Ons persoonlijk plan is om binnen dit en 5 jaar (2021) een extra huisje te kopen om te verhuren en onze lening voor onze eigen woning terug te brengen tot 510€/maand, gecombineerd met investeren in indexfondsen. (voor dat huisje: lenen op 20 jaar, huur compenseert de hypotheek en na die 20 jaar geeft de huur +-400€ extra netto inkomen)
3 jaar erna kopen we nog een huisje. (2024)
3 jaar daarna weer eentje. (2027)
Op dat moment valt onze lening weg op onze eigen woning en dan kunnen we op 2 jaar de eigen inbreng voor een huisje sparen.
na 2 jaar nog eentje. (2029)
na 2 jaar nog eentje. (2031)
Tegen dan zijn we 48 jaar, lening van het laatste huis zal afbetaald zijn op 68e. (in 2041 vervalt er een lening, in 2044 ook, in 2047, 2049 en in 2051.)
Onze oudste kleine zal na de laatste aankoop 16 jaar zijn, we stoppen dus net op tijd voor ze (hopelijk) naar hogeschool/univ gaan.
En ook net op tijd om nog wat extra geld bijeen te sparen voor als onze kinderen zelf iets willen kopen.
Ondertussen zullen er mee- en tegenvallers uit de lucht vallen die het plan iets versnellen of iets vertragen.
Als 1 van ons ernstig ziek wordt dan valt het hele plan in duigen, maar dat zou bij elk plan zo zijn.
In 2051 zijn we beide 68, hebben we een geïndexeerd netto-inkomen uit verhuur van 2.000€/maand + een wettelijk pensioen (als dat tegen dan nog bestaat).
Dit grotendeels omdat ik er niet van uit ga dat de staat alle pensioenen zal kunnen blijven betalen.
Renegadexxripxx zei:
Ik hoop dat er tegen die tijd de regel is dat alle inkomsten tellen om te bepalen of je recht hebt op werkloosheidsuitkeringen (al dan niet zonder graceperiode - liever met)
Dus iemand die heel zijn leven gewerkt heeft én gespaard, die krijgt als hij werkloos wordt geen uitkering.
Iemand die heel zijn leven de luierik heeft uitgehangen en geen € op zijn rekening heeft, die wel.
Dat lijkt me toch een tikkeltje onrechtvaardig...
