JPV zei:
handig om je te beperken tot slechts enkele (de 2e is trouwens geen nationaal standpunt) en de belangrijkste te vergeten + te vergeten dat er wél reeds 3 deelakkoorden zijn.
Brugpensioen mag je wat mij betreft perfect bediscussieren, maar ouderschapsverlof, zwangerschapsverlof en loopbaanonderbreking zijn net zaken waarover er weinig discussie bestaat dat die principes effectief kunnen zorgen dat een werk langer gedragen kan worden. Je kan natuurlijk wél over de modaliteiten discussieren, maar wie zo dom (ja) is om het principe van zwangerschapsverlof maar "zozo" te vinden, kan moeilijk zeggen dat hij in het belang van de economie denkt. Wie zwangerschapsverlof wil afschaffen gaat terug naar de tijd waar vrouwen quasi niet werkten.
Er zullen inderdaad wel enkele maatregelen bestaan die effectief nuttig zijn (neem nu dat zwangerschapsverlof, maar breidt dat dan ook niet steeds opnieuw uit) maar is dat nu het punt van mijn redenering?
Wie zo dom (ja) is om dat te denken kan moeilijk zeggen dat hij er iets van snapt.
Het punt is dat vakbonden steeds ijveren voor:
1) Minder werk
2) Meer loon
In een land waar die verhouding al zo scheefgetrokken zit.
En daarbij interesseert het hen geen bal hoe de economische realiteit van vandaag is, wat de kosten zijn voor de samenleving, enzovoort.
De ene keer kunnen ze er misschien een betere, meer maatschappelijk aanvaarde uitleg aan geven (zwangerschapsverlof, want we willen toch de vrouwen niet terug aan de haard?!) dan de andere keer (brugpensioen waar niemand meer achterstaat). De bottom line is en blijft dezelfde, of het nu een nationaal standpunt is of niet.
Jij als vakbondsman zal waarschijnlijk wel alle modaliteiten kennen. Ik als liberaal kan me dat echter vrij weinig boeien om eerlijk te zijn. Jij bent dan misschien continu bezig met ervoor te zorgen dat er steeds minder gewerkt wordt en dat iedereen maximaal van zijn asociale en egoïstische "modaliteiten" kan genieten, ik probeer ervoor te zorgen dat een bedrijf rendabel is en dat de economie draait. Je weet wel, hetgeen goed is voor IEDEREEN. Werkgever en werknemer.
JPV zei:
heb jij een idee hoeveel je kinderen zullen verdienen? Heb jij een idee hoeveel kinderen je zelfs maar zal hebben?
Neen, maar wat ik wél weet is dat hoe meer het van de vakbonden afhangt hoe minder dat zal zijn. En in tegenstelling tot de vakbonden zijn er wél nog mensen die op de lange termijn denken en aan de volgende generatie.
JPV zei:
ouderschapsverlof, zwangerschapsverlof hebben idd véél te maken met verworvenheden van de babyboomgeneratie. Al die zwangere bijna-bejaarden, 't is niet te tellen.
Je snapt nog steeds het plaatje niet hé?
JPV zei:
Zonder werknemers is er niet eens een economie. Als zij ZOUDEN beslissen hun eigen bedrijf op te geven waardoor alle werkgevers zonder werk zouden vallen zijn ze nog altijd niet beter of slechter dan een gewone werkgever. Die heeft namelijk ook geen bedrijf en stelt ook niemand te werk.
Haha, blij dat we hier eens over kunnen discussiëren. Want dit is volgens mij het grootste probleem met vakbonden. Ze denken dat ze zo onmisbaar zijn, zo erg zelfs dat ze al beginnen denken dat het bedrijf van hen is. Precies alsof je geboren moet worden met het recht op werk. Werk, die dan ergens uit de hemel komt vallen ofzo.
Maar jij schrijft hier toch wel enkele vreemde zaken...
JPV zei:
Zonder werknemers is er niet eens een economie.
Zonder werknemers is er wel degelijk een economie. Dan zou het land bestaan uit een werkende bevolking die elk z'n eigen éénmanszaak heeft bijvoorbeeld. En of het een welvarend land zou zijn! Heel de werkende bevolking die van z'n eigen bedrijf het beste moet maken, die allemaal streven naar een draaiende economie, ...
Maar vergis u niet, beste JPV, het zou ook UW paradijs zijn (in het geval u de mensen vertegenwoordigt die loon naar werk krijgen en niet de profiteurs). Een land met een goed draaiende economie is namelijk financieel beter in staat om (sociale) onrechtvaardigheden aan te pakken.
JPV zei:
Als zij ZOUDEN beslissen hun eigen bedrijf op te geven
Hun eigen bedrijf?! Sinds wanneer wordt de werknemer gedefinieerd als bedrijfseigenaar?
JPV zei:
waardoor alle werkgevers zonder werk zouden vallen zijn ze nog altijd niet beter of slechter dan een gewone werkgever.
Nog erger. Als werknemers allemaal hun ontslag zouden indienen zou de werkgever niet zonder werk vallen, integendeel; hij zou erin verdrinken. Lijkt me toch niet zo moeilijk te begrijpen?! Lekker veel werk waaruit hij nu kan selecteren en enkel de beste contracten uitvoeren. Als éénmanszaak dan weliswaar. Maar nu veel rendabeler. Het is ook niet voor niets dat veel éénmanszaken bewust een éénmanszaak blijven. In ons landje schiet je jezelf in de voet door (veel) personeel aan te nemen door alle sociale wetgeving opgesteld door... inderdaad; de vakbonden. Of hoe vakbonden onrechtstreeks zorgen voor minder tewerkstelling.
Pas als bedrijven een groots plan hebben opgesteld en nog eens extra risico's nemen om het bedrijf te laten groeien, DAN pas zal overgegaan worden op aanwerving van personeel.
JPV zei:
Maar omdat iedereen (werkgever EN werknemer) er voordeel bij heeft dat de economie goed draait zal die werknemer dat nooit doen (en dat is nu net het fantastische aan de vrije markt) tenzij hij niet anders meer kan. Een reden waarom hij niet anders meer kan is een te liberale overheid of teveel invloed van de werkgeversorganisaties waardoor de risico's die hij neemt niet meer in verhouding staat met de voordelen.
Welke risico's neemt de werknemer dan? Zeker in België is de werknemer enorm beschermd en heeft dus geen enkel risico.
JPV zei:
Werkgeversorganisaties moeten maar eens leren dat je geen economisch paradijs kan bouwen op een sociaal kerkhof.
Een economisch paradijs kan een sociaal kerkhof ombouwen tot een sociaal paradijs.
Ik heb daarentegen nog nooit een sociaal paradijs een economisch kerkhof weten ombouwen tot een economisch paradijs.
Leuke poging dus om in mijn alinea enkele woordjes te veranderen, in de hoop dat de eindconclusie zou zijn: "Zie je, werkgevers en werknemers kunnen niet zonder elkaar".
De pijnlijke realiteit is echter dat alleen werknemers niet zonder werkgevers kunnen. Omgekeerd is dat slechts gedeeltelijk zo.