Riverdale27
Legacy Member
nite zei:Het probleem met het principe is dat het onmogelijk objectief kan zijn (omdat een objectieve KBA onmogelijk is). Als uw principe niet objectief is, dan vraagt ge eigenlijk aan de overheid om op basis van haar eigen wensen telkens pragmatisch te oordelen op welke manier het principe van toepassing is.
Das dan helemaal geen principe meer, de overheid kan gewoon doen wat ze wil. Bvb moet een kunstprogramma gesubsidieerd worden:
"ja want kunst heeft een grote meerwaarde voor de samenleving", of "nee want kunst is een verspilling". Welke keuze de overheid maakt, ge kunt onmogelijk oordelen of het principe nu gevolgd wordt of niet. Het debat blijft op het niveau van onweerlegbare/onbewijsbare subjectieve voorkeuren.
Hoe zou ge bvb objectief kunnen aantonen dat 10000EUR per jaar in een toneelgroep stoppen dat voor 150 mensen optreedt geen maatschappelijke meerwaarde heeft.
Ge veronderstelt dat het niet objectief kan, omdat dat makkelijk is om te veronderstellen. Maar het kan natuurlijk wel objectief, of beter: objectiever dan nu (want perfect objectief kan natuurlijk niet). Ge moet gewoon een creatieve onderzoeksgeest hebben.
Dit soort dingen zijn ook altijd nuttig: How to Measure Anything: Finding the Value of Intangibles in Business: Douglas W. Hubbard: 9780470539392: Amazon.com: Books
Het principe...
NIETS mag een functie van de overheid mag zijn, tenzij aan de volgende voorwaarden wordt voldaan:
1) het heeft maatschappelijke baten die de maatschappelijke kosten overstijgen
2) het kan niet bestaan in een volledig vrije markt, of de vrije markt resulteert niet in "optimale uitkomsten", volgens een maatschappelijk gekozen definitie van "optimaal"
...blijft staande imo.
Als ge dit principe aanvaardt komt gij bij stap 2: de discussie over wat optimaal is. Daarvoor hebben we democratie, experts, onderzoek, enzovoorts.

