dit wil ik even kwijt:
Dus de verenigde Nederlanden werd opgericht om als bufferstaat te dienen tussen frankrijk en pruisen(herinner u het congres van Wenen in 1814).
Van bij de eenwording was er ook een bestuurlijk taalonderscheid. In de Zuidelijke Nederlanden was de administratieve taal en deze van de elite het frans. Het Nederlands was er enkel de taal van de bedienden en arbeiders. De invoering van het Taalbesluit van 15 september 1819 bepaalde dat alle inwoners van Antwerpen, Limburg, Oost- en West-Vlaanderen zich in het Nederlands moesten kunnen wenden tot de gemeente, de rechter en de notaris. Vanaf 1 januari 1823 zou het de autoriteiten in deze provincies tevens definitief verboden zijn het Frans te gebruiken. Deze maatregel kon bij de elite in de zuidelijke Nederlanden niet op veel bijval rekenen.
één van de dingen die leidde tot polarisatie tussen noord en zuid en dus de afscheuring van de zuiderlijke nederlanden...
dit doet mij beginnen afvragen of de afscheuring een zaak was van iedereen of een puur franstalig initiatief?
En het doet mij het idee krijgen dat de franstaligen niet het beste voor hadden met ons vlamingen?