squalleke123 zei:
Die spreidstand van links mogen ze mij ook eens uitleggen. Vooral op historisch vlak is het zeer vreemd. Eerst jaren strijden om de macht van de kerk in te perken om dan een radicalere religie te gaan ondersteunen?
Niet moeilijk om daar een consequente lijn in te zien. Ze kiezen simpelweg altijd voor de underdog, hoe achterlijk die ook mag zijn.
En Insomnia: Ik geef u gelijk dat die atheisme-boeken meestal bullshit zijn. Er is een overaanbod. Heel luid anti-religie zijn is enorm hip vandaag de dag. Een symptoom daarvan zie je in hedendaagse stand-up comedy. Een flauwe anti-religie mop wordt nogal snel onthaald met een staande ovatie.
Christopher Hitchens haalde enorme verkoopcijfers met z'n boeken over religie, terwijl z'n andere, meer geopolitiek getinte boeken veel interessanter zijn. Ik ga dus niet akkoord met uw stelling dat hij een idioot is, infeite vind ik dat zelfs een redelijk belachelijk statement, maar ik vind het jammer dat hij zo'n groot deel van zijn carriere gewijd heeft aan zo'n saai onderwerp.
De reden dat religie-bashing zo populair is is volgens mij het volgende:
Van alle belangrijke conflicten, ideeën en discussies is religie een van de grote zaken in onze samenleving die het minste cognitieve dissonantie veroorzaakt. Maw: je bent een jonge persoon met redelijk denkvermogen in een westers land , je hebt beslist dat er geen reden is om in een god te geloven, en je noemt jezelf atheist. Het plaatje klopt, want in onze moderne wetenschappelijke maatschappij lijken er minder en minder argumenten aanwezig om religieus te zijn. Meer dan politiek of andere ethische kwesties ben je overtuigd van je gelijk en ga je de discussie aan met anderen. Hoe meer het plaatje lijkt te kloppen, hoe positiever het voelt. Je voelt je intelligent; in tegenstelling tot andere discussies waar veel vaker complexe kwesties optreden waar alle zijden wel goeie punten hebben, lijk je hier gewoon meer en meer overtuigd te raken van je eigen gelijk. Je raakt gepassioneerd door het onderwerp atheisme en leest er boeken over. Het lijkt zelfs zo dat er een superioriteitsgevoel optreedt ten opzichte van zij die jouw inzichten nog niet hebben bereikt.
Persoonlijk vind ik dat ik me daar boven kan stellen. Ik heb ongeveer dezelfde piste afgelopen, behalve op het punt dat ik absoluut geen behoefte voel om me nog veel meer te verdiepen in het onderwerp. Literatuur zitten lezen om gewoon je eigen ideeën bevestigd te zien lijkt me verschrikkelijk saai. Dawkins, Harris en dergelijke hebben me nooit kunnen bekoren. Feit is: ik vind het overduidelijk dat er geen reden is om in een god te geloven, en daar hou ik het dan ook wel bij. Ik heb geen behoefte om gelovigen recht in hun gezicht uit te lachen met hoe achterlijk ze wel zijn omdat ik weet dat dat weinig te maken heeft met intelligentie en eerder met heel diepgewortelde confirmation bias.