Archief - Een goed pak slaag kan geen kwaad! (opvoedingsdraad)

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

bestendigheid

Legacy Member
SinDweller zei:
Ik weet niet waar je het eigenlijk haalt dat een pedagogische tik wel de intentie tot kwetsen zou bevatten.
Ten eerste is "pedagogische tik" een walgelijk eufemisme.
Ten tweede is een slag/tik wel degelijk erop gericht pijn te veroorzaken. Anders heeft een slag geen enkel nut als het te zacht zou zijn. Pijn veroorzaken is de intentie, om het kind "slecht gedrag" met het gevolg "pijn" te laten associëren. Zoals er al in deze thread gezegd is: Er bestaan veel betere manieren om een kind discipline bij te brengen.
Fysiek geweld is een brute vorm van opvoeding die uitgevoerd wordt door mensen die geen betere technieken kennen.

Alcair

Legacy Member
Heb den indruk dat er hier wel een paar specialisten zitten die zelf geen kinderen hebben :)

Destel

Legacy Member
Wanneer we thuis iets gevaarlijks uitspookten (ik stookte graag vuurtjes in huis, letterlijk dan) mochten we kiezen tussen onmiddellijk 10x poepeklets van mama, of later 5x poepeklets van de oma. De poepeklets van m'n moeder deed niet echt pijn maar was vooral vernederend. Ik heb maar 1 keer gekozen voor oma. Zij gaf geen poepeklets, maar een urenlange preek, en dat vond ik veel verschrikkelijker dan poepeklets. Denk dat we poepeklets kregen tot ons 8 jaar.

Mijn moeder heeft m'n zus en mij 1 keer wel wat "serieuzer aangepakt". Toen ik 10 was, had ik ongelooflijk veel ruzie met m'n oudere zus (12). Ik heb haar eens een blauw oog geslaan, mijn moeder heeft me toen meteen terug geslaan (uiteraard zonder een blauw oog te slaan). Mijn zus heeft me 10 minuten daarna gebeten in m'n arm tot 't bloedde (ze zei dat mama toch aan haar kant stond), mijn moeder heeft haar toen kort maar krachtig terug gebeten (niet zo hard natuurlijk, maar 't zal wel pijn gedaan hebben). M'n zus en ik hebben sindsdien nooit meer fysiek gevochten.

Heb er nooit een trauma aan overgehouden, maar zou het zelf niet meer toepassen. Tijden veranderen ... Terwijl ik 20 jaar geleden poepeklets kreeg voor het huis net niet in brand te steken, waren er klasgenootjes die "hun pedagogische tik" kregen voor vuile/kapotte kleren of een slecht rapport. Het feit dat anderen erger of sneller gestraft werden, gaf mij het gevoel dat mijn moeder wel een brave was op dat vlak, en ik heb er mij nooit vragen bij gesteld.

Ik denk dat een pedagogische tik vandaag veel erger is dan vroeger, omdat het minder gebruikt wordt. Een kind heeft, omdat de klasgenootjes het niet krijgen, sneller het gevoel dat hij/zij onredelijk wordt gestraft. Het feit dat een pedagogische tik meer en meer als kindermishandeling benoemd wordt, zorgt er voor dat een pedagogische tik ook effectief kindermishandeling wordt. En het internet speelt hier ook in mee: een kind van 8 dat leest dat een pedagogische tik kindermishandeling is, zal dat ook geloven en zich mishandelt voelen.

Ik geloof dus dat een pedagogische tik vandaag de dag meer kwaad doet aan de opvoeding van een kind dan een pak slaag pakweg 30 jaar geleden.

Shegers

Legacy Member
Mot zei:
ik ben er 35 en heb geen kinderen, maar ben zelf wel grootgebracht met de pedagogische tik. nuja in mijn geval kon je het geen tik noemen eigenlijk, mijn vader kon nogal doorkloppen. en die dreef dat erg ver. als ik van school thuis kwam was het eerste wat ik moest doen mee helpen kuisen in huis met mijn moeder. alles moest er spik en span bijliggen voordat mijn vader thuiskwam van zijn werk. er moest bij wijze van spreken maar een kruimeltje op de tafel liggen en hij had mij vast dan.. dat hij in zijn zetel zijn sigaretten rookte en eens wat as op de grond liet vallen naast zijn asbak was dan geen probleem.
toen ik nog echt klein was en met matchbox autokes speelde moesten die ook allemaal mooi in een bak zitten tegen dat hij thuis kwam of hij trapte ze kapot voor mijn ogen en greep me dan eens bij de keel om het nog extra te verduidelijken dat er geen rommel in huis getolereerd werd. ja zo leer je het wel als kind, maar om nu te zeggen dat dat de beste manier van opvoeden is?

ik weet er is een verschil tussen een pedagogische tik, of uw kind een fameuse rammeling geven als die eens niet luistert naar u. maar door de ervaring met mijn vader vroeger ben ik eigenlijk van geen van beide fan. er zijn genoeg mensen die hun kinderen kunnen opvoeden zonder een tik of erger te geven en zo toch, zelfs op jonge leeftijd, hen duidelijk kunnen maken wat wel en niet door de beugel kan. en die presteren ook best goed op school. of dacht je soms dat elke succesvolle advocaat of zakenman als kind thuis tegen de muren geslagen werd als die niet luisterde als kind?? kijk naar mij, 35 jaar, ik kreeg goed klop van mijn vader, en ben maar een simpele arbeider in een fabriek. en toch klaag ik daar niet over. ik heb er zelf voor gekozen om op school geen kloten te doen, geen diploma gehaald, gewoon omdat het mij niet interesseerde. moest ik nu een normalere opvoeding gehad hebben zonder fysiek geweld, had ik dan verder gestaan in mijn leven? misschien wel, misschien niet. ik vind het wat lastig om daar iets over te zeggen. een goeie vriend van mij werkt al 13 jaar als electricien in de bouw terwijl zijn vader manager is in een groot bedrijf. hij werkt nu eenmaal liever met zijn handen dan met zijn hersenen. en toch is die vader trots op zijn zoon ondanks dat die maar een 'simpele' job heeft. ergens ben ik van mening dat het vooral lager opgeleiden mensen zijn die voor de pedagogische tik zijn maar er zelden vooruitgang mee boeken op lange termijn voor dat kind.
Als ik uw verhaal lees, krijg ik compassie met u(w jeugd).
Zo'n vader, djezus.

Guazala

Legacy Member
Alcair zei:
Heb den indruk dat er hier wel een paar specialisten zitten die zelf geen kinderen hebben :)

Maar zelf kinderen hebben maakt u ook geen specialist, want je hebt heel verschillende kinderen, die heel anders reageren op verschillende opvoedingsmethoden.

Ik heb geen kinderen, maar wel verscheidene jaren ervaring in jeugdwerk, onderwijs en bijzondere jeugdzorg. En uiteraard dat dat anders is als het uw kind niet is, maar dan nog moet je die wel naar jou laten luisteren en laten doen wat jij wil. En daardoor ben ik er toch wel van overtuigd dat er betere opvoedingsmethoden zijn dan de pedagogische tik, terwijl ik toch al met moeilijkere kinderen en jongeren gewerkt heb, dan de meesten als eigen kinderen hebben of ooit zullen hebben. (Of dat hoop ik alleszins, want anders hebde wel serieus veel pech.)

bestendigheid

Legacy Member
Moet je een specialist zijn om geweld af te keuren? Ik dacht het niet.

Alcair

Legacy Member
Guazala zei:
En daardoor ben ik er toch wel van overtuigd dat er betere opvoedingsmethoden zijn dan de pedagogische tik,
ik beweer toch nergens het tegendeel lieve schat?

RescueRanger

Legacy Member
Af en toe slaag krijgen is nog altijd veel minder traumatisch dan psychologisch mishandeld of verwaarloosd worden, maar waar trek je de grens dan, hé. Persoonlijk vind ik het gebruik van geweld iets wat van machteloosheid en zwakheid getuigt, maar ik weet uit ervaring ook dat kinderen het serieus kunnen uithangen en ze soms niet beter verdienen dan een goed pak slaag. Het heeft echter geen enkele pedagogische meerwaarde. Ik ben zelf vroeger heel wat afgerammeld geweest thuis (door zowel moeder als vader) en mijn ouders deinsden er ook niet voor terug om vuisten te gebruiken of hard tegen mijn kop te slaan. Ik kan niet zeggen dat dat ook maar iets positiefs heeft opgeleverd, of meer respect heeft afgedwongen, integendeel. Maar op dat moment hielp het wel om mij stil te krijgen of te doen luisteren (al kan ik niet zeggen dat ik echt een stout kind was). Maar het doel heiligt de middelen niet.

Het is tegenwoordig wat overdreven hoe sommigen een tik al als mishandeling zien en hun kinderen overdreven bepamperen als het op lichamelijke pijn of kwetsuren aankomt. Dit wil aan de andere kant niet zeggen dat het de juiste manier is en dat kinderen hierdoor 'gehard" zullen worden.

Mijn mening : af en toe een tik omdat je kind het uithangt en je als ouder het allemaal niet meer weet (want ouders zijn niet perfect) is geen doodzonde, maar dat maakt het nog niet 'terecht' of 'juist'. Volgens mij zijn er altijd wel betere manieren om je kind te straffen.

En dan nog over dat hele ASO en goede punten gezwets van de topic starter : als jij nu al zo'n hoge eisen hebt voor je kind, kan je er beter geen krijgen. Dat is nu een voorbeeld van psychologische mishandeling : dergelijk grote verwachtingen koesteren van je kind dat die vroeg of laat onder de druk bezwijkt en depressief wordt omdat hij/zij niet kan beantwoorden aan het ideaalbeeld van de ouders. Plus, er zijn wel belangrijkere dingen in het leven dan goede punten halen op school.

Shegers

Legacy Member
RescueRanger zei:
Af en toe slaag krijgen is nog altijd veel minder traumatisch dan psychologisch mishandeld of verwaarloosd worden, maar waar trek je de grens dan, hé. Persoonlijk vind ik het gebruik van geweld iets wat van machteloosheid en zwakheid getuigt, maar ik weet uit ervaring ook dat kinderen het serieus kunnen uithangen en ze soms niet beter verdienen dan een goed pak slaag. Het heeft echter geen enkele pedagogische meerwaarde. Ik ben zelf vroeger heel wat afgerammeld geweest thuis (door zowel moeder als vader) en mijn ouders deinsden er ook niet voor terug om vuisten te gebruiken of hard tegen mijn kop te slaan. Ik kan niet zeggen dat dat ook maar iets positiefs heeft opgeleverd, of meer respect heeft afgedwongen, integendeel. Maar op dat moment hielp het wel om mij stil te krijgen of te doen luisteren (al kan ik niet zeggen dat ik echt een stout kind was). Maar het doel heiligt de middelen niet.

Het is tegenwoordig wat overdreven hoe sommigen een tik al als mishandeling zien en hun kinderen overdreven bepamperen als het op lichamelijke pijn of kwetsuren aankomt. Dit wil aan de andere kant niet zeggen dat het de juiste manier is en dat kinderen hierdoor 'gehard" zullen worden.

Mijn mening : af en toe een tik omdat je kind het uithangt en je als ouder het allemaal niet meer weet (want ouders zijn niet perfect) is geen doodzonde, maar dat maakt het nog niet 'terecht' of 'juist'. Volgens mij zijn er altijd wel betere manieren om je kind te straffen.

En dan nog over dat hele ASO en goede punten gezwets van de topic starter : als jij nu al zo'n hoge eisen hebt voor je kind, kan je er beter geen krijgen. Dat is nu een voorbeeld van psychologische mishandeling : dergelijk grote verwachtingen koesteren van je kind dat die vroeg of laat onder de druk bezwijkt en depressief wordt omdat hij/zij niet kan beantwoorden aan het ideaalbeeld van de ouders. Plus, er zijn wel belangrijkere dingen in het leven dan goede punten halen op school.

Vuisten gebruiken en hard tegen het hoofd slaan?
WTF

hoe meer ik hier lees, hoe meer ik besef hoe goed mijn ouders eigenlijk wel niet zijn!

Ik kan mij niet inbeelden dat je als kind een deftige relatie opbouwt met uw ouders als ge echt slaag krijgt!


En tik tegen uw billen, daar kan ik nog inkomen, maar wat je hier soms leest :s

mazonemayu

Legacy Member
Shegers zei:
Vuisten gebruiken en hard tegen het hoofd slaan?
WTF

hoe meer ik hier lees, hoe meer ik besef hoe goed mijn ouders eigenlijk wel niet zijn!

Ik kan mij niet inbeelden dat je als kind een deftige relatie opbouwt met uw ouders als ge echt slaag krijgt!


En tik tegen uw billen, daar kan ik nog inkomen, maar wat je hier soms leest :s

Gij zijt mss nog jong hé, ik ben 41 & dat maakt me nog juist van de generatie dat ze nog met ne stok op uw handen durfden slaan in school en kinderen slaan. Mijn vriendin is linkshandig, en dat hebben ze er op school nog letterlijk proberen uitkloppen. Als ge dan jankend thuiskwam, kreeg ge 1) nog meer slaag want ge had stout geweest of 2) ze gaven t school gelijk want ge had evengoed stout geweest. Zo ben ik ooit ns thuisgekomen (in t tweede middelbaar) met een tand door mn wang geslagen door de turnleraar: thuis nog meer onder mijn kloten gekregen en geen zak begrip, want "het zal wel uw eigen schuld zijn geweest".

De buren en andere mensen mochten u evengoed slaan als zij vonden dat je iets had mispeuterd, eender wat het was geweest > again: het zal wel uw schuld zijn geweest, etc...

Shegers

Legacy Member
mazonemayu zei:
Gij zijt mss nog jong hé, ik ben 41 & dat maakt me nog juist van de generatie dat ze nog met ne stok op uw handen durfden slaan in school en kinderen slaan. Mijn vriendin is linkshandig, en dat hebben ze er op school nog letterlijk proberen uitkloppen. Als ge dan jankend thuiskwam, kreeg ge 1) nog meer slaag want ge had stout geweest of 2) ze gaven t school gelijk want ge had evengoed stout geweest. Zo ben ik ooit ns thuisgekomen (in t tweede middelbaar) met een tand door mn wang geslagen door de turnleraar: thuis nog meer onder mijn kloten gekregen en geen zak begrip, want "het zal wel uw eigen schuld zijn geweest".

De buren en andere mensen mochten u evengoed slaan als zij vonden dat je iets had mispeuterd, eender wat het was geweest > again: het zal wel uw schuld zijn geweest, etc...

Ik ben midden de 30.

Dus nu ook niet zoveel jonger.
Dat het vroeger er zo aan toe ging: misschien wel, maar deftige ouders pikten dat ook niet hoor. Die zouden eerst luisteren. Mijn grootouders hebben mijn ouders zo nooit behandeld hoor.
En slaag krijgen op school: dan hadden die leerkrachten een goede reden nodig hoor.
Al is het ook wel zo dat ze mijn pa ook nog hebben geleerd om met rechts te schrijven terwijl hem links is.

Al geef ik toe dat ik blij ben dat de tijden toch wel veranderd zijn.
(Ben nu ook wel geen fan van die zogeheten vrije opvoeding waarbij straffen niet mag en ouders die naar de school trekken omdat hun kleine nog maar een kleine straf gekregen hebben die dan nog terecht was ook)

mazonemayu

Legacy Member
Als de straf terecht is, ga ik ook niet klagen op school hoor, maar als de leerkracht mijn kind aanraakt, zullen zijn kleinkinderen daar nog voor afbetalen.

En definieer eens: deftige ouders. Aangezien ge in de 30 zijt, zijn uw ouders (normaal gezien) ook babyboomers en bij die mensen zijn de meesten helaas van t principe: persoonlijk gewin über alles, alles naar buiten gericht en wat anderen (die ze soms zelfs niet kennen) van hen denken is zéér belangrijk. Ik ken er zo genoeg hoor, mss hebt gij idd gewoon geluk gehad :p

Shegers

Legacy Member
mazonemayu zei:
Als de straf terecht is, ga ik ook niet klagen op school hoor, maar als de leerkracht mijn kind aanraakt, zullen zijn kleinkinderen daar nog voor afbetalen.

En definieer eens: deftige ouders. Aangezien ge in de 30 zijt, zijn uw ouders (normaal gezien) ook babyboomers en bij die mensen zijn de meesten helaas van t principe: persoonlijk gewin über alles, alles naar buiten gericht en wat anderen (die ze soms zelfs niet kennen) van hen denken is zéér belangrijk. Ik ken er zo genoeg hoor, mss hebt gij idd gewoon geluk gehad :p

Wat jij hier definieert is zowat het tegenovergestelde van mijn ouders haha.
Ik zei het al: hoe meer ik hier lees, hoe meer ik besef dat ik wreed geluk heb met mijn ouders!

mazonemayu

Legacy Member
You sir, are a lucky one. Ik probeer ook n deftige ouder te zijn, na t voorbeeld dat ik heb gehad is dat natuurlijk helemaal niet moeilijk, gewoon het tegengestelde van mijn ouders doen en ik ben al goed bezig LOL

Sooth Awful

Legacy Member
mazonemayu zei:
Gij zijt mss nog jong hé, ik ben 41 & dat maakt me nog juist van de generatie dat ze nog met ne stok op uw handen durfden slaan in school en kinderen slaan. Mijn vriendin is linkshandig, en dat hebben ze er op school nog letterlijk proberen uitkloppen. Als ge dan jankend thuiskwam, kreeg ge 1) nog meer slaag want ge had stout geweest of 2) ze gaven t school gelijk want ge had evengoed stout geweest. Zo ben ik ooit ns thuisgekomen (in t tweede middelbaar) met een tand door mn wang geslagen door de turnleraar: thuis nog meer onder mijn kloten gekregen en geen zak begrip, want "het zal wel uw eigen schuld zijn geweest".

De buren en andere mensen mochten u evengoed slaan als zij vonden dat je iets had mispeuterd, eender wat het was geweest > again: het zal wel uw schuld zijn geweest, etc...

Bij mijn moeder (is nu 47) hebben ze dat ook eens gedaan en haar oudere broers hebben de leerkracht letterlijk een kopje kleiner gemaakt.
Ik snap niet waarom mensen vroeger niet reageerden. Nu ben ik totaal tegen geweld, maar als een leerkracht mij op het school ooit een mep geeft dan had ik die mens sowieso teruggepakt.
Misschien dat de jeugd nu wat mondiger en verstandiger is geworden, en niet meer op z'n kop laat kakken door elke jan-m'n-kloten.

mazonemayu

Legacy Member
Omdat er vroeger veel meer mensen niet gestudeerd hadden en die kloof was toen groter om tegen iemand in te gaan die dat wel had gedaan. Nu zegt nen arbeider op school gewoon zijn mening tegen de leerkracht, maar vroeger was dat niet het geval, want er was meer dat ontzag dat lagergeschoolden hadden tov iemand die gestudeerd had (in dit geval de leraar of directeur). Iemand met een opleiding "wist" het dus vaak "beter" want "den ongeschoolden" was meestal ook gewoon dommer.

Mijn pa (ne metaalbewerker) had altijd overal t grootste bakkes, tot hij op school stond, dan werd er zo n houding aangenomen van met de handen in elkaar gevouwen lichtjes naar de grond staan kijken. T is mss n cliché, maar je moet dat wel in zn tijdsgeest zien hé

Guazala

Legacy Member
Alcair zei:
ik beweer toch nergens het tegendeel lieve schat?

Ik beweer toch ook niet dat jij het tegendeel beweerd lieve schat. ;)


ik ben trouwens ook opgegroeid met af en toe eens een pedagogische tik. Wel geen erge dingen, zoals sommigen hier beschreven.
Als wij dat kregen was dat van mijn vader. Mijn moeder heeft dat nooit gedaan. En toch luisterden wij allebei, zowel mijn broer als ik, beter naar mijn moeder.
Ik had een vrij afwezige vader, dus ik had daar amper een band mee. Dus als die boos was, raakte mij dat ook niet. Terwijl als mijn mama kwaad was, ik dat erg vond. Dus zelfs als er geen echte consequenties waren en mijn moeder was gewoon boos, was dat eigenlijk al een straf. Terwijl een mep van vader even snel verwerkt was als dat het duurde om er niets meer van te voelen.

Alteration

Legacy Member
Getuigt m.i. simpelweg van incompetentie, er zijn andere methoden.

denkimi

Legacy Member
aangezien het al duizenden jaren goed gewerkt heeft zie ik geen probleem met het gebruiken van geweld in bepaalde situaties.

er is geen duidelijk antwoord, er zijn brave kinderen, en er zijn kleine gangsters. indien het niet nodig is moet geweld zoveel mogelijk vermeden worden, maar sommige kinderen accepteren nu eenmaal niet zomaar gezag.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan