Savab, ik ga met je akkoord dat de meesten er niet voor kiezen om werkloos te zijn.
Maar ik zou dan zeggen: Iemand die 2 jaar lang niet aan werk geraakt, ondanks begeleiding en intensief zoeken en zijn best doen om een job te vinden (cursussen volgen, voorkomen verzorgen, taal leren intensief, gedragscurusussen volgen etc...)
Iemand die ondanks al het bovenstaande na 2 jaar nog steeds geen enkele job gevonden heeft, is misschien gewoon niet geschikt voor onze arbeidsmarkt?!
Zo iemand moet dus geen werkloosheidsuitkering krijgen, maar een leefloon.
Ik ga helemaal akkoord dat een reëele groep mensen in onze maatschappij gewoon niet functioneert in onze arbeidsmarkt gebaseerd op markteconomie.
Naast dat leefloon zou ik dan ook veel meer werkplaatsen voorstellen, waar de markteconomie (winst maken etc...) niet zo hard speelt als in de "echte" economie. We hebben nu al beschutte werkplaatsen (voor de mentaal en intellectueel minder begaafden), maar ik zou ook zo'n werkplaatsen willen waar weldegelijk "intelligent" werk gedaan wordt, maar zonder de werkdruk en stress van het normale circuit.
Deze bedrijven zullen weldegelijk iets 'produceren' en afleveren, maar met een andere inslag dan echte privébedrijven.
De mensen die er werken zouden van mij een leefloon krijgen + wat bijverdienen in die werkplaats. Uiteraard zouden dit geen grote bedragen zijn, maar voldoende om mooi en degelijk te leven. Deze bedrijfjes zouden als doel moeten hebben om break-even te draaien, niet meer en niet minder. Dus winstbejag zou geen oogmerk zijn van dit type bedrijven.
Ik zou dit idee nog verder moeten uitwerken... want ik ga ervan uit dat velen er nog goeie en constructieve opmerkingen en bemerkingen op kunnen geven
