Inco zei:
Mag je huurders zomaar weigeren op basis van een vermoeden van 'marginaliteit'? Is dat geen discriminatie? 't Is niet dat je een uitgebreide krediet check kan laten uitvoeren dus hoe vermijd je dan als verhuurder slechte huurders?
Een eigenaar mag criteria bepalen die gebaseerd zijn op objectieve factoren, zoals de bestemming van een pand of het vermogen van een kandidaathuurder om zijn huurgeld te betalen.
Ik weet niet hoe anderen het doen maar ik laat meestal een 5-tal huurders de woonst zien en kies dan op basis van een aantal objectieve indicatoren de beste kandidaat eruit. Ik zeg hen dan ook dat ik werk via selectieprocedure en dat ik binnen de 2 weken antwoord geef. Selecteren is trouwens niet hetzelfde als discrimineren.
http://www.diversiteit.be/diversiteit/files/File//Huisvesting/CECLR-LOGE. PROPRIO finaal.pdf
- spontaan afkomen met loonfiches is al een positief element.
- jonge, pas afgestudeerde tweeverdieners zijn voor mij ideaal, want die huren enkele jaren totdat ze zelf een woonst kopen en zij zitten in een situatie die ik duidelijk begrijp.
- wedde vind ik maar tot een bepaalde hoogte belangrijk (huur = max. een derde van hun loon) . Is geen discriminatie want een bank gebruikt deze vuistregel ook.
- wanneer blijkt dat iemand met 5 kotters in een app van 50m² wil intrekken, dan weiger ik dat sowieso omdat ik geen overlast voor de rest van de bewoners wil (mee opgenomen in huisreglement, kan zelfs in huurcontract). Doorgaans krijg je die mensen zo ook wel uitgelegd dat ze beter iets anders zoeken.
- wanneer iemand met mij tijdens het bezichtigen al in discussie gaat over de prijs, of het feit dat mijn manier van werken hun niet aanstaat, schrap ik hen ook.
- pas op met mensen die onmiddelijk ter plaatse al willen tekenen, en moeilijk doen of zelfs druk zetten als dan niet gaat! Dat doet bij mij een groot alarmsignaal afgaan dat ze een volgend slachtoffer zoeken.
Zo heb ik al een afrikaans koppel over de vloer gehad waarvan vrouw in een sociale woonst zat aan de overkant van straat met 3 kinderen. De man zocht een appartement omdat die daar niet van zijn vrouw mocht domiciliëren (want rara dan kreeg zij minder uitkering). Toen ik zei dat ik ze na een week iets zou laten weten omdat ik nog 3 andere kandidaten moest zien, begon de vrouw mij al voor racist uit te schelden.
Voor mij waren dat 3 gerechtvaardigde redenen om ze te schrappen. Moest daar ooit een klacht van racisme gekomen zijn kan ik expliceren dat ik bij de eerste ontmoeting al geschil met deze kandidaat-huurder had, dat er een sterk vermoeden was van overtreden huisreglement en dat ze mij vroegen om mee te stappen in een of andere schijndomiciliëringconstructie. Dat is dus een duidelijke slang.
De les die ik daaruit geleerd heb is van geen 'te huur' blad meer uit te hangen, want toeval of niet, uitgerekend alle marginale kandidaten van de overkant van't straat, kwamen op deze manier bij mij terecht (geen internet?). Via immovlan kreeg ik dan weer de betere kandidaat-huurders over de vloer. Dus via de advertentie kan je al specifieke doelgroepen achterna gaan, of juist mijden (zeg maar pre-selectie).
En ik heb het zelf nog nooit gedaan maar bij vermoeden zou je toestemming van de kandidaat huurder kunnen vragen om zijn bank op te bellen. Een loonfiche schetst een beeld over het inkomen, maar niet over het uitgavepatroon of schulden van de huurder.