Archief - In de marge van het nieuws - deel 6

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Silmarunya

Legacy Member
Bongobong zei:
Ik denk dat we dan beter niet de toekomst in een lichte aanpassing van de representatieve democratie zoeken maar eerder in meer directe democratie.

Dus in het nog meer overlaten van beleidskeuzes aan burgers die totaal niet thuis zijn in de materie waarover ze moeten beslissen?

Directe democratie werkt op kleine schaal, in je eigen gemeente. Op grote schaal werkt het enkel als alle mensen minstens een degelijke basis hebben van energie, economie, sociologie, criminologie, ecologie, internationale betrekkingen, gezondheidszorg, sociale zekerheid,...

Ik heb die niet. Jij ook niet. Niemand hier denk ik - en we zitten hier dan nog met een hoger opgeleid publiek dan gemiddeld in België.

Hoe kun je van een slecht geïnformeerde burger verwachten dat ze een mening vormen over iets dat ze niet begrijpen en, nog belangrijker, dat ze dat doen zonder ten prooi te vallen aan lobby's allerhande? Ik zou niet graag zien dat mijn oma stemt over het al dan niet toelaten van genetische manipulatie...

De enige oplossing die ik dan zie is stemrecht in een bepaald dossier beperken tot zij die, via hun beroep, opleiding, ervaring of wat dan ook, kunnen bewijzen kennis van zaken te hebben. Maar dat is meer techno- dan democratie - waar ik overigens niet tegen zou zijn, maar wat wel haaks staat op wat jij wilt :p

Bongobong

Legacy Member
Correct, technocratie is imo een aanfluiting van de democratie.

In elk geval, hoewel ik niet thuis ben in de verschillende modellen die voorgesteld zijn om meer directe democratie te bewerkstelligen, kan je mij moeilijk overtuigen dat de problemen die jij hier opnoemt niet zouden voorkomen in een representatieve democratie. Lobbygroepen gaan veel effectiever te werk wanneer ze maar enkele machthebbers moeten overtuigen, politici worden enkel afgerekend op stemmenaantal, niet het luisteren naar hun kiezers. Populisme is reeds endemisch aanwezig en mensen stemmen voor public image in plaats van inhoud...

Je hebt mogelijk gelijk dat burgers niet genoeg geïnformeerd zijn, maar als we hen niet inschakelen in de politieke functies van de samenleving hebben ze ook geen reden om zich te informeren.

Silmarunya

Legacy Member
Bongobong zei:
Correct, technocratie is imo een aanfluiting van de democratie.

In elk geval, hoewel ik niet thuis ben in de verschillende modellen die voorgesteld zijn om meer directe democratie te bewerkstelligen, kan je mij moeilijk overtuigen dat de problemen die jij hier opnoemt niet zouden voorkomen in een representatieve democratie. Lobbygroepen gaan veel effectiever te werk wanneer ze maar enkele machthebbers moeten overtuigen, politici worden enkel afgerekend op stemmenaantal, niet het luisteren naar hun kiezers. Populisme is reeds endemisch aanwezig en mensen stemmen voor public image in plaats van inhoud...

Je hebt mogelijk gelijk dat burgers niet genoeg geïnformeerd zijn, maar als we hen niet inschakelen in de politieke functies van de samenleving hebben ze ook geen reden om zich te informeren.

Burgers met een reden om zich te informeren, informeren zich evenmin hoor - kijk naar Californië. Het probleem is dat mensen zich niet kunnen informeren. Niet iedereen heeft de cognitieve capaciteiten om zich te informeren over zelfs maar een enkel domein en niemand de tijd om zich over alles te informeren.

Mensen zijn irrationeel, weinig intelligent en beperkt in aandachtsspanne. Allemaal eigenschappen die directe democratie in complexe materie onmogelijk maken. In representatieve democratie wordt dat in beperkte (onvoldoende!) mate opgevangen doordat een aantal beslissingen binnenskamers door ambtenaren en andere bureaucraten worden genomen, die meestal toch minstens een basiskennis van hun domein hebben.

Ideaal zou imo echter zijn democratie minder bestuurlijk-wetgevend en meer controlerend te maken - een parlement dat technocraten controleert, zeg maar. Het belangrijkste voordeel hiervan is dat moeilijke keuzes kunnen gemaakt worden zonder electorale motieven en op een langere termijn dan vier jaar. Om Juncker te citeren over politici en economisch beleid: “We all know what to do, we just don’t know how to get re-elected after we’ve done it.”. In een dergelijk systeem is dat geen zorg - de politicus kan zich immers verstoppen achter het excuus dat zij de keuze niet hebben gemaakt.

Nas

Legacy Member
Silmarunya zei:
De enige oplossing die ik dan zie is stemrecht in een bepaald dossier beperken tot zij die, via hun beroep, opleiding, ervaring of wat dan ook, kunnen bewijzen kennis van zaken te hebben. Maar dat is meer techno- dan democratie - waar ik overigens niet tegen zou zijn, maar wat wel haaks staat op wat jij wilt :p
Of stemrecht algemeen met een IQ-test verbinden :unsure:

boostah

Legacy Member
Silmarunya zei:
Zeg ik ergens dat ik tegen openbaar geld voor sport ben? Jeugdwerking, gemeentelijke sportterreinen, lokale clubs enzovoort zijn allemaal enorm waardevol - ze verbeteren de gezondheid, verminderen antisociaal gedrag en helpen kwetsbare jongeren. Topsport, en zeker een door en door gecommercialiseerde vorm als voetbal, kan echter gerust zonder subsidies en belastingsvoordelen. Het maatschappelijk nut is immers moeilijk aan te tonen én de topclubs zouden niet verdwijnen - hoogstens wat moeten besparen en alternatieve inkomsten zoeken.

Elke keer ik er iets van zie of lees denk ik: brood en spelen. We gaan ons daar toch niet weer laten aan vangen (maar als ik dan bv de situatie in spanje bekijk vrees ik er wat voor)

Genious

Legacy Member
Silmarunya zei:
Anderzijds kun je je afvragen of een voetballer nuttiger is dan een parlementslid. Beiden komen soms op TV. Beide lopen schijnbaar doelloos heen en weer - de een tussen twee goals, de andere tussen zijn auto en de vergadertafel. Beide bestaan omdat sommigen van ons willen dat ze bestaan, zonder daar eigenlijk een logische reden voor te hebben.
:bow:


Geens stoot op njet met spaarboekjesidee: De Tijd
1. Altijd dat boerenbedrog rond spaarrekeningen. Geld op een spaarrekening wordt wel geïnvesteerd. (vooral juist in staatsobligaties dacht ik?)
2. Hoe lang eer Europa (terecht) ingrijpt wegens discriminatie van de ene obligatie tegenover de andere?
3. Mooi voorbeeld van crowding out in feite. :p (hoewel, zoals in 1. gesteld, het is waarschijnlijk grotendeels toch aan hen dat het geleend werd)

Bongobong

Legacy Member
Silmarunya zei:
Burgers met een reden om zich te informeren, informeren zich evenmin hoor - kijk naar Californië. Het probleem is dat mensen zich niet kunnen informeren. Niet iedereen heeft de cognitieve capaciteiten om zich te informeren over zelfs maar een enkel domein en niemand de tijd om zich over alles te informeren.

Mensen zijn irrationeel, weinig intelligent en beperkt in aandachtsspanne. Allemaal eigenschappen die directe democratie in complexe materie onmogelijk maken. In representatieve democratie wordt dat in beperkte (onvoldoende!) mate opgevangen doordat een aantal beslissingen binnenskamers door ambtenaren en andere bureaucraten worden genomen, die meestal toch minstens een basiskennis van hun domein hebben.

Ideaal zou imo echter zijn democratie minder bestuurlijk-wetgevend en meer controlerend te maken - een parlement dat technocraten controleert, zeg maar. Het belangrijkste voordeel hiervan is dat moeilijke keuzes kunnen gemaakt worden zonder electorale motieven en op een langere termijn dan vier jaar. Om Juncker te citeren over politici en economisch beleid: “We all know what to do, we just don’t know how to get re-elected after we’ve done it.”. In een dergelijk systeem is dat geen zorg - de politicus kan zich immers verstoppen achter het excuus dat zij de keuze niet hebben gemaakt.

Ik denk dat je de menselijke capaciteiten onderschat. Jij verwacht dat directe democratie enkel mogelijk is wanneer iedereen een expert wordt op elk mogelijk denkbaar onderwerp. Iets wat bij representatieve democratie ook eigenlijk onbestaande is. Enkel door meer directe democratie en ieder te betrekken over wat hun aangaat kan de wil van het volk realiteit worden in plaats van de wil van enkele lobbygroepen, apparatchiks of een selecte elite. Representatieve democratie slaagt daar duidelijk niet in en door de democratie nog meer te verlammen door een platonische tyrannie te installeren gaat dat enkel erger worden. De expertise van geleerden en experten moet toch in dienst staan van de maatschappij en mogen onder geen voorbehoud de bestuurlijke en wetgevende taken overnemen. Dat is een beetje hoe de Sovjet Unie werkte en uiteindelijk stagneerde. Waar iedereen hetzelfde denkt, wordt er weinig nagedacht.

Silmarunya

Legacy Member
Bongobong zei:
Ik denk dat je de menselijke capaciteiten onderschat. Jij verwacht dat directe democratie enkel mogelijk is wanneer iedereen een expert wordt op elk mogelijk denkbaar onderwerp. Iets wat bij representatieve democratie ook eigenlijk onbestaande is. Enkel door meer directe democratie en ieder te betrekken over wat hun aangaat kan de wil van het volk realiteit worden in plaats van de wil van enkele lobbygroepen, apparatchiks of een selecte elite. Representatieve democratie slaagt daar duidelijk niet in en door de democratie nog meer te verlammen door een platonische tyrannie te installeren gaat dat enkel erger worden. De expertise van geleerden en experten moet toch in dienst staan van de maatschappij en mogen onder geen voorbehoud de bestuurlijke en wetgevende taken overnemen. Dat is een beetje hoe de Sovjet Unie werkte en uiteindelijk stagneerde. Waar iedereen hetzelfde denkt, wordt er weinig nagedacht.

Nee, ik heb eerder de neiging ze te overschatten. Ik acht mezelf niet in staat een oordeelkundige mening te hebben over alle domeinen van de politiek en gebruik dat als referentiepunt, daarbij vergetende dat ik puur statistisch gezien nog meer kennis van zaken zou moeten hebben dan een gemiddelde Belg. Als ik beter zou zijn dan gemiddeld, hoe erg is het dan niet gesteld met de 'gemiddelde' Belg?

Feit blijft dat je van mensen niet kunt verwachten dat ze akkoord gaan met toegevingen op korte termijn (het afbouwen van een bepaald privilege, het invoeren van strengere emissienormen,...) als ze het belang op lange termijn ervan niet snappen. En laten we eerlijk zijn: hoeveel procent van de Belgen kan zeggen economie of milieu te snappen?

In de Sovjet-Unie was het probleem niet enkel dat het volk weinig 'echte' macht had. Het ging verder dan dat: ze hadden onvoldoende kansen hun mening te uiten. Zelfs een echte technocratie hoeft kritisch denken door de burger niet in de weg te staan, mits een vrije pers en een onafhankelijk middenveld. Oh ja, en leger en politiek hadden veel te veel macht, ten koste van academici en wetenschappers.

Bongobong

Legacy Member
Het probleem was dat de technocratie in de Sovjet Unie niet luisterde naar het volk omdat ze niet betrokken werden in het beslissingsproces. Vele intelligentsia waren openlijk kapitalistisch, hadden dus alle mogelijkheden om hun mening te uiten en het volk voor te praten. Terwijl het volk vroeg naar meer planning en meer controle van bovenaf installeerde men een slecht doordachte perestroika die niet aan hun verzuchtingen voldeed. Zelfs de val van de Sovjet Unie omzeilde de democratie; het volk wou dit niet.

Technocratie is een stap in deze richting, een inherent onderdeel er van. Technocratie heeft niets te maken met een simpel streven naar een rationeler en wetenschappelijk beleid, maar is elitair van nature en praat zelfverklaarde intelligentsia naar de mond. Het geeft de illusie van objectiviteit die ideologie zou overstijgen terwijl zoiets in realiteit niet bestaat.

De onwil voor lange termijn projecten is ook manifest fout. De status quo en de aanvaarde economische wetenschap heeft ons in een crisis gestort gebaseerd op riskante korte termijn beleggingen waar het volk nooit mee akkoord zou gegaan zijn, mocht ze iets te zeggen hebben. Terwijl Spanje zucht onder een crisis doet de regio van Mondragon het veel beter welke geleid wordt door banken die onder controle staan van het volk met CEO's die enkel aan hen verantwoording moeten afleggen.

Silmarunya

Legacy Member
Bongobong zei:
Het probleem was dat de technocratie in de Sovjet Unie niet luisterde naar het volk omdat ze niet betrokken werden in het beslissingsproces. Vele intelligentsia waren openlijk kapitalistisch, hadden dus alle mogelijkheden om hun mening te uiten en het volk voor te praten. Terwijl het volk vroeg naar meer planning en meer controle van bovenaf installeerde men een slecht doordachte perestroika die niet aan hun verzuchtingen voldeed. Zelfs de val van de Sovjet Unie omzeilde de democratie; het volk wou dit niet.

Technocratie is een stap in deze richting, een inherent onderdeel er van. Technocratie heeft niets te maken met een simpel streven naar een rationeler en wetenschappelijk beleid, maar is elitair van nature en praat zelfverklaarde intelligentsia naar de mond. Het geeft de illusie van objectiviteit die ideologie zou overstijgen terwijl zoiets in realiteit niet bestaat.

De onwil voor lange termijn projecten is ook manifest fout. De status quo en de aanvaarde economische wetenschap heeft ons in een crisis gestort gebaseerd op riskante korte termijn beleggingen waar het volk nooit mee akkoord zou gegaan zijn, mocht ze iets te zeggen hebben. Terwijl Spanje zucht onder een crisis doet de regio van Mondragon het veel beter welke geleid wordt door banken die onder controle staan van het volk met CEO's die enkel aan hen verantwoording moeten afleggen.

Het volk heeft nooit de kans gekregen haar wens naar 'meer planning' te uiten. Hoe weet je dan dat die wens bestond? Feit bleef dat alle statistieken erop wezen dat de planeconomie niet werkte - komaan, 20% van de ziekenhuizen had geen stromend water.

Objectiviteit is, althans in bepaalde domeinen van het beleid, geen illusie, nu zelfs minder dan vroeger. Er is elke dag meer data over allerhande onderwerpen beschikbaar - wordt het dan geen tijd voor evidence based policy, waar ideologie ondergeschikt is aan harde cijfers? Uiteraard kan dit niet op bijvoorbeeld sociale kwesties, die eerder ethisch van aard zijn. Maar economie, energie, milieu, ruimtelijke ordening enzovoort horen niet overgelaten te worden aan politici of, nog erger, aan het electoraat.

Het risicovol gedrag van banken was gewenst door de burger. Er waren voldoende waarschuwingen dat het systeem niet duurzaam was, maar het bracht geld op aan de staat - veel geld. Geld dat kon gebruikt worden voor populaire maar zinloze maatregelen, hoge uitkeringen en een immer uitbreidende overheid. Of ben je het succes van 'de derde weg' (paars, Labour enzovoort) al vergeten? En met 'gewenst' bedoel ik uiteraard niet dat men bewust hoopte dat banken risico's namen. Wat ik bedoel is dat men de opbrengsten en de voordelen voor de individuele burger zag (gratis! gezellig!), zonder de risico's te begrijpen. En dat is nu net het gevaar: zonder grondige kennis van zaken zie je het nu, zonder de toekomst te kunnen inschatten.

Mondragon is een mooi project, en ik ben ook voor coöperatieven - maar dan kleinschalig: binnen een bedrijf, binnen een gemeente. Dat is een niveau dat je als werknemer/burger kent en begrijpt, en waar je directe voeling mee hebt. Maar hogere niveaus zijn te complex voor jan-met-de-pet.

Bongobong

Legacy Member
Silmarunya zei:
Het volk heeft nooit de kans gekregen haar wens naar 'meer planning' te uiten. Hoe weet je dan dat die wens bestond? Feit bleef dat alle statistieken erop wezen dat de planeconomie niet werkte - komaan, 20% van de ziekenhuizen had geen stromend water.

De meeste gehoorde klachten uit peilingen voor en na de val was dat er te weinig duidelijke leiding was, te weinig structuur, te veel chaos, dat men onderproductie beloonde en overproductie strafte. Dat de planeconomie inderdaad niet naar behoren werkte dus. Er werd niet naar het volk geluisterd en het wanbeleid duurde voort.

Silmarunya zei:
Objectiviteit is, althans in bepaalde domeinen van het beleid, geen illusie, nu zelfs minder dan vroeger. Er is elke dag meer data over allerhande onderwerpen beschikbaar - wordt het dan geen tijd voor evidence based policy, waar ideologie ondergeschikt is aan harde cijfers? Uiteraard kan dit niet op bijvoorbeeld sociale kwesties, die eerder ethisch van aard zijn. Maar economie, energie, milieu, ruimtelijke ordening enzovoort horen niet overgelaten te worden aan politici of, nog erger, aan het electoraat.

Economie, energie, milieu, ruimtelijk ordening zijn niet ideologisch volgens jou? Straf.

"Evidence based policy" is een interne contradictie en weinig meer dan simpele propaganda. Het is een strategie om wat eigenlijk politieke beslissingen zouden moeten zijn te verstoppen onder de dekmantel van wetenschappelijkheid. Er bestond nooit een periode dat beleid bewust werd gedaan tegen de bewijzen in. Dit beleid is op elk vlak even ideologisch dan de politiek van daar voor met het verschil dat "evidence based policy" het publiek voorliegt dat dat niet meer zo is. De vooroordelen, veronderstellingen waar men van uit gaat worden buiten bevraging gezet, want wie is er nu tegen bewijzen, wie is er nu tegen de wetenschap?

Men gaat uit van wijdverspreide incompetentie en dat enkel de elite competent is om beslissingen te nemen voor de rest van de maatschappij. Een enorm ideologische en anti democratische veronderstelling die geen plaats voorziet voor discussie van waarden en publiek debat. Volgens "evidence based policy" betwist ideologie de "bewijzen", maar wat er echt gebeurt is dat ideologie de ideologie achter evidence based policy in vraag stelt en haar tekortkomingen bloot legt.

Silmarunya zei:
Het risicovol gedrag van banken was gewenst door de burger. Er waren voldoende waarschuwingen dat het systeem niet duurzaam was, maar het bracht geld op aan de staat - veel geld. Geld dat kon gebruikt worden voor populaire maar zinloze maatregelen, hoge uitkeringen en een immer uitbreidende overheid. Of ben je het succes van 'de derde weg' (paars, Labour enzovoort) al vergeten?

Het publiek werd daar begot niet bij betrokken. En de derde weg (de verderzetting van het neoliberalisme) was louter korte termijn succesverhaal waar bij het geld naar de privé stroomde en weg van de staat.

Silmarunya

Legacy Member
Bongobong zei:
De meeste gehoorde klachten uit peilingen voor en na de val was dat er te weinig duidelijke leiding was, te weinig structuur, te veel chaos, dat men onderproductie beloonde en overproductie strafte. Dat de planeconomie inderdaad niet naar behoren werkte dus. Er werd niet naar het volk geluisterd en het wanbeleid duurde voort.



Economie, energie, milieu, ruimtelijk ordening zijn niet ideologisch volgens jou? Straf.

"Evidence based policy" is een interne contradictie en weinig meer dan simpele propaganda. Het is een strategie om wat eigenlijk politieke beslissingen zouden moeten zijn te verstoppen onder de dekmantel van wetenschappelijkheid. Er bestond nooit een periode dat beleid bewust werd gedaan tegen de bewijzen in. Dit beleid is op elk vlak even ideologisch dan de politiek van daar voor met het verschil dat "evidence based policy" het publiek voorliegt dat dat niet meer zo is. De vooroordelen, veronderstellingen waar men van uit gaat worden buiten bevraging gezet, want wie is er nu tegen bewijzen, wie is er nu tegen de wetenschap?

Men gaat uit van wijdverspreide incompetentie en dat enkel de elite competent is om beslissingen te nemen voor de rest van de maatschappij. Een enorm ideologische en anti democratische veronderstelling die geen plaats voorziet voor discussie van waarden en publiek debat. Volgens "evidence based policy" betwist ideologie de "bewijzen", maar wat er echt gebeurt is dat ideologie de ideologie achter evidence based policy in vraag stelt en haar tekortkomingen bloot legt.



Het publiek werd daar begot niet bij betrokken. En de derde weg (de verderzetting van het neoliberalisme) was louter korte termijn succesverhaal waar bij het geld naar de privé stroomde en weg van de staat.

1) Het publiek werd daar wel bij betrokken, door te stemmen op partijen die een verhaal van 'gratis' en 'geld voor iedereen' brachten, van PASOK tot Paars.

2) Er is niets contradictorisch aan evidence based policy. Cijfers liggen niet, mensen wel. En als je een periode zoekt waarin bewust tegen bewijzen in aan beleid werd gedaan: je zit er midden in eentje. Moet ik wat voorbeelden geven?

- Landbouw- en visserijbeleid: quota worden in functie van vissers opgesteld, zonder rekening te houden met de draagkracht van een fishery. Landbouwregulatie is arbitrair en niet gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek (geen onschadelijke GGO's, wel schadelijke pesticiden - wut?).
- Sociale zekerheid (defined benefit in plaats van defined contribution)
- Milieubeleid (zeker ivm klimaatsverandering)
- Energiebeleid (sluiting van kerncentrales, falen van carbon markets,...)
- Vergrijzing
- Verlies van competitiviteit

Ideologie is zinvol als manier om cijfers een invulling te geven. Als cijfers echter worden genegeerd ten dienste van een ideologie (of erger nog, ten dienste van de 'volkswil'), zitten we met een probleem.

3) De SU leed aan chronische onderproductie, net door een planeconomie. Al eens iets gelezen over de landbouwsector van de Sovjet-Unie? Het kleine private areaal zorgde voor een disproportioneel deel van de totale productie, omdat collectivisatie en van hogerhand opgelegde doelen faalden. Dit is een voorbeeld van wat ik bedoel met evidence based policy: statistieken tonen aan dat privaat beheerd land productiever is. Ergo: collectivisatie in zijn huidige vorm werkt niet, dus moet het worden teruggedraaid of minstens aangepast om meer ruimte te laten voor de aspiraties van de individuele landbouwer.

Kandul

Legacy Member
Genious zei:
:bow:


Geens stoot op njet met spaarboekjesidee: De Tijd
1. Altijd dat boerenbedrog rond spaarrekeningen. Geld op een spaarrekening wordt wel geïnvesteerd. (vooral juist in staatsobligaties dacht ik?)
2. Hoe lang eer Europa (terecht) ingrijpt wegens discriminatie van de ene obligatie tegenover de andere?
3. Mooi voorbeeld van crowding out in feite. :p (hoewel, zoals in 1. gesteld, het is waarschijnlijk grotendeels toch aan hen dat het geleend werd)
Punt 2 begrijp ik niet helemaal. Dan is die discriminatie er toch al zeer lang en niemand heeft er wat aan gedaan? Een grens die op 1880 euro ligt of op 0 euro, dat maakt toch niet uit? Ik zou zelfs denken dat er zo niet meer gediscrimineerd wordt aangezien het dan voor iedereen gelijk zou zijn.

Bongobong

Legacy Member
Silmarunya zei:
1) Het publiek werd daar wel bij betrokken, door te stemmen op partijen die een verhaal van 'gratis' en 'geld voor iedereen' brachten, van PASOK tot Paars.

Wat dan ook de reden is waarom ik vind dat de toekomst niet in de representatieve democratie ligt.

Silmarunya zei:
2) Er is niets contradictorisch aan evidence based policy. Cijfers liegen niet, mensen wel.

Dat is het wel want cijfers en bewijs kunnen ons niet vertellen wat het beleid moet zijn, enkel de menselijke, dus ideologische interpretatie ervan. Evidence based policy is geen pleidooi voor een meer wetenschappelijke houding in het maatschappelijk debat maar wordt voorgesteld als een a-ideologisch alternatief voor de huidige status quo. En dat is gewoon een propagandistische leugen.

Silmarunya zei:
En als je een periode zoekt waarin bewust tegen bewijzen in aan beleid werd gedaan: je zit er midden in eentje. Moet ik wat voorbeelden geven?

- Landbouw- en visserijbeleid: quota worden in functie van vissers opgesteld, zonder rekening te houden met de draagkracht van een fishery. Landbouwregulatie is arbitrair en niet gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek (geen onschadelijke GGO's, wel schadelijke pesticiden - wut?).

De keuze tussen de korte termijn winst van visbedrijven en de ecologische bescherming van het visbestand is een ideologische keuze. De kritiek op GGO's gaat voor het merendeel over de problematische relatie er mee met kapitalisme; en dus de evolutie naar de privé eigendom van gewassen. De vraag of dit wenselijk is is een belangrijke discussie. Daar naast bestaat er ook wel gefundeerde kritiek op de praktijk van genetische manipulatie die niet genegeerd moet worden.

Er bestaat ook een morele kwestie of de mens moet rommelen aan het genetisch materiaal. Ik vind dat vrij idioot omdat we da al doen sinds we begonnen zijn met landbouw, maar wie ben jij om daar voor ons over te oordelen?

Silmarunya zei:
Sociale zekerheid (defined benefit in plaats van defined contribution)

Over collectief overleg tegenover privatisering van pensioenen bestaat serieuse ideologische onenigheid; en de kwestie of het ene beter is dan de andere wordt ook betwist.

Silmarunya zei:
- Milieubeleid (zeker ivm klimaatsverandering)
- Energiebeleid (sluiting van kerncentrales, falen van carbon markets,...)
- Vergrijzing
- Verlies van competitiviteit

Je stelt hier niet voor wat de evidence bases policy zou zijn om dit op te lossen, maar het lijkt mij vrij duidelijk dat de wetenschappelijkheid een rechts liberaal beleid met ecologische luik moet goedpraten. Nu, het gebruik van wetenschappelijk bewijsmateriaal is natuurlijk enorm belangrijk om eender welke beleidskeuze kracht bij te zetten, maar wat hier gebeurt is dat je jouw ideologische keuzes verdoezelt door de illusie op te werpen van wetenschappelijke eensgezindheid die in realiteit geheel niet bestaat.

Silmarunya zei:
3) De SU leed aan chronische onderproductie, net door een planeconomie. Al eens iets gelezen over de landbouwsector van de Sovjet-Unie? Het kleine private areaal zorgde voor een disproportioneel deel van de totale productie, omdat collectivisatie en van hogerhand opgelegde doelen faalden. Dit is een voorbeeld van wat ik bedoel met evidence based policy: statistieken tonen aan dat privaat beheerd land productiever is. Ergo: collectivisatie in zijn huidige vorm werkt niet, dus moet het worden teruggedraaid of minstens aangepast om meer ruimte te laten voor de aspiraties van de individuele landbouwer.

Ik weet niet over welke periode je het hebt maar het was collectivisatie dat ook voor een einde zorgde aan steeds terug kerende hongersnoden in het Russische rijk. Pas decennia daarna stagneerde het pas en men kon niet opboksen tegen het consumentisme in het Westen. Hoewel de eerste voedselproblemen sinds Wereldoorlog 2 er maar kwamen in Centraal Azië na de Sovjet Unie viel.

Maar goed, men besluit dat privaat beheerd land productiever is, en jouw oplossing is dan collectivisatie afschaffen. Als je hier zelf niet ziet hoe extreem ideologisch die redenering is, inclusief jouw populistisch zinnetje over de aspiraties van de individuele landbouwer, dan geef ik het wel op. Dat druist toch volledig in tegen de socialistische ideologie van de Sovjet Unie. Dat is even ridicuul als voorstellen om de slavenarbeid terug in te voeren in de VS omdat ze te weinig katoen produceren tegenwoordig. Er zijn nu eenmaal bepaalde ethische overwegingen die primeren boven economische (een verbod op kinderarbeid bijvoorbeeld). Je kan daar niet mee akkoord gaan, met die ethische keuze, en je kan zelfs met quasi 100% zekerheid bewijzen dat de productie hoger lag, maar je kan daar niet die ethische keuze mee omzeilen. En dat is wat technocratie wil, met het verschil dat de technocratie verzwijgt dat in realiteit de wetenschap ook sterk verdeeld is en er volgens hen maar naar één goedgekeurde visie mag geluisterd worden.

Silmarunya

Legacy Member
Bongobong zei:
Wat dan ook de reden is waarom ik vind dat de toekomst niet in de representatieve democratie ligt.

Mooi, dan zijn we het ergens over eens :)

Bongobong zei:
Dat is het wel want cijfers en bewijs kunnen ons niet vertellen wat het beleid moet zijn, enkel de menselijke, dus ideologische interpretatie ervan. Evidence based policy is geen pleidooi voor een meer wetenschappelijke houding in het maatschappelijk debat maar wordt voorgesteld als een a-ideologisch alternatief voor de huidige status quo. En dat is gewoon een propagandistische leugen.

Cijfers kunnen wel zeggen of het huidige beleid al dan niet werkt en in beperkte mate ook of een voorgestelde oplossing beter zou doen. Evidence based policy komt neer op het aftoetsen van beleidskeuzes aan cijfers, niet op het volledig besturen aan de hand van cijfers. Niets belet je in een evidence-based systeem ideologische keuzes te maken; je zult enkel moeten aanvaarden dat bepaalde keuzes die je maakt niet door de cijfers gedragen worden en dus moeten worden aangepast.

Bongobong zei:
De keuze tussen de korte termijn winst van visbedrijven en de ecologische bescherming van het visbestand is een ideologische keuze. De kritiek op GGO's gaat voor het merendeel over de problematische relatie er mee met kapitalisme; en dus de evolutie naar de privé eigendom van gewassen. De vraag of dit wenselijk is is een belangrijke discussie. Daar naast bestaat er ook wel gefundeerde kritiek op de praktijk van genetische manipulatie die niet genegeerd moet worden.
Er bestaat ook een morele kwestie of de mens moet rommelen aan het genetisch materiaal. Ik vind dat vrij idioot omdat we da al doen sinds we begonnen zijn met landbouw, maar wie ben jij om daar voor ons over te oordelen?

Dat is niet de keuze. Het huidige visserijbeleid doet immers winsten kelderen door immer dalende vangsten. De enige ideologische keuze die gemaakt wordt, is die voor het status quo. Even terzijde zijn familiebedrijven, zeker in mediterrane landen, grotere boosdoeners dan meer grootschalige operaties.

De kritiek op het al dan niet privaat bezit zijn van genetisch materiaal is een terechte vraag, die meer ethisch dan wetenschappelijk is. Het verbieden van GGO's tout court is echter fundamenteel onwetenschappelijk: je verbiedt iets zonder meetbare nadelen en met talloze objectief meetbare voordelen.

Bongobong zei:
Je stelt hier niet voor wat de evidence bases policy zou zijn om dit op te lossen, maar het lijkt mij vrij duidelijk dat de wetenschappelijkheid een rechts liberaal beleid met ecologische luik moet goedpraten. Nu, het gebruik van wetenschappelijk bewijsmateriaal is natuurlijk enorm belangrijk om eender welke beleidskeuze kracht bij te zetten, maar wat hier gebeurt is dat je jouw ideologische keuzes verdoezelt door de illusie op te werpen van wetenschappelijke eensgezindheid die in realiteit geheel niet bestaat.

Eensgezindheid is op zich geen vereiste. Wel dat de tegenpartij geen cijfermatige en objectief meetbare tegenargumenten heeft. In de economie zijn er bijvoorbeeld tientallen zaken waar dit niet zo is (en minstens evenveel waar dat wel zo is). In andere domeinen, ik denk aan energie, is dat echter veel minder een probleem. Elke voorgestelde oplossing kan tot in het kleinste detail berekend worden. Hoe daar ideologie aan te pas komt, ontgaat me.

Als er kan worden aangetoond dat links beleid tot een betere uitkomst leidt, word ik morgen linkser dan jij. En als overmorgen iets anders blijkt, word ik weer rechts. Op dit moment lijkt liberaal beleid het empirisch beter te doen dan socialistisch, wat blijkt van Azië tot Europa.

Bongobong zei:
Ik weet niet over welke periode je het hebt maar het was collectivisatie dat ook voor een einde zorgde aan steeds terug kerende hongersnoden in het Russische rijk. Pas decennia daarna stagneerde het pas en men kon niet opboksen tegen het consumentisme in het Westen. Hoewel de eerste voedselproblemen sinds Wereldoorlog 2 er maar kwamen in Centraal Azië na de Sovjet Unie viel.

Even eerlijk blijven; de stijgende productie na de revolutie kwam er niet dankzij collectivisatie maar dankzij mechanisatie en moderne landbouwkunde. In dezelfde periode zag het westen nog veel sterkere stijgingen.

Bongobong zei:
Maar goed, men besluit dat privaat beheerd land productiever is, en jouw oplossing is dan collectivisatie afschaffen. Als je hier zelf niet ziet hoe extreem ideologisch die redenering is, inclusief jouw populistisch zinnetje over de aspiraties van de individuele landbouwer, dan geef ik het wel op. Dat druist toch volledig in tegen de socialistische ideologie van de Sovjet Unie. Dat is even ridicuul als voorstellen om de slavenarbeid terug in te voeren in de VS omdat ze te weinig katoen produceren tegenwoordig. Er zijn nu eenmaal bepaalde ethische overwegingen die primeren boven economische (een verbod op kinderarbeid bijvoorbeeld). Je kan daar niet mee akkoord gaan, met die ethische keuze, en je kan zelfs met quasi 100% zekerheid bewijzen dat de productie hoger lag, maar je kan daar niet die ethische keuze mee omzeilen. En dat is wat technocratie wil, met het verschil dat de technocratie verzwijgt dat in realiteit de wetenschap ook sterk verdeeld is en er volgens hen maar naar één goedgekeurde visie mag geluisterd worden.

Feitelijke vaststelling: privaat beheerde grond in de SU is productiever dan collectief beheerde grond. Ergo: er moet een bijstelling van het collectieve model komen. Er zijn dan meerdere oplossingen mogelijk, afschaffen is daar slechts één van. Als er andere mogelijkheden kunnen bedacht worden en na kleinschalige testen als equivalent of beter aan privatisering bevonden worden, go for it! Ik stel enkel vast dat van de tot nu toe geprobeerde modellen privatisatie van grondbezit de meest effectieve is.

Over je analogie met de VS: de afschaffing van de slavernij is daar uiteindelijk goed geweest voor de landbouw; het gaf een boost aan mechanisatie en deed productiviteit enorm stijgen. Bovendien verminderde de landdegradatie en eindigde de monocultuur. De productie lag dus lager met slaven.

Wetenschap is uiteraard verdeeld. Over veel domeinen van bijvoorbeeld gezondheidszorg, milieu en energie bestaat echter een brede consensus - die schromelijk wordt genegeerd. Dat is extreem zorgwekkend.

Bongobong

Legacy Member
De wetenschappelijk gemeenschap reflecteert uiteindelijk de realiteit; zij is onderling verdeeld en verschillende opinies bestaan naast elkaar. We kunnen over de details blijven discussieren, maar als jij pleit voor een meer wetenschappelijke aanpak ben ik daar natuurlijk niet tegen. Ik stel echter wel vast dat technocratie en 'evidence based policy' kunnen gebruikt worden, en gebruikt zijn geweest, om het democratische proces te omzeilen. Bijvoorbeeld de technocraten die in Zuid Europese landen de crisis moeten oplossen maar in feite de stem zijn van een nauw omlijnde politieke stroming. Of New Labour die een feitelijk neoliberaal beleid er onder verdoezelde omdat ze dat anders toch niet aan hun kiezers zouden verkocht krijgen.

Meer wetenschappelijkheid kan imo niet de vorm aannemen van "zij de homogene groep wetenschappers" en "wij het pleb dat moet luisteren". In zulke (en de huidige) situatie maakt het soms niet uit of iets waar is of niet, zolang het resultaat van het onderzoek maar in dienst staat van wie er dan ook aan de macht is. Een meer directe democratie lijkt mij een veel gunstiger klimaat voor de onderlinge discussie van verschillende visies. In plaats van één dominante visie terwijl andere meningen een bijna subversieve rol vervullen. En hoewel het mogelijk is dat de kennis van de gewone man beperkt is en de politieke interesse laag, is dat ook een gevolg van een situatie waar men er van uit gaat dat enkel anderen in staat zijn voor hen te beslissen. Dat fenomeen verder doortrekken met technocratie kan dat vermoedelijk enkel erger maken.

Silmarunya

Legacy Member
Bongobong zei:
De wetenschappelijk gemeenschap reflecteert uiteindelijk de realiteit; zij is onderling verdeeld en verschillende opinies bestaan naast elkaar. We kunnen over de details blijven discussieren, maar als jij pleit voor een meer wetenschappelijke aanpak ben ik daar natuurlijk niet tegen. Ik stel echter wel vast dat technocratie en 'evidence based policy' kunnen gebruikt worden, en gebruikt zijn geweest, om het democratische proces te omzeilen. Bijvoorbeeld de technocraten die in Zuid Europese landen de crisis moeten oplossen maar in feite de stem zijn van een nauw omlijnde politieke stroming. Of New Labour die een feitelijk neoliberaal beleid er onder verdoezelde omdat ze dat anders toch niet aan hun kiezers zouden verkocht krijgen.

Meer wetenschappelijkheid kan imo niet de vorm aannemen van "zij de homogene groep wetenschappers" en "wij het pleb dat moet luisteren". In zulke (en de huidige) situatie maakt het soms niet uit of iets waar is of niet, zolang het resultaat van het onderzoek maar in dienst staat van wie er dan ook aan de macht is. Een meer directe democratie lijkt mij een veel gunstiger klimaat voor de onderlinge discussie van verschillende visies. In plaats van één dominante visie terwijl andere meningen een bijna subversieve rol vervullen. En hoewel het mogelijk is dat de kennis van de gewone man beperkt is en de politieke interesse laag, is dat ook een gevolg van een situatie waar men er van uit gaat dat enkel anderen in staat zijn voor hen te beslissen. Dat fenomeen verder doortrekken met technocratie kan dat vermoedelijk enkel erger maken.

En dat is nu net het probleem: geloof dat jij dat, los van het politieke klimaat of bestuursmodel, de gemiddelde burger kan begrijpen wat er in zijn land speelt? Op sommige dossiers wel (justitie en andere velden waar keuzes vooral ethisch van aard zijn), maar niet in de meest gespecialiseerde zoals energie of ruimtelijke ordening. Daar zou democratie hoogstens een controlerende rol mogen hebben imo.

Genious

Legacy Member
Kandul zei:
Punt 2 begrijp ik niet helemaal. Dan is die discriminatie er toch al zeer lang en niemand heeft er wat aan gedaan? Een grens die op 1880 euro ligt of op 0 euro, dat maakt toch niet uit? Ik zou zelfs denken dat er zo niet meer gediscrimineerd wordt aangezien het dan voor iedereen gelijk zou zijn.
Ik heb het dan specifiek op die voorgestelde volksleningen. Als ze die gaan garanderen zoals spaargeld + ze een interessantere roerende voorheffing geven, dan lijkt mij dat toch discriminatie tov andere obligaties.


Silmarunya zei:
Er is niets contradictorisch aan evidence based policy. Cijfers liggen niet, mensen wel. En als je een periode zoekt waarin bewust tegen bewijzen in aan beleid werd gedaan: je zit er midden in eentje. Moet ik wat voorbeelden geven?
Ik vind uw blind vertrouwen in cijfers toch wel beetje beangstigend.
Er kan heel veel mis gaan (al dan niet moedwillig) bij het komen tot cijfers.
Net zo bij het analyseren.
Vaak is het dan ook nog eens niet mogelijk om er een eenduidige conclusie uit te halen.

Daarmee wil ik zeker niet pleiten voor het negeren van cijfers. Noch impliceren dat iemand niet moet kunnen aantonen via data dat zijn/haar idee kan kloppen. Maar het is allemaal zeker niet zo zaligmakend/volmaakt als je precies doet uitschijnen. (natuurlijk in het ene gebied al meer dan het andere)

Silmarunya

Legacy Member
Genious zei:
Ik vind uw blind vertrouwen in cijfers toch wel beetje beangstigend.
Er kan heel veel mis gaan (al dan niet moedwillig) bij het komen tot cijfers.
Net zo bij het analyseren.
Vaak is het dan ook nog eens niet mogelijk om er een eenduidige conclusie uit te halen.

Daarmee wil ik zeker niet pleiten voor het negeren van cijfers. Noch impliceren dat iemand niet moet kunnen aantonen via data dat zijn/haar idee kan kloppen. Maar het is allemaal zeker niet zo zaligmakend/volmaakt als je precies doet uitschijnen. (natuurlijk in het ene gebied al meer dan het andere)

Natuurlijk sluipen er fouten in cijfermateriaal, zeker in menswetenschappen. Maar als methodologie en onderzoeksmethode openbaar worden gemaakt, komen die meestal vanzelf wel boven drijven. Wetenschappers en artikels doen me soms denken aan uitgehongerde wolven en een oude koe ;)

Op basis van een enkele studie een conclusie trekken is geen goed idee; op basis van een brede wetenschappelijke consensus dat doen is daarentegen wel een goed idee. En in de meeste van de velden die ik opnoemde (milieu, klimaatsverandering, visserijbeleid, energie) bestaat die consensus - maar wordt ze genegeerd door politici en burgers.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan