) zal het huis van mijn moeder zijn en kan mijn vader iets anders zoeken (huurder uit opbrengstwoning zetten bv, zelf iets huren, etc.). Het lijkt me daarentegen vanuit het standpunt van de ouders van Moonblade's vriendin logisch dat ze voor een soort kapitaalsgarantie gaan, gezien het hoge aantal echtscheidingen. Je kan moeilijk verwachten dat ze alles betalen en jou 50% van het huis schenken (en indien ze dat niet doen, jezelf als 'schoonbucht' beschouwen zoals iemand hier eerder aangeeft).

Kus dus u 2 pollekes dat je met je gat in de boter bent gevallen. Proficiat!
Ik ben blij dat jij het wel positief inziet, een andere insteek is altijd interessant om af te toetsen. :-)

Wat randopmerkingen:
- gevoel van achterstelling: schrap dat 'gevoel' maar. Uit ervaring weet ik dat madam ieder meningsverschil over de inrichting of aanpassing aan het huis afsluit met 'we doen het zo want het is mijn huis'. Dit is nu ook zo het geval. Tuurlijk is dit financieel gezien een opportuniteit maar ik ben niet het type man dat de rest van zijn leven wil leven zonder medezeggenschap over hoe hij zijn 'verblijfplaats' wil inrichten met dezelfde inbreng als een 'huurder'.

Over optie 1: Mijn wens om zeggenschap over een woonst te hebben terzijde, is dit voor mij inderdaad financieel interessant. Maar mijn partner gaat hier nooit mee akkoord gaat omdat zij dan alle grote kosten en renovaties zelf moet betalen. Onroerende voorheffing, carport, na-isolatie spouwmuur, nieuwe HR ramen (nu enkel glas), zolderisolatie, hohoho. Als de geldpot op is, moet zij hier ook alleen voor werken. En het is maar een gevoel natuurlijk, maar zo'n afspraken kunnen moeilijk een goede voedingsbodem voor een relatie genoemd worden, en zijn eerder een voorbereiding op 'leven met co-ouderschap' door de drempel tot uitstappen zo klein mogelijk te maken.

Over optie 2: dit is wat ik verwacht dat de schoonouders uiteindelijk met een nieuw voorstel beoogen. Mijn zus vermoedt dat ze op die manier nog eens 150k via siphoning aan de dochter willen schenken met mij als tussenpersoon.

En ik verwacht helemaal niet dat ze 'alles' betalen. Ik wil mijn helft betalen, maar indirect wordt ik nu wel met het mes op de keel gedwongen om ofwel af te zien van mijn koop&bezittingsrecht en zeggenschap over mijn woonst (wat ik niet wil om bovenstaande redenen maar waar mijn partner wel héél hard op aanstuurt), ofwel een bad deal aan te gaan bij de bank door als alleenstaande te moeten lenen. Soit, ik ben benieuwd wat de bank mij deze week gaat zeggen.

cege

Legacy Member
HUSKE zei:
Via de bank is het een probleem, via haar niet... Vind ik een vreemde redenatie want onder de streep heb je dezelfde schuld. Bij de één betaal je intrest, bij de andere niet.

De bank zal een pak neutraler zijn als er problemen opduiken...

GuyDebord

Legacy Member
Het sluiten van een juridisch bindend akkoord, waarbij nagedacht is over de financiële impact, hoeft toch in de verste verte niet te betekenen dat er geen liefde/wederzijds respect kan zijn tussen twee partners of tussen moonblade en zijn schoonouders?

De ouders van zijn vriendin hebben legitieme verwachtingen: ze beschikken over geld, willen hun dochter hier zo gelukkig mee maken en willen niet riskeren dat 50% naar de schoonzoon gaat in geval er een scheiding is (wat niet onrealistisch is, gezien de cijfers).

Gebruik dan toch die opportuniteit om samen een woonst te vinden? Je eigenwaarde is toch niet gebonden aan het % van een huis dat je bezit?

@mac-bc: uiteraard is het leven meer dan puur financieel rendement. Maar het is, gezien de hoge scheidingscijfers, toch niet absurd dat ouders willen voorkomen dat Moonblade (in geval van een echtscheiding) 50% van dit geld met zich meeneemt? Indien ze niet scheiden is er ook geen probleem, want dan betrekken ze beiden een woonst. Nu, stel dat het niet de ouders van Moonblade's vriendin zijn, maar Moonblade's vriendin zelf die 100% wil betalen, dan is er toch ook geen probleem? Is scheiding van goederen. Alsof iemand zijn vriendin niet graag kan zien omdat het huis officieel op haar naam staat?

@Cege: als de ouders het geld willens schenken aan hun dochter (die op dit moment een huis wenst te kopen) i.p.v. te investeren op de beurs, dan wel dat de dochter wenst te investeren in een huis, dan moet dit toch kunnen? Misschien zijn ze risico-avers? Waarom die manische focus op de gelijkwaardige aankoop van een huis? Je moet in beide gevallen samenleven, elkaar liefhebben en compromissen maken, dit hangt niet samen met je aandeel in het huis (mag ik hopen) maar uit wederzijdse liefde en respect voor elkaar. Neem het voorbeeld van moonblade die zijn digicorder mocht terug brengen omdat zijn vriendin niet wou dat er een gootje kwam voor de kabels. Zou dit probleem zich niet voordoen als ze het huis 50/50 bezitten? Dan moest zijn vrouw toch ook akkoord zijn? Of zou Moonblade tegen de zin van zijn vrouw toch een goot gelegd hebben voor de kabels, tegen haar zin, omdat hij 50% van het huis bezit?

@cege: wat betreft de scheiding: als er een onderhandse lening is opgesteld (en eventueel geregistreerd), dan zal moonblade sowieso die lening moeten afbetalen. De schoonouders of zijn vriendin zijn hier de personen die het risico lopen, gezien zij mss. het geld niet terug zien. Aangezien het huis 50/50 verdeeld is, zal bij een scheiding 1) het huis verkocht kunnen worden en zullen ze beiden cash hebben, 2) zijn vriendin hem kunnen uitkopen (waarmee hij trouwens de lening kan afbetalen). Perfect toch? Zelf als er geen schenking was geweest, had de scheiding tot problemen geleid en zou moonblade een nieuwe woning moeten zoeken, snap niet waarom de schenking van de ouders hier een probleem zou zijn.

@ moonblade: er zijn dus 2 scenario's: 1) je vriendin koopt alles zelf, jij betaalt enkel de gebruikskosten (water, gas, ...); 2) je bent beiden 50% eigenaar en je sluit een onderhandse lening af bij haar of bij haar ouders. Het is inderdaad géén goed idee dat je wacht tot je lening helemaal is afbetaald alvorens je 50% hebt afbetaald (en volgens mij ook juridisch niet hard te maken).

Btw, cege: als je schrijft ben je denigrerend ('Sommigen zijn zo gefocust op geld, elke dag van het leven, om van te ***', ik ga er van uit dat je je tot mij richt).

UPDATE: ik las Moonblade's antwoord. Ik denk toch dat je het gesprek zal moeten aangaan met haar wat betreft de renovatiekosten van de woning. Als het haar eigendom is, dan zal zij inderdaad die meerkosten moeten betalen gezien zijn de potentiële meerwaarde zal realiseren. Gezien de ouders haar zo'n bedrag schenken zullen ze wel wat juridisch onderbouwd zijn en zullen ze dit ook wel begrijpen. Ten tweede denk ik toch dat jullie geen makkelijke mensen zijn om mee samen te leven :) (je vriendin wil alle voordelen, geen nadelen (kosten verbouwingen), dooddoeners bij discussies over inrichting, ...). Ten derde is die siphoning(?) geen probleem lijkt me, gaat inderdaad over een schenking ouders/dochter, why not? De problemen die je beschrijft lijken me eerder relationeel van aard dan juridisch/financieel.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan