mac-bc zei:
Ik vind het op zich al opmerkelijk dat een journalist, die morgen en overmorgen dan neutraal zou moeten berichten over allerlei nieuws omtrent de vakbonden, daar zo openlijk en vurig de vakbonden staat te verdedigen. Dat is ook wat ik hem verwijt; hij is een linkse activist die al te vaak in de rol kruipt (en die rol ook krijgt toebedeeld) van de neutrale intellectueel. Zeer misleidend. Niet voor niets krijgt bijvoorbeeld Abou Jahjah uitgerekend in zijn krant, De Standaard, ook een forum.
ehm, mac-bc: Joel De Ceulaer heeft van 1999 tot 2011 bij Knack gewerkt (niet bepaald een links weekblad), daarna even bij De Standaard (2 jaar), dan terug bij Knack (ongeveer 2 jaar) en sinds eind vorig jaar bij De Morgen.
Je kan dus moeilijk De Standaard "zijn krant" noemen. En om hem zomaar een linkse activist te noemen, is zijn journalistieke geschiedenis dan wel vreemd...
mac-bc zei:
en hoe weinig procent van de hooggeschoolden gesyndiceerd is. Mensen die kunnen, willen en durven nadenken over de lange termijn zijn precies al significant minder gesyndiceerd. Hoe zou dat komen. Misschien kunnen we daar ook bepaalde conclusies uit trekken.
Ik ga je de cijfers zélf maar geven zeker (uit het hoofd, bron ESS 2006 voor de 100% exacte cijfers):
Laaggeschoolden: zo'n 65%
Hooggeschoolden: zo'n 35%
(was wel op basis van ALLE 15-65-jarigen als ik het goed voor heb, want ze kwamen maar aan een syndicalisatiegraad van 50%)
Niet vreemd dat het percentage van hooggeschoolden zo laag is:
- een groter deel van de hooggeschoolden is bestuurder van een vennootschap
- de jobtevredenheid bij hooggeschoolden is een stuk hoger
- de verloning bij hooggeschoolden is een héél stuk hoger
- meer hooggeschoolden hebben een "machtspositie" binnen het bedrijf tegenover laaggeschoolden
- laaggeschoolden hadden én hebben nog steeds vaker een lagere opzegtermijn, meer kans op (tijdelijke) werkloosheid
Oja: arbeiders, bedienden én ambtenaren, zowel laaggeschoolden als hooggeschoolden kunnen, willen en durven OOK over de lange termijn denken. misschien trekken ze niet dezelfde conclusies als jij. Maar gezien je aantal leugens en "misvattingen" die je dan maar catalogeert onder woordenvitterij, zijn die conclusies mss in een andere richting te zoeken.
Feiten:
- de geschooldheid van een gemiddelde Belgische werkende is nog nooit zo hoog geweest
- de bruto én netto syndicalisatiegraad is ook stijgende, bij bedienden (bruto: net geen 50%) als ambtenaren (bruto: iets meer dan 50%). Het is licht dalende/stabiel bij arbeiders (bruto: zit daar aan een 90%)
- er zijn niet direct extra redenen tegenover vroeger om je te syndiceren voor praktische zaken. Enkele eentje schiet in m'n hoofd, maar het aantal dagen economische werkloosheid bij bedienden is zo laag dat dat weinig tot geen effect kan geven.
Elementen die dus minstens indiceren dat, hoewel het aantal gesyndiceerden bij hoger geschoolden mss laag was, dit wel stijgende is. En dat spreekt dan je argumentatie tegen, gezien bij hogere geschooldheid je zou verwachten, in jouw visie, dat het aantal leden voor de vakbond zou dalen. Ik sta open voor tegenargumenten
