GTM zei:
Juist, maar dat betekent niet dat je het grasveld boven op je fort onverdedigd moet laten. Er is altijd kans dat daar vijanden op geraken, die zo je periscopen en luchttoevoer kunnen vernietigen.
1 of 2 machinegeweren bovenop het fort hadden de Duitse aanval genoeg kunnen vertragen zodat versterkingen binnenin het fort de aanval konden afslaan voordat de Duitsers de kanonnen konden vernietigen.
Je moet geen tactisch genie zijn, of zelfs weet hebben van de mogelijkheid van paratroepen of zweefvliegtuigen om die voorzorgsmaatregel te nemen.
Vergeet niet dat de bunkers MI-Nord en MI-Sud gebouwd waren om het plateau te verdedigen tegen eventuele belagers die boven op de heuvel zouden geraken. Helaas werd aangenomen dat deze bunkers als laatste in actie zouden moeten komen (in geval van een conventionele aanval zou dat inderdaad zo zijn) en waren de bezettingen van de bunkers niet aanwezig op het moment dat de zweefvliegtuigen landden.
Bovendien waren er (naar de informatie die ik heb) aanvragen ingediend bij de staf in Brussel om het bovenplateau te versterken met diamantgrachten en mijnenvelden. Maar net zoals andere zaken was dat nog niet goedgekeurd. De ingang van het fort heeft bijvoorbeeld ook geen luchtsluis. Die was wel besteld, maar nog niet goedgekeurd.
_DM_ zei:
edit: net nog wat gelezen, blijkbaar waren er geen 1200 soldaten aanwezig in Eben Emael (+- de helft) en was het pas nadat die para's versterkt werden door nog een regiment gaf het fort zich over.
Ja en nee. Eigenlijk was het fort al na 20 minuten uitgeschakeld. De taak van de Sturmabteilung Koch was niet het fort in te nemen of volledig uit te schakelen. Het was hun taak de artilleriekazematten, artilleriekoepels en observatiekoepels te vernietigen zodat het fort geen vuur zou kunnen afgeven op de bruggen van Veldwezelt, Kanne en Vroenhoven. Eben-Emael was slechts een secundair doel. De drie bruggen waren het voornaamste doel van de Duitsers (en daar werden ook meer eenheden voor ingezet).
De echte overgave kwam er inderdaad pas nadat een Duits genieregiment op 11 mei het Albertkanaal kon oversteken bij Kanne (waarbij ze grote hinder ondervonden van het storingsvuur van Canal-Nord) en systematisch alle verdedigingsbunkers aan de buitenzijde van het fort begon aan te vallen.
ps: er waren wel degelijk 1200 (of waarschijnlijk iets minder door de vele verloven van boeren) aanwezig in het fort.
John1307 zei:
Tjah, ik vond dat artikel ook een beetje kort door de bocht. Trouwens ergens kan ik die soldaten wel begrijpen, waarom sterven als ze wisten dat zelfs de koning geloofde dat de nederlaag onvermijdelijk zou zijn.
Je moet opletten dat je geen anachronistische fout maakt. Op 11 mei was de koning nog vol vertrouwen over de veldtocht. Het Belgische leger kon nog rekenen op de sterke KW-Linie en de hulp van de Fransen en Britten. Op dat moment was er nog geen sprake van een nederlaag. Eben-Emael was voor het Belgische leger niet veel meer dan een tegenvaller.
dadash zei:
Hadden de Duitsers zelfs niet de plannen voor Eben Emael doordat Duitsers hielpen met de bouw? Ook waren niet alle soldaten in het fort gestationeerd doordat er te weinig ruimte was binnenin en er een deel dus buiten moest slapen en dus eerst opgeroepen moest worden voor ze effectief het fort konden verdedigen. Bovendien duurde het 2 uur of zo eer ze de kannonen aan de praat kregen nochtans was de dreiging van Duitsland reeel en kan het zeker geen verrassing heten dat de Duitsers aanvielen.
Dat zijn urban legends. Er hebben geen Duitse firma's meegeholpen aan de bouw van het fort. Er waren weliswaar wel Duitse bedrijven die meewerkten aan het uitgraven van het Albertkanaal.
Er was in het fort ook niet te weinig ruimte. Men had geopteerd voor een roterend garnizoen. Namelijk 500 artilleristen die van vrijdag tot vrijdag het fort bemanden en 500 andere artilleristen die een week lang op rust waren in Wonck (5km verderop). Dat was enkel omdat de leefomstandigheden in het fort niet gezond waren en een constant verblijf tot veel teveel ziektes zou leiden. Naast die 1000 man waren er 200 mensen die wel constant in het fort waren (de staf, de onderhoudsploegen, de medische dienst). In vredestijd sliepen zij wel buiten het fort in houten barakken.
Op het moment van de aanval speelt dat trouwens geen rol. De 500 soldaten die toen dienst hadden, bemanden alle bunkers en kazematten, maar zoals ik al gezegd heb in het begin waren de mitrailleurbunkers op het plateau bij een conventionele aanval als laatste nodig. Daarom waren de bezettingen van MI-Nord en MI-Sud aangewezen om de administratie van de houten barakken over te brengen naar ruimtes in het fort.
Dat het twee uur geduurd zou hebben eer de kanonnen schietensklaar waren is ook zo'n urban legend. Er waren wel enkele kanonnen die blokkeerden, zoals het kanon van één van de koepels die de waarschuwingsschoten moest afvuren. Maar het grote probleem was dat de Duitse soldaten eerst de observatiekoepels aanvielen en dat daardoor het fort blind werd gemaakt. Er was gewoonweg geen waarneming meer mogelijk bovenop het fort. Dan kan je nog zoveel kanonnen hebben als je wil, als je niet weet waarop je moet schieten is zo'n ding nutteloos.
Maar goed, dit is eigenlijk allemaal off-topic. Het ging over de herinneringscultuur.
