M°°nblade zei:
Ik herdefiniëer niets. Ik duid alleen maar aan waarvoor het platteland de dag van vandaag gebruikt wordt. Dat er meer mensen op het platteland wonen dan werken in de voedselproductie is simpelweg een kwestie van realiteitsbesef. Of dat deze evolutie jou aanstaat is irrelevant. Feit is dat de laatste decennia de functies van het platteland van agrarische doeleinden naar niet-agrarische doeleinden zoals wonen, toerisme, recreatie, kantoren, bepaalde industriële of ambachtelijke activiteiten,… verschoven zijn.
https://www.vlaanderen.be/nl/public...t-platteland-de-impact-van-functiewijzigingen
Maar enfin... deze discussie draait toch niet om een beschrijving van de huidige situatie? Noch draait het om wat mij aanstaat en wat niet.
De vraag is wat er maatschappelijk wenselijk is.
M°°nblade zei:
Al schuif je het probleem onder de noemer ouderdom, feit blijft dat er in steden meer oudere huizen staan en minder ruimte beschikbaar is waardoor het indirect vooral een stadsprobleem is en geen plattelandsprobleem. Op het platteland kan men immers lustig blijven verkavelen, toch ruimte genoeg.
Dus jij bent je niet eens bewust van het nut van open ruimte? Waar er ruimte genoeg is, daar mag men lustig blijven verkavelen?
In plaats van progressie te maken in deze discussie, gaat het hier precies alleen maar achteruit.
M°°nblade zei:
Je kan nog zoveel als je wil je mening proberen te objectiveren adhv. de maatschappelijke kosten die verspreid wonen met zich meebrengt. Maar dit is compleet irrelevant omdat mensen die op het platteland wonen deze kost niet zien of betalen.
Omdat mensen die kost niet zien of niet betalen, is het compleet irrelevant?! Wat voor logica is dat nu weer?
Sociale en fiscale fraude is ook een maatschappelijke kost die de desbetreffende mensen niet zien of betalen. Ook compleet irrelevant dus volgens jou? Dat maakt het nu net WEL relevant. Dat maakt het nu net tot iets die moet aangepakt worden.
M°°nblade zei:
Het is zinloos om vanuit een maatschappelijk standpunt te spreken wanneer de woonkeuze op individueel niveau gebeurt. Vanuit het standpunt van de burgers was het platteland een beter keuze waardoor deze een nieuwe functie gekregen heeft.
Omdat de woonstkeuze op individueel niveau gebeurt is het zinloos om vanuit een maatschappelijk standpunt te spreken?! Wat voor logica is dat nu weer?
Isoleren is ook een keuze die op individueel niveau gebeurt. Ook zinloos om vanuit een maatschappelijk standpunt te spreken volgens jou? Een overheid kan de individuele keuzes en de maatschappelijke wins moeiteloos combineren door de individuele burgers voldoende incentives te geven. Dat doet het al jaar en dag. Subsidiëren/fiscaal voordelig maken wat de maatschappij ten goede komt, afstraffen/beboeten wat de maatschappij schaadt.
M°°nblade zei:
Je mag gerust verder blijven leven in je karikatuur universum.
Woningen zijn dermate duur geworden dat mensen niet voldoende geld kunnen ophoesten voor hun droomhuis. Dus steeds meer mensen kiezen ervoor om eerst een 'instapwoonst' te kopen of huren en na verloop van tijd hun 'droomhuis' (wat vaak een ontvluchting uit de steden betekent).
Karikatuur? Neen, het staat zwart op wit dat woningen in steden duurder zijn dan op het platteland.
Maar akkoord, zoals ik eerder al zei is de geest van de Vlaming mismeesterd op gebied van wooneisen. Rotverwend door een nalatige overheid, werd hen sinds mensenheugenis nooit een strobreed in de weg gelegd voor hun "droomhuis". En nu begint zo stilaan de onaangename boodschap door te dringen.
En net zoals bij de rotverwende vakbonden, zie je die groep conservatieve Vlamingen nu ook tegenspartelen. Je ziet hen plots ook spreken over verworven rechten. Je ziet hen ook op de barricades staan voor het eigenbelang en tegen de intergenerationele solidariteit, tegen de efficiëntie, tegen het behoud van open ruimte, tegen biodiversiteit, ...
Grappig om te zien, zeker omdat je velen van hen altijd (terecht) ziet fulmineren tegen de vakbonden maar niet (willen) beseffen dat ze geen haar beter zijn als plots hun eigen belangetjes in het vizier komen.
M°°nblade zei:
10 jaar geleden woonde ik zelf ook in een stedelijk appartement. Mijn voorgangster was een vrouw die intussen in een relatie zat, 3 kinderen had en een huis op het platteland aan het renoveren was. 10 jaar later woon ik zelf op het platteland, net zoals de meeste andere koppels die 10 jaar geleden in dezelfde appartementsblok woonden en allemaal vervangen zijn door een nieuwe generatie 20'ers.
Leven in de stad is vooral tof als 20'er. Je werkt pas, bent flexibel en hecht veel belang aan vrije tijd, kunst en cultuur. En dan komt huisje, tuintje en kindje en heeft de stad je niets meer te bieden. That's the circle of life.
Ik ken nochtans ook heel wat koppels die in de stad blijven met de kinderen hoor. En dat aantal zou alleen maar toenemen wanneer die steden niet langer overspoeld worden door gesubsidieerde plattelandsbewoners die elke dag de kindjes met de (vaak ook gesubsidieerde salaris-) wagen aan de schoolpoort moeten afzetten en komen halen, en die blijkbaar geen hol geven om de luchtkwaliteit van anderen.