Religie kan enorm veel goed doen, zolang het persoonlijk blijft. Vanaf men het in boeken en wetten gaat gieten, met regels en leiders en een hele organisatie erachter wordt het echter een bron van kwaad ja. Want zo'n organisatie moet per definitie een conservatieve kracht zijn (de wetten en leiders zijn immers geïnspireerd door een onfeilbare God en dus zelf ook onveranderlijk en onfeilbaar) en vooral een op de eigen gemeenschap gerichte organisatie zijn, eentje die de 'vijanden van het geloof' bestrijdt. En helaas heb ik nogal veel persoonlijkheidskenmerken die me tot zo'n vijand maken...
Hoe ik de tegenstrijdigheden in de Bijbel verklaar? De Bijbel is geen boek met een schrijver - de Bijbel is een samenraapsel van tekstjes en regeltjes allerhande (gaande van teksten die ik toeschrijf aan hippies die te veel paddo's namen tot teksten die duidelijk wetteksten van één of andere Joodse stam waren), gecorrumpeerd door de onkunde en persoonlijke meningen van ontelbare vertalers en redacteurs. In veel verhalen herken je duidelijk de hand van een redacteur - teksten die in contrast zijn met vorige teksten en die dingen zeggen die veel beter in de tijdsgeest van de redacteur passen dan die van die vorige tekst.
Maar dat hoeft geen probleem te zijn. Ik kan wel meer belangrijke literaire werken bedenken die geen greintje coherentie vertonen. Het probleem begint pas als aan dat boek een hele organisatie (de Kerk bijvoorbeeld) wordt opgehangen die denkt dat dat boek meer is dan een boek, maar net de basis van het leven van alles en iedereen zou moeten zijn. Een tweeduizend jaar oud boek vol achterhaalde wetten en tegenstrijdigheden kan geen basis zijn voor een maatschappij. En een figuurlijke lezing? Nog steeds niet, want zo'n figuurlijke lezing is per definitie persoonlijk en kan dus al helemaal geen rol spelen in wet en maatschappij.
Mijn bewondering voor religieuze groeperingen als de Quakers, die het leven zien als een persoonlijke zoektocht naar God, is enorm. Mijn afkeer voor godsdiensten zoals het katholicisme die het persoonlijke vervangen door regels en geboden voor iedereen is zo mogelijk nog enormer.
Overigens ben ik zeker geen Bijbelkenner. Ik heb de Bijbel gelezen en enkele kritieken/analyses ervan (je kunt toch moeilijk kritiek uiten op wat je niet kent?), maar niet op het niveau van een echte gelovige - of beter: het niveau dat je van een echte gelovige zou verwachten (want velen onder hen luisteren naar priesters zonder zelf ooit de Bijbel te lezen).
Ik kan je bijvoorbeeld grofweg zeggen wat er in Exodus of Deuteronomie staat, maar verwacht niet dat ik zonder het op te zoeken wat er in Vers X van Boek Y staat kan citeren