Cycloon zei:
Geboortebeperking is in de ruime zin van het woord nog een stap erger dan de natuur zijn werk te laten doen. Bij geboortebeperking ben je zelf egoïstisch omdat je nieuwe levende wezens totaal geen kans geeft om te leven. Stel je voor, liever 10 mensen 100 jaar laten worden of 20 mensen 50 jaar?
Sommige mensen doen nogal wacko over het idee dat een dodelijke ziekte eigenlijk wel eens positief zou kunnen zijn tegen de overbevolking. Maar een ziekte kijkt niet naar rijkdom of macht en neemt wie ze wil. Eerlijkheid (of oneerlijkheid?) troef dus.
De meest correcte oplossing zou zijn om een gebalanceerde geboortebeperking, maar ook een gebalanceerde levensduurbeperking in te voeren. Al zal dat laatste veel moeilijker etisch aanvaard worden als het eerste.
Er zijn verschillende mogelijkheden van geboortebeperking, sommige waarvan bezwaarlijk kan gezegd worden dat ze een levend wezen de kans om te leven ontnemen. Op latere leeftijd huwen (25-30j i.p.v. 20-25), later aan kinderen beginnen of minder kinderen krijgen (chemische castratie etc.) zijn m.i. even valabele oplossingen voor geboortebeperking als condooms, de pil, spiraaltjes etc.
De enige vorm van geboortebeperking waarvan je werkelijk kan zeggen dat ze een levend wezen de kans ontneemt op leven, is abortus - dat is dan ook meteen de meest drastische maatregel, en m.i. ook veelal te beschouwen als het laatste redmiddel als alle andere methodes gefaald hebben. Dat veel mensen hier gebruik van maken ook al is het nog niét het laatst mogelijke redmiddel, heeft ook veel met sensibilisering te maken.
Verder spelen rijkdom en macht wel degelijk een invloed bij wie aan een ziekte bezwijkt en wie niet. Op zich discrimineert de natuur inderdaad niet, maar een vermogend persoon (iemand die in west-Europa woont en over geld beschikt) verkeert m.i. toch wel in een betere positie om een bedreigende ziekte te boven te komen dan pakweg een stamlid in Centraal-Afrika.
Op zich heb je een punt, dat ontken ik zeker niet. Alleen is het, denk ik, niet zou eenvoudig. Een gebalanceerde levensduurbeperking is bijvoorbeeld ook helemaal niet zo eerlijk als dit op het eerste zicht lijkt. Dat je de leeftijd beperkt, tot daar aan toe; maar wat met mensen die daarvoor komen te overlijden, bijvoorbeeld op 35-jarige leeftijd aan de hypothetische ziekte waarvan je veronderstelt dat ze geen onderscheid maakt?
Is dat dan correct, als je de maximumleeftijd bijvoorbeeld op 75 jaar legt? Ik vind eerlijk gezegd van niet. Enerzijds ontneem je de persoon die 105 jaar zou geworden zijn, 40 jaar van zijn leven; maar de persoon die er maar 35 geworden is kan je geen 40 jaar bijgeven...
/muggenziftmodus
