Hoewel ik voorstander ben van de stellingen van de vorige bouwmeester, is er één groot probleem mee. Alle oplossingen die je aanreikt om duurzamer en toekomstgerichter te leven, zijn lapmiddelen, en ik dreig hier mee een beetje offtopic te gaan en nogal een maatschappijkritische rant af te steken, maar:
We zitten met elf miljoen mensen mensen in dit land, en het werkt duidelijk niet. De emmer is compleet gevuld, steden worden steeds onleefbaarder, de snelwegen staan elke dag volgepropt.
Stel dat we dat probleem met innovatieve woonoplossingen gaan oplossen. We gaan compacter wonen. Stedelijker. Hoogbouw in de dorpen. Onze omgeving zodanig indelen dat we meer tevoet kunnen doen, winkels in het centrum in plaats van langs de steenwegen.
Wat is het gevolg dan binnen twintig jaar?
Dat we met elf miljoen mensen iets meer ademruimte gaan hebben, of dat we die ademruimte weer volledig gaan innemen en dan met veertien miljoen mensen opeengepakt gaan zitten? Indien het tweede, welke innovatieve oplossingen gaan we dan vinden om het weer opnieuw wat leefbaarder te maken?
Gaat onze bevolking niet steeds meer gaan groeien tegen de rand van het houdbare aan? Het lijkt me soms dat we een spel spelen dat niet te winnen valt. Constant worden we gebombardeerd met problemen die simpelweg te maken hebben met de absurd grote schaal van de menselijke bevolking, en elke keer we er innovaties tegenaan gooien, zorgt het gewoon dat het evenwicht nog wat verschuift richting een grotere bevolking. En de problemen die zo ontstaan worden steeds absurder en vergezochter. We hebben nu al een globaal zand-tekort voor onze betonbehoefte. Dus nu gaan we methodes gaan verzinnen om gebouwen uit bamboe en wolkenkrabbers uit hout te gaan bouwen. Volledige vissensoorten sterven uit omdat we teveel polyester kleren dragen en de microvezels in de oceaan belanden. Dus gaan we katoen genetisch gaan manipuleren om de productie te verhogen. Europeanen vinden avocado's 20% lekkerder dan een paar jaar geleden, dus versnelt de verdwijning van het regenwoud plots met enkele extra voetbalvelden per dag. En dat zijn allemaal nog maar wat nicheproblemen in vergelijking met de opwarming van de aarde, de globale energievoorziening, en grondstofoorlogen.
Het lijkt me duidelijk dat de enige echte duurzame oplossing is om gewoon te zeggen dat we stoppen met een bevolkingsgroei. Globaal, maar ook gewoon als Belgen.
We stoppen met geven van kinderbijslag na het tweede kind. We zorgen dat er een evenwicht is in geboortes/sterftes/immigratie/emigratie, we bestrijden armoede en vrouwendiscrimatie (twee factoren die blijkbaar een sterk effect op vruchtbaarheidscijfers hebben).
En daarnaast kunnen we ook effectief al onze progressieve buzzwoordjes uithalen, consuminderen en compacter wonen en bionade drinken etcetera...