Merlion zei:
Zo pessimistisch hoef je niet te zijn. Het kan best zijn dat de regering (weeral) door de knieën gaat in de huidige legislatuur, uiteindelijk is een toestand waar 60% van de 55-plussers "in Spanje aan het strand ligt" op de kosten van de belastingbetaler gewoon onhoudbaar. Ooit zal België zich moeten aanpassen aan de rest van Europa wil het zijn levensstandaard behouden of de vakbonden dit nu willen of niet. Ver in de toekomst ligt dit tijdstip m.i. niet meer.
Wel een teleurstelling waren de werkgevers. Ipv hun verantwoordelijkheid op te nemen en actief mee te werken aan het activeren van ouderen scharen ze zich gemakshalve achter de vakbond. Ik had echt beter verwacht.
Werkgevers hebben weinig baat bij een verplichte activering van werknemers, omdat er dan een sterke dreiging is dat men ooit werkgevers zal verplichten werk werkbaar te maken voor ouderen en in die zin werkgevers zal verplichten hieromtrent maatregelen te nemen. Werkgevers zijn echter vaak graag af van oudere werknemers.
Vakbonden hebben liever dat mensen recht hebben op een brugpensioen dan enkel "gewone" werkloosheidsuitkeringen, omdat dit voor hen interessanter is (geen beschikbaarheid meer).
Voor overheid is in vele gevallen brugpensioen financieel interessanter dan gewone werkloosheid. (zie later)
Wanneer is brugpensioen een verlies voor de maatschappij? Als mensen die interessant zijn voor bedrijven, uit de arbeidsmarkt verdwijnen. Is dit het geval? Deels wel, ja. Zeker zij die vroeg stoppen en fysiek gezond zijn (zoals vroeger die uit falingen). Maar als je ziet hoeveel 60+'ers er nog een nieuwe job vinden en hoeveel interesse er is voor 60+'ers, is minstens die doelgroep voorlopig zeker niet te activeren. Niet enkel langs de kant van de werknemer, maar er is voor hen ook geen aanbod van jobs.
Ivm de kostprijs van een werknemer op brugpensioen:
EEN grote veronderstelling die ik maak (en waarover je kan discussieren vanaf welke leeftijd dat meestal het geval is): een werknemer die eens op brugpensioen is, zou anders gewoon werkloos gesteld worden wegens niet meer productief (teveel ziek, te traag, mentaal/fysiek beperkt,...).
Een normale bruggepensioneerde met een lange loopbaan (40 jaar) en bvb categorie III in de bouw (gemiddeld niveau van een oudere bouwvakker) krijgt bij brugpensioen 2 zaken:
- 1248 euro werkloosheidsuitkering
- een aanvullende vergoeding van 225,61 euro bruto. daarop wordt 95,78 euro sociale bijdrage geheven (netto ontvangt de werknemer 129,83) . De werkgever betaalt 112,91 euro bijdrage extra.
Betekent:
- uitgave voor werkgever: 338,52
- inkomst voor de werknemer: 129,83 BRUTO (reken ongeveer op gemiddeld 70 euro netto na belastingen) +1248 euro netto
- uitgave voor de overheid: 1248 euro, inkomst 268,52 euro (netto kost: 979,48 euro)
Tegenover gewone werkloosheid
- eerste jaar: 1379,3 tot 1603,16
- na 1 jaar: 979,42 of 1074,06 (normaal geen/nauwelijks belastingen hierop)
Financieel is de kost voor een bruggepensioneerde tegenover gewone werkloosheid er dus niet. Meer zelfs, een bruggepensioneerde moet werkloos blijven tot hij 65 is, kan niet vroeger op pensioen. Een andere werknemer kan dat wel en zal dus vroeger op een (voor de overheid duurder) pensioen terechtkomen.
Vraag is dus niet wat de kostprijs is van een bruggepensioneerde, maar hoeveel bruggepensioneerden je nog zou kunnen activeren en naar een job toeleiden. Studies wijzen genoeg uit dat, behalve voor mensen uit faillissementen, de tewerkstellingskansen voor die mensen klein is.
Vraag is dus niet hoe je mensen controleert op werk zoeken, maar hoe je ervoor zorgt dat mensen minder vlug WILLEN stoppen.